27 okt NPO 2 21.20 Revolusi of Bersiap?

Revolusi of Bersiap? Het zijn twee termen voor dezelfde tijd: de chaotische maanden na afloop van de Tweede Wereldoorlog in Indonesië, ooit de grootste Nederlandse kolonie. Het begint met het uitroepen van de onafhankelijke Republik Indonesia op 17 augustus 1945, twee dagen na de capitulatie van Japan. De rol van de Nederlanders is al een paar jaar van geen belang meer, zo vinden de Indonesiërs.

De Nederlandse regering, 12.000 kilometer verderop, denkt daar heel anders over. De kolonie is nog van ‘ons’. Maar in Den Haag kennen ze de situatie in de praktijk nauwelijks. Wie dat wel ervaren, zijn de Nederlanders die ter plekke de Japanse bezetting hebben overleefd. In interneringskampen en daarbuiten.

In Andere Tijden de ervaringen van tieners van toen tijdens enkele chaotische en voor hen vaak levensgevaarlijke maanden. Aan de hand van niet eerder vertoond archieffilm, vastgelegd door filmers van de Republiek Indonesië en cameramannen die met de Britse troepen meekwamen, kijken we mee naar het leven in tijden van revolutie.

Uitzending: zaterdag 27 oktober om 21.20 uur op NPO 2

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in agenda - evenementen. Bookmark de permalink .

34 reacties op 27 okt NPO 2 21.20 Revolusi of Bersiap?

  1. Boeroeng zegt:

  2. Ronny Geenen zegt:

    Een interactive kaart over Indonesie of alleen en voornamelijk Java?

  3. Peter van den Broek De Andere Generatie zegt:

    Eindelijk wordt ook het Indonesisch perspectief getoond?. De vraag “hoe het kan dat iedereen toen zo vol haat tegenover elkaar kwam te staan” geeft aan hoe naïef “white innocence” tegen de times of revolution” aankeek. “De rol van de Nederlanders is al een paar jaar van geen belang meer,” getuigt toch van meer realiteitszin.

    vanavond toch maar luisteren.

    • Loekie zegt:

      Nou, heb gekeken en weinig nieuws gehoord. Eigenlijk niks. Alleen heb ik een aanvulling op mw. Wertheim, die Sjahrir en haar vader (prof. Wertheim) moedig vond, omdat zij met elkaar spraken. De aanvulling is, dat Wertheim dat gesprek met Sjahrir bij hem thuis voerde op verzoek van Van Mook, om Sjahrir te polsen over onderhandse onderhandelingen over o.a. een overgangsperiode naar onafhankelijkheid.

      • PLemon zegt:

        Inderdaad geen nieuwe of andere gezichtspunten. Bevestiging dat de Japanners en later het Indonesisch leger de Europeanen beschermden tegen de djahats. Terloops via de geïnterviewden de ontreddering en berusting opgemerkt waarin ze familieleden verloren aan de moordlust vd benden.
        Opvallend dat in de reportage onvoldoende uit de verf kwam dat vöortaan letterlijk het volk , het Nederlands en Japans bestuur beu, ook de vorstenhuizen de macht ontnamen. Kortom zoals gebruikelijk verteld louter vanuit het Nederlands perspectief.

  4. Boeroeng zegt:

    Tieners over Indië
    Hoe hebben Indische Nederlanders de oorlog en deze periode van revolutie ervaren? Andere Tijden heeft een interactieve kaart  gemaakt met portretten van tieners van toen.

    Klik de bolletjes op de kaart

  5. Huib zegt:

    Ik sluit me bij het commentaar van Loekie aan.
    Weinig nieuws onder het herfstzonnetje.
    Als jongen van 5 jaar de Japanse invasie en de luchtgevechten boven Bandoeng/Andir met eigen ogen en aan den lijve mogen meemaken.
    Zelfs tot in de ondergelopen schuilkelder aan toe.en vader die mee streed bij de verdediging van het vliegveld Andir tegen de Japanse Zero’s.
    De val van Japandie de Bersiap inleidde en de horden peloppors die jacht maakten met bamboe roentjing en kapmessen op alles wat Nederlands of Indisch of Chinees was.
    Tijdens de Japanse inval was ik ca. 5 jaar en tijdens de gijzeling door peloppors op Indisch Bronbeek in Bandoeng was ik 7,5 jaar.
    Ondanks mijn jeugdige leeftijd is die hele ellende me in het geheugen gegrifd en heb het mijn hele leven mee moeten dragen dat mijn vader “geblobost” uit het Japanse krijgsgevangenkamp werd gekidnapt en op bloedige wijze werd getjing-tjand en vermoedelijk in de kali gedonderd door die peloppors.
    Die peloppors worden ook wel eens eufemistisch “vrijheidsstrijders” genoemd .

