Indisch4ever

Een schilderij van Raden Saleh : Sultan van Pontianak, Pangeran Sjarif Alkadri
Dit schilderij hangt in het museum Pasifika te Nusa Dua op Bali. Het wordt door de Nederlandse weduwe van Max Alkadrie junior geclaimd

Komen de achtergebleven of in oorlogstijd geroofde kunstwerken van Nederlanders ooit terug uit Indonesië? Erfgenamen wachten op een antwoord.    de Volkskrant

Nieuwsbrief Indisch Netwerk 5 februari 2025

Het Spoorwegmuseum in Utrecht heeft een bijzonder affiche uit 1925 verworven, afkomstig uit Nederlands-Indië. Het affiche, ontworpen door Ben Frank, werd via een veiling in de Verenigde Staten aan de collectie van het museum toegevoegd.Het historische document is een uitgave van de Staatsspoorwegen, de door de Nederlandse overheid opgerichte spoorwegmaatschappij die tot de onafhankelijkheid van Indonesië in 1949 een uitgebreid spoornetwerk op Java en Sumatra exploiteerde.
In tegenstelling tot veel ander promotiemateriaal uit die tijd richtte het affiche zich niet op de Nederlandse elite, maar op welgestelde reizigers van Javaanse en Nederlands-Indische afkomst.   Historiek

Provincie Overijssel:
Commissaris van de Koning Andries Heidema stelt Tjeerd van der Zwan uit Lelystad aan als waarnemend burgemeester van de gemeente Ommen. Van der Zwan begint op 20 december met zijn werkzaamheden in Ommen. Inmiddels is hij hiervoor beëdigd op het provinciehuis in Zwolle.

De in Nederlands-Indië geboren Willy van Hout-Klaauwer groeide op in twee culturen: de Javaanse en de Nederlandse. De 100-jarige zegt het beste van de twee te hebben ‘opgepikt’, zoals hechte familiebanden en zelfredzaamheid.
Aan het eerste heeft ze te danken dat ze elke dag een van haar kinderen of kleinkinderen over de vloer heeft.
Dat kunnen niet alle hoogbejaarden haar nazeggen.   Volkskrant

denhaagcentraal:
Het populaire Indonesische restaurant Depot Podjok staat te koop. De huidige eigenaar hoopt dat zijn opvolger zijn traditionele recepten van hem overneemt.

Google maps

Indische Schrijfschool
Wat Jappenhaat was, begreep ik bij mijn bezoek aan bij Leo van Maarseveen, toen 84 jaar. Jaren geleden. Die ontmoeting maakte indruk op me.
Ik was bij hem om kennis te maken. Het was een voorgesprek, want ik mocht hem interviewen op de Tong Tong Fair, over zijn boek  Pukul Terus, blijven vechten. Het levensverhaal van een gewone Indische jongen (2009).
Hij vertelde over de oorlog, over de kampen en dat hij demonstreerde voor de Japanse ambassade met de anderen van de Stichting Japanse Ereschulden (JES). Ook dat hij niks van Japanse makelijk in huis duldde. Liever ook niet bij de kinderen. Japanners bestonden niet voor hem. Hij kende alleen de Jap.
Dus ik vroeg wat ik daarna in een bomvol theater zou vragen: “Maar er zijn toch ook goede Japanners?”
Leo liet een stilte vallen.
Iedereen in het theater voelde: een beladen vraag.
Ik wachtte.
En Leo zei slepend: “Oooo… jaaaa… hoor…”
Weer een stilte, wij wisten allen: nu komt het.
“… tien meter onder de grond.”
Vrijwel iedereen in de zaal lachte: we begrepen hem. Want we kenden allemaal wel iemand die dat ook had, die scherpe onverzoenlijke Jappenhaat. Het was, nou ja, een gewoon fenomeen.
Dat is nu 16 jaar geleden.

Het beruchte bordeel van Mevrouw Kienkiep in de gang tegenover Gang Aboe (gang Patjenongan) verheugt zich tegenwoordig in een zoo ongekende welvaart, (1887)
Gang Aboe zag alle bordeelbezoekers komen en gaan. Dat was niet fijn voor degenen die in de buurt woonden. Want het bordeel was druk.    Indische Schrijfschool

Anne Lot van den Hoek in Trouw 24 jan:  Drees zette als premier in 1948 de zogeheten Tweede Politionele Actie in, een zeer gewelddadige militaire aanval waarbij duizenden Indonesische burgers zijn gedood, gemarteld en verkracht. De vernietigende actie was erop gericht om de jonge Republiek te dwingen tot onderwerping aan de Nederlandse federale ‘dekolonisatie’ plannen.
Toen de Indonesische leider Soekarno daar niet mee kon instemmen, moest de Republiek worden geliquideerd. Oud-premier Louis Beel wist Drees in Den Haag over te halen tot oorlog. Drees stemde in uit angst dat het kabinet anders zou vallen, een van de meest immorele beslissingen van een naoorlogse premier ooit.

