Hans Larive

In deze aflevering van Ten Strijde! (kijk hier online) volgt men het spoor van Hans Larive in de periode 1940-1945. Hans kwam mei 1940 net uit Indië met zijn schip Hr. Mr. van Galen, als luitenant-ter-zee tweede klasse. In de haven van Rotterdam hadden ze slag met de Duitsers. Het schip werd zwaar getroffen en ze lieten het zinken.  Hans Larive kwam terecht in kampen te Duitsland maar na enkele pogingen ontsnapte hij uit Oflag IV C te  Colditz samen met Francis Steinmetz ( ook met Indische achtergrond).
Via Spanje kwam hij in Engeland terecht, waar hij met torpedomotorboten  Duitse schepen aanviel in het Kanaal.
Zijn grootouders Larive gingen naar Indië waar opa bij de gouvernementsmarine begon en later ambtenaar was bij het binenlands bestuur. Zijn vader en diens broer, in Indië geboren en deels getogen, begonnen hun loopbanen ook in Indië. Evenzo keerde Hans na studie in Nederland terug naar Indië.
Van moederszijde waren er vergaande Indische wortels. (oa voorvader Walsen)  Zijn moeder Wilhelmina van Delden was een nicht van Didi van Delden, gehuwd met sultan Max Alkadrie.

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in diversen. Bookmark de permalink .

5 reacties op Hans Larive

  1. Pierre de la Croix zegt:

    Hans Larive (RMWO 4) schreef over zijn acties met de MTB’s (motortorpedoboten) het boek “Vannacht varen de Hollanders”. De raids met MTB’s op Duitse schepen werden om beurten door Britse en Nederlandse bemanningen uitgevoerd. Later werd Larive directeur van “Shell Tankers NV” onder welke vlag ik ook nog heb gevaren.

    Pak Pierre

  2. Boeroeng zegt:

    Hans Larive zat op de van Galen met luitenant Jacques Winsser, een achteroom van Huib Otto.
    Winsser zat ook in enkele nazikampen. . Wel overleeft.

    En we herinneren ons nog de tv-serie Colditz?

  3. Hans Larive kwam in Duitse gevangenschap ( 18 juli 1940 tot 18 augustus 1941) en daarop volgde een ontsnapping.

    Op 18 juli 1940 werd ik na weigering de Erewoords Verklaring te tekenen, aanvankelijk naar Duitsland gevoerd. Eind september ondernam ik als eerste en alleen een poging om uit het
    Oflag VI A te Soest ( Roergebied) te ontsnappen. Na 700 km te hebben afgelegd en de Zwitserse grens tot op 300 meter te hebben afgelegd, werd ik gegrepen.

    In november 1940 werden de Nederlandse krijgsgevangenen overgeplaatst naar Oflag VIII C bij Breslau. Ook daar was ik de eerste, die een ontsnappingspoging ondernam. Ik zou ditmaal vergezeld worden door Luitenent ter zee 2e klasse D.W. baron van Lynden. Door verraad van een Belgische onderofficier mislukte deze poging.

    Twee weken later beproefde ik -wederom alleen – een ontsnappingspoging; ook deze mislukte.
    Een nieuwe poging met drie Nederlandse officieren, enige weken later, mislukte eveneens door samenloop van omstandigheden.

    In Juli 1941 werden de Nederlandse officieren naar het speciale kamp Coldits ( Oflag IV C ) overgeplaatst.
    Op 15 augustus 1941 ondernam ik met Luitenant ter zee 2e klasse F. Steinmetz wederom een poging tot ontvluchting. Ditmaal met gunstige resultaat; wij beiden kwamen de 18 augustus 1941 in Zwitserland aan. Na 3 maanden verblijf aldaar konden wij eind oktober het land verlaten en arriveerden via Gibraltar in december 1941 in Engeland.

    (e.e.a. uit de marine archieven die ik beheer Bert van Willigenburg)
    http://www.dornierdo24k.nl history@dornierdo24k.nl

  4. Huib Otto zegt:

    Na de de Duitse overgave werd Jacques Winsser (hij werd eigenlijk Jack genoemd) commandant van de Soemba die Bagansiapiapi op Sumatra aanviel om er o.a. Nederlanders te bevrijden.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s