    • Ronny Geenen zegt:

      @Ondanks mijn jeugdige leeftijd is die hele ellende me in het geheugen gegrifd en heb het mijn hele leven mee moeten dragen dat mijn vader “geblobost” uit het Japanse krijgsgevangenkamp werd gekidnapt en op bloedige wijze werd getjing-tjand en vermoedelijk in de kali gedonderd door die peloppors.@

      Dank voor je verhaal, want daar gaat het om. Al die (politieke) geschrijf, wie er nu wel gelijk heeft of niet en de namen van bepaalde daders en getuigen, daar koop je niks voor. De werkelijkheid is wat je als mens daar heb ervaren. En dat kan niet genoeg verteld worden.

  6. Jan A.Somers zegt:

    Ik heb geen data gezien/gehoord, maar ik heb zo’n idee dat de verhalen gingen over ca. de maanden augustus en september. Toen was er nog nauwelijks bersiap, zelfs in Soerabaja dat nauwelijks aan bod kwam. Daardoor kwam de uitzending bij mij een beetje saai over, er was niet veel te vertellen. Met de standaard filmpjes over het na-oorlogse vrouwenkampleven.

  7. Ronny Geenen zegt:

    @zelfs in Soerabaja dat nauwelijks aan bod kwam. Daardoor kwam de uitzending bij mij een beetje saai over@
    Saai, omdat Soerabaja niet aan bod kwam? Typisch!

  8. Boeroeng zegt:

    Henk Anthonijsz was een van de geinterviewden.
    Al jaren regelmatige lezer op deze site.

    Hans Goedkoop begint met een generalisatie het programma:
    ” witte Nederlanders waren in de kampen en gemengdbloedigen waren daarbuiten”
    Mijn idee is dat misschien 25.000 mensen in de burgerkampen van gemengde afkomst waren en wellicht 25.000 in de militaire kampen.

    • Ronny Geenen zegt:

      Vermoedelijk heeft hij, net als het artikel, over het eiland Java. Was het niet zo dat buitenkampers voornamelijk alleen op Java voorkwamen? In ieder geval op Sumatra was bijna een ieder in een japkamp. Als je de huidige jongere generatie in Nl vraagt de eilanden in Indonesie te noemen, komen ze niet verder dan Java en Bali.

    • Willem zegt:

      Er was geen duidelijke scheiding tussen Indo’s en niet Indo’s. mijn moeder en familie is Indo en mijn moeder besloot toch met ons het kamp in te gaan. 50-50 beslissing.
      Hoe lang duurde de oorlog? Een tante van haar in batavia is er buiten gebleven

      Na de capitulatie toen we in Halmaheira, Semarang zaten, besloot mijn moeder met ons en haar jongere zus met drie kinderen naar Unarang te gaan waar twee vrienden van mijn opa en oma woonden.
      Toen barste de bersiap uit en ze wilden ons in een sawah vermoorden. Gelukkig is dat niet gebeurd. Lang verhaal. Toen in de tuin de pelopors op de vrouwen en kinderen transporten die van Ambarawa richting Semarang haven gingen vanuit de tuin erop schoten, hebben ze twee dokars gechartered van bevriende Indonesiers van deze twee vrouwen.
      We werden op de Gombel by een checkpoint aangehouden en ze gingen ons weer vermoorden.
      Na lang gepraat, ook door de koetsiers, lieten ze ons verder gaan, weer terug naar de jappanse bescherming in ons oude kamp.

      De twee koetsiers zijn op de terugweg vermoord

      • Peter van den Broek De Andere Generatie zegt:

        Geachte Heer Willem,

        Ik heb een tijdlijn van Semarang over de periode Augustus-December 1945 en ik wil Uw waardevolle gegevens daarin plaatsen.

        Kunt U aangeven wanneer Uw moeder met haar jongere zus met 3 kinderen naar Ungarang zijn gegaan. Het vertrek zal na 22 Augustus geweest zijn toen de Japanners. officieel de capitulatie bekend maakten in Semarang.
        Wellicht kan U zeggen in welke plaats Uw moeder zich bevond op 31 Augustus, wel een ijkdatum, want Koningin Wilhelmina was op die dag jarig. De Japanners verboden wel het hijsen van de Nederlandse driekleur.

