Anak Beruntung

Autobiografie Noor de Ruyter de Wildt: Anak Beruntung

 Vrijdag 30 november 2018 is de autobiografie van Noor de Ruyter de Wildt verschenen. Onder het genot van een drankje en hapje en met een optreden van het Indisch koor Suara Kita werd het boek feestelijk onthaald. Noor besloot een boek over haar leven te schrijven omdat ook zij zweeg tegen haar kinderen en kleinkinderen. Met dit boek blijft haar verhaal bewaard voor het nageslacht.

Onder de genodigden was ook de  luitenant-kolonel b.d Jacq Brijl aanwezig en tijdens zijn toespraak memoreerde hij het feit, dat hij in februari 2017 het Mobilisatie Oorlogskruis postuum had uitgereikt aan Johan Willem de Ruyter de Wildt, de vader van Noor.

In haar speech dankte Noor de Ruyter de Wildt, behalve de heer Brijl nog een aantal mensen: Kees Maaswinkel, die de documentaires over de hellships heeft gemaakt en waar ook haar moeder, toen bijna 90, in voorkomt (de dvd’s zijn nog verkrijgbaar)
De zoon van haar man Fred, D.M. van den Broek, hij heeft het omslag ontworpen.

Wim Willems, hij was ook uitgenodigd, maar helaas verhinderd. In zijn boek ‘Uit Indië geboren’ stond een foto van Noors vader. Er stond geen onderschrift bij, maar haar moeder herkende hem. Dit was de eerste keer dat Noor een afbeelding van haar vader zag. Toen had zij ook het besluit genomen dat er toch echt een boek moest worden geschreven.  En als laatste Boeroeng, webmaster van Indisch4Ever. Hij heeft zowel historische feiten als stamboommateriaal aangedragen.

In een informele sfeer was er uiteraard ook gelegenheid om het boek te kopen en te laten signeren.
Een verslag van Ellen.  Camera:  Ellen en Boeroeng

ISBN 978-94-022-4946-0
Uitgever Boekscout Soest
www. boekscout.nl Bestel hier.
Of bestel bij bol.com

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in diversen. Bookmark de permalink .

34 reacties op Anak Beruntung

  1. Boeroeng zegt:

    Die voorcover is gemaakt door een tekenaar van de Jan Jans en de kinderen-strips. Zijn vader. echtgenote van Noor , deed de twee schepen historisch verantwoord tekenen. Google op Suez Maru
    De rode vlekken is het bloed van de gevangenen in het water die beschoten werden door de Japanse mijnenveger.

    Noors vader heeft het zinken van het schip niet overleefd. Misschien is hij omgekomen door de schietpartij.
    Na veel puzzelen konden we wel concluderen dat hij in de amaeigroep zat.
    1000 man die naar het dorpje Amahei te Ceram werden gedeporteerd om een vliegveld aan te leggen. Mijn vader was een van hen. Google op Hell Ships en Kunitama Maru
    Toen het werk gedaan was , werden ze verscheept naar het eiland Haroekoe. En kwamen terecht in het al bestaande jappenkamp daar met 1700 engelsen begonnen, maar een paar honderd waren al dood toen zij binnenkwamen.
    Vandaar uit ging Noors vader mee terug naar Java in een ziekentransport.
    Als zieke of als verzorger ? Was niet te achterhalen.
    Hij heeft Noor nooit als baby gezien, maar moet wel geweten hebben dat ze gezond was geboren.

    Noors vader moet men de Kunitama Maru naar de Molukken zijn gebracht.
    Volgens het sardientjes-prinicpe. Prop ze maar in het donkere stinkende slecht geventileerde ruim.Mijn vader was ook aan boord.

    https://www.japansekrijgsgevangenkampen.nl/Kunitama%20Maru%203.htm

    De Kunitama Maru 3 (4.500 ton) vertrok op 22-4-1943 met 1000 krijgsgevangenen uit Soerabaja naar het eiland Ceram (in de omgeving van Ambon). De krijgs­gevangenen waren allen Neder­lan­ders (32 officieren en 968 onder­offi­cieren); zij waren afkom­­stig uit het Jaarmarkt-kamp in Soerabaja. Het schip voer in een con­vooi met 3 troepen­transportschepen met krijgsgevangenen (Amagi Maru, Kunitama Maru 3 en Cho Saki Maru), enige trans­portschepen, een kleine olie­tanker en 2 escorte-schepen. In de troepen­transport­schepen werden ook vlieg­tuig­bommen, munitie en oliedrums meegenomen.
    Op 30-4-1943 kwam het schip aan op Ceram; hier moest het Amahei-kamp nog worden opgebouwd. De krijgs­­­­gevan­genen moesten hier een vliegveld aanleggen.

