Ze verhuisden met honderdduizenden naar een onbekende toekomst

Als het onderwerp ‘Indische gemeenschap in Nederland’ aan bod komt, gaat het vaak direct over een ‘geslaagde integratie’. Die zou volgens veel Nederlanders soepel, vlekkeloos en succesvol zijn verlopen. Repatrianten die naar Nederland kwamen, pasten zich immers enorm snel aan.
Waaraan je succesvol integreren afmeet, vraagt Siem Boon (56) zich hardop af. ,,Aan maatschappelijk succes? Aan overleven? Of aan incasserings-vermogen? Als je integratie definieert als een gebrek aan overlast, is de Indische integratie het toonbeeld van succesvolle integratie. Maar als je het afzet tegen het gerealiseerde potentieel is het een drama.’’  gelderlander.nl

Dit bericht werd geplaatst in diversen. Bookmark de permalink .

110 reacties op Ze verhuisden met honderdduizenden naar een onbekende toekomst

  1. Peter van den Broek zegt:

    Ik was nieuwsgierig hoe de 1ste generatie zou reageren op dit topic, maar ben verbaast dat er geen reacties komen.
    Siem Boon (56) zegt zelf: Waaraan je succesvol integreren afmeet, ,,Aan maatschappelijk succes? Aan overleven? Of aanincasserings-vermogen? Als je integratie definieert als een gebrek aan overlast, is de Indische integratie het toonbeeld van succesvolle integratie.
    Maar als je het afzet tegen het gerealiseerde potentieel is het een drama.’’ Boon is kleindochter van ‘Indo-voorman’ Tjalie Robinson en directeur van de Tong Tong Fair in Den Haag.

    Ik ben het met Boon eens dat het een drama was, althans voor de 1ste generatie, de zgn “gerepatrieerden” toen ook wel Indische Nederlanders genoemd, die na de soevereiniteitsoverdracht naar Nederland kwamen.
    Mijn vraag is natuurlijk wat het potentieel was en wat er is gerealiseerd.

    • Jan A. Somers zegt:

      Ik kan natuurlijk alleen naar mijzelf en een paar omstanders kijken. Inderdaad was Nederland voor mij onbekend, maar daar laat je het toch niet bij zitten? In de opvang in Warmond was het saai. Al de tweede dag ging ik met de bus naar Leiden. Een prachtige kennismaking met Nederland. Ik heb in ruime mate geprofiteerd van de mogelijkheden die Nederland mij bood. En daarmee meteen wat belastinggeld teruggehaald. Was niet zo moeilijk. En samen met Zeeuws meisje toch ook wat gerealiseerd? Ik weet overigens niet of ik het artikeltje met vragen goed heb begrepen. Het wordt mij steeds moeilijker genaakt. Integreren, geen overlast, gerealiseerde potentieel enzo. ook moet ik tegenwoordig naar mijn identiteit zoeken, maar ik weet niet wat dat is. Soedah, laat maar.

    • R Geenen zegt:

      @Mijn vraag is natuurlijk wat het potentieel was en wat er is gerealiseerd.@
      Dat er tussen de 80,000 en de 100,000 Indische mensen in de jaren 60 uit Nederland zijn vertrokken en een nieuw leven hebben opgebouwd. Ik ken zelf een gezin, die na 2 jaren Limburg, terug is gegaan naar Indonesie en nu in Depok woont.

  2. PLemon zegt:

    @Ik weet overigens niet of ik het artikeltje met vragen goed heb begrepen. Het wordt mij steeds moeilijker genaakt.

    # Er zijn onvermengde totoks die generaties lang in Indië verbleven, die zich meer cultureel met de inheemsen verbonden voelen dan een doorsnee indo.
    Hoorde daarentegen van een indischman dat hij met een ‘witte’ pa en een bruine ma de enige was met een bruin velletje in het gezin in tegenstelling tot z’n blanke broers en zussen. Voelde zich of werd buitengesloten. Dat was klein leed.
    Verder is er een rijke schakering tussen licht en donkergetinten met of zonder de hidung pèsek (platte neus), die in indo of blanda stijl opgroeien. Bekend is de indo kesasar de verwarde die zich vereenzelvigt met een witte of gekleurde onvermengde (voor)ouder.
    Dan vraag je je af of de doorsnee Hollander toen al die verschilletjes bij de repatriantengolf
    zou moeten opmerken. Tidak bisah.

    *** Citaat : “Siem Boon is het eens met Bordeaux’ kijk op de Indische cultuur. ,,Mensen weten er zo weinig van af. Dat is juist het probleem. Maar het is eigenlijk al goed als je beseft dat je er niet veel van afweet. En meer wilt leren.’’

    De jongere generatie doet dat al wel, denkt Bordeaux. ,,Wij hebben meer mogelijkheden om kritisch na te denken, omdat wij niet in de naoorlogse overlevingsstand van onze voorouders staan’’, zegt ze. ,,Wij zijn in de gelegenheid nu het verschil te maken als het gaat om ongelijkheid in de samenleving. Niet om schuldigen aan te wijzen voor het leed dat is aangedaan, maar om oplossingen te vinden voor het racisme en de ongelijke behandeling in ons koloniale verleden.’’

    • Jan A. Somers zegt:

      “Dan vraag je je af ” Niet doen! Dat interesseert de Nederlander niet. Die ziet al de hele wereld.

      • R Geenen zegt:

        @Dat interesseert de Nederlander niet. Die ziet al de hele wereld.@
        O ja?

        • Robert zegt:

          Laten we hopen dat de Nederlander nu de hele wereld ziet. Dat was niet zo in de tijd dat mijn moeder en ik op eigen kosten naar Holland moesten gaan. Wij werden beschouwd als apen en ons werd toegesnauwd:”Wat komen jullie hier doen?””Ga terug naar je apenland!” En wij waren oorlogsslachtoffers, zoals de meeste Indos.Zo was het toen in Ned.!

        • R Geenen zegt:

          @.Zo was het toen in Ned.!@
          Ja Robert, zo was dat. En zeker de oudere Indo’s die gebleven zijn weten dat ook. Alleen die zwijgen. Hebben dat blijkbaar gewoon geaccepteerd. Mijn moeder is gebleven omdat haar 2de echtgenoot de sprong niet durfde te maken.

        • Ronereon zegt:

          @ RGeenen en Robert. Na tientallen jaren in het buitenland geleefd en gewerkt te hebben, durf ik te stellen : de Nederlander kijkt maar ziet niet. Kijken is een psychisch, begrijpend proces. Naarmate je langer kijkt, zie je meer. De Nederlander niet. Die kijkt voornamelijk naar zichzelf en neemt, bij voorbaat, anderen de maat. Met de dikke vinger wijzen. Meestal grof, onbehouwen (direct en spontaan heet dat) en bij wat weerstand achterbaks en geniepig (wat een doorzetter !). Vroeger voor aap en rijstepikker uitgescholden te worden ? Bijna elke dag. Daar kon je wel wat tegen doen. Dat ga ik hier niet uitleggen, maar bij juiste en vooral directe toepassing waren de gastjes binnen ca 15 minuten, soms 30, dociel en volgzaam. Ik heb van deze praktische lessen later veel profijt gehad tijdens onderhandelingen met Nederlanders. Van integratie was destijds geen sprake. Integreren komt van twee kanten, richting een andere/nieuwe configuratie. Neen, het kwam hoofdzakelijk van één kant en dat is assimilatie. Dat deden de Indo’s heel goed. Doen wat er gezegd werd, accepteren, mond dicht houden. Van de andere kant was dat waarschijnlijk een uitstekende overlevingsstrategie. Flexibel, vooruit kijken, niet teveel naar achteren kijken, alles voor de kinderen voorover hebben en dat die het maar beter hebben. Ik herinner mij in dit verband het commentaar onlangs van dhr Bung Tolol i.v.m. zijn moeder. Diep respect en waardering.

        • R Geenen zegt:

          @@Ik herinner mij in dit verband het commentaar onlangs van dhr Bung Tolol i.v.m. zijn moeder. Diep respect en waardering.@@
          Uw familie heeft de ervaring van Bangkinang, Hr. Tolol en moeder idem dito, en net als mijn moeder en vele andere vrouwen. Ik weet niet hoe het met de andere jap kampen ging. Maar gedurende de 3 1/2 dat wij daar hadden doorgebracht is het geen enkele japanse smiegt gelukt om jonge meisjes te verkrachten. Alle volwassen kampvrouwen hebben in die periode als leeuwen gevochten. Als een muur stonden ze de meisjes te beschermen. Ja, daar heb ik ook grote bewondering voor.

        • Jan A. Somers zegt:

          In mijn leven kwam het begrip ‘integratie’ niet voor. Ik deed mijn ding. Maar je hoeft niet alles zelf uit te vinden, ging dan gewoon mee met de meute. Maar daar dacht ik niet eens bij na. Ging van zelf. Gelukkig heb ik van uitschelden of vernedering nooit iets gemerkt. Ik meen gewoon geaccepteerd te zijn geweest. Misschien nog te sterkt uitgedrukt, voor die anderen was ik er gewoon. Misschien komt dat ook doordat op mijn HBS veel buitenschoolse sociale activiteiten werden gefaciliteerd. Begon meteen met collecteren voor een ereveld van de British Commonwealth War Graves.. Maar ook zangkoor, schoolorkest, dansles. Van een buurman die op De Schelde werkte hoorde ik dat de Prinses Beatrix terug was op de werf voor het terug ombouwen tot passagiersschip.. De schooldirecteur wist voor onze klas een excursie te organiseren. En onze klas werd later uitgenodigd om de proefvaart naar Hoek van Holland mee te varen. Met nog dezelfde koks die ons in 1945 zo hebben getracteerd. Allemaal zaken die we gewoon met elkaar deden! Dan heb je het toch niet over integratie?

        • R Geenen zegt:

          @Allemaal zaken die we gewoon met elkaar deden! Dan heb je het toch niet over integratie?@
          Maar het is dan wel te constateren dat in een heel klein land de verschillen van optreden jegens de medemens wel heel erg groot waren. Zo groot dat de ene Indo de ander niet kan/wil begrijpen.