        Op 28 November 1945 wordt het kamp Ambawara met mortieren bestookt waarbij 6 doden vallen Daarna wordt op 8 December besloten tot de totale evacuatie van de geïnterneerden van Ambarawa richting Semarang.
        Klopt deze datum met Uw verhaal dat pelopors op vrouwen en kinderen schoten, die van Ambarawa richting Semarang gingen?

        U zegt dat “toen de Bersiap begon”, Kunt U aangeven welke datum of periode dat was?

        • Peter van den Broek De Andere Generatie zegt:

          correctie: “toen de Bersiap begon” moet zijn “toen barste de Bersiap uit”

  9. Peter van den Broek De Andere Generatie zegt:

    Dit is helemaal niet typisch. In de documentaire komen wel Jakarta, Semarang en Bandoeng aan bod, maar aan Soerabaja wordt weinig tot geen aandacht geschonken. Toch wel opmerkelijk omdat de Japanners na hun capitulatie in Jakarta, Bandoeng en Semarang wel tegen de Indonesische nationalisten ook gewapenderhand optraden en daardoor hun verplichting bij de capitulatie waarmaakten, Orde & Rust te bewaren

    In Soerabaja daarentegen grepen de Japanners niet gewelddadig in, ze gaven zonder slag of stoot hun wapens aan de Indonesische nationalisten, met of zonder hulp van ene KTZ Huijer. Dat is wel typisch, een groot verschil en met verreikende gevolgen. In Soerabaja is direct na de Proklamasi duidelijk de (politieke) machtsstrijd zichtbaar tussen de Indonesische locale “autoriteiten” en in eerste instantie de Japanners. Het ging uiteindelijk om het bezit van wapens, als monopolie van het geweld. Even later ging de machtsstrijd verder met de Britten op 25 Oktober 1945die tot een gewelddadige uitbarsting leidde, de slag om Soerabaja Oktober/November 1945.

    Eèn van de grootste manco van deze documentaire is dat de titel gaat over Revolusie of Bersiap, maar dat geen enkele Indonesier aan het woord komt om het Indonesisch zienswijze toe te lichten . Dat niet alleen, ik had eigenlijk een doortimmerde toelichting verwacht van een historicus om e.e.a. in een geschiedkundig kader te plaatsen, éèn van die historici zoals Sinke of Captain met hun Indische achtergrond , die aan dat project over de dekolonisatie verbonden is.

    Ik ben toch wat wijzer geworden, want wat zagen WIJ eigenlijk? Waren er zo weinig nieuwe gezichtspunten, was er zo weinig nieuws onder de zon en was het wel zo saai als die van de andere generatie wat oppervlakkig concluderen?
    Zijn zij zo afgestompt dat ze nog geeneens kritisch naar een documentaire kunnen kijken? Hier tonen zij alleen maar hun verwrongen, bevooroordeelde manier van naar de Geschiedenis kijken alleen maar zoeken naar een zelfbevestiging is van hun vooroordelen!!!! Zij kijken niet meer, maar veroordelen alleen.

    • Jan A.Somers zegt:

