EigenZinnig Indisch – Woolly Bully

Zes korte verhalen van Ferry Geuther, dit is nr 1.
Zie ook deze eerdere verhalen

Wie kent Woolly Bully nog, de aanstekelijke hit uit de jaren zestig? De “oudere jongeren” onder ons waarschijnlijk wel maar de jongeren zullen hooguit het beeld van een harig stiertje voor ogen hebben. In de tekst wordt namelijk gesproken over “een ding met twee grote hoorns en een een wollige kaak”. Grappig is dat het de naam was van de kat van de tekstschrijver. De echte Woolly Bully was een kat!

De kans dat je de woorden “Woolly Bully” in één adem hoort noemen met de woorden “mijn vader” is statistisch gezien verwaarloosbaar. Toch gebeurde het onwaarschijnlijke. Tijdens een boekenweekoptreden jaren geleden vertelde Bart Chabot, de Haagse dichter, over zijn jeugd en tienerjaren. Hij had een gammel Philitina platenspelertje en drie singletjes, waaronder Woolly Bully, de hit van Sam the Sham & the Pharaohs, midden jaren zestig.
Zijn vader had een bloedhekel aan de toen moderne popmuziek en aan die song in het bijzonder. Het was een agressieve man en hij schreeuwde de jonge Bart toe dat die het kabaal onmiddellijk moest stoppen. Kun je je kabaal voorstellen van zo’n grammofoon met een minuscuul 0,3 Watt versterkertje en 6 cm luidsprekertje?
Het bleek geen fijne vader. Bart was daar heel open over. Hij had geen contact meer met hem en vond dat helemaal niet erg. Het was zelfs beter zo.
Mijn vader was totaal anders, hij kocht de elektrische gitaar die ik zo mooi vond en hij hielp me juist om mijn pick-upje nog harder te laten klinken via een zelfbouwversterker. Die bouwde hij van eerste tot laatste schroefje, weerstanden, condensators, transformator, potentiometer, schakelknoppen en versterkerbuizen. Alles gemonteerd op een zelf vervaardigd aluminium chassis. Het geluid kwam uit een eveneens zelf vervaardigd houten luidsprekerkastje. Die versterker was natuurlijk ook geschikt voor de elektrische gitaar en na het draaien van een plaatje kon ik nog meer lawaai maken met de gitaar.
En nu komt het mooiste: Woolly Bully was zijn favoriete song! Het plaatje (foto) is grijsgedraaid en mijn gitaarvriendjes en ik hebben het uitbundig met veel kabaal nagespeeld in de fietsenschuur en tijdens feestjes in de huiskamers van onze Indische ouders.
Mijn vader is in 2004 geleden overleden en ik weet zeker dat hij bij de eeuwige jukebox glimlacht als hij de song hoort. Ik moest behoorlijk slikken toen ik Bart’s verhaal hoorde.
Zelfde tijd, zelfde muziek, totaal andere vader. In de pauze van Bart’s optreden heb ik het hem verteld.
Woolly Bully blijkt een tijdstempel en emotiestempel in ons beider geheugen. Voor hem helaas anders dan voor mij.

Ferry Geuther © 2016.
oorspronkelijke versie: 2007 (Bloggosofie, ISBN 97 890 8570 5567)

Dit bericht werd geplaatst in diversen. Bookmark de permalink .

2 reacties op EigenZinnig Indisch – Woolly Bully

  1. A. Olive zegt:

    Leuk verhaal maar wat hier ontbreekt zijn de reacties van die arme buren.
    Volgens Ferry Geuther schreeuwt deze Tex-Mex singer zelfs ergens in eeuwigheid. Hij weet het zeker.

Laat een reactie achter op Boeroeng Reactie annuleren

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.