Depokse gemeenschap onterecht gestigmatiseerd

Depokse gemeenschap onterecht gestigmatiseerd

In museum Het Sophiahof te Den Haag is door het Indisch Herinneringscentrum onlangs een tentoonstelling georganiseerd over Depok. Van oorsprong een gemeenschap van vrijgemaakte christenslaven, gesticht aan het einde van de 17e eeuw door de VOC-koopman en lid van de Raad van Indië, Cornelis Chastelein. Een mooi vormgegeven tentoonstelling die aantrekkelijk en uitnodigend is voor de bezoeker. Maar het gepresenteerde verhaal over de Depokkers bevat ook suggesties waarbij kanttekeningen kunnen worden geplaatst.
Het colofon van de tentoonstelling vermeldt de logo’s van de Curtin University (Australië) en de Universiteit van Amsterdam. Beide universiteiten blijken echter geen inhoudelijke betrokkenheid te hebben bij de inhoud van de tentoonstelling en dragen er evenmin verantwoordelijkheid voor.
De titel “Koloniaal verhaal ontrafeld” verwijst impliciet naar een veronderstelde mythevorming over de oorsprongsgeschiedenis van de Depokse gemeenschap. Met woorden als “triomf, superioriteit, uitsluiting, racisme en vernederlandsing” wordt onmiddellijk de toon gezet.
De tentoonstelling geeft een uitgesproken eurocentrisch perspectief op de Depokse gemeenschap. De gastcurator liet zich bij de opening bejubelen als “geestelijk moeder van de Depokkers”. Haar bijdrage aan een eerdere Depok-tentoonstelling in het Westfries Museum in Hoorn, was echter voornamelijk gebaseerd op informatie en onderzoek van anderen in binnen- en buiteland maar werd niettemin gepresenteerd als het resultaat van haar eigen onderzoek. De brochure van deze Depok-tentoonstelling bevat geen enkele bronverwijzing, zodat onduidelijk blijft waarop bepaalde interpretaties en opvattingen zijn gebaseerd. Het verhaal is bovendien historisch niet erg sterk.
Wie goed leest en luistert, merkt dat de indruk wordt gewekt dat de sociaal-culturele identiteit van de Depokse gemeenschap een geconstrueerde mythe is. Niet alleen hun integriteit maar ook hun identiteit worden zo nodeloos en onterecht beschadigd. Die beeldvorming draait om het begrip “vernederlandsing”. Daarmee wordt bedoeld dat de Depokkers zich doelbewust als Nederlanders gingen gedragen om zich een maatschappelijke bevoorrechte positie te verwerven. Vervolgens, zo wordt gesteld, keken zij neer op de lokale inheemse bevolking die “Javaanse moslims” worden genoemd. Een dergelijke generalisatie over een gemeenschap is discutabel en suggereert ten onrechte ook een religieuze tegenstelling. Door de lokale, niet-Depokse bevolking als “Javaan” te bestempelen, terwijl het merendeel Sundanees was, blijkt bovendien een gebrek aan kennis.
Op geraffineerde wijze wordt de suggestie gewekt dat de Depokkers vanwege hun “vernederlandsing” het mikpunt werden van de gewelddadigheden in de Bersiaptijd. Hun geschiedenis wordt verengd tot sentimenten en tegenstellingen uit de dekolonisatieperiode, waarin politieke en maatschappelijke fricties diepe sporen hebben nagelaten. Hun “vernederlandsing” wordt het zegenrijke resultaat genoemd van de inspanningen van een Nederlandse zendeling, die de Depokkers zou hebben verheven boven hun lokale landgenoten. De juistheid van deze ongenuanceerde veronderstellingen kan evenwel worden betwijfeld.