      “ze gaven zonder slag of stoot hun wapens aan de Indonesische nationalisten” Mijn commentaar was: “dat de verhalen gingen over ca. de maanden augustus en september.” In die tijd deden die Japanners het bijzonder goed. Ze hadden de gezagstaken gedeeld met de PRI. Verder gebeurde er eigenlijk weinig. Ja, wat demonstraties en optochten, geregeld met het Japanse gezag. Een vlagincident op 19 september, was in een half uurtje beslecht, voor verdere demonstraties werd verwezen naar de Stadstuin. Ik was een uurtje later op die plaats, niks te zien behalve een versterkte Japanse wacht bij het Oranjehotel en opgewonden dames bij het tegenover gelegen Rode Kruis. De problemen ontstonden na ingrijpen van Huyer:
      Huyer had van Patterson opdracht gekregen de havens van Soerabaja te inspecteren. Nog dezelfde avond diende schout-bij-nacht Shibata bij Huyer een verzoek aan Patterson in om een deel van de Japanse troepen over te brengen naar een reeds in gereedheid gebracht concentratiepunt in Poedjon. Hij gaf Shibata toestemming voor de gevraagde evacuatie waarna een groot deel van de Japanse manschappen naar Poedjon vertrok. Tussen 29 september en 2 oktober arriveerde per trein een aantal voormalige burgergeïnterneerden uit de kampen in Midden-Java; zij werden onder bescherming van de achtergebleven Japanners geplaatst.
      Na het uitbrengen in Batavia van zijn rapportage, kwam Huyer op 29 september in Soerabaja terug met de opdracht van Patterson de overname van Soerabaja door de Britten voor te bereiden. Shibata kreeg van hem de opdracht voorbereidingen te treffen voor de komst van de geallieerde troepenmacht. Shibata riep direct 3000 man terug uit Poedjon, zij (ongewapend) werden echter bij aankomst op het station door pemoeda’s gevangen genomen. Nog dezelfde avond werd door een groep voormalige Peta, Heiho en Seinendan-soldaten een actieplan opgesteld: het mobiliseren van het (kampong)volk met de kreet siááááp, het gevangen nemen en ontwapenen van Japanse militairen en het bezetten van de telefoon- en telegraafkantoren. Het eerste doel voor de massale acties was het Japanse centrale wapenmagazijn voor Oost-Java in Don Bosco, voorheen een groot katholiek weeshuis met scholen, sportterreinen, werkplaatsen, een kliniek, een kapel en kloostergebouwen. Na onderhandelingen onder druk van de snel aangroeiende volksmassa moest de Japanse commandant het complex overdragen, waarbij hij een ontvangstbrief kreeg met de vermelding dat de wapens waren overgedragen aan het Indonesische bestuur. Hierop pleegde hij zelfmoord. Daarna werden nog grote wapenvoorraden buitgemaakt in een Japanse garnizoenskazerne en in een groot gebouwencomplex waar voorheen de handelsfirma Lindeteves Stokvis was gevestigd. Met hun overgave hebben schout-bij-nacht Shibata en generaal-majoor Iwabe voorkomen dat er een bloedbad werd aangericht onder de belegeraars gevolgd door wraakacties tegen andere Japanners en Nederlanders. Overal wapperde de rood-witte vlag, op muren en trams waren leuzen gekalkt. Overal stonden pemoeda’s op wacht, gewapend met een Japans samoeraizwaard, een geweer of een pistool. Pemoeda’s denderden in auto’s, vrachtwagens en pantserwagens door de stad. Gepeupel ging zich te buiten aan moord en plundering.
      Nadat de Indonesiërs de wapendepots hadden buitgemaakt werd de situatie steeds grimmiger. Shibata was niet meer bereid (en ook niet in staat) de opstand neer te slaan en droeg zijn commandanten op wapengebruik te vermijden. In de nacht van 30 september verloor Shibata het contact met zijn troepen doordat de telefoonlijnen waren doorgesneden. Japanners werden gevangen genomen, hun wapens en voertuigen in beslag genomen. Het vliegveld en de luchtmachtbasis werden door de opstandelingen bezet. Op 1 oktober gaf Iwabe zich over met de in zijn hoofdkwartier aanwezige wapens. Daarna werd het hoofdkwartier van de Kenpeitai bestormd en na een bloedig gevecht veroverd. Op 2 oktober drong een grote massa Indonesiërs het hoofdkwartier van de marine binnen, waar Shibata zich bevond. Voorts werd de Japanse bewaking van het Oranjehotel overgenomen door de pemoeda’s.
      Op 3 oktober eiste Huyer namens de geallieerden de overgave van de Japanse strijdkrachten, waaraan door generaal-majoor Iwabe en schout-bij-nacht Shibata werd voldaan. Waarschijnlijk als gevolg van de verstoorde verbindingen werden alsnog de munitiedepots en de pyrotechnische werkplaatsen op Madoera opgeblazen waarna de verantwoordelijke Japanse officieren zelfmoord pleegden. De explosies en de vuurzee zorgden in Soerabaja uiteraard voor een toenemende nervositeit. Huyer legde nu de volle verantwoordelijkheid voor de orde en veiligheid bij resident Soedirman. De Japanners dienden te worden beschouwd als krijgsgevangenen en aan de geallieerden worden overgedragen. De Japanse mijnenvegers dienden de hun opgedragen taken voort te zetten en de Japanse piloten dienden de luchtverbindingen te herstellen. Uiteraard was Soedirman niet in staat deze bevelen op te volgen, voorzover hij daartoe genegen mocht zijn. Einde prietpraat.

    • Peter van den Broek De Andere Generatie zegt:

      Want wat zagen WIJ bij de documentaire ?

      Zoals Boeroeng al vermeldde kont Hans Goedkoop wel met een hele goedkope verzinsel de huiskamer binnen , zie het volgende citaat om 01.35 : ……“Witte Nederlanders in interneringskampen ,gemengdbloedige, de Indo’s erbuiten”……….
      Hij had beter kunnen weten, maar op pure hufterigheid t.a.v. Indo’s heeft de witte Nederlander Hans Goedkoop niet de exclusiviteit , ondanks dat zijn familie toch wel iets te maken had met Nederlands Indie. ……Shame on you, Hans Goedkoop.