  3. Jan A. Somers zegt:

    Een van mijn kleindochters is getrouwd met een Chinees. U begrijpt dan wel wat er van komt. Heeft niemand problemen mee. Sterker nog: er is helemaal geen probleem. Die achterschonzoon is in Nederland op twee universiteiten afgestudeerd. Bij beide gelenheden was er niets bijzondders. Gewoon een feestje voor een nieuwe alumnus.

    • R Geenen zegt:

      @@Repatrianten die naar Nederland kwamen, pasten zich immers enorm snel aan. Waaraan je succesvol integreren afmeet.@@
      Siem Boon hoort dat beter te weten. Of is Siem Boon kort van memory? Immers een kleine 100,000 vertrokken ook weer uit blandaland.

      • Bung Tolol zegt:

        Het waren niet alleen Indo,s die emigreerden naar andere landen ,tussen 1946-1969 zijn 450 .000 Nederlanders naar elders geemigreerd .Die emigratie werd van harte aangemoedigd door de Nederlandse regering want met 10 miljoen ( toen ter tijds ) zat Nederland al prop en prop vol volgens de “” deskundigen “” En hoeveel inwoners hebben wij nu ? bijna 18 miljoen ,nou is Nederland natuurlijk een klein land ,je kijkt een beetje scheel en je piest er zo omheen ( Bij wijze van spreken) Maar in welke landen wonen nu de meeste Nederlanders ? Zal u verbazen 1) Duitsland 2) Belgie 3) Voormalige Antillen en Aruba 4) Spanje ,De V.S staan op 6 .Wat Nederland zelf betreft Nederland is niet meer alleen het land van Klaas ,Jan en Hermien maar ook van Ali ( Turkije) Mohammed ( Marokko en Stanley ( Suriname ) zijn dit de grootste groep immigranten ? Nee hoor dat zijn de Duitsers !😎👻

        • Bung Tolol zegt:

          Trouwens zo,n emigrantje ,die geboren werd in 1955 of zo in Groningen uit echte Gruningse Boeren en vertrokken naar de U.S.A als baby is nu weer teruggekeerd maar dan als Amerikaans ambassadeur in Nederland ,spreekt hij zeker nog Nederlands ? …….Geen moer ! zijn naam ? Pete Hoekstra .( In zijn geboorte bewijs zal wel Pieter hebben gestaan )

        • R Geenen zegt:

          Ach die Pete Hoekstra.
          Dutch American Heritage Day is on Novmber 16
          In het volgende artikel kan u lezen over een stukje gemeengoed tussen Nederland en Amerika.
          Gewoon geschiedenis. Kan men ook lezen wie er allemaal van Nederlandse afkomst waren. En dit keer zijn het geen Indo’s
          https://myindoworld.com/heritage/

        • R Geenen zegt:

          @Het waren niet alleen Indo,s die emigreerden naar andere landen ,tussen 1946-1969 @
          Ik begrijp volkomen wat u schrijft. Maar op dit blog gaat het voornamelijk over Indo mensen. Ik ben een Indo en ook alleen geïnteresseerd in de Indos. Ik kan dus alleen de Indo In Nl vergelijken met de Indo die weer vertrok. Want de geëmigreerde Indo uit Nl had een andere reden dan de blanda die ook vertrok. Vermoedelijk weet u die reden ook.
          En over vol gesproken, een paar rantangs er bovenop, de woonruimte per vierkante meter meer verkleinen, de dikke mensen laten afvallen en dan is Nederland pas vol op 24 miljoen. En misschien is er hier en daar nog de mogelijkheid om de belastingen wat aan te scherpen. Den Haag is zo gespecialiseerd in het Indische uitknijpen. De huidige hoeft alleen maar in de opgeslagen rapporten te kijken van —— ja hoe heten die regeerders ook weer van de jaren 50/60. Wacht eens even, mevr. Marga Klompe had zelf nog een gezegde: De Indische Nederlanders zijn geofferd voor de grotere belangen.

        • Jan A. Somers zegt:

          “zat Nederland al prop en prop vol” Het ging in beginsel niet om Nederland in het algemeen, maar over knellende sectoren. Vooral de boerenstand. De bedrijfsomvang werd door overerving steeds kleiner, niet rendabel meer. Het begon direct na de oorlog al met de hervestiging van Walcherse boeren in de nieuwe IJsselmeerpolders. Vanwege de inundatie en oorlogsschade moest er toch al veel gebeuren, dan ook maar meteen ingrijpend. Ruilverkaveling was niet voldoende. Het werd herverkaveling. Boeren met kleine bedrijven, 6-10 ha, konden in de NO-polder terecht, rond de 20 ha (nu ook alweer te klein!), en maakten zo ruimte voor grotere Walcherse bedrijven. Maar dat was niet voldoende en de ruimte moest verder in het buitenland worden gezocht. Met succes! Vandaar dat ook andere beroepsgroepen volgden. Ik kan me nog herinneren hoe of Nieuw-Zeeland op de TH in Delft technische mensen zocht. Vergeet hierbij ook niet dat het vooroorlogse Indië een enorme afzetmarkt was voor nieuw afgestudeerden. Dat was weggevallen. Mijn eerste baas bij TNO had het over afstudeerders/promovendi, die bij het feestje hun bootkaartjes voor Indië al in hun zak hadden.

      • Jan A. Somers zegt:

        “Repatrianten die naar Nederland kwamen, pasten zich immers enorm snel aan.” Ik was geen repatriant. Gewoon een sinjo Soerabaja die na zijn avonturen in Indië toe was aan zijn carrière. Naar Nederland dus. En als je hier aan je carrière wil werken pas je je toch gewoon aan? je moet toch gewoon in de flow meedraaien? Of moest ik steeds een krossi voor mezelf meesjouwen? Op de HBS in Vlissingen op dansles gewoon paartjes vormen met de Zeeuwse meisjes? Wat is daar mis mee? Of moet ik steeds tegen dat meiske verkondigen: kijk eens hoe Indisch ik ben? Dat wist ze allang hoor. Vond ze helemaal niet relevant, verstandig! En mijn moeder in het zangkoor van de kerk. Speelde orgel en schreef partituren uit. Niemand had belangstelling voor licht getint en platte neus. Het woord ‘aanpassen’ vind ik al vreemd. Ik paste mij nergens aan. Ik draaide gewoon mee. Mijn carrière lag toch hier?

        • PLemon zegt:

          @ Ik was geen repatriant.

          # Alleen in naam natuurlijk want het ‘vaderland’ had u niet eerder gezien of bewoond. Daarom kwam u na de reis op vreemde bodem terecht en begon de ontdekkingstocht hoe te overleven en om er het beste van te maken. Als jongeman zag u het als een nieuw avontuur.
          Dit in tegenstelling tot de andere ‘ landskinderen’ die niet konden begrijpen dat zij om bestaansredenen hun geboortegrond en moederland moesten verlaten. Die frustratie werd alleen nog meer aangewakkerd door de terughoudende acceptatie en zuinige ontvangst na de overtocht. Voor velen werd hun oorspronkelijke loopbaan onderbroken en werd er vanuit de koffer geleefd. Er was niets avontuurlijks aan om in het begin maatschappelijk te worden geparkeerd als onderontwikkelde en/of profiterende groep ex- kolonialen.

        • Jan A. Somers zegt:

          “Dit in tegenstelling tot de andere ‘ landskinderen” Ja, die ken ik ook. Maar wat ik niet begrijp is dat er in de verhalen alleen maar verteld wordt over ellende. Het zou alleen maar goed zijn gegaan met de ‘repatrianten’ die zijn geëmigreerd, en liefst nog naar Amerika. Waar zijn de verhalen van de velen die het gewoon in Nederland hebben gemaakt, net als ik? Ik krijg alleen maar reacties dat ik alleen maar naar mezelf kijk en niet empathisch zou zijn. Zo voel ik het zelf niet, maar ik vind het toch wel nodig af en toe te wijzen naar de mensen die het wel in Nederland hebben gemaakt. Maar die hoor je niet hier op I4E.

        • R Geenen zegt:

          Ik heb het toch ook niet over u. Maar over ene Siem Boon die even vergeten is dat er wel een flinke groep liever vertrok. Want niet alle Indische mensen die overgebracht werden naar Ned. namen de behandeling.

  4. Jan A. Somers zegt:

    Sorry voor de typefouten. Ik ben bezig modern te worden, moest van mijn kleinkinderen aan de tablet. Moeilijk computeren voor een ouwe vent. Misschien wel handig voor de volgende ziekenhuissesse?

    • Boeroeng zegt:

      Teksten schrijven met een tablet gaat minder vlot. En misschien is het met een tablet van ca 15 inch gemakkelijker typen ? Voor mij wel .
      En andere dingen die je normaal met de muis doet is ook leren

  5. Henk Anthonijsz zegt:

    We noemden het “repatrieren”. Maar we waren nooit eerder in Nederland geweest. Moesten wennen aan het weer. Ijs en regen,

  6. Peter van den Broek zegt:

    Siem Boon heeft het wel over “gerealiseerd potentieel” en daarover heb ik niks gehoord?

    Ik probeer het als buitenlander en buitenstaander uit te leggen. Mijn vader had een Mulodiploma en kon begin jaren 50 van de vorige eeuw als onderwijzer terecht in Nederlands-Nieuw-Guinea. Mijn moeder zag mijn vader niet met een peniskoker in Fak-Fak rondlopen.
    In Nederland werd zijn diploma niet erkend, dat was voor Nederlandse begrippen zeker behaald in een bananenrepubliek, een zelfstandige rechtspersoonlijkheid die in hun ogen niks voorstelde. Hij werd in Nederlandse ogen weliswaar niet beschouwd als analfabeet maar het scheelde niet veel, in hedendaags Nederlands heet dat kansloze migrant. Hij heeft altijd bij de overheid gewerkt, ik weet niet hoeveel promoties hij misliep, louter vanwege dat niet-erkend papiertje. dat schiep veel wroeging, toch kreeg hij bij zijn afscheid als erkenning een koninklijke onderscheiding. Hij was actief in oudercommissies en in zijn beleggingsclub. Het toppunt van integratie was wel dat hij in zijn vrije tijd belastingformulieren voor anderen invulde. Hij had een groot potentieel, maar de realisatie was in Nederland niet voor hem bestemd

    In die zin was volgens Siem Boon zijn gerealiseerd potentieel een drama of heb ik de essentie van haar verhaal niet begrepen?