Bert van den Braak in Trouw 28 jan: Er zijn, ook door de regeringen onder leiding van Drees, fouten gemaakt. En over ernstige mensenrechtenschendingen van Nederlandse kant (‘excessen’) is te lang gezwegen. Ook Drees zweeg, al ontkende hij te hebben geweten van de omvang daarvan. Daarover mag hard worden geoordeeld. Maar het beeld dat Hoek schetst en de nadruk op de rol van Drees miskent de maatschappelijke en politieke omstandigheden waarin het dekolonisatiedrama zich voltrok. Laat iedereen zich rekenschap geven van die context, alvorens te oordelen.

surf naar de IGV Nieuwsbrief

mantelzorg.nl: Met het project Mantelzorg als Liefdevolle Plicht willen Stichting Pelita, de Landelijke Stichting voor Molukse Ouderen (LSMO) en MantelzorgNL ondersteuning voor Indische en Molukse mantelzorgers verbeteren.  Afgelopen 2.5 jaar is dit project in 3 pilotgemeenten succesvol uitgevoerd. Dit heeft het volgende opgeleverd:

Lisa Aarsen is Medewerker Educatie bij het Indisch Herinneringscentrum. Zoals je misschien wel weet, is onze missie de gedeelde geschiedenis van Nederland en Indonesië begrijpelijk te maken en te verspreiden, oók onder de jeugd. En dat is nou precies waar Lisa zich dagelijks over buigt. Ze geeft onder andere workshops aan diverse klassen en werkt aan een speciale onderwijspagina op Onsland.nl. In dit interview vertelt Lisa daar meer over.

De Havenloods  : Voor het toegankelijk en doorzoekbaar maken van de collectie ‘Koninklijke Rotterdamsche Lloyd’ (1883 – 1969) zoekt het CBG|Centrum voor familiegeschiedenis vrijwilligers. Het gaat om 30.000 scans, die bewaard worden bij Stadsarchief Rotterdam, met naar schatting tussen de 750.00-890.000 persoonsvermeldingen. Invoeren van namen kan gewoon thuis en op eigen tempo.

Universiteit Leiden : De Verenigde Oost-Indische Compagnie (VOC) nam gezondheidszorg heel serieus, al was dat met name uit zakelijke overwegingen. Uit het promotieonderzoek van voormalig huisarts Ton Zwaard blijkt dat de zorg goed was georganiseerd in Azië, hoewel er ook twee eeuwen lang problemen waren.

Regiobode: Velpse kunstenares Norma van den Wijngaard heeft een wens: haar kaarten en kunstwerken verder de wereld in brengen. “Mijn Indische taferelen ontlokken verhalen bij ouderen en het is mijn wens om dat bij meer mensen onder de aandacht te brengen. Ze zijn ook geschikt voor jongeren, omdat ze hun Indische voorouders hiermee beter leren begrijpen.”Norma omschrijft zichzelf als ‘een oud meisje met een Indisch hart’. “Ik ben niet geboren uit Indische ouders, maar wél ondergedompeld in de Indische cultuur en daarin zeer bevlogen”, vertelt ze. 

.

Lees meer:
Om de serie glasplaten uit de jaren vijftig met Groesbekers van een naam te voorzien vragen we de lezer(es) van het Gemeentenieuws om aanvullende reacties. 

Bij deze serie gaat het vooral om ‘wie is of wie zijn afgebeeld’ en mogelijk andere relevante en/of interessante voor iedereen toegankelijke niet privacygevoelige informatie. Graag uw reactie op info@erfgoednetbergendal.

Valkenswaard24:  Op 24 januari 1975 werd in het Gelderse Echteld het uitgestelde wettelijk en kerkelijk huwelijk gesloten tussen Paul Aleman en Adriana Stijns. Bruid en bruidegom vertellen nu, vijftig jaar later, over droevige en mooie momenten in hun leven.

Nieuwsbrief Indisch Netwerk 22 januari 2025

Nieuwbrief Museum Sophiahof : Project IJS: film, boek & workshop | Pasar Buku | Klub Buku – Verscheurd vertrouwen | Live opnames Indische Boekenpodcast | In de Schaduw van de Njai | Klub Buku – Voldongen | Schrijfworkshop Vilan van de Loo (60plus) | Laatste kans: De zoektocht naar Tusadiah & RE:CAST – Reflecting on slavery and colonialism in Maluku .