      Maar wat heeftHans Goedkoop voor nieuwigheid te melden?
      27:39 Hij beweert dat Lord Mountbatten Ned. Indie in die tijd bezocht en hij laat om 27:39 een filmje van dat bezoek zien.
      Natuurlijk heeft Lord Mountbatten Ned. Indie niet in die tijd bezocht, en zeker niet in een landmacht-uniform, iedereen weet toch dat Mountbatten een Royal Navy officier was? Wie wel op dit filmpje is te zien is de luitenant-generaal Christison, commandant van de geallieerde troepen op Java CO-AFNEI degene die bevel gaf aan Jack Boer en zijn Gurkha’s om op 10 November om 04:00 in de ochtend een inval te doen in de Kalisosok- of Werfstraatgevangenis waarbij meer dan 3.500 merendeels Indo-Europeanen (Nederlanders met een bruine kleur) werden bevrijd.

      12:40 Daarnaast wordt in de documentaire gesproken over Gurkha’s en om 12:40 een filmpje getoond van Britse militairen, die zeker geen Gurkha’s zijn, tenminste ik zie niet hun kenmerkende grote mes ook wel kukri genoemd.

      Maar er is meer op de documentaire te zien waarbij ik grote, heel grote vraagtekens zet.

      Als dit de (wetenschappelijke) stand van zaken is over Bersiap en Revolusie, de
      werkelijkheid zoals de mensen dat ervaren (naar de Trumpachtige woorden van de Heer Geenen),dan hou ik mijn hart vast voor dat dekolonisatie-onderzoek, ik ben geen geschiedkundige maar een doodgewone Indische Jongen.

      • Ronny Geenen zegt:

        @Als dit de (wetenschappelijke) stand van zaken is over Bersiap en Revolusie, de
        werkelijkheid zoals de mensen dat ervaren (naar de Trumpachtige woorden van de Heer Geenen),dan hou ik mijn hart vast voor dat dekolonisatie-onderzoek, ik ben geen geschiedkundige maar een doodgewone Indische Jongen.@

        U bent inderdaad geen geschiedkundige, maar U act like one. En het begint wel erg te vervelen. Net een afgedraaide grammofoonplaat waarvan de naald blijft steken. Toch een verzoek: Laat mijn naam bij u fantasie verhalen weg.

    • Jan A.Somers zegt:

      “Natuurlijk heeft Lord Mountbatten Ned. Indie niet in die tijd bezocht,” Lady Mountbatten die zich in opdracht van haar man bezig hield met RAPWI-activiteiten had op 25 september een bezoek aan Batavia gebracht, waar zij over de situatie was geïnformeerd door Britse ex-geïnterneerden en door overste L.J. van der Post, door Patterson als verbindingsofficier aangesteld. Op 26 september lichtte zij haar man in Singapore in: de situatie in Batavia was gespannen en griezelig.
      “dat de Japanners na hun capitulatie in Jakarta, Bandoeng en Semarang wel tegen de Indonesische nationalisten ook gewapenderhand optraden” In Batavia hoefden de Japanners nauwelijks gewapenderhand op te treden. Er vonden demonstraties plaats, zoals op 19 september waarbij vele duizenden Indonesiërs door de straten trokken, met rood-witte vlaggen, bamboesperen en kapmessen. Op een massabijeenkomst op het Koningsplein waren zo’n 200.000 mensen aanwezig; deze demonstratie was door de Japanners verboden en werd na een toespraak van Soekarno ontbonden.
      “de slag om Soerabaja Oktober/November 1945.” In oktober vond er geen slag plaats. Een Brits-Indische brigade was daar op 25 oktober geland. met een in beginsel humanitaire missie, met toestemming van de Indonesische autoriteiten in Batavia en Soerabaja. De slag begon pas op 10 november.
      “hoe had Van Mook een parade van Nederlandse militairen kunnen afnemen terwijl de Britten al begin Oktober verboden hadden dat Nederlandse troepen landden op Java.?” op 29 september landde één bataljon (800 man) Seaforth Highlanders, versterkt met kleine eenheden van het KNIL, samen 1000 man, in Batavia onder commando van luitenant-generaal Sir Philip Christison. Enkele dagen later landden nog een deel van een Brits-Indische brigade samen met weer enkele kleine KNIL-onderdelen. Op 2 oktober arriveerde Van Mook in Batavia, en op 4 oktober kwam daar het KPM-schip Van Heutsz aan met hulpgoederen, militair personeel en NICA-functionarissen. Ik weet niet of hier ook KNIL-eenheden uit Australië bij waren betrokken. Genoeg KNILlers dus voor een kleine parade.
      ” een allergaartje van uitgemergelde ex-krijgsgevangen,” Dat allegaartje wist wel grote Indonesische aanvallen uit het Zuiden te weerstaan. Zonder de Schotten, die maakten hun handen hier niet aan vuil.