    • R Geenen zegt:

      @In Nederland werd zijn diploma niet erkend@
      Mijn moeder overkwam het zelfde. Ik heb 2 brieven in mijn bezit van de katholieke MULO in Padang. De directrice heeft mijn moeder na de oorlog haar een kopie van haar diploma doen toekomen. Daarnaast een persoonlijk schrijven, waarbij zij alle steun toezegde. Na de oorlog en na het overlijden van vader heeft moeder als secretaresse in Batavia nog gewerkt. Onze buurman en tevens haar baas, de heer Makkink, heeft haar in Nederland ook nog gesteund.
      Maar haar Ned. diploma was voor Ned. een ongeldig papiertje. En dan zijn er mensen op deze site die vinden dat je niet scherp mag reageren.

    • Jan A. Somers zegt:

      Van mijn gezin, familie en kennissen zijn alle Indische schooldiploma’s goed genoeg geweest voor een vervolgopleiding in Nederland. Maar die waren in Indië dan ook behaald met onderwijs op een concordante school. In Nederland heb je ook middelbare scholen waarvan het schooldiploma niet erkend is voor vervolgonderwijs. Moet je een staatsexamen afleggen.

      • Peter van den Broek zegt:

        Wat ik uit bovenstaande opmaak is dat niet alleen Indische schooldiploma’s voldoende waren, geldigheid hadden voor een vervolgopleiding, maar ook schooljaren op bvb een Nederlands-Indische HBS in Nederlands-Indie geldigheid hadden/voldoende waren om de opleiding in Nederland af te sluiten.

        Dan moet iemand mij maar uitleggen waarom een Mulo-diploma uit Nederlands-Indie in Nederland geen en een paar schooljaren op een MULO of HBS wel geldigheid hadden. ik wil wel zien waar dat juridisch op is gebaseerd, iets klopt hier niet.
        Het is toch van de gekke dat een verzekeringspolis afgesloten in Nederlands-Indie wel in Nederland geldig was en een diploma niet. Een verzekeringspolis bleek meer waard te zijn dan een diploma. Het kwam zeker omdat Nederlands-Indie een zelfstandige rechtspersoon was en daarbij moet ik nuchter blijven!!!!!

        • Jan A. Somers zegt:

          ” waar dat juridisch op is gebaseerd, iets klopt hier niet.” Heeft niets met juristerij of zelfstandige rechtspersoon te maken. Er waren veel concordante scholen, die sloten naadloos aan op het onderwijs in Nederland. Het leuke was dat toen ik in 1997 mijn oude broederschool bezocht, het onderwijs nog steeds, als vanouds, naadloos aansloot op Nederland, zelfs de tijdstippen van de eindexamens en schoolvakanties. Maar daarnaast had je scholen die hun leerlingen afleverden met een schooldiploma. Dat was keurig voor in Indië zelf, maar dat sloot niet aan op Nederland. (nu ter beoordeling van NUFFIC). Maar dat heb je in Nederland ook. De meeste gangbare scholen sluiten hier af met een landelijk (staats) eindexamen. Maar er zijn ook nog bijzondere scholen, met bijvoorbeeld een versneld programma o.i.d. Denk bijvoorbeeld aan LUZAC, je hoort nu steeds de reclames voor het komende schooljaar op STER..Sluiten af met een schooldiploma, maar helpen je ook aan deelneming aan een staatsexamen. De diploma’s van Soekarno van de HBS en TH zijn volledig gelijkwaardig aan mijn Nederlandse diploma’s van HBS en TH. De Vereniging van Bandoengse Ingenieurs is in 1950 volledig opgenomen in het Koninklijk Instituut voor Ingenieurs. Mijn broer kon met zijn (kamp)diploma gymnasium in Nederland rechtstreeks door naar de Universiteit Leiden.
          Kleine afwijking van het echte concordante: Waar in Nederland de lagere school er zes jaar over doet, deden vele lagere scholen in Indië er zeven jaar over, i.v.m. kortere lesdagen i.v.m. de hitte.

        • Peter van den Broek zegt:

          Dat is geen antwoord op mijn vraag. Ik beweer dat met een paar jaar Mulo/HBS in Nederlands-Indie doodleuk de Mulo/HBS in Nederland vervolgd kon worden en daarna doorgeschoven kon worden naar een vervolgopleiding. de vervolgopleiding was geen probleem, wat het probleem was het diploma ter verkrijging van werk. Moet ik dat nog eens uitleggen, dat is toch niet moeilijk te begrijpen!!!!.

          Waar staat dat het ingenieursdiploma van Sukarno gelijkwaardig was aan dat van in Nederland. Heeft Sukarno tijdens zijn internering in Nederland gesolliciteerd of heeft hij tijdens zijn presidentschap gehengeld naar een baan in Nederland??? Dat zijn toch maar hypotheses, die ook eens bewezen moeten worden.

          Het gaat er om dat het Indische diploma bij het zoeken naar werk zelfs door de Staat der Nederlanden niet werd erkend.

          Sommige mensen hebben structureel problemen om de juiste vergelijkingen te maken

          Maar de discussie gaat over potentieel, dan heeft ook dhr Somers een structureel probleem.

        • R Geenen zegt:

          Heren, nogmaals, het heeft niets met de diplomas te maken. Maar met de tijd wanneer de Indo in Nederland kwam. Pas toen de grote golf van mensen na 1950 naar blandaland kwamen, werden alle diplomas en werk ervaring de grond ingeboord.

        • Jan A. Somers zegt:

          “Heeft Sukarno tijdens zijn internering in Nederland gesolliciteerd” Domme opmerking. In Nederland, en ook in Indië, waren (zijn) er drie wettelijk beschermde academische titels: Mr., Dr., en Ir., in de correcte volgorde. Een toenmalige Ir. uit Bandoeng werd gelijk bevonden als de Ir.. uit Delft. Ook de belangenverenigingen waren gelijkwaardig, De Vereniging van Bandoengse Ingeniers en het Nederlandse KIVI. Ook de vaktijdschriften waren gekoppeld: De Ingenieur in Nederlandsch-Indië, was een Orgaan der Groep Indonesië van het Koninklijk Instituut van Ingenieurs, Na 1950 opgegaan in één KIVI. Het docentenkorps in Delft bestond voor een deel uit Bandoengse ingenieurs. Ook bij ons in TNO waren er nogal wat.. Op de TH klaagden studenten terecht ook dat veel afstudeeronderwerpen werden gekozen uit de vroegere Indische praktijk.
          “voldoende waren om de opleiding in Nederland af te sluiten.” Correct! Concordantie!
          “dat een verzekeringspolis afgesloten in Nederlands-Indie wel in Nederland geldig was ” In zijn algemeenheid onjuist. Het ging om Nederlandse verzekeringsmaatschappijen, die een filiaal hadden in Indië.
          “een zelfstandige rechtspersoon was” Ik weet niet hoe of het in Italië is, maar in Nederland zijn de meeste zakenlui ingeschreven bij de Kamer van Koophandel, waarmee hun bedrijf een rechtspersoon is geworden. Nuttig en veilig! En als die zakenman voor zichzelf werkt is hij zelfstandig.. U kent toch het begrip ‘kleine zelfstandige’? In Nederland zou u dan een zelfstandige rechtspersoon zijn. En de juristerij gaat niet alleen over zakenlui, maar ook staatkundig. De gemeente is bijvoorbeeld ook een zelfstandige rechtspersoon, net als een gebiedsdeel van het koninkrijk.

        • Jan A. Somers zegt:

          “Heeft Sukarno tijdens zijn internering in Nederland gesolliciteerd” Domme opmerking. In Nederland, en ook in Indië, waren (zijn) er drie wettelijk beschermde academische titels: Mr., Dr., en Ir., in de correcte volgorde. Een toenmalige Ir. uit Bandoeng werd gelijk bevonden als de Ir.. uit Delft. Ook de belangenverenigingen waren gelijkwaardig, De Vereniging van Bandoengse Ingeniers en het Nederlandse KIVI. Ook de vaktijdschriften waren gekoppeld: De Ingenieur in Nederlandsch-Indië, was een Orgaan der Groep Indonesië van het Koninklijk Instituut van Ingenieurs, Na 1950 opgegaan in één KIVI. Het docentenkorps in Delft bestond voor een deel uit Bandoengse ingenieurs. Ook bij ons in TNO waren er nogal wat.. Op de TH klaagden studenten terecht ook dat veel afstudeeronderwerpen werden gekozen uit de vroegere Indische praktijk.
          “voldoende waren om de opleiding in Nederland af te sluiten.” Correct! Concordantie!
          “dat een verzekeringspolis afgesloten in Nederlands-Indie wel in Nederland geldig was ” In zijn algemeenheid onjuist. Het ging om Nederlandse verzekeringsmaatschappijen, die een filiaal hadden in Indië.
          “een zelfstandige rechtspersoon was” Ik weet niet hoe of het in Italië is, maar in Nederland zijn de meeste zakenlui ingeschreven bij de Kamer van Koophandel, waarmee hun bedrijf een rechtspersoon is geworden. Nuttig en veilig! En als die zakenman voor zichzelf werkt is hij zelfstandig.. U kent toch het begrip ‘kleine zelfstandige’? In Nederland zou u dan een

        • Jan A. Somers zegt:

          “waar dat juridisch op is gebaseerd, iets klopt hier niet.” Bij mij was er helemaal geen sprake van juristerij. Het uitgangspunt van de directeur was dat ik vier onderwijsjaren achter liep. Daar wilde hij iets aan doen. Voor het verplichte toelatingsexamen voor de HBS zou ik als een baksteen zakken. Maar hij redeneerde dat er voor de tweede klas geen formele toelatingseisen waren. Dus: tweede klas. Een ander Indisch meisje kwam met dezelfde criteria ook bij mij in de klas.

