Persbericht:
* Hoofdspreker tijdens de ceremonie bij het Indisch Monument in Den Haag is historicus, schrijver en programmamaker Hans Goedkoop(1963)
* Isabelle Smit(2009) is leerling van het VCL, de school die het Indisch Monument heeft geadopteerd, spreekt.
*Voorzitter van de Eerste Kamer Mei Li Vos(1970) zal het gedicht ‘Er leven haast geen mensen meer’ voordragen
*Spoken word-artiest Amara van der Elst(2001) zal voordragen uit eigen werk.
*Marlon Pichel(1993) zal tijdens de herdenking samen met het Orkest Koninklijke Luchtmacht het lied ‘Aku jatuh cinta’ ten gehore brengen.
*Talita Angmarwasse(1979) zal het Indisch Onze Vader vertolken.
*De driegeneratie-krans wordt gelegd doorAlice Olthof-Blocks(1933), haar zoon Lodewijk en kleindochter Gwen. De krans voor de militaire slachtoffers en verzetsstrijders door Juul Tahapary-Paais(1930). De krans voor de burgerslachtoffers doorYudi Egter van Wissekerke(1939). Audrey Prins(1963), Milko Evers(1958) en August de Bats(1999) zullen een testimonial uitspreken.
*Kransen van Rob Jetten, Mei Li Vos en Thom van Campen, namens de Regering en de Kamers.
*Ambassadeurs leggen kransen
...................
Indisch4ever 
Hans Goedkoop is de hoofdspreker.
Zijn grootvader was kolonel van Langen, die in in 1948 in Djokja Soekarno arresteerde.
Over zijn grootvader heeft Goedkoop een boek geschreven en documentaires gemaakt. Was niet zo mooi wat opa allemaal had gedaan.
In de VARA-gids van februari 2022 werd Hans geïnterviewd over zijn serie over de dekolonisatie. Daarin zegt hij onder meer:
” Ik spreek al jaren voor zaaltjes met oudere Indische mensen. Ze weten vaak niet dat ik met narigheid kom. Het is zondagochtend, er is spekkoek bij, dat wordt gezellig, denken ze. En dan gaat de spreker van dienst het over racisme hebben en uitleggen dat er destijds in Nederlands-Indië verschillende wetboeken werden gehanteerd: voor de witte en gemengde bevolking en voor de inlanders. Dat zij op hun eigen geboortegrond als enigen geen paspoort konden krijgen. Vervolgens zeg ik dat er nog zo’n land was: Zuid-Afrika en dat dit systeem apartheid werd genoemd. Het is de grootste elephant in the room. Het absolute taboe van die samenleving.
En hoe reagereren jouw bezoekers boven hun spekkoek?
Nou, dan is de boot aan. Zeker wanneer ik zeg dat Indische mensen, diegenen met gemengd bloed die in Nederlands-Indië halverwege stonden, een beladen verleden hebben. Zij trapten vaak naar beneden en likten naar boven. Het was aanschurken tegen witte Nederlanders, daar zat de macht, het geld, de baantjes. Hoe witter, hoe beter. Als je opgroeit met dat idee is dat de maat der dingen. Maar daar is nu met sommigen nauwelijks over te praten. Ze willen het er niet over hebben en dat doe ik wel. Dan zeg ik: ik zie u uw hoofd schudden en sissen en zeggen dat het niet waar is. Vervolgens vraag ik hen: is het niet waar naar uw idee? Of vindt u het vervelend om het erover te hebben? Typerend: de meesten zeggen dan niks meer.”
Ik bedoel: de teneur van de te houden toespraak is te voorspellen: het was allemaal kommer en kwel in de oorlog, maar ja, op een dag als deze zijn er ook andere zaken te benoemen. zoals onderdrukking, racisme, discriminatie, uitbuiting en wat al niet. Kijkt u maar eens goed in de spiegel. En laat ons nu bloemen leggen…