      • Peter van den Broek De Andere Generatie zegt:

        Maar Heer Somers. dat Mountbatten Nederlands Indie niet heeft bezocht heeft U niet eens opgemerkt!!!

        En waar kwamen dan die goed gevoede Mariniers vandaan, die hebt U toch ook gezien in die documentaire???

        Als de Britten de nederlaag in Oktober van de strijdmacht (49th Brigade) van Brigadier Mallaby een slag noemen, ga ik daar toch in mee? Dat U dat geen slag vindt, mag ik dan toch als een ongekwalificeerde mening aanmerken?

        En dat allegaartje van die KNIL-militairen merkten de Britten in hun situatiën reports toch aan als trigger-happy die ze liever kwijt als rijk waren. Moet ik U de nummers van die reports geven als primaire bron?

  10. Boeroeng zegt:

    Die onderverdeling van : ‘blanken in kampen, indo’s niet ‘ is een generalisatie.
    Varianten zijn: alle Nederlanders/Europeanen zaten in de kampen.
    Historisch onjuist en impliciet worden veel Indische Nederlanders niet meegerekend als Nederlander/ Europeaan.
    Misschien wel 50.000 indo-europeanen zaten in de kampen.
    En daarnaast te Indië ook Indonesiërs, paar duizend Molukkers en een paar duizend geallieerde soldaten Amerikanen, Britten, Australiërs etc.

    Zelfs Stichting Herdenking 15 augustus 1945, die de Nationale Herdenking organiseert heeft jarenlang deze tekst op de website gehad
    ” “Alle Europeanen, waaronder merendeels Nederlanders worden geïnterneerd”
    Ken je nagaan hoe hardnekkig die stereotypering al 70 jaar doorwoekert.

    Eindelijk heeft iemand daar eind december 2016 mijn klacht serieus genomen en die tekst veranderd.
    Zie https://indisch4ever.nu/2016/08/22/het-verdriet-van-de-indo-xv/ en mijn reactie van 1 januari 2017

  11. Peter van den Broek De Andere Generatie zegt:

    Hans Goedkoop is nog niet klaar met zijn “Nieuwigheden want wat serveert hij om 26:50?
    Lt-GG van Mook, met tropenhelm op, lijkt in OKTOBER 1945 een militaire parade af te nemen. Volgens Hans Goedkoop is dat om indruk te maken en aan te geven wie de soevereine baas was.

    Ik zie wel een detachement goed doorvoede Mariniers in Amerikaanse kledij. Dat is wel opmerkelijk want het eerste bataljon van de Mariniersbrigade uit de VS, landde pas op 31 December 1945 op Java , meer dan 2 maanden later!!!!!!
    Dat niet alleen, hoe had Van Mook een parade van Nederlandse militairen kunnen afnemen terwijl de Britten al begin Oktober verboden hadden dat Nederlandse troepen landden op Java.?
    Ik trek de logische conclusie dat de parade moest worden uitgevoerd door een allergaartje van uitgemergelde ex-krijgsgevangen, nu weer in militaire dienst en die aan muiterij te buten gaande Molukse KNIL-militairen in Batavia, maar die zie ik nergens op de video!!!!

    Volgens mij heeft Hans Goedkoop het verkeerd filmfragment bij de tekst geshopt. Is er een overlevingsdeskundige die mijn relaas kan bevestigen?

    wordt vervolgd.

  12. Huib zegt:

    ;;;;;# is er een overlevingsdeskunige die mijn relaas kan bevestigen? #……
    Over deze vraag lijkt me onvoldoende te zijn nagedacht door de jonge man van de andere generatie.
    Die goede man of vrouw zou dan nu een soort Methusalem moeten zijn.
    Als deze overlevingsdeskundige, hij of zij , in 1945 25 jaar oud was, dan zou hij nu 98 jaar oud zijn, dus bijna 100 jaar. Dus het wordt verrekte moeilijk zo iemand te vinden, lijkt me.