  7. Nog maals: De Indo’s zijn een slagoffer van: 1)De oorlogsverklaring van Holland aan Japan op 7 Desember l941.2) De belachlijke verdediging van Ned-Indie door 75000 en 10.000 Australische soldaten onder een Generaal Mayoor en een kolonel .Tegen 300.000 Japanse troepen onder een paar generaals met hun Zero’s, tegen de Buffalo ‘s van de MLD. SPREEKT MAAR TEGEN!

  8. RLMertens zegt:

    ‘commissie Werner etc.’- Voor de grote instroom uit Indië na december 1949, stelde de regering Drees een commissie in,die vooral bedoelt was de instroom van Indo’s te beperken. Olv. van de directeur van het Rijksbureau van Sociale Zaken PHM.Werner bevatte het rapport het navolgende; De commissie verdeelde de Indo’s in 2 groepen nl. 25 % sociaal gewenste(!) Westers georiënteerde- en 75%(!) ongewenste Oosterse Indo Europeanen. Deze laatste groep moet dwingend(!) geadviseerd worden om voor de Republiek te kiezen. Want de commissie was ervan overtuigd dat zij het in Nederland niet kunnen aarden. Ook zelfs hun kinderen niet (!). Zelfs als zouden zij een opleiding hebben gevolgd. Zij blijven kinderen van een tropisch land met een daaraan inherent verbonden laag arbeidstempo en ander specifieke(!) Oosterse eigenschappen en gedragingen(!) welke in het kader der verhoudingen in Nederland economisch(!) niet aanwendbaar zullen zijn!
    – toen ik dit las werd ik zowaar mata gelap!

    • Robert zegt:

      Inderdaad alles wat “oosters” was, was inferieur met een laag intellectueel niveau en traag, indolent.Allemaal fascistische en racistische trekjes in the Ned samenleving gebaseerd op de rassistische ideologie van “Herr Hitler” , een mentally deranged devil,en zijn trawanten.

      • Boeroeng zegt:

        Dat neerkijken op niet-europese culturen was er ver voor de geboorte van Hitler.
        Het is nog steeds te merken in de westerse samenlevingen.
        Hieruit werd ook kolonialisme gerechtvaardigd.

      • RLMertens zegt:

        @Robert;’fascistisch en racistisch etc.’- Dat werd door de Indisch Staatsregeling(!) art.163; Europeanen-Vreemde Oosterlingen- Inlanders in Indië geïnstitueerd(!). En wat dacht wat er in die maatschappij gebeurde; neerkijken op de Inlander, op de kleur etc.! Ook op Indo’s met een donkere huidskleur! Uit Elien Utrecht; Twee zijden van een waterscheiding; Haar donkere echtgenoot prof.Utrecht werd als jongen in het zwembad Selecta (Malang) bij het administratie kantoor ontboden; om uit te leggen/bewijzen, dat hij wel degelijk een Europeaan is. Men vroeg hem; hoe zijn vader heet, wat zijn functie is, adres etc. Dat alles vanwege zijn Inlandse huidskleur! Het zwembad was wel open voor Inlanders/Oosterlingen; Dat was de dag vóór de wekelijkse schoonmaak van het badwater!

        • Jan A. Somers zegt:

          “Dat werd door de Indisch Staatsregeling(!) art.163” Wanneer leest u dat artikel eens? Let dan vooral op de volgorde.

        • RLMertens zegt:

          @JASomers; ‘art.163 etc.’- De volgorde van de Inlander?

  9. Peter van den Broek zegt:

    Het potentieel waarover Siem Boon heeft betreft het sociale startkapitaal van een migrant. Dat is niet alleen (1) de gevolgde schoolopleiding (diploma’s) maar ook (2) de leeftijd bij aankomst, (3) datum van aankomst, (4) de gezinssamenstelling maar vooral (5) de maatschappelijke positie in het voormalig Nederlands-Indie, de plaats in de rangen- en standenmaatschappij. Er zijn genoeg studies over migranten die zulke factoren ook kwantitatief meten.

    Het maakt wel uit of je vader totok was, gestudeerd heeft in Nederland en zijn positie in de pikorde in “het land van herkomst”. Ik heb zo wat gegevens verzameld over migranten en ik kan me best een beeld vormen hoe het potentieel werd gerealiseerd.

    De onbeantwoorde vraag is en blijft, hoe zit dat bij bovenstaande Heren? Wat was hun potentieel, hun sociaal startkapitaal en is dat gerealiseerd ?

    Ik ben een slecht voorbeeld, mijn vrouw zegt dat ik me onaangepast gedraag, ik bekritiseer altijd Italie, maar dat wil niet zeggen dat Nederland beter is, tevens ben ik in een vak terechtgekomen, dat ook voor indo’s niet zo voor de hand, vanzelfsprekend is , de handel in biologische levensmiddelen, vnl Italiaanse tomaten. Mijn gerealiseerd potentieel is een Italiaanse drama.

    Wat dat betreft past mijn zoon een beter voorbeeld van een migrant.

    • R Geenen zegt:

      @Mijn gerealiseerd potentieel is een Italiaanse drama.@
      @Wat dat betreft past mijn zoon een beter voorbeeld van een migrant.@
      Als er 1 ding is dat ik in SoCal heb geleerd is nooit te kiezen voor een vak/beroep dat leuk is. Maar kies een beroep waar toekomst in is en waar veel meer geld in is te maken. De mogelijkheden zijn dan grenzeloos.

      • Peter van den Broek zegt:

        Ik denk dat de Heren mij niet willen begrijpen. Het gaat om de maatschappelijke positie van de familie dwz de vader in Nederlands Indie, zijn plaats in de pikorde in Nederlands-Indie, de rangen- en standenmaatschappij en de invloed ervan in Nederland Dat was voor dat soort migranten wel een doorslaggevende factor. Ik dacht dat dat wel duidelijk was.

        In het verlengde ligt de sociale mobiliteit, de stijging op de maatschappelijke ladder vanuit een generatie-oogpunt gezien. en dan doorgetrokken naar gerealiseerd potentieel.

        • Jan A. Somers zegt:

          ” Het gaat om de maatschappelijke positie van de familie dwz de vader in Nederlands Indie, (…)(…) en de invloed ervan in Nederland ” Wat heeft mijn vader nou betekend voor mijn positie in Nederland? Helemaal niets. Een zieke oude man. In een noodwoning in een barakkenkamp. Wat wisten ze van de GM in Nederland? In Vlissingen? Een soort ‘Provinciale Stoombootdiensten in Zeeland’?
          En al die afscheidsfestiviteiten bij het afscheid van Indië? Ik heb het hier voor mijn vader al zo vaak beschreven. ‘De RAPWI zorgt er dan voor, dat gezinnen worden verenigd a/b van het evacuatieschip of indien niet mogelijk in Holland’. ‘dat slechts een minimum bed accommodatie aanwezig is (…) waartoe ieder een bord, beker, lepel, mes en vork dient mede te nemen’. ‘wordt aangeraden een kussen of klapstoeltje mede te nemen’. ‘Voor transport naar het schip zal door de Koninklijke Marine worden zorg gedragen’. Gelukkig hadden ze weinig barang zodat velen in één vrachtauto konden worden gestouwd. Het enige afscheid, maar dat was dan ook indrukwekkend, was het Wilhelmus bij vertrek van de Sloterdijk. Verder bedden vier hoog, met daartussen touw gespannen voor het drogen van de handwasjes. Pas in Ataka werden we echt verwelkomd, en was er een feestje rond ons gebouwd!

        • R Geenen zegt:

          @” Het gaat om de maatschappelijke positie van de familie dwz de vader in Nederlands Indie@
          Weer zoiets. En als de vader vanwege de verwondingen van de jap het niet overleefd heeft? Telt de moeder in de maatschappelijke positie mee? Blijkbaar niet.

      • Jan A. Somers zegt:

        “nooit te kiezen voor een vak/beroep dat leuk is.” Ik heb Gezondheidstechniek gekozen omdat ik dat leuk vond. En ik vond er ook een goede (en leuke) boterham in. (Veel) geld is misschien wel leuk, maar niet primair mijn doel in het leven. Een kleindochter van ons is cineaste, getrouwd met een cameraman. Als kunstenaars noem ik ze de arme tak van de familie. Maar zij zijn gelukkig in hun (mooie) werk. En fijne mensen bovendien.

        • R Geenen zegt:

          Ben buitengewoon blij dat een ieder zijn eigen richting koos en niet zoals ik met een goal. Mijn interesses waren uitgebreid en met een bepaald doel. Heb familieleden die net zo redeneerden zoals u. Op oudere leeftijd is dat goed merkbaar.

        • Jan A. Somers zegt:

          “Op oudere leeftijd is dat goed merkbaar.” Klopt! Ik ben heel tevreden over mijn wetenschappelijke carrière. Wordt er nog steeds over aangesproken. En Zeeuws meisje heeft ook nog vrij lang genoten van haar medisch/chemische opleiding, totdat ze werd afgekeurd.

    • Jan A. Somers zegt:

      “de maatschappelijke positie in het voormalig Nederlands-Indie” Toen ik mij aanmeldde bij de directeur van de RHBS in Vlissingen was er geen belangstelling voor die maatschappelijke positie. Alleen voor welk onderwijs ik had gehad, en de mogelijkheid daar op de HBS te komen zonder toelatingsexamen (was toentertijd nog normaal, en daar zou ik voor zijn gezakt). Toen mijn broer zich in Leiden aanmeldde was er geen belangstelling voor die maatschappelijke positie. Alleen voor zijn (Londens) gymnasiumdiploma.