De Indische Boekenplank – Ditishelmond.nl
De laatste radio-uitzendingen vanaf  19 januari en verder terug

Johan Verheesen: Zaterdag 18 januari 2025 gingen we met het genootschap “Liefde voor de Indische rijsttafel” naar het optreden van de New Diamonds. In dit avondvullende programma werden nummers van de Blue Diamonds gespeeld, met het verhaal van Riem en Ruud de Wolf.

Een sigaarvormig object
Het is de avond van donderdag 3 juni 1954, even voor 8 uur. Tijdens een heftige regenbui zit Oeniël Doeit, huisbediende van een plaatselijk bestuurder, buiten in kampong Seferare. Hij ziet iets opmerkelijks: een sigaarvormig object van 1 meter lang en driekwart meter breed zweeft door de avondlucht. Het object heeft meerdere openingen waaruit licht straalt. Doeit roept en meerdere andere bewoners van de Kampong komen naar buiten. Het object blijkt niet alleen: er volgen er nog vier. Ze bewegen zich langzaam voort en verdwijnen in westelijke richting achter de heuvels.  Historiek

Klik op het plaatje voor een vergroting.

Missiemuseum Steyl : Wat u hier ziet, zijn geen maskers, maar bewerkte mensenschedels. De schedels zijn bewerkt met klei en verf en er is zelfs haar ingeplant, zodat ze weer gingen lijken op de overleden voorouder. Dit gebeurde in het gebied van de Sepik-rivier in Papua New Guinea, destijds een kolonie van Duitsland. De bewerkte schedel werd gebruikt in rituelen en de voorouder werd om gunsten gevraagd, bijvoorbeeld een voorspoedige jacht.

Deze schedels zijn ongeveer 100 jaar geleden door de missionarissen van Steyl meegenomen. Als een dorp overging tot het katholiek geloof, werd het geacht afstand te doen van het oorspronkelijke geloof en van alle objecten die daarbij hoorden. Soms werden die objecten dan naar Europa gestuurd.

De mening van de mensen in de dorpen was unaniem: ze willen ze niet terug

De Gelderlander:
Het nieuwe monument in Grave voor de herdenking van de Japanse bezetting van voormalig Nederlands-Indië wordt mede betaald door Land van Cuijk. De gemeente legt 8000 euro bij, in totaal kost het 21.000 euro. De rest van het geld heeft Stichting Indië-Herdenking Grave zelf bij elkaar gekregen. De komst van het monument werd in Grave royaal gesteund, liet de stichting afgelopen jaar al weten.
Het monument komt op het terrein van de voormalige Generaal de Bonskazerne. 

Een video van ARQ Nationaal Psychotrauma Centrum

Luister naar de  Indische Boekenplank  van de lokale radio Dit is Helmond.

“Als het om de Tweede Wereldoorlog gaat, gaat de meeste aandacht uit naar de oorlog zoals hij in Nederland plaatsvond”, concludeert Rex Gellaerts uit Nunspeet, wiens ouders in Nederlands-Indië zijn geboren. “Bij de komst van Legerplaats Nunspeet kwamen veel mensen met Nederlands-Indische roots in Nunspeet wonen. Bijvoorbeeld in de wijk Korea – officiële naam Feithenhof. Voor onze families was de oorlog niet voorbij op 5 mei 1945.” huisaanhuisoldebroek.nl

Eetspiratie: Krokante Indische gehaktballetjes zijn een lekkere variant op de bekende bitterbal. Deze mogen niet ontbreken op een Oosterse borrelplank.

Hoe Indisch is Den Haag nog? ‘Het wordt allemaal wat minder zwaar’Hoe Indisch is Den Haag eigenlijk nog? Zo vanzelfsprekend als dit altijd was, het failliet van de Tong Tong Fair roept toch ineens de vraag op. Zeker nu aankomende woensdag gemeentelijke politici praten over welk plaatsvervangend evenement er moet komen. ‘Ik heb niks met nostalgie’
Hoe Indisch Den Haag eigenlijk altijd is, of was, daar kwamen de nakomelingen van de Indische-Nederlanders eigenlijk pas achter als ze verhuisden naar een andere stad van het land. De ingebouwde Indië-radar die in een Haagse tram menig andere Indo registreerde, bleef vruchteloos rondjes draaien. AD

Here are some unbelievable reptiles photographs from Indonesian photographer Yan Hidayat.Yan Hidayat loves to document the lives of reptiles, insects and other cool animals, especially from up close, and because of this, he’s known to have captured quite a few memorable shots Bron: 121clicks.com

.

.

Keukenmeid:
Vegetarische Indische maaltijd met ei telor, sajoerboontjes, seroendeng en rijst. Echt heeeeel lekker!

