De crowdfundingcampagne Indorock naar de sound van nu staat op voordekunst.nl
Doneer nu en maak dit project van Groovedefender mogelijk!
De Crazy Rockers behoren tot de pioniers van de Nederlandse popmuziek. Sinds 1959 staan zij op het podium en brachten zij als Nederlands-Indische band een geluid dat zijn tijd ver vooruit was. Met hun energieke mix van rock-’n-roll en Indorock gaven zij een generatie Indische Nederlanders een stem én een plek in Nederland. Hun muziek was meer dan entertainment, het was een manier om gehoord te worden en respect af te dwingen. Die invloed klinkt nog altijd door in de basis van de Nederlandse popmuziek.
Wat dit project bijzonder maakt, is dat de Crazy Rockers er nog zijn. Met kernleden Woody Brunings en Eddy Chatelin wordt dit verhaal nog steeds gespeeld rauw, eerlijk en vol energie. Dat maakt dit het moment om hun nalatenschap vast te leggen, zolang het nog kan.
Voor het nieuwe legacy-album slaan de Crazy Rockers de brug naar nu. Samen met de familie Ciggaar: Dusty, Darryl en Dirk-Jan, krijgen de oorspronkelijke nummers een nieuwe bewerking. Geen kopie van vroeger, maar een eigentijdse vertaling van hun muziek.
...................
Indisch4ever 
Hawaiianmuziek, de voorloper van de Indo-Rock mag hier niet ontbreken.
NederHawaiian met namen als de Kilima Hawaiians, George de Fretes, Rudi Wairata en de kenmerkende steelguitar en ukelele.
Met het boek “Haring & Hawaii” (1992) heeft Lutgard Mutsaers ook deze muziek en de beoefenaars een plek in de geschiedschrijving gegeven, in woord en beeld.
Moesson in 2000
Zou dit boek nog te verkrijgen zijn ergens ?
In mijn boekenkast staat op een ereplek het boek “Rockin’ Ramona” uit 1989. Geschreven door musicologe Lutgard Mutsaers. Een uitstekende “biografie” van de Indo-Rock waarin de Indische en Molukse muziekcultuur uitgebreid wordt beschreven vanaf het begin midden jaren vijftig: de cultuur, de bands, de namen van de rockers, de platen, de instrumenten, enz. enz. Met heel veel foto’s. Misschien nog tweedehands ergens te vinden.
https://nl.search.yahoo.com/yhs/search?hspart=sz&hsimp=yhs-001&p=google&type=type7089914-653891700&gdpr=1¶m1=3413267557
Je kunt ook kiezen voor de nieuwe trend. Indo-muziek geinspireerd op de Indonesische klanken (b.v. muziek van de Soendanezen van West-Java). Zie Naga Kirana en Nusantara Beat.
“…muziek…klanken..”.
Er is eigenlijk meer sprake van geluid en van volume en van technische trucages.
Maar het waar: ik ben heel ouderwets.
De nieuwe trend wordt als gezien als een vervolg op de eerste klanken van de Indorock. Zelf omschrijven zij dit als volgt.
“De bandleden (die ook spelen in groepen als Altin Gün en Jungle by Night) treden in de voetsporen van de vroege Indorock uit de jaren 50 en 60. Indorockers waren destijds de Nederlandse pioniers van de rock-‘n-roll, maar kregen door de koloniale hiërarchie en maatschappelijke verhoudingen van destijds zelden de volledige artistieke erkenning die ze verdienden. Nusantara Beat pakt die muzikale fakkel op en eist hiermee met trots een prominente plek op binnen de hedendaagse popmuziek.”
Tja ….. Indorock. In de tijd van groei en bloei daarvan zat ik, zoals dat bij de koopvaardij heette, “met mijn gat op zee”. Onder meer 16 maanden onafgebroken op een zeesleepbootje van Wijsmuller. Op hurricane station gelegen op de Bermuda’s, wachtend op een prooi, coastertjes van de rotsen in Cuba en Noord Afrika getrokken, tanker die haar schroef had verloren naar Malta gesleept, nog veel meer en …… de langste sleepreis van toen gemaakt van Galveston, Texas, naar Kharg Island, in de Perzische Golf. Tienduizend zeemijl op de winterdag dwars over de Atlantische Oceaan. Kharg Island? Ja zeker, Kharg Island, nu vaak in het nieuws wegens de Trump oorlog. Bestond toen al, in 1959.
De pret gemist dus. Bovendien was ik een a-typische Indo: Ik kon geen gitaar spelen. Later, op de tanker “Esso Nederland”, kwam even de Indo Rock binnen. Via René Willemse, toen leerling WTK (Scheepswerktuigkundige). Die had zijn gitaar bij zich en zong en speelde off duty de sterren van de hemel. Indo Rock. Veel later dook René weer op voor mij via postings op I4E. Even contact, like ships that pass in the night. René werd ziek en daarna niets meer …….
Voor goed aan wal voor het meisje waren er voor mij nog de Blue Diamonds en Brandend Zand …. De ware Indo Rockers verhuisd naar Duitsland. De hype in Nederland voorbij.
Later, weer veel later, trof ik Eddy Chatelain op een huisfeest van vrienden. Hij speelde en zong “Boeroeng Kakatoea, mentjret di djendela”. Niemand die het hoorde, behalve ik. Wij wisselden een grijns van verstandhouding.
Just my 2 gobangs over de Indorock.
De Room Rockers waren de eerste Indo band in Den Haag zover ik weet. Ik zag en luisterde naar hun al in 1959. Vanwege het overnemen van hun naam door een andere groep veranderden ze hun naam in Real Room Rockers.
A.Olive
“De Crazy Rockers behoren tot de pioniers van de Nederlandse popmuziek. Sinds 1959 staan zij op het podium”.
De gekke rockers zijn in 1961 opgericht en konden in het begin nauwelijks spelen.
Tielman Brothers, Real Room Rockers, Hap-Cats, Hot Jumpers enz. waren midden jaren 50 begonnen.
Maakt allemaal niet uit, scheelt maar een paar jaar, maar het is nu ook weer niet zo dat de gekke rockers de basis hebben gelegd.
linkjes van vorig jaar:
https://www.ad.nl/dordrecht/kumpulan-2-0-brengt-indisch-erfgoed-tot-leven-optreden-the-crazy-rockers-was-fenomenaal~a6e6743e/
en
https://dordtcentraal.nl/actueel/oudste-nederlandse-indorockband-crazy-rockers-treedt-op-op-de-kumpulan-in-dordrecht/