      • R Geenen zegt:

        @@“de maatschappelijke positie in het voormalig Nederlands-Indie” Toen ik mij aanmeldde bij de directeur van de RHBS in Vlissingen was er geen belangstelling voor die maatschappelijke positie. Alleen voor welk onderwijs ik had gehad, en de mogelijkheid daar op de HBS te komen zonder toelatingsexamen (was toentertijd nog normaal, en daar zou ik voor zijn gezakt). Toen mijn broer zich in Leiden aanmeldde was er geen belangstelling voor die maatschappelijke positie. Alleen voor zijn (Londens) gymnasiumdiploma.@@
        Meneer Somers: Ik heb uw bovenstaande schrijven maar in zijn geheel afgedrukt. Want U geeft precies aan het verschil van de eerste en meer welgestelde groep mensen die tussen 1946 en 1949 naar Nederland terugkeerden. Want toen de Indische mensen die vanaf 1950 en later naar blandaland kwamen, werden de heren en dames in het Binnenhof van Den Haag bang dat deze mensen met hun diplomas en werkervaring te grote concurrenten voor de blanda’s werden. En toen werden pas ook de diplomas afgekeurd en/of ongeldig verklaard. Zoals de heer van den Broek al veel eerder heeft aangegeven hoe groot het verschil was tussen de eerste emigratie groep, waar de fam. Somers bij hoorde, en de Indische groepen na 1950. U meneer Somers heeft door uw schrijven duidelijk aangegeven het verschil in behandeling van de Indische mens door de Nederlander.

        • PLemon zegt:

          @ hoe groot het verschil was tussen de eerste emigratie groep, waar de fam. Somers bij hoorde, en de Indische groepen na 1950.

          #vooral bij de totoks tijdens de beginjaren 50

          *** Citaat: Vertrek uit Indonesië
          Het vertrek uit Indonesië stond in contrast
          met de aankomst in Nederland en kende,
          onder invloed van de veranderende samen-
          stelling van de groep repatrianten, verschil-
          lende ontwikkelingen. In het begin van de
          jaren ’50 repatrieerden vooral totoks en
          hooggeplaatste Indo-Europeanen.
          Werkgevers betaalden hun vertrek, met veel
          officiële afscheidsrecepties als gevolg, die
          opgeluisterd werden door bezoeken van
          militaire en politieke hoogwaardigheids-
          bekleders van zowel Europese als
          Indonesische komaf. Het was niet ongebrui-
          kelijk om eerst een ‘fuif’ te hebben op de
          voetbal- of kegelclub, een dag of twee later
          gevolgd door een uitgebreid afscheid van
          collega’s en zakenrelaties. Bij die formele
          afscheidsrecepties waren veel hooggeplaats-
          te gasten uitgenodigd, zoals hoge officieren,
          ambassadeurs of president-directeuren.
          In de loop van de tijd veranderde de manier
          van afscheid nemen. Vanaf 1952 waren
          repatrianten in toenemende Indo-Europees.
          Dit, in combinatie met de veranderende
          maatschappelijke verhoudingen, gaf een
          andere berichtgeving over de repatriëring.
          Er verscheen een nieuw onderwerp: de
          relatie van de repatriant met Nederlandse
          én Indonesische groepen van de burger-
          bevolking. Niet langer was aandacht in de
          krant gerechtvaardigd vanwege het hoge
          aanzien van de repatriant, maar vanwege
          zijn ‘gewoonheid’ en de mate waarin hij een
          sociaal voorbeeld was voor de op Nederland
          georiënteerde inwoners van Indonesië.
          Saamhorigheid met alle bevolkingsgroepen
          werd opeens een te prijzen eigenschap; het
          was zelfs de enige legitieme reden om
          aandacht aan de repatriant te besteden.
          Bron : drs Kirsten Vos
          les De repatriëring ( Tong Tong )pdf

        • R Geenen zegt:

          Ben blij dat er ook iemand in Nederland (Kirsten Vos) aan de verschillen van optreden en behandeling jegens de bruine Nederlander een schrijven besteed. De meeste bruine Nederlander vindt het nog steeds belangrijk te zwijgen. Ja meneer Somers, uw verdediging van Nederland toen heeft wat dat betreft voor een grote groep Indische Nl’ers een bittere smaak. Er vond toen al een uitgebreide discriminatie plaats.

        • Jan A. Somers zegt:

          “de Indische mensen die vanaf 1950 en later naar blandaland” Dat was een nieuwe situatie! Indië bestond niet meer, Indonesië was buitenland geworden! Het onderwijs in Indonesië was buitenlands onderwijs, moest opnieuw worden geclassificeerd.

        • R Geenen zegt:

          @Dat was een nieuwe situatie! @
          Dus u geeft eindelijk toe dat de elite groep voor 1950 anders werd behandeld dan de verpauperde bruine bevolking. Mijn vraag aan u: Was dat in uw ogen redelijk? Of misdadig? U als jurist!

        • Peter van den Broek zegt:

          citaat: “Het onderwijs in Indonesië was buitenlands onderwijs, moest opnieuw worden geclassificeerd”!!!!!!!!! Ja, voor degenen die na 27 december hun diploma kregen.

          Maar ik heb het wel over degenen, zoals mijn vader die hun schooldiploma vòòr die datum behaalden in het toenmalig Nederlands-Indie. Die migranten, bijna zonder uitzondering Indo-Europeanen, werden bij aankomst na 1949 ter verkrijging van een baan geconfronteerd met de niet-erkenning van hun Nederlands-Indisch diploma.

          Kennelijk beschouwde Nederlandse bedrijven maar ook de overheid wat de diploma’s betreft Nederlands-Indie als buitenland. In omgekeerde richting ging dat natuurlijk niet op voor totoks (trekkers geen blijvers) of aan hen gelijkgestelden die in Nederland een diploma hadden behaald. Voor hogere ambtenarenfuncties was een Nederlands diploma een conditio sine qua non. De ongelijkheid en klassenonderscheid werden in Nederlands-Indie en later in Nederland alleen maar benadrukt.

          In de Nederlandse geschiedschrijving wordt net gedaan of er geen verschillen waren tussen de “repatriantengolven”. Natuurlijk waren er duidelijke verschillen tussen de eerste en andere golven. Kirsten Vos maar ook prof. Wim Willems in zijn boek “De Uittocht uit in Indie 1945-1995)” geven dat ook aan maar kennelijk dringt het niet door in het collectief Nederlands geheugen.

          Opmerkelijk, de verschillen zijn toch gemakkelijk te meten en dat is weten. Niet meten is niet willen weten.

        • Jan A. Somers zegt:

          “Was dat in uw ogen redelijk? Of misdadig? U als jurist!” Juristerij heeft hier in ieder geval niets mee te maken. En de genoemde verschillen tussen groepen waren inderdaad duidelijk, maar niet met een vooropgezet doel. Het was een constante aansluiting op veranderende behoeften en mogelijkheden.
          Tot ca. eind 1945 was er voor Nederland praktisch geen scheepscapaciteit beschikbaar. Wel,werd al ingespeeld op de komende mogelijkheden van RAPWI (Recovery of Allied Prisoners of War and Internees), een orgaan van SEAC. Zo kreeg mijn vader in Singapore op 3 december 1945 per brief de opdracht zich te wenden tot de RAPWI in Singapore, voor een medisch keuring door een arts met RAPWI-bevoegdheid. Dit attest moest hij bij terugkeer in Batavia afgeven bij zijn werkgever, Dienst Scheepvaart. Op 3 juli 1946 kreeg hij per brief bericht dat hij geboekt was op de Sloterdijk voor recuperatieverlof in Nederland, met alle door RAPWI aangegeven regelingen.
          In die tijd kwamen de afdelingen personeelszaken van de overheid en grote bedrijven ook weer op orde. Men kwam tot een inventarisering van door de Japanse bezetting uitgestelde Europese verloven en pensioneringen. Zo werd het recuperatieverlof van mijn vader gekoppeld aan zijn uitgesteld Europees verlof van 1940/41. Voor de volledigheid, die brieven aan mijn vader waren niet geadresseerd aan mijn vader in zijn functie, maar aan ‘Personeel Scheepvaart’!.
          Eind 1946 was de stroom medisch geïndiceerden opgedroogd en werd gewoon bij de vooroorlogse stroom gerechtigden op Europees verlof en pensionering aangesloten. Zoals ook vóór de oorlog werd dat verblijf in Nederland door jonkies ook gebruikt om in Nederland te zoeken en gebruik te maken van werk in Nederland. Maar niet door de wat ouderen. Niet alleen waren hun kansen op de arbeidsmarkt nihil, zij waren ook met gouden ketenen gebonden aan hun pensioenopbouw. Deze vooroorlogse flow heen en terug ging bij collega’s van mijn vader door tot ca, 1962.
          “een uitgebreid afscheid vancollega’s en zakenrelaties” werd hier opgevoerd als kenmerk van een hoge betrekking. Dat doet toch niet ter zake. Mensen die met pensioen gingen, of anderszins niet terug zouden keren werden altijd al, dus ook vóór de oorlog, uitgewuifd. Dat is toch niet bijzonder? Toen ik met pensioen ging was er door mijn collega’s en het bestuur ook een feest rond mij opgebouwd! Dat zo’n feest voor een hogere hotemetoot wat uitgebreider was kan ik me ook gewoon wel voorstellen. Niets bijzonders aan.
          Na 1950 was het natuurlijk anders. De stroom verlofgangers en gepensioneerden die naar Nederland gingen op grond van hun arbeidsvoorwaarden begon op te drogen. Wat overbleef aan Nederlanders was het volk zonder Europese bedingen in hun arbeidscontract. Als zij naar Nederland gingen, was dat op eigen kosten. Voor Nederland was het in 1950 afgelopen in Indië. De (indo)Europese mensen daar waren achtergeblevenen zonder sociale/economische betrekkingen/contacten/kennis met Nederland, vreemdelingen. Die ook als zodanig werden tegemoet getreden. Hun reis zelf betalen, hun werkloosheid in Nederland zelf opvangen. Omdat zij niet in Nederland hadden gewerkt hadden ze geen recht op WW, en het recht op,bijstand bestond toen nog niet. Maar via ‘Sociale Zaken’ ontvingen ze voor die kosten wel een uitkering. Die naderhand, als ze werk of een uitkering hadden wel moest worden terugbetaald, Dat is ook nu nog normaal bij migranten die zich in Nederland willen vestigen. Dat het als pijnlijk werd ondervonden kan ik goed begrijpen, maar het was geen vooropgezette discriminatie.