    Zoals gezegd mijn vader was als Knil militair tijdens de Japanse capitulatie in Tjimahi in het Japanse krijgsgevangenkamp. Ik schat in dat hij tegen het eind van Augustus of in ergens in September uit het kamp geblobost is en naar zijn vrouw en kinderen in de wijk Indisch Bronbeek in Bandoeng Noord is gelopen in zijn pendek en gerafelde hemd.
    Daar is hij ook wel veilig maar doodziek aangekomen ondanks de peloppors die hij onderweg tegen moet zijn gekomen..

    De agitatie en het gebrul om Merdeka door luidsprekers over de hele stad zal ook in September al begonnen zijn, want ik kan me herinneren dat al vrij snel nadat mijn vader thuis kwam de horden peloppors met hun sabels en bamboe speren en zwaaiend met rood witte vlaggen, “MERDEKA” brullend door de stad demonstreerden. Het zag er erg dreigend uit. En je voelde je leven niet veilig.

    Mary van Delden vertelt en ik citeer :
    ” Gedurende het verloop van de tweede en derde week van September 1945 werd een verandering merkbaar in het gedrag van de Indonesische jeugd.
    Zij groetten elkaar met een opgeheven vuist en schreeuwden elkaar “Merdeka” toe.
    Op muren verschenen leuzen als: “Indonesia tanah air kita”.
    Er begonnen incidenten plaats te vinden en deze konden plaats vinden omdat de Japanners passief bleven.
    Op 14 September vonden de eerste rellen en gevechten plaats tussen Nederlandse en Indonesische jongeren naar aanleiding van een vermeende belediging van de Indonesische vlag, en beschoten Indonesiers het Tjihapitkamp vanuit een kampong aan de overzijde van de Houtmanstraat en de Groote Postweg..
    Het uitblijven van enige tegenstand maakte de pemuda’s overmoedig en hun optreden kreeg een dreigend karakter.
    De Japanners treden niet op regen het vlagvertoon, de parades en de massabijeenkomsten die meer en meer een militant nationalistisch karakter kregen en georganiseerd en geleid werden door de jongerenorganisaties.” (einde citaat)

    Dus In Bandoeng begon de onrust en opstand al aanvang September 1945 en ontaarde na enkele weken in bloedige moordpartijen op Buitenkampers en ook mijn vader die voortijdig uit het kamp is gesmeerd werd samen met ca. 40 bewoners van de wijk Indisch Bronbeek om zeep gebracht en in een put of kali gegooid..

    • Peter van den Broek De Andere Generatie zegt:

      De opmerkingen van dhr Huib zijn best interessant om nader op in gegaan.

      De situatie in Bandoeng in Augustus/September 1945 verschilt weinig van die in Jakarta, Semarang of Soerabaja: Agitatie en gebrul door de luidsprekers, hordes pemoeda’s met sabels en bamboesperen en zwaaiend met merdeka-vlaggen brullend door de stad demonstreerden, leuzen op de muren, incidenten tussen Indonesiers en Indo-Europeanen zijn schering en inslag.

      Wat ik mis is een tijdlijn van banden om te beginnen bij 31 Augustus. Die datum mis ik in vele reacties over die periode, is wel belangrijk want het was de verjaardag van Koningin Wilhelmina. Wat deden Nederlanders of Nederlands-gezinden aan die dag in 1945, Indonesiers waren wel actief bezig, ondanks de aanwezigheid van Japanners (kempeitai). !!!!!

      Wat 14 September 1945 in Bandoeng betreft. Op de Aloon-Aloon vond toen een politieke massabijeenkomst van meer dan 100.000 mensen plaats. Tijdens de manifestatie was er een incident waarbij een Indo-Europese (ex)politiecommisaris E. Grüneveld de Indonesische vlag neerhaalde en vervolgens door de menigte werd gemolesteerd.

      Op 17 September komt het RAPWi-team aan o.l.v. Majoor Gray aan. Hij wordt door de Japanners en Indonesiers geaccepteerd als geallieerde vertegenwoordiger.

      Wat opmerkelijks gebeurde daarna en wanneer begonnen de politiek gekleed misdaden tegen Nederlanders Chinezen en ander Nederlands-gezinden in Bandoeng?

      • Peter van den Broek De Andere Generatie zegt:

        sommige correcties worden niet doorgevoerd: …..”politiek gekleed misdaden” dient te zijn politiek “geïnspireerde” misdaden, de z.g.n. Bersiapmoorden.