  2. J.Z.Brijl zegt:

    Lieve Noor,
    Mies en ik hebben het bijzonder fijn gevonden, dat wij beiden aanwezig hebben mogen zijn bij de presentatie van je boek “Anak beruntung”.
    Ik wil je ook bedanken voor je mooie boek dat ik heb mogen ontvangen, ter gelegenheid van deze bijzondere mooie dag voor jou.
    Het was verder een hele gezellige dag voorzien van de muzikale omlijsting van de Doop brothers en jullie zangkoor; verder hebben wij natuurlijk ook genoten van de lekkere Indische hapjes.
    Het was een echte kumpulan, waarbij wij vele bekende hebben kunnen ontmoeten.

    Ik ben verder ook blij dat ik indertijd heb kunnen bewerkstelligen, dat je vader Jan alsnog postuum het Mobilisatie- Oorlogskruis toegekend kon krijgen.
    Toen ik thuis kwam, kon ik niet wachten met het lezen van je boek; ik heb toen meteen alvast enige bladzijden uit je boek gaan lezen.
    Wat ik toen al direct kon vaststellen is, dat het een boeiend en vlot geschreven verhaal was!!!
    Chapeau!!!

    Wens jullie beiden mede namens Mies voor wat betreft de komende feestdagen en de toekomst,
    nog heel veel Gelukkige en Gezonde jaren!
    met hartelijke groetjes,
    Mies en Jacq. Brijl

  3. E.J.C. Boutmy de Katzmann zegt:

    Lieve Noor, je biografie Anak beruntung is zo goed en openhartig geschreven, je leest het in één adem uit. Je hebt me meegenomen om het wel en wee van een Indische familie tijdens en na de oorlog mee te maken. Een absolute aanrader en zeer de moeite waard.
    Ik ben er van overtuigd dat het een bestseller wordt.
    Ik wens jou en Fred goede feestdagen en tot ziens,
    Hartelijke groeten,
    Catherine en Ed Boutmy de Katzmann.

  4. Joyce Holtzapffel zegt:

    Lieve Noor en Fred,
    Ook ik heb je boek in een keer uitgelezen, zeker omdat je ook in Palembang hebt gewoond waar ik geboren ben. Mijn vader heeft met jou pleegvader gewerkt bij de politie, veel weet ik er niet van omdat jij 8 jaar ouder bent. Zoals je schrijft, zie ik het jou zeggen net als zoveel gebeurtenissen in dit boek.
    Ik wens jou veel plezier met je kinderen en hoop dat je voorlopig bij ons blijft zingen.
    Liefs, Joyce Holtzapffel & Theo van den Bos 🌺

  5. Anoniem zegt:

    Tja ….. een Indisch meisje van in de 70 (Indische vrouwen blijven tot aan kripoet en ompong “Indische meisjes”, net als Indische mannen ook altijd “Indische jongens” blijven, zelfs achter de rollator en in de rolstoel) zet haar levensgeschiedenis op papier. Het wordt een prachtig boek, verrijkt met foto’s van toen froeherrrr. Vlot geschreven, doorspekt met humor, overgoten met een vleugje mystiek, romantiek en diepe kijk op de medemens. Een boek dat iedere Indische opa en oma zou hebben moeten schrijven voor hun nageslacht, dat niets tot bijna niets weet hoe opa en oma als kind onder de klapperbomen hebben geleefd, hoe ze als teenager of jong volwassene ver over zee in de diaspora zijn geraakt en hoe ze zich daar met vallen en opstaan, krabben en bijten, hebben aangepast en een bestaan hebben opgebouwd.