        • PLemon zegt:

          @ Wat overbleef aan Nederlanders was het volk zonder Europese bedingen in hun arbeidscontract. Als zij naar Nederland gingen, was dat op eigen kosten.

          #Begrijpelijk dat velen daarom doorreisden en de anderen een wrok koesterden omtrent hun behandeling als vreemdeling ipv landgenoot. Tot op heden is dat ws het heilige vuur waarmee de Indische kwestie brandend wordt gehouden.

          *** Citaat : “Bij aankomst in Nederland daalden velen sterk in status en positie. Ze moesten helemaal opnieuw beginnen. Ze hadden alles moeten achterlaten en elke cent bij elkaar moeten schrapen, of van de overheid moeten lenen, om de overtocht te betalen. Dit heeft, in die eerste jaren, de ‘repatrianten’ heel afhankelijk gemaakt van de overheid, organisaties en particulieren. De eerste jaren waren ze sterk op deze bronnen aangewezen voor huisvesting, kleding, zorg en andere basisvoorzieningen. Vrijwel allemaal moesten ze deze kosten later ook nog terug betalen. Ook sociaal hadden velen een zwakke positie toen ze hier aankwamen. De meesten kenden niemand hier, kenden het land niet, kenden de regels en de instanties niet. Een sociaal vangnet of netwerk ontbrak, alles was vreemd en nieuw.

          Dhr . H: “(…) wat wist je nou eigenlijk verder van dit land? Helemaal niets, je had geen netwerk, geen autochtoon netwerk, nou ja dat woord autochtoon is ook pas later gekomen, maar ja.” Dit gold niet voor iedereen. Sommigen hadden familie of kennissen in Nederland of werkten in Indië bij een bedrijf dat in Nederland iets voor ze kon en wilde doen…..”
          http://www.indischhistorisch.nl/tweede/sociale-geschiedenis/sociale-geschiedenis-de-bindende-kracht-van-herinneringen-over-indische-ouderen-en-hun-specifieke-wensen-en-zorgbehoeften-deel-2/

        • Jan A. Somers zegt:

          “Ze moesten helemaal opnieuw beginnen. Ze hadden alles moeten achterlaten en elke cent bij elkaar moeten schrapen,”
          “Ook sociaal hadden velen een zwakke positie toen ze hier aankwamen. De meesten kenden niemand hier, kenden het land niet, kenden de regels en de instanties niet. (…)”
          Precies zoals ik het verwoord heb: ” Dat is ook nu nog normaal bij migranten die zich in Nederland willen vestigen.” Het enige wat men in Nederland van mensen uit Indië wist waren de gepensioneerden (die alles zelf betaalden), de verlofgangers (die alles zelf betaalden) en de jongelui die hier kwamen voor studie (en alles zelf betaalden. En de grote overeenkomst met de huidige toestand: vluchtelingen, toegelaten tot asielaanvraag, die van de overheid kunnen lenen en dus ook moeten terugbetalen zodra ze daartoe in staat zijn.

        • R Geenen zegt:

          @@. En de grote overeenkomst met de huidige toestand: vluchtelingen, toegelaten tot asielaanvraag, die van de overheid kunnen lenen en dus ook moeten terugbetalen zodra ze daartoe in staat zijn.@@
          Meneer Somers toch: Overeenkomst met de huidige toestand vluchtelingen”. Ik vind u nu wel erg beledigend! Mijn moeder en ons gezinnetje hadden een Nederlands paspoort in handen. Ondanks dat mocht ze en haar kinderen van de plaatselijke NEDERLANDSE VERTEGENWOORDIGERS IN BATAVIA-JAKARTA niet naar Nederland. Als U dat normaal vindt, dan ben u als Indo nog erger dan de Nederlanders. Vermoedelijk hoort u in het rijtje van ene Werner. Met uw ongepaste opmerking heeft u het Indische gezin Geenen en daarnaast vele anderen zwaar beledigd. Boeroeng, het spijt mij te constateren dat je dat bovenstaande schrijven toelaat.

        • Peter van den broek zegt:

          Ik ben benieuwd wie van de gerepatrieerden hun overtocht zelf betaalden. Ze kwamen hier op Recuperatie-verlof (overtocht betaald door Vadertje Staat). Een aantal besloot niet terug te keren en ging met vervroegd pensioen zoals de vader van dhr Turpijn. Een aantal werd in Nederland afgekeurd voor verdere dienst, zoals de vader van dhr Somers. . Jongeren, zoals dhr Somers, hebben ook niet hun overtocht betaald.

          Kan iemand mij namen gevenvan personen van de eerste repatrieringsgolf , die wel hun overtocht betaalden, bij mijn onderzoek ben ik niemand tegengekomen, die de overtocht uit eigen zak betaalde. De bijkomende vraag is ook waar ze het geld vandaan haalden, uit de bultzak ?

          Een ander feit dat over het hoofd wordt gezien is dat de geëvacueerden , de migranten van de eerste repatrieringsgolf zonder uitzondering van een inkomen in Nederland verzekerd waren: de vervroegd gepensioneerden, de afgekeurden, de totoks die bij de handelsmaatschappijen werkten. Ze waren tenslotte op verlof. Degenen die niet terugkeerden werden gewoon doorbetaald in Nederland en niet zo slecht ook.

          Neem nou een gezaghebber van de Marine. Die had een traktement van Hfl 600 of meer per maand, tijdens de verlofperiode in Nederland wat minder. Dat was in die tijd voor Nederlandse begrippen een vorstelijk salaris, een geschoold technisch werkman in Den Haag verdiende toen Hfl.160. Daar kwam nog bij dat de “echte” gerepatrieerden direct na de oorlog in Nederland extra distributiebonnen kregen, Aan deze “nood”maatregel heeft deze “Indische” groep de scheldnaam “dubbele bonnenvreters” overgehouden. Dan ga je natuurlijk niet klagen en dat deden ze ook niet

          Er mag gesteld worden dat de geëvacueerden van de eerste repatriëringgolf. de echte repatrianten, van een sociaal-economische toekomst in Nederland VERZEKERD waren. Dat staat in schril contrast tot de honderduizenden, die na hen uit Nederlands-Indie kwamen.

          Het is daarom verwerpelijk de emigranten uit Nederlands-Indie/Indonesie , ook wel gerepatrieerden genoemd over één kam te scheren. Maar als de eerste golf als slachtoffer wil worden aangemerkt, laat ze dat ook zeggen.

        • R Geenen zegt:

          @Het is daarom verwerpelijk de emigranten uit Nederlands-Indie/Indonesie , ook wel gerepatrieerden genoemd over één kam te scheren. @
          Nog verwerpelijker is de latere NEDERLANDSE emigranten uit Nederlands-Indie/Indonesie te vergelijken met de huidige vluchtelingen.

        • Boeroeng zegt:

          Vluchtelingen zijn vluchtelingen. Niet meer veilig in eigen land.
          Diverse groepen, uit diverse tijden en culturen zijn prima te vergelijken.
          Maar gelijkstellen is wat anders.

          Indische Nederlanders die wegtrokken waren deels vluchtelingen, politiek of economisch en deels ook weer te zien als migranten, die elders een betere toekomst zochten

        • R Geenen zegt:

          @Maar gelijkstellen is wat anders.@
          Juist en dat deed hier een bepaald heerschap. En dat mag van jou?

        • Jan A. Somers zegt:

          ff snel: “dhr Somers hebben ook niet hun overtocht betaald” Erger nog, ik kreeg honderd gulden toe. Moest er wel voor werken hoor!
          “extra distributiebonnen” Dat kregen ze in het zwaar getroffen Walcheren ook. En ik dacht ook studenten, extra voedselbonnen. Onder studenten heerste veel TBC. Dat is toen omgezet in het mensasysteem. In Delft heb ik daar nog in gewerkt als serveerder.

        • Jan A. Somers zegt:

          “Indische Nederlanders die wegtrokken waren deels vluchtelingen, politiek of economisch en deels ook weer te zien als migranten” Ik ben vroeger actief geweest in het Universitair Asielfonds. Kijkend naar al die mensen die langskwamen, voelde ik mij als gelijke. We zien vluchtelingen soms minderwaarig.net als vroeger de inlanders. Toen werden we allochtoon, vonden dat niet netjes. Nu zijn we mensen met een migratieachtergrond. Lange naam voor migrant. Ja, dat ben ik eigenlijk ook.

        • Jan A. Somers zegt:

          Ik lees net in de nieuwsbrief van het Universitair AsielFonds: “Saeed Allaz voelde zich een buitenstaander toen hij in 2018 uit Syrië naar Nederland vluchtte. (…) Verder studeren is wat hij wilde, maar hij stond alleen voor een grote uitdaging. Een studie, hoe regel je dat? Ik had geen idee.” Is dit voor velen van ons geen bekend beeld?

        • Jan A. Somers zegt:

          “dat je dat bovenstaande schrijven toelaat..” Goed lezen! Ik noem alleen maar categorieën mensen die naar Nederland willen komen. Ik geef geen kwalificatie.

        • PLemon zegt:

          @ Kijkend naar al die mensen die langskwamen, voelde ik mij als gelijke. We zien vluchtelingen soms minderwaarig.net als vroeger de inlanders.

          # Deels waar vooral bij de generatie die nog in de standenmij opgroeiden. Maar in het algemeen is het verschil met de huidige instromers niet alleen de vreemde nationaliteit maar vooral hun land van herkomst dat in principe onveranderd op de kaart te vinden is.
          Verondersteld wordt dat een vluchteling ‘eens’ naar zijn geboorteland zal kunnen terugkeren.
          Kom daar eens om voor de indische nederlander die z’n oude thuis nooit meer zal bewonen of terugvinden. Het grote Rijk der Nederlanden werd teruggebracht tot het kikkerlandje a/d Noordzee.met daarmee gepaard gaande gevolgen voor zijn elders verblijvende burgers die repatrieërden(!)..
          In zekere zin zit daar de pijn als men de indischen bestempelt en behandelt als vluchteling omdat die laatste potentieel het eigen(!) land .weer terug kan vinden.