Indisch Museum: Daisy van Groningen, geboren te Breda in 1973, werkt met textiel. Ze is in de periode 1993-1998 opgeleid aan de Kunstacademie Maastricht (Modevormgeving).

Als kind was ik al bezig met tekenen, schoenendozen ombouwen tot huizen en woonkamers om mee te spelen en kleedjes maken voor de pop. Creativiteit en met je handen bezig zijn was bij ons thuis belangrijk, dat werd aangemoedigd.
—
In die tijd ben ik me meer gaan verdiepen in mijn Indische achtergrond. Stamboom inzichtelijk maken, verhalen verzamelen bij familie en veel lezen over Indië en Indonesië. Dat zorgde ervoor dat het kleurgebruik begon te veranderen en dat ik die indo roots, wortels ging verweven in mijn werk van textiel. 

Het prinsesje dat op 30 april 1909 ter wereld kwam heette Juliana Louise Emma Marie Wilhelmina. Indië vierde feest.  Indische Schrijfschool

Nationaal Archief : Het ministerie van Overzeese Gebiedsdelen lijkt aanvankelijk ook geen bezwaren te zien tegen een decoratie voor Westerling. Ondanks het feit dat berichten over zijn optreden in Zuid-Celebes ondertussen ook in Nederland voor ophef in de pers en de Tweede Kamer hebben gezorgd. Eind augustus 1947 is zijn naam pas op het allerlaatste moment geschrapt uit de lijst van te decoreren militairen in het besluit dat aan koningin Wilhelmina ter ondertekening is voorgelegd.
De voordracht wordt aangehouden in verband met het genoemde onderzoek naar de Zuid-Celebesaffaire. Dit eerste onderzoek pakt voor Westerling gunstig uit. De tegenwoordig veroordeelde ‘methode-Westerling’ kan volgens de onderzoekscommissie door de beugel en is correct toegepast door de naamgever zelf. Wel is er sprake geweest van enkele ‘betreurenswaardige’ excessen in de uitvoering door sommige andere officieren, die daarvoor zouden worden vervolgd. Dit besluit van de Nederlands-Indische regering, genomen in augustus 1948, maakt de weg vrij voor de afhandeling van de voordracht die een jaar eerder in Den Haag was aangehouden.
—
1950: De regering heeft immers de coup van Westerling ten sterkste veroordeeld en verklaard dat hij, mocht hij Nederlands grondgebied betreden, onmiddellijk gearresteerd zou worden. Om die redenen is ‘de Regering uiteraard niet voornemens enige voordracht tot het verlenen van een militaire onderscheiding aan ex-kapitein Westerling te doen.’

Open de nieuwsbrief blader door de Moesson van januari

Het gaat veel over de jaren direct na de oorlog en de nasleep in Nederland, Nederlands-Indië en Indonesië, schrijft de organisatie. Wat gebeurde er bijvoorbeeld tijdens de nadagen van Nederlands-Indië en het begin van de Republiek Indonesië?
Hoe werd aangekeken tegen de verzetsstrijders na 5 mei 1945, in het licht van de opkomende Koude Oorlog?En er komen dossiers vrij van de Netherlands Forces Intelligence Service (Nefis). Die geven meer informatie over de bezetting en het einde van de Nederlandse overheersing in voormalig Nederlands-Indië. Het Nationaal Archief stelt dat het door de inhoud een omstreden archief is, waarvan nu dus weer onderdelen vrijvallen.  villamedia.nl

In de uitzending top 2000 gogo 28 dec was Dennis van Leeuwen (Kane) ter gast.
Met beelden van de Tielman Brothers en Eddy van Halen.
Begin te kijken op 32.50 minuten

Ze is twintig jaar jong, houdt van soul,
jazz en bossanova, en vanuit Bavel is ze op weg naar Eurosonic/Noorderslag: Nynke Veen.
In 2024 viel al veel op zijn plaats, 2025 gaat mogelijk nog veel mooier worden voor NYVE.
bndestem.nl

Indopedia

Afgelopen week sprak Prof. Dr. Peter Keppy in Nijmegen zijn inaugurele rede uit.Prof. Dr. Peter KeppySenior Onderzoeker. Peter Keppy is naast senior-onderzoeker bij het NIOD als hoogleraar verbonden aan de Faculteit der Letteren van de Radboud Universiteit in Nijmegen met de leeropdracht Geschiedenis van populaire cultuur en massaal geweld in Zuidoost-Azië. 
Op donderdag 12 december sprak hij zijn inaugurele rede uit, getiteld: “Tijden van Waanzin”massaal geweld en representaties van trauma NIOD

Wandel door Bandoeng
Het oorlogsdagboek “Het Vermoorde Land” van Jan Bouwer 42-45 te Bandoeng. Jan Bouwer bleef de hele oorlog ondergedoken en hield een dagboek bij van wat hij hoorde wat elders gebeurde.