    Al díe opa’s en oma’s die om de een of andere reden niet zelf tot schrijven zijn gekomen, KOOP dat boek, voor elk van je tjoe-tjoe’s en tjitjits één (satoe), opdat deze door het verhaal een beeld krijgen van wat ook zij hebben gezien en meegemaakt doch niet hebben willen of kunnen vertellen: Van een onbezorgd begin van het leven onder de tropenzon, van een oorlog, een bezettingstijd, van geïnterneerde vaders, een moeilijk leven als buitenkamper met hun moeders en oma’s, misschien zélf in een kamp gezeten, doodsangst in een bloedige bersiap toen het vrede had moeten zijn, een opgroeien in het nieuwe Indonesia als moesoeh, als ongewenst persoon, de tocht op de boot naar het vaak onbekende vaderland, het leven uit de koffer in een kamertje van een contractpension en dan toch ….. de herrijzenis, het excelleren in de sport en de muziek, het succes met de studie en het beroep, het “happy end”.

    Voor de prijs van minder dan 10 lempers of 10 loempia Semarang heb je al een boek, nog net op tijd voor de schoen en straks voor onder de versierde tjemara. Een boek om zelf van te genieten, bladzijde na bladzijde.

    Pak Pierre

    Naschrift: Het zal de “regulars” op de site zijn opgevallen dat ik, na een onderduik van bijna anderhalf jaar, het hoofd uit mijn schuttersputje heb durven steken om een boek aan te prijzen waar ikzelf zo van heb genoten. Daarmee riskeer ik een directe aanval met zure regen uit de donkerste hoek van deze site. Ik heb het er op gewaagd. Nu gauw weer in de dekking, voordat na de zure regen de mortiergranaten op mijn pet vallen.

    PP

    • Anoniem zegt:

      Adoeh …… moet nog wennen! Si Anoniem, ben ik, Pak Pierre, inmiddels 80 jaar doch masih hidoep.

      PP

    • Arthur Olive zegt:

      Welcome back Pak Pierre, wij komen tekort aan lezers die Indie nog hebben gekent.
      Niet te lang in uw schuttersputje blijven.
      Nou vraag ik me ook af hoe het met Pak Bo gaat, al lang niets van hem gelezen.

      • Ronny Geenen zegt:

        @Nou vraag ik me ook af hoe het met Pak Bo gaat, al lang niets van hem gelezen@
        Zeker weten, prima!

      • Pierre de la Croix zegt:

        Met Pak Bo, old soldier, inmiddels 90 op de teller, djoega masih berdiri. Ik heb regelmatig contact met hem. Om hem moverende redenen heeft hij het bijltje bij I4E er ook bij neergelegd. Die redenen heeft hij nog ergens onder een bepaalde “topic” gegeven, enige maanden geleden. Wie zoekt, die vindt.

        Pak Pierre

      • Pierre de la Croix zegt:

        Arthur Olive zegt 5 december 2018 om 00:31: “Welcome back Pak Pierre, wij komen tekort aan lezers die Indie nog hebben gekent. Niet te lang in uw schuttersputje blijven”.

        Dank voor het compliment Pak Arthur. Als het mij is vergund, kom ik op die laatste zin nog gaarne terug. Maar dan niet hier, onder dit “topic”. Die is voor de schrijfster Noor. Misschien in een pikiran voor de Indische Soos. We’ll see. In het schuttersputje is het overigens ook best uit te houden. Lekker vredig.

        Over het topic gesproken: Is iedereen nog vlijtig aan het lezen? Nu is er eindelijk een nieuwe Indische schrijfster opgestaan, voorwaar ook geen gewoon Indisch meisje, en zo weinig roeren zich. Toch liever een standaardwerk over de bereiding en het nuttigen van Rendang Padang gezien of nog een keer het goed en slecht van het kolonialisme uitgekauwd?

        Pak Pierre

  6. George zegt:

    Good for you Pak Pierre!

  7. Noor zegt:

    Ben heel blij met alle positieve feedback, ook via mail en app. Het boek is pas 3 dagen op de markt, er moeten wel veel snellezers bij zijn. Dank jullie wel! Ik word er verlegen van. En dat mensen er zelfs voor uit hun schuttersputje komen… En niet meer onderduiken nu!
    Denk nu over een tweede boek… Welke titel willen jullie hebben?