        Terwijl in andere steden veelal massa-slachtingen plaatsvinden zijn het vooral in Bandoeng kidnappingen, mensen word op klaarlichte dag van straat geplukt. Bij sommige kindnappingen worden mensen de kampung in gesleurd, in huizen gemarteld en later vermoord, zonder dat kampong-bewoners ingrijpen.

        • Jan A.Somers zegt:

          Ik had het over de situatie in half augustus/september/half oktober 1945. Soerabaja eigen ervaring, fietsend door de stad, Batavia van horen zeggen. Grote demonstraties, zingen, schreeuwen zwaaien met Japanse zwaarden enz. enz. Voor sommigen misschien angstwekkend, maar waren gewoon uitingen van de revolutie. Ik bemoeide me daar niet mee (leek me onverstandig), zij bemoeiden zich dan ook niet met mij. Bij de roadblocks liet ik mijn pasje van de huisarts zien, met veel indrukwekkende tjaps erop, en ik had mijn roodwit strikje (van baboe Soep gekregen) opgespeld. En vriendelijk knikken naar de machofiguren tussen die pemoeda’s. Pas daarna vooral bersiap, serieus met al die moordpartijen. Voor mij begon dat 15-20 oktober, ik weet de preciese datum niet meer. Dat is ook de naam van dit item, revolusie OF bersiap.

  13. Peter van den Broek De Andere Generatie zegt:

    11:44 Maar er is meer zoals om 11:44 de beelden van de toespraak van Soekarno op het Ikadaplein, het vroegere Koningsplein op 19 September 1945. Goedkoop geeft aan dat Japanse soldaten met bajonet op het geweer de Indonesiers in bedwang probeerden te houden. Duidelijk is te zien dat luitenant-kolonel Miyamoto, die verantwoordelijk was voor de implementatie van de capitulatievoorwaarden op Java druk met Soekarno ONDERHANDELD hoe de bevolking in de hand te houden en een lynchpartij op de Kempeitai te voorkomen.

    Miyamoto geeft in andere bronnen zelf aan, dat het de beruchte kempeitai-soldaten waren met bajonet op geweer waren. Een Kempeitai-officier wilde zelfs zoals in de Good Old Days van de Japanse bezetting de menigte inhakken, maar Miyamoto kon hem van dit absurd idee weerhouden. Tempo doeloe ook voor de Japanners in zeer korte tijd veranderd en in dit machtsspel trokken de Japanners wel aan het kortste eind. Om dan over machtsvacuum te praten, zie de documentaire getuigt des te meer dat Nederlanders toen en later niet begrepen of wilden begrijpen hoe de verhoudingen veranderd waren.

    Pramoedja Ananta Toer was als 20-jarige zelf bij deze demonstratie aanwezig en gaf er verslag van. De beruchte Kempeitai, die een paar maanden geleden nog hardslaande Heer en Meester was en nu het ondanks hun bewapening van geweren met bajonet, Machinegeweren en tanks en pantserwagens, wat onbeholpen stond tegenover een louter met bamboe roentjing gewapende menigte. Opmerkelijk was dat de Indonesiers niet meer bang waren voor de Kempeitai , in tegendeel ze daagden hen zelf uit. Pramoetja Ananta Toer was zelf bereid om stenen te gooien naar de Kempeitai, kan je nagaan!!! Het drukt alleen maar de zelfopoffering, de doodsverachting van de Indonesische bevolking voor hun zelfbeschikkingsrecht , hun independence, hun social revolution uit. Het gaat wel om Pramoedja!!!!!

    De koloniale Nederlanders in hun arrogantie of vooroordeel hechtten geen waarde aan deze gebeurtenissen, zoals de zo voorbeeldig en luidsprekend uitleg. citaat ….. “Verder gebeurde er eigenlijk weinig. Ja, wat demonstraties en optochten, geregeld met het Japanse gezag.” ……….ìs een citaat dat niet alleen grenzeloze arrogantie uitdrukt maar ook totale onbenul van die situatie in die tijd.

    Dat is de documentaire van hHans Goedkoop. Wat wil hij daarmee zeggen? Dat is toch waar het om gaat, daar gaar de beeldvorming over. Ik ben alleen de brenger van de boodschapo, ik neem waar en trek mijnconclusie. Waarin verschilt Hans Goedkoop van Trump, van het nepnieuws?

  14. Peter van den Broek De Andere Generatie zegt:

    Op mijn in de gebruikelijke klare en directe stijl opgestelde mail heb ik een hele aardige en snelle reactie gehad van de redactie van “Alle Tijden”. Zij gaat zonder veel omhaal van woorden tenminste in op mijn argumenten.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.