Jan van Halen en Eugenia van Beers
met zonen Eddy en Alex.
Lees meer op Indischhistorisch.nl

parlement.com:
Op 27 december 1949 kwam er een einde aan het Nederlandse koloniale bewind in Nederlands-Indië. Daaraan waren ruim vier jaar voorafgegaan van militaire en politieke strijd.

Voetbal in een koloniale oorlog: tijdens Kerstmis 1947 speelden Nederlandse militairen tegen de Javaanse bevolkingTijdens de Kerstdagen van 1914 werd er gevoetbald aan het front van de Eerste Wereldoorlog. Tijdens de Koloniale Oorlog in Indonesië was er een wedstrijd tussen Nederlandse militairen en de lokale bevolking  Sportgeschiedenis

KRO-NCRV: In Indonesië, geen moslimstaat maar wel het land met de meeste moslims ter wereld, zijn deze kerstperiode extra maatregelen getroffen om aanslagen op kerkgebouwen te voorkomen. Duizenden politieagenten zijn ingezet ter beveiliging van de kerstvierende geloofsgemeenschappen. President Prabowo Subianto zwoer, toen hij twee maanden geleden als staatshoofd aantrad, dat hij de erkende niet-islamitische religies zou beschermen. Ook beloofde hij hard op te treden tegen moslimfundamentalisten die dreigen met geweld tegen andersgelovigen.

marktscreener:
De 28-jarige Hududillah is nu een waarnemer van de aardbevingen voor het Indonesische bureau voor geofysica en maakt deel uit van een team dat het bevingsdetectie- en tsunami-waarschuwingssysteem in Atjeh moet verbeteren, inclusief sirenes die luid genoeg zijn om 100 km verderop gehoord te worden. “We denken dat Atjeh klaar zal zijn voor evacuatie als er een tsunami komt,” zei Hududillah bij een van de sirenetorens in de provinciehoofdstad Banda Atjeh, en voegde eraan toe dat hij dankbaar was voor de inspanning, terwijl hij hoopte dat er zich niet nog meer rampen zouden voordoen.

Het is deze week trending topic: Serious Request. Maar bij Candia Boes uit Slangenbeek is het al veel langer hét onderwerp aan de keukentafel. Ze kookt vijf weken lang een Indische rijsttafel voor vrienden. En de opbrengst gaat naar Serious Request. indebuurt Hengelo

Museum Maluku : Laatst geschreven bijdrage van Huib Akihary voor Museum Maluku. Hij gaat met pensioen. Akihary is sinds de opening van het Moluks Historisch Museum in november 1990 tot op heden in verschillende korte of langere periodes en in verschillende functies verbonden geweest met het Museum Maluku.

Vertaald van https://cjip.jatengprov.go.id/peluang-investasi/144 :
Revitalisering van Fort Willem I Ambarawa als toeristische bestemming
Achtergrond:
Fort Willem I Ambarawa is een historisch gebouw met belangrijke waarden die zeer waardevol zijn voor het Indonesische volk, namelijk:
Het opslaan van het collectieve geheugen en historisch bewijsmateriaal van verschillende historische gebeurtenissen sinds de Nederlandse koloniale periode, de bezetting door Japan en Engeland, tot na de onafhankelijkheid, zodat het educatieve informatie bevat;
Het is historisch bewijs van de opoffering en aanhoudende strijd van het Ambarawa-volk samen met het republikeinse leger en andere strijdkrachten bij het verdedigen van de soevereiniteit, wat belangrijk is voor karaktervorming en het versterken van de identiteit van de jongere generatie en de samenleving in het algemeen……

Zie ook meer foto’s, kamparchieven, wikipedia, archieftopic

Mahendra zoekt sponsors en investeerders voor dit project
Tel +6281385134633 E-mail: malang3443@gmail.com

Flow Magazine :  Maureen ontwikkelde een programma waarin deelnemers op zoek gaan naar hun roots via familierecepten. Communiceren via eten, hoe werkt dat?
—
Zoals in meer Indische gezinnen spraken wij thuis niet veel met elkaar. Wat er ‘gezegd’ moest worden, positief of negatief, gebeurde met eten. 

Indische Schrijfschool  Het toneelstuk Totok en Indo, een Indische idylle begon zo goed. Een beroemde regisseur (Eduard Verkade), een ster in een van de hoofdrollen (Annie van Ees) en dan nog eens in mei 1915 de première in den Haag, waar het Indische leefde. Het Bataviaasch nieuwsblad schreef over een ‘stampvolle zaal’, bloemen, en hoe het publiek riep om de auteur, Jan Fabricius, die op het toneel verscheen en zich ook al liet huldigen.