        • Jan A. Somers zegt:

          “de indische nederlander die z’n oude thuis nooit meer zal bewonen of terugvinden.” Hangt er toch van af wat je instelling is? Zowel ikzelf, als mijn oudste dochter, als een aantal kleinkinderen hebben mijn geboortehuis in Soerabaja bezocht en zijn daar hartelijk ontvangen. Ik heb hier ook wel eens gelezen over mensen die zich terug gingen vestigen in Indonesië, dat schijn te te lukken. Ik heb daar geen behoefte aan, en daar heb ik ook geen problemen mee. Mijn oudste dochter is mentor van een Syrisch vluchtelingengezin. Vader kan (wil) maar niet wennen, hij denkt ooit wel eens terug te kunnen gaan. Ma is pragmatisch, heeft het hier goed, hoeft niet terug. De dochter is een gewon Nederlands meisje. Leeft hier gewoon haar eigen leven met har vrienden en collega’s. Syrië zegt haar even veel als Bulgarije.

        • PLemon zegt:

          @ Hangt er toch van af wat je instelling is? Zowel ikzelf, als mijn oudste dochter, als een aantal kleinkinderen hebben mijn geboortehuis in Soerabaja bezocht en zijn daar hartelijk ontvangen.

          # U begrijpt toch ook wel dat terugkeer in het algemeen dwz voor grotere groepen indischen irreëel is. Uw uitzonderingen bevestigen dat alléén maar.
          Dat sommigen als toerist hun oude woning weer terugzien is meer een gelukkig feit voor betrokkene dan dat het hout snijdt.
          De ‘echte vluchteling’ die hier z’n draai heeft gevonden en zich laat naturaliseren moet worden gelukgewenst….maar laatie niet in principe z’n eigen bangsa en tanah in de steek?

  10. Bung Tolol zegt:

    We hebben het nu op dit blog over Indische Nederlanders ,die wegtrokken naar Europa of Amerika ,summier wordt er gesproken over de achterblijvers ,diegene dus ,Indo.s die opgingen in de Indonesische maatschappij ,veel mensen gaan er van uit ,dat die achtergebleven Indo,s een marginaal bestaan leidden in Indonesie ,klopt wel een beetje maar ook niet helemaal .Ik stuit op de naam Benny Moerdani ,generaal Moerdani dus ,tijdens het Soeharto tijdperk tweede man achter Soeharto .Moerdani geboren 1932 vocht als pemuda aan de zijde van de repoeblik tegen Nederland .Zijn vader was een Indonesier maar zijn moeder een eurazian ( Indo) zij had een Duitse vader ,zij voedde haar 11 kinderen katholiek op met instemming van haar moslim man .Dus die katholieke Indo generaal Moerdani leidde ook nog eens de aanval op Nieuw Guinea .en daarna op Timor ,hij onderdrukte ook met grof geweld een moslim opstand in Jakarta ,wat hem op veel kritiek kwam te staan van de moslims omdat hij katholiek was .

    • Boeroeng zegt:

      Ik betwijfel of vader Roech een Duitser was. Mogelijk had hij wel een Duitse vader of grootvader

      • Bung Tolol zegt:

        Ja Roech was zijn naam of hij een asli orang Jerman was ,saya tidak tahu ,staat niet in de biografie maar een andere held van Indonesia Thamrin had wel een Schotse opa ,geldt hier ook niet “”The one drop rule ?”” Moerdani zowel als Thamrin hebben een Europese voorouder ,ze zijn dus beiden van gemengde afkomst .Ik vermoed dat de groep Indonesiers met “”ERGENS”” een Europese voorouder wel eens veel groter zou kunnen zijn ,dan wij denken ,daarom had ik dat gevalletje Benny Moerdani tevoorschijn getoverd .

        • Bung Tolol zegt:

          Even over de status van de Indische Nederlander ,zij moesten toch verplicht dienen in het KNIL ,toen de oorlog uitbrak en ze hadden toch een aparte bevolkingsregister ? Die van de Europeanen ,daarmee waren ze gelijkgesteld met de echt blanke Nederlander en oh ja ze hadden toch een Nederlands paspoort ? Die Indische Nederlanders werden door de Indonesiers als Belanda,s beschouwd en bij duizenden vermoord tijdens de Bersiap .maar bij de onafhankelijkheid van Indonesia werd ze aangeraden om maar lekker in de nieuwe Republiek te blijven ,plotseling hadden die Nederlandse bewindvoerders allerlei bezwaren ! 1) Ze waren te Oosters 2) Ze konden het tempo van de Europeaan niet aan 3)Ze waren lui en dom etc etc allerlei uitvluchten om die bruintjes maar te beletten naar Nederland te komen ,WAT HUN GOED RECHT WAS !!!!!!!!!!!!!! Het is inderdaad van de beesten om mensen met de Nederlandse nationaliteit te beletten Nederland te betreden ,hoe haal je het in je kepala ? En de Indo,s waren geen vluchtelingen ,dat zouden ze zijn als ze b.v naar Belgie of Duitsland wilden gaan maar ze gaan naar Nederland ! Het land waarvan ze een paspoort hebben !

        • R Geenen zegt:

          Juist geschreven meneer Bung T. En zij die dan de Indische Nederlander met een NL paspoort durft te vergelijken met een bootvluchteling/avonturier heeft niets van de geschiedenis geleerd.
          In tegendeel die moeten zich diep schamen. Stom geboren en suf gezoogd!

        • Jan A. Somers zegt:

          “om maar lekker in de nieuwe Republiek te blijven ” Indo’s waren volgens Sjahrir landskinderen, die hoorden in dat land, ook na de onafhankelijkheid. Volgens de Nanyo waren de Indo’s ook landskinderen. Vandaar hun splitsing door de Japanners in de pendaftarans tussen belanda Tototk en belanda Indo,. Voor het eerst in de geschiedenis van Indië!

    • R Geenen zegt:

      Een meisje Ungerer, aangetrouwde familie van mij, is getrouwd met een Indonesische Kolonel. Nu gepensioneerd. Na het huwelijk moest ze haar christelijke geloof veranderen in het moslim, anders kon haar echtgenoot geen promotie maken.

      • Bung Tolol zegt:

        Als een Duitser b.v na 40 jaar besluit nach die Heimat zuruck zu keren ( Of zo ) is hij dan een vluchteling voor de Duitse Staat ? Nee natuurlijk ! Hij is toch een Duitser ,hij keert gewoon naar zijn Vaderland terug ,Hitler noemde het anders Heim ins Reich ! Die Nederlandse regeerders zagen die blanke Indo,s wel zitten ( 75%Nederlands bloed ) maar die bruine trassi vreters ( 75% Indonesisch bloed ) moesten maar lekker in hun apenland blijven ! ( Tsja wij Hollanders hadden ze toch niet meer nodig )

        • R Geenen zegt:

          Het zelfde geldt voor de nip en voor een Indonesier. Een ieder heeft het recht om terug te keren naar het land van zijn voorouders an zeker als ze ook in het bezit zijn van het paspoort. Maar een Nederlandse ambtenaar in Batavia zij heel onbeschoft NEE tegen mijn moeder. Hij had gewoon de opdracht van Den Haag gekregen, zoveel mogelijk Nederlanders met een Nl Paspoort tegen te houden door hun reis naar Nederland niet te willen betalen. Mijn moeder had zelf gevraagd voor de helft voor te schieten. Antwoord NEE. Haar jongere broer Adjudant bij de MLD was al vertrokken met gezin en ook mijn oma. Die wachten op ons in NL. Mijn moeder, een weduwe met 4 kinderen werden als vuil behandeld. Ik heb daarom ook totaal geen respect voor de witte nl ambtenaar. Voor mij hadden er diverse ambtenaren gewoon de doodstraf verdiend.

        • Jan A. Somers zegt:

          “voor de helft voor te schieten.” Was dat na 27 december 1949? Dan had die ambtenaar gelijk. Alle reizen naar Nederland moesten worden betaald, of door de werkgever of door jezelf.Of door iemand anders voor jou. Was het voorschotsysteem met later terugbetalen nog niet in werking?

  11. Ronereon zegt:

    @ RG en PL. Volkomen juist en bevestigd door diverse bronnen. Met enig comparatief onderzoek zou JAS tot dezelfde heldere conclusie dienen te komen, zou je zeggen. Na de eerste groepen tot aan 1950 werd het sociaal en intellectueel potentieel (on topic) bewust vanuit het Nederlands beleid
    ontmoedigd, zo niet achter de vele hekken gezet. Is dat een drama ? Tragisch ? Slechte afloop ? Onbegrip ? Een dergelijke constatering is begrijpelijk maar emotioneel. De politieke conclusie dient te zijn : het beleid was sociaal misdadig, de politiek verantwoordelijken ontliepen elke accountability. Dient dat alsnog te gebeuren ? Waarom niet ? Het gebeurt immers nog steeds met nazi misdadigers. Helaas is de Indo gemeenschap heterogeen en divers, niet homogeen onder één banier zoals b.v. Turken, Marokkanen. Het artikel geeft goed weer wat de roerselen waren/zijn, maar meer politieke agitprop zou mijn voorkeur hebben. Plaats, hypothetisch gezien, die periode met dergelijk beleid en gebeurtenissen in deze tijd. Nederland zou in chaos ondergedompeld worden.

    • Jan A. Somers zegt:

      “Na de eerste groepen tot aan 1950” Heel belangrijke datum! 27 december 1949 was een staatkundig kantelpunt. Indonesië was buitenland! En daar gelden andere procedures voor, ook voor Nederlanders. Aangezien ik geen belanghebbende ben weet ik daar verder weinig van af. Ik dacht dat aan beide kanten de Hoge Vertegenwoordiger een belangrijke schakel was geworden, maar in Nederland niet goed bekend en dus slecht ingezet, Mijn vader had in die tijd in Indonesië een nieuwe werkgever gekregen (dezelfde als voorheen, maar met een andere naam en andere andere procedures). Heeft voor hem niets uitgemaakt, alles (salaris,eervol ontslag enz). bleven in het Nederlands gesteld, maar onder een andere naam en ondertekening.