  8. Boeroeng zegt:

    Nog eens het adres geven van een verhaal van Noor uit 2009
    https://indisch4ever.nu/2009/04/23/anak-beruntun-2/
    Dit is deel 3 met de links naar deel 1 en deel 2
    Ook toen goed geschreven vandaar dat sommige mensen dit boek in een paar dagen lezen.

    Ik was ook op de presentatie. Tjaaaa waar hapjes zijn…

  9. Ferry Geuther zegt:

    Anak Beruntung, Gelukskind, heb ik ervaren als een meeslepende autobiografie én liefdesverhaal, bruisend van levenslust en optimisme. Toegankelijk geschreven, serieus, met zelfreflectie en met humor. Een “pageturner” die ik af en toe terzijde legde zodat ik de volgende dag weer verder kon genieten.

    Het verhaal.
    Een meisje wordt door haar moeder afgestaan en door haar tante liefdevol opgevoed. Ze kent haar echte vader niet, maakt als kleuter de na-oorlogse revolutie in Nederlands-Indië mee, komt met haar pleegouders naar Nederland en bouwt haar leven op. Vreemde wendingen in familie, liefde, kinderopvang, scholing en beroep lijken gedirigeerd door onbekende hand.
    In de loop van decennia ontmoet zij toevallig mensen die elk over een puzzelstukje blijken te beschikken van een groot raadsel in haar leven.
    Vol verbazing, levenslust, initiatief, lef en flexibiliteit maar ook situaties accepterend, buitelt het meisje door het leven.
    Het verhaal geeft ook een beeld van de geschiedenis van het na-oorlogse Nederlands-Indië. Hoe mensen beschadigd werden door het tijdsgewricht van oorlog, revolutie en repatriëring met intense gevolgen voor hun omgeving.

    De schrijfster.
    Noor blijkt over een scherp waarnemingsvermogen en sterk geheugen te beschikken. Ze schroomt niet haar eigen tekortkomingen te noemen. Personen die haar tekort deden of zelfs vernederden beschrijft ze vergevingsvol. Ze maakt duidelijk dat ze veel te danken heeft aan familieleden, vrienden en collega’s en bovenal aan Moesje, haar pleegmoeder.

    Het wachten is nu op een filmmaker die dit boek naar het witte doek overbrengt!

  10. Boeroeng zegt:

    Voor Noor viel toen ook alles op zijn plaats, al die signalen die zij al die jaren doorkreeg, waren niet voor niets. Ze is er dan ook van overtuigd dat haar vader haar door het leven heeft geleid ook al was hij er fysiek niet bij. Jaren later heeft Noor ook haar biologische moeder ontmoet. Het was in 2001 toen Noor hoorde dat er in een boek over Nederlands-Indië een foto van haar vader stond. “Mijn moeder bevestigde dit en hierdoor kreeg mijn vader ook een gezicht, dat op de cover van het boek prijkt. Mijn generatie was een zwijggeneratie, wat er allemaal in Nederlands-Indië was gebeurd, daar praatte men nooit over. Met dit boek, dat ik voor mijn kinderen en kleinkinderen heb geschreven, wil ik de stilte doorbreken. Bovendien is het een eerbetoon aan mijn vader, die nu een gezicht heeft gekregen.”

    Bron: Goudse schrijfster doorbreekt de stilte van een zwijggeneratie | Goudse Post</p

    • Pierre de la Croix zegt:

      Al wereldberoemd in Gouda en omstreken. Jammer dat die cookies mij het lezen belemmeren.

      Pak Pierre

      • Arthur Olive zegt:

        Pak Pierre, als ik me niet vergis dan gebruikt I4E ook cookies. onderaan staat: “Deze site maakt gebruik van cookies. Door verder te gaan op deze website, ga je akkoord met het gebruik hiervan.”

        • Pierre de la Croix zegt:

          Oeps Arthur … is mij niet opgevallen. Maar hier is het kwaad dus al geschied. Op I4E sta ik toch al bekend als de bonte hond. Pak Boeroeng kent mij en mijn meningen door-en-door. Een paar weken geleden nog een handje van hem gekregen. Vrede op aarde, in zijn cookies dan maar een welbehagen, doorslikken en niet kesereden (uit te spreken met allemaal stomme “e’s”).