Die avond begon het schandaal nog net niet.

conimex.nl:
Ook het echtpaar Wim en Elisabeth Millenaar verhuisde in deze periode van Nederlands-Indië naar Nederland. Zij speelden een belangrijke rol in het ontstaan van Conimex. Elisabeth was geboren op Java en ontmoette daar Wim Millenaar. Toen het gezin in 1932 naar Baarn emigreerde, zetten zij een handeltje op in Indische gerechten, genaamd Slamat (‘geluk’).

de Volkskrant  over verkoop Conimex aan een Fins bedrijf:
Meneer en mevrouw Millenaar waren net teruggekeerd uit Nederlands-Indië. Zij was Javaans, hij militair in het Koninklijk Nederlands-Indisch Leger (KNIL). Terug in Nederland begonnen ze een zaak in Indische gerechten. Schouten en Sterneberg zagen het potentieel en besloten zich te richten op de Indische keuken.

Bron van de trouwfoto.
Elisabeth Loen staat in het midden.
Zittend: Annie Goossens, oma van the Blue Diamonds

Meer dan Babi Pangang
Het debat over de Nederlandse oorlogsmisdaden in Indonesië is een beladen onderwerp dat generaties van historici, journalisten en politici heeft verdeeld. Dit debat draait niet alleen om wat er feitelijk is gebeurd, maar ook om wie het recht heeft om dat verhaal te vertellen.
Historicus Stef Scagliola heeft deze dynamiek in haar werk uitvoerig onderzocht. Haar analyse laat zien hoe politiek, journalistiek en wetenschap met elkaar vervlochten zijn en hoe deze verhoudingen de geschiedschrijving beïnvloeden.

23 okt ingediend: Amendement van het lid Dijk over een ruime backpayregeling voor weduwen en nabestaanden van weduwen van ambtenaren of KNIL-militairen die tijdens de Japanse bezetting in dienst waren van het Nederlands Indisch Gouvernement.

42 stemmen voor , dus verworpen
Tegen: PVV, VVD,NSC,D66,BBB, CDA,CU. SGP

Museon-Omniversum zoekt textilia van buiten de kampen

Museon-Omniversum beheert de Nationale Collectie Nederlanders in Japanse kampen en heeft daarmee in de afgelopen jaren regelmatig tentoonstellingen gemaakt. Komend jaar zal Museon-Omniversum voor het eerst aandacht schenken aan de vele textielvoorwerpen in deze collectie met de tentoonstelling Verweven. Verhalen via textiel, 1942-1945.

Een paar sandalen vervaardigd buiten de kampen voor de verkoop. Coll. nr. 232433

In lijn met eerdere exposities tonen wij in deze tentoonstelling ook graag textilia van mensen die tijdens de Tweede Wereldoorlog in de Japans-Indonesische samenleving hebben geleefd zonder geïnterneerd te zijn in Japanse kampen of gevangenissen.

Heeft u of uw familie de Tweede Wereldoorlog buiten het kamp doorgebracht? Beschikt u over bijvoorbeeld kleding, tassen, theedoeken, naaigerei, of zelfgemaakte spullen bedoeld voor de verkoop, bijvoorbeeld broches of schoenen? Of bezit u nog textielvoorwerpen die door u of uw familie als zogeheten ‘buitenkampers’ in het dagelijks leven zijn gebruikt, inclusief voorwerpen met herstelwerk of van hergebruikte materialen?

Museon-Omniversum is hierin geïnteresseerd en wil graag met u overleggen of deze voorwerpen een plek kunnen krijgen in de tentoonstelling Verweven. Verhalen via textiel, 1942-1945. De voorwerpen kunnen vanaf heden tot en met 1 februari 2025 worden aangemeld. Alles is welkom, klein of groot.

De objecten zullen in bruikleen worden genomen van half maart tot half september. Indien gewenst is het schenken van de voorwerpen aan het museum ook mogelijk, maar het is zeker niet noodzakelijk.

Voor vragen of meer informatie kunt u contact opnemen met Didi van Trijp, conservator geschiedenis van Museon-Omniversum. Telefoon: 070-3381431. E-mail: dvtrijp@museon-omniversum.nl. Bereikbaar van maandag t/m donderdag.

Boeroeng:
De deelnemers waren lezers van de weblog Indisch4ever, maar ook enkelen van indisch4eversites op facebook en X .
De helft van de deelnemers zei Ja… Indische mensen hebben een migratieachtergrond.
Die andere helft vond: Nee.