  12. Jan A. Somers zegt:

    “Op oudere leeftijd is dat goed merkbaar.” Klopt! Ik ben heel tevreden over mijn

  13. Boeroeng zegt:

    Ron,
    Wat je schreef…. ” Stom geboren en suf gezoogd!” ….
    Heb je het over mij?
    Wel of niet … svp niet zo beledigend en agressief zijn op deze site. Dat verpest de sfeer, je jaagt rustige mensen weg.
    Je ontneemt mij het werkplezier.

    • Hans Boers zegt:

      ,,,Voor mij hadden er diverse ambtenaren gewoon de doodstraf verdiend…. En dit ? Toelaatbaar?

      • Boeroeng zegt:

        Ambtenaren de doodstraf toewensen omdat ze 65 jaar geleden een blijfvooralweg-politiek uitvoeren is moreel over de grens. Als moderator kun je niet al te streng zijn . Het is beter foute woorden en meningen te gedogen, tot een bepaalde hoogte.

        Nu is een discussie in rustige woorden over de morele juistheid van ambtenaren doden omdat ze foute opdrachten van hogeraf uitvoerden best wel verhelderend.
        Verhelderend over morele waardeoordelen, over agressie en moet dat nou…… na 65 jaar nog steeds wrokken.

        • Jan A. Somers zegt:

          Vroeger zei ik wel eens: val dood! Werd Zeeuws meisje, terecht, kwaad op mij. Jij, die bezig bent geweest doden op een fatsoenlijke manier bij elkaar te rapen en een mooie laatste rustplaats te geven! Heb ik weer wat van haar geleerd. Zo hebben we al 64 jaar met elkaar geleefd!

      • R Geenen zegt:

        Ja meneer Boers. Want nadat mijn vader aan zijn verwondingen was overleden, gingen bepaalde ambtenaren tegen mijn moeder, een alleen staande vrouw met 4 kinderen te keer en ontnamen al haar rechten. Na de jap en de indonesiers wilden blijkbaar de Ned. Ambtenaren in Batavia ons de doodsteek geven.

        • Hans Boers zegt:

          Ach heer Genen, u bent niet de enige die veel leed heeft ondervonden. U had uw moeder nog.

          Ik heb noch mijn vader noch mijn moeder gekend. Mijn pa is in de achtertuin van het gevangenkamp gegooid en pas 5 jarane na zijn dood ’s een keer een fatsoelijke graf gegeven. Mijn ma was ziek van elelnde en gezondheid en heeft als dank een zandkuil met wat bakstenen gekregen dank zij de bijdragen van de andere kampbewoners.

          (En daarnaast heb ik nog veel andere directe familieleden verloren of is hen ellende toegedaan).
          En ook ik heb hele vervelende zaken ondervonden tijdens mijn overtocht en aankomst in Nederland….maar heb mijn koppie gebruikt door middel van gebruik van gaten in de wetgeving destijds en ben toch aan mijn trekken gekomen.

          Maar ik zal never iemand zijn dood toewensen, want daarmee verlaag ik me tot het zelfde niveau als diegenen die aan anderen hun dood of ellende hebben bezorgd..

          Per slot van rekening heb ik het toch ook gered, ondanks ellende en misere….

        • R Geenen zegt:

          U bent blijkbaar goed in Nederland aangekomen. Wij zijn met kunst en vliegwerk en hulp van een Nederlandse baas van moeder uit dat ellendige Ind. gat kunnen ontsnappen. Lees mijn commentaar op de film van Max door Robert geplaatst. Velen hebben beroerde ervaringen opgedaan. Ik heb begrepen U ook. Maar de ambtenaar die mijn moeder als vuil heeft behandeld, die verwenst ik de hel in.

        • Boeroeng zegt:

          “Verwens de hel in.”
          Ron, het is al zo lang geleden en nog ben je erg boos en wens je een ambtenaar dood.
          Ik vrees dat je nooit tot een acceptatie kan komen.

          Iedereen wordt overal ter wereld onheus behandeld door machthebbertjes… bazen, ambtenaren, politie en nog veel meer.
          Gelukkig dat mensen meestal niet blijven wrokken…

        • R Geenen zegt:

          Jij ben jij en ik ben ik
          Mijn moeder is mij heilig.
          Jij zal het nooit begrijpen.

    • R Geenen zegt:

      Nee, de meeste Nederlanders. Vooral van de jaren 50/60 uit Den Haag

  14. Peter van den Broek zegt:

    Ach , ook Sjahrir was populisme niet vreemd. Indischen waren wel landskinderen maar dan moet je natuurlijk niet in de Indonesische Grondwet schrijven, dat alleen volbloed Indonesiers president van de Republiek kunnen worden.: all animals are equal but some animals are more equal than others.

    De Japanners legden weliswaar als eersten officieel het verschil tussen indo’s en totoks vast, maar dat was een wassen neus , een formaliteit. Iedereen in de koloniale maatschappij wist het verschil en zo werd ook naar gehandeld. Lees de literatuur er maar op na. Om te geloven dat er in Nederlands Indie geen rassendiscriminatie was, moet je toch wel geestelijk achtergesteld zijn, wat iets anders is als stom geboren, suf gezoogd

  15. Jan A. Somers zegt:

    “maar dat was een wassen neus , een formaliteit.” Zo’n wassen neus was dat nou ook weer niet. In Soerabaja betekende dat wel of niet naar het Janse interneringskamp Mijn broer en zus waren Indisch braaf, en gingen dus naar het kamp. Ik had daar geen zin in en zorgde voor een nieuwe pendaftaran met belanda indo in plaats van belanda kira kira betoel.. Da’s different cook.

  16. Peter van den Broek zegt:

    Een formaliteit. De Japanners kopieerde van de Nazi-Duitsers hun rassenwetten, het woordgebruik was precies hetzelfde: Mischlinge= gemengdbloedigen, Arier= totok, halb-Jude=halfbloed, Jude=Indo etc.

    Nederlanders, ook wetenschappers die gewoonlijk goed bij hun hoofd zijn, zijn er al te vlug bij om de integratie van Indische Nederlanders (1950-..) een succes te noemen. Van die eerste golf “repatrianten”, veelal ex-pats werd toch ook niet gezegd dat ze goed geïntegreerd zijn. Bij hun is geen sprake van tweede generatie, laat staan derde generatie.

    Neem nou mijn zoon vergelijkbaar met die eerste generatie repatrianten, heeft ook hetzelfde potentieel. Aan hem is nooit gevraagd of de integratie in Nederland een succes was, praat nog geeneens Nederlands, behalve “wil jij een kopje koffie, ja graag. Een koekje erbij, alstublieft. Liggen we helemaal krom van het lachen.

    • Jan A. Somers zegt:

      De Japanners hadden de rasregistratie nodig voor de latere uitvoering van de Nanyo!

    • Jan A. Somers zegt:

      Mijn oudste nichtje in Australië heeft op de universiteit daar een jaarcursus Nederlands gedaan. Een jongere zus van haar is vorig jaar een half jaar hier in Delft geweest voor de beroemde TU-cursus Nederlands. Hebben samen ‘s-avonds huiswerk gedaan, moeilijk! Beiden zijn advocaat en hebben nogal wat Nederlandse klanten.

  17. Robert zegt:

    Bureaucracy: the rule of no one, has become the modern form of despotism.

    • Bung Tolol zegt:

      Toch hielden die Jappen er een rare filosofie op na ,tijdens de tweede wereldoorlog ,een voorbeeld ,een Nisei ,Japanner geboren in Amerika ,werd gevangen genomen ,tijdens de slag om Bataan .Nou denk je die gevangen Jap zal wel meteen onthoofd worden ,ja vechten tegen je mede Jappen ! Nou nee helemaal niet ,hij werd zelfs hartelijk en vriendelijk ontvangen en behandeld ………….Hoe is het mogelijk zult u zeggen ! Het is te verklaren uit hun opvatting ,die Nisei/Jap zal wel gedwongen zijn door die Amerikanen net zoals die Jappen andere volkeren dwong om voor hun te vechten .Het kwam niet in ze op dat die Nisei/Jap weleens vrijwillig voor die Amerikanen vocht ,dat werd niet voor mogelijk geacht door die Jappen .Trouwens een Nisei /Jappen regiment vocht voor Amerika in Europa en werd het meest onderscheiden regiment van het Amerikaanse leger tijdens wereldoorlog 2 🤠🤠🤠

      • Jan A. Somers zegt:

        De Indonesische KNILlers vochten toch ook tegen de Indonesische TNIers? En de Nederlanders in Duitse dienst?

        • Bung Tolol zegt:

          Ja zeker maar dat was mijn point niet heer Somers ,een gevangen genomen KNIL soldaat van Javaanse origine hoeft echt niet op veel mededogen te rekenen van zijn Javaanse TNI soortgenoten in tegendeel .Die Nisei /Jap werd met open armen ontvangen en behandeld door zijn Japanse rasgenoten ,omdat die dachten ,dat die Nisei gedwongen was door die Amerikanen en dus een slachtoffer was ! Een Nederlander in Duitse dienst werd ook niet zachtaardig behandeld na de oorlog door zijn mede Nederlanders ! Die Jappen konden het zich niet voorstellen dat een Nisei/Jap vrijwillig voor die Amerikanen vocht ,dat was voor hun ONVOORSTELBAAR !! Hij moest dus wel gedwongen zijn geweest !..Nog wat over die gevangen genomen Nisei/Jap ,hij sprak en schreef niet heel erg goed Japans ,dus kreeg hij bij lessen Japans ,hij kreeg verder als Amerikaans “” Slachtoffer “” een heel goede behandeling .😁😁😁

        • Jan A. Somers zegt:

          Begrepen!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.