          Pak Pierre

  11. Boeroeng zegt:

    Ook te bestellen bij bol.com
    Mooie recensie, Ferry

    • Pierre de la Croix zegt:

      Prachtige recensie! Had Ferry zo’n recensie geschreven over de bereiding van oblok-oblok door omaatje Noes uit Den Haag, dan waren er al 58 reacties gevolgd.

      Waarom nu zo oorverdovend stil rond “Anak Beruntung”? De levensgeschiedenis van een Indisch meisje, ingebed in een stukje contemporaine algemene Indische geschiedenis, moet toch velen op deze site aan gaan, ook die van een andere generatie?

      Pak Pierre

    • Loekie zegt:

      Omdat Ferry een mooie recensie heeft geschreven is het dus ook een goed boek?
      Heb je het boek zelf gelezen?

      • Boeroeng zegt:

        Loekie Ik heb het boek gelezen. Fris geschreven , vlot te lezen.
        Daarom is het een goed boek.
        De recensie van Ferry is mooi, omdat het mooi is.

        • Pierre de la Croix zegt:

          Een recensie wordt doorgaans geschreven om de nieuwsgierige lezer een indruk te geven van het beoordeelde boek. Van recensenten mag dan natuurlijk worden verwacht dat ze het betreffende boek ook zelf hebben gelezen.

          Het zal de heer of mevrouw Loekie kennelijk zijn ontgaan dat ook ik “Anak Beruntung” heb gerecenseerd en dus hebben gelezen.

          Of misschien moest zij/hij haar/zijn zuur van de dag alleen maar kwijt.

          Pak Pierre

        • Pierre de la Croix zegt:

          Erratum: 2de alinea, laatste regel “…. en dus hebben gelezen …” moet zijn “en dus heb gelezen”.

          Het is al laat en het onnodige zuur van mevrouw of meneer Loekie moet mij even van mijn stuk hebben gebracht.

          PP

  12. Bert zegt:

    Ha ha Pak Pierre a.u.b laat u toch niet opnaaien door si Loekie ,volgens mij is het punt u bent veel te gevoelig en si Loekie vind het maar al te leuk om u op te ,naaien want u hapt altijd ,in mijn ogen bent u een zeer erudiet persoon uit een goede familie ,u hebt een zeer goede opleiding genoten .Loekie vindt het leuk om dat soort mensen een beetje te stangen (Opjagen) Dat doet hij/zij natuurlijk niet bij personen zoals ik ,want ik ben gajes van de straat ,is geen eer te behalen voor si Loekie maar als je goed de commentaren leest van si Loekie ,kan je niet aan de indruk ontkomen dat ook si Loekie op hoog intellectueel niveau acteert ,si loekie is een heel intelligent en belezen persoon ,alleen u bent vriendelijk en aardig en si Loekie schept er plezier in om anderen een beetje op stang te jagen ach sudah laat maar gaan ! NIET MEER ONDERDUIKEN PAK PIERRE !!!!

    • Pierre de la Croix zegt:

      Ach Pak Bert …. de pseudonieme Loekie moet eens ophouden om naar links en naar rechts, naar onder en naar boven, haar/zijn vitriool te spuiten. What’s eating her/him? Last van complexen? Misschien op yoga gaan, of naar een shrink.

      Zij/hij is inderdaad één van de redenen waarom ik in onderduik ging. Neemt u eens de moeite om op I4E terug te bladeren tot vroegere jaren, 2009, 2010, 2011, 2012, 2013. Zie hoe aardig men toen tegen elkaar was, hoe prettig de toon, ook al had men tegengestelde meningen en zie hoe weinig de deelnemers van toen de neiging hadden om zichzelf op te kloppen.

      Later hebben veel van die deelnemers afgehaakt. Van Mas Rob al jaren geleden tot onze Alfoer Eppeson Marawasin, zeer recent. Ik mis ze. Dames hebben het al helemaal opgegeven. Een enkeling roert zich en wordt dan meteen afgezeken door lieden als dappere Loekie.

      Tja …. in de onderduik was het zo gek nog niet. Vrede.

      Pak Pierre

      • Loekie zegt:

        Loekie zegt wel eens wat, maar Loekie scheldt nooit.
        Zoek na in de archieven en zie wie begon met het betitelen van Loekie als o.a. een andjing kampong.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.