Deze verdeeldheid lijkt parallel te lopen aan de eeuwenoude spagaat van indo-europeanen: wel inlandsch-niet inlandsch.
Kan het zijn dat het traditioneel wegpoetsen van een niet-europese herkomst hier te zien is ? Anders belicht: een hele oude strijd voor erkenning van gelijke rechten, van gelijk Nederlandschap.
Of is medebepalend een aversie tegen migranten, een beeldvorming over hen die men niet wil voor zichzelf, men wil daar niet bij horen… dus woordjes migrant en migratieachtergrond zijn besmet.

Zie de reacties in het oorspronkelijke topic.
Dit zijn de resultaten op 15 december:

Het Amsterdam Museum  toont vanaf zaterdag 14 december 2024 de tentoonstelling Vrouwen van Amsterdam – een ode.  (opening was 13 september door de burgemeester)
Deze bijzondere tentoonstelling, ontstaan uit een oproep aan het publiek om eer te betuigen aan vrouwen die Amsterdam hebben gevormd, brengt de vele ingezonden verhalen samen.Lees de ode aan oma Keasberry :

Lieve Oma Keasberry,
Wat zouden we graag nog even teruggaan in de tijd en willen aanschuiven in uw Indische restaurant Djokja aan de Ferdinand Bolstraat 13 in Amsterdam. De tafels met wit damast strak in het gelid, wel honderd zitplaatsen om uit te kiezen, de heerlijke geuren van kunyit, lombok en ketumbar die je tegemoetkomen. Wat hadden we u, als pionier in het doorgeven van de Indische eetcultuur, graag live willen ontmoeten en interviewen.
Laten we ons even voorstellen, wij zijn Wendy Ripassa en Elsbeth Vernout van Riboet Verhalenkunst, een creatief collectief uit Amsterdam dat zich bezighoudt met onze gedeelde Indische erfenis en het vieren, beschouwen en doorgeven daarvan.

Zie de website van haar kleinzoon Jeff Keasberry .

Satehyo “Ayo luitjes, jullie blijven toch eten?”
De woorden van mijn moeder, als er onverwachts bezoek kwam. Men moest en zou blijven eten. In ons Indische huis in Den Haag, waar de geur van verse kruiden, uien, knoflook en trassi overheerste. Als kleine jongen keek ik altijd over haar schouder. Ik mocht haar helpen en ik mocht proeven. Tussendoor keek ik in haar receptenschrift, met recepten die zij van haar moeder had doorgekregen. Naast het koken wat ik van mijn moeder leerde, leerde ik het gastheerschap bij restaurant Tampat Senang. Een eerste klas Indonesisch restaurant aan de Laan van Meerdervoort in Den Haag.

NOS:
In Breda dient vandaag een rechtszaak die vijftien Indonesische verpleegkundestudenten hebben aangespannen tegen hogeschool Avans+. Ze spreken van misleiding, nalatigheid, machtsmisbruik en economische uitbuiting.
Het gaat om verpleegkundigen die via een leerwerktraject van Avans+ en het bemiddelingsbedrijf Your Medical Matchmaker (Yomema) vanaf 2021 naar Nederland kwamen. Voor het volgen van dit traject ontvingen ze een studiebeurs van 950 euro per maand.   Daarnaast was hun een verhuiskostenvergoeding van netto 7750 euro toegezegd, maar dat geld hebben ze nooit gekregen.

Zie ook filmpje van rtv drenthe :
Eva Agustin is in 2021 net afgestudeerd in Indonesië als ze de kans krijgt naar Nederland te gaan om hier als verpleegkundige te werken. Eenmaal hier valt dat tegen. Haar diploma blijkt niet geldig en dus moet ze opnieuw studeren. Ze loopt stage bij Zorggroep Drenthe in Assen. Als verzorgende, niet als verpleegkundige.

Twee jaar geleden lanceerde Vfonds de regeling Houd je erfgoed levend, een subsidie die het immateriële erfgoed van Indische, Molukse, Papoea en Peranakan gemeenschappen in Nederland zichtbaar moest maken. Tijdens een feestelijke afsluiting in de Stadsschouwburg in Utrecht werden vorige week de resultaten gepresenteerd. Programmamaker Dunja Colman reflecteert op het succes van de regeling, die niet alleen erfgoed tot leven bracht, maar ook zorgde voor erkenning en heling binnen gemeenschappen – met waardevolle lessen voor de erfgoedsector. De Erfgoedstem

Begin december zijn er 222 foto’s uit een bijzonder archief in de beeldbank online gezet. Het gaat om foto’s van met name het dagelijks leven in ‘Huize Insulinde’.
Onder die naam was er in Nijmegen van 1918 tot 1970 een opvanghuis voor oud-militairen en burgers die uit het toenmalige Nederlands-Indië terugkeerden. Het was gevestigd in een villa op de hoek van de Schependomlaan en de Voorstadslaan. Deze Indische enclave in Hees met zo’n dertig tot vijftig bewoners ging eind jaren zestig op in Nijmeegse bejaardenhuizen.
De foto’s beslaan voornamelijk de periode dat drs. H.A.P. de Santy directeur was van Huize Insulinde (1955-1968). Ze zijn ter beschikking gesteld én beschreven door zijn dochter, Marianne de Santy. Zij kon onder andere veel namen koppelen aan personen op de foto’s. Dit maakt het voor nabestaanden ook makkelijker zoeken naar hun voorouders.  Regionaal Archief Nijmegen

Luisteren …………. zie ook dit topic uit het archief .

Indisch Herinneringscentrum:
Wat een schok ging er door Indisch en Haags Nederland toen bleek dat de Tong Tong Fair dit jaar niet door zou gaan op het Malieveld wegens faillissement. Daarna was het vooral de schuldvraag die in de pers domineerde: hoe heeft dit zo ver kunnen komen? Voor de betekenis die deze grootste Euraziatische markt van Europa door de decennia heen – sinds 1959 – heeft gehad voor de Indische gemeenschap en ver daarbuiten, was veel minder aandacht.

Met het interactieve podiumprogramma ‘Café Riboet: So long, Tong Tong’ wil Riboet Verhalenkunst dit rechtzetten met een ode aan het evenement. Met als doel: verbinden, verhalen uitwisselen en genieten.

Wat was de betekenis van de Tong Tong Fair voor artiesten en bezoekers? Wat zijn mooie verhalen en herinneringen aan deze ‘Pasar Malam Besar’? Er wordt met een panel vol betrokkenen teruggeblikt op de historie maar ook vooruit gekeken: komt er een doorstart? En met welke nieuwe initiatieven is de huidige generatie bezig? Een voorstelling met ruimte om zelf te vertellen, ervaringen te delen en zelfs een dansje te doen om weer even terug te zijn in de enige echte ‘Rotonde’ op de Tong Tong Fair, dé Indische stad van Nederland.

Kijk en Luister NPO 1 radio van 11 december
Decennialang was het het hoogtepunt van het jaar voor veel Indische Nederlanders: De Tong Tong Fair in Den Haag. Het was het grootste Indische festival ter Nederland vol eten, cultuur en vooral: ontmoeting. En dat al sinds 1959.
De schok was dan ook groot toen bleek dat de Tong Tong Fair dit jaar niet door kon, gaan wegens faillissement. Of het ooit terugkomt, is nog maar de vraag. Wat betekent dit voor de Indische gemeenschap? Theatermaker Elsbeth Vernout praat erover met programmeur van de Tong Tong Fair, Arno Kokosky Deforchaux in De Nieuws BV.

Open de nieuwsbrief:
Voor alle zekerheid vermelden wij nogmaals dat de komende Tjidengkamp Reünie zal plaatsvinden op zondag 18 mei 2025 in de Kumpulan van Bronbeek, Velperweg 147 in Arnhem, aanvang 10.30. De eerder vermelde datum vervalt.
In de nieuwsbrief van februari/maart 2025 zal het PROGRAMMA bekend gemaakt worden. Ook zal dan het AANMELDFORMULIER geplaatst worden.

Delpher  : Je kunt nu bijna 112.000 ‘nieuwe’ tijdschriftafleveringen in Delpher vinden. Het gaat om 530 mooie titels, oftewel 2,5 miljoen pagina’s. Deze bladen zijn afkomstig uit de collecties van 17 erfgoedinstellingen.
In deze release vind je zeer divers materiaal. Van het eerste fascistische tijdschrift van Nederland tot aan religieuze jeugdbladen. Maar ook titels met aandacht voor kunst en wetenschap zijn te vinden, naast enkele zeer succesvolle damesbladen en nog veel meer! 

Ga naar de nieuwe tijdschriften

Jessica Soedirgo’s Veni-beurs onderzoekt gedwongen assimilatie, veerkracht en cultureel overleven van Chinees-Indonesiërs in postkoloniaal Indonesië.
Wat gebeurt er als je je moedertaal niet mag spreken in het land waar je woont? Jessica Soedirgo heeft een Veni-subsidie ontvangen voor een onderzoeksproject naar de gedwongen assimilatie van Chinese Indonesiërs in de decennia na de Indonesische onafhankelijkheid en hoe zij reageerden op de beperkingen van hun culturele en religieuze praktijk. ‘Chinese Indonesiërs mochten niet in het openbaar Chinees spreken en zelfs niet hun Chinese naam gebruiken.’  Universiteit van Amsterdam