Zie de film van de opening , 4 september 2020 

Er wordt gesteld wordt dat Chastelein zijn slaven in vrijheid stelde en Depok naliet op voorwaarde dat zij christen werden. In de negentiende eeuw is dit idee van “christianisatie per contract” reeds uitvoerig bediscussieerd maar vervolgens volkomen ontzenuwd. Nota bene mede door de zendeling die de Depokkers zou hebben “vernederlandst”. Het ging om de vraag of christendom een voorwaarde was geweest voor de invrijheidstelling van de slaven en voor hun vestigingsrecht op Depok. Het testament van Chastelein maakt volkomen duidelijk dat de meesten slaven al christen waren, nog voordat Chastelein besloot om hen Depok na te laten. Hoewel sommigen niet-christen waren, werden zij allen in vrijheid gesteld en mochten zij allen op Depok wonen.
De vermeende religieuze tegenstelling is ook een rode draad in de tentoonstelling. Dat klemt te meer, nu Indonesië tegenwoordig weinig tolerant is ten aanzien van christenen. De Depokse christenen komen door deze suggestieve beeldvorming nodeloos in een kwetsbare positie. Veel nazaten van de Orang Depok Asli in het huidige Depok herkennen zich dan ook niet helemaal in het beeld dat van hun gemeenschap en hun geschiedenis wordt neergezet. Zij vrezen zelfs voor de gevolgen van het stigma dat zij opgedrukt krijgen over hun achtergrond, hun afkomst, hun christelijke identiteit en hun vermeende intenties. Wie van Depok is, draagt onmiskenbaar een verleden van ruim drie eeuwen koloniale geschiedenis met zich mee. Maar het dient geen doel om oude sentimenten te voeden zonder de ziel van de Depokker echt te kennen en te begrijpen.
Een ander voorbeeld van tegenstellingen zien we in een videopresentatie waarin met dedain wordt gesteld dat veel Depokkers hun “weldoener” Chastelein dankbaar zijn omdat hij zijn tot slaaf gemaakten in vrijheid stelde. Daar wordt een autoriteitsargument tegenover gesteld: “Volgens sommige historici is Depok vooral een egoïstisch, sociaal en religieus experiment”. Wat er niet bij wordt verteld is dat er geen historicus bestaat aan wie die opvatting kan worden toegeschreven, behalve wellicht de gastcurator zelf?
Een andere video van het museum schetst het geromantiseerde beeld dat de Depokkers belangrijke posities in het landsbestuur en in bedrijven bekleedden, hele rijke mensen en grootgrondbezitters waren die “gewoon naar Nederland gingen op vakantie”. Maar klopt het beeld wel dat de Depokse gemeenschap bestond uit “vernederlandste”, rijke grootgrondbezitters die neerkeken op de lokale bevolking?
Over de redenen voor de stichting van Depok wordt gezegd: “Je kan ook zeggen dat het voor de familie Chastelein gewoon de goedkoopste oplossing was, omdat ze zo niet verantwoordelijk werden voor het welzijn van de christelijke Depokkers: weldoener of slavendrijver?” Niet alleen ontbreekt elke nuance in de tegenstelling “weldoener of slavendrijver”. Ook het veronderstelde eigenbelang van de familie Chastelein wordt door de historische feiten volkomen weersproken. Wie de geschriften en het testament van Cornelis Chastelein leest, komt alras tot een andere conclusie. Onbegrijpelijk is waarom zijn intenties en de Depokse identiteit in diskrediet worden gebracht.
Vrije meningsuiting is een groot goed; ook in een tentoonstelling en zelfs als de wetenschappelijke onderbouwing ervoor gebrekkig is. Dat zou echter niet mogen leiden tot stigmatisering of zelfs beschadiging van mensen. Het is al moeilijk genoeg dat radicale elementen in de samenleving tweespalt zaaien en bevolkingsgroepen tegen elkaar opzetten op grond van religie, etniciteit of gebeurtenissen uit het verleden. Dat blijkt wel uit de recente bekladding van het Indië-monument.
Het is een gemiste kans dat de tentoonstelling polarisatie in plaats van verbinding zoekt. De kracht van de Depokse gemeenschap ligt immers in haar morele waarden, haar saamhorigheid en vitaliteit, haar tolerantie en gemeenschapsvorming en natuurlijk ook in haar bijzondere ontstaansgeschiedenis. Onduidelijk is waarom desondanks vooral selectieve en vermeende tegenstellingen worden benadrukt vanuit een westers perspectief.
De argeloze bezoeker ziet een mooie vormgeving en een interessant verhaal. De bezoeker die een band heeft met Depok, herkent zelfs enkele sporen uit het verleden van Depok. Toch is het belangrijk om kritisch te zijn als het gaat om suggesties die soms expliciet en soms tussen de regels door worden gepresenteerd.

Jan-Karel Kwisthout

Dit bericht werd geplaatst in Gast Pikirans. Bookmark de permalink .

27 reacties op Depokse gemeenschap onterecht gestigmatiseerd

  1. Vera de Vries zegt:

    Ik zou het beter vinden als dit artikel ondertekend was door de Schrijver/Schrijfster van dit stuk. In het kader van de zeer terechte kritiek op het ontbreken van bronvermelding bij de tentoonstelling zou bronvermelding bij het artkel ook op zijn plaats zijn en vollediger. Mooi artikel dat veel bijdraagt aan de kennis over Depok.De vorige tentoonstelling komt hierdoor voor mij in realististischer perspectief te staan.

  2. RCJM van de Rijdt zegt:

    Ik begrijp niet wat u bedoelt? Het artikel is wel degelijk ondertekend! Ik ben blij dat Jan-Karel Kwisthout op zeer subtiele en duidelijke wijze deze nuancering aanbrengt en de eenzijdige en stigmatiserende visie van deze tentoonstelling onderuit haalt. Een reden te meer om dit museum voortaan te mijden.

  3. Peter van den Broek zegt:

    Dhr. Jan-Karel Kwisthout beweert dat “op geraffineerde wijze de suggestie wordt gewekt dat de Depokkers vanwege hun “vernederlandsing” het mikpunt werden van de gewelddadigheden in de Bersiaptijd”.

    Als Kwisthout vindt , dat dit niet de eigenlijke reden was, dan mag hij voor de volledigheid wel zeggen wat dan wel de werkelijke reden was dat juist de Depokkers mikpunt werden van de gewelddadigheden in de Bersiaptijd anders hangt zijn bewering in het luchtledige, is weinig zinvol en lost niets op, integendeel schept alleen maar verwarring.

    In de Bersiap werden Nederlanders, Chinezen en met hen sympathiserende Indonesiers het mikpunt van gewelddadigheden, er werd georganiseerd en gewelddadig jacht op hen gemaakt.
    Bij Depok en omgeving tel ik 6 doden, die op dezelfde datum, 12/10/45, stierven , maar dat zijn alleen de doden, die geregistreerd staan. Depok in de Bersiap is bij mij bekend omdat o.a. Johan Fabricius erover heeft geschreven. Begin oktober vallen honderden Indonesiers Depok binnen en maken jacht op Depokkers, daarbij geholpen door de plaatselijke politie.

    Volgens Kwisthout is praten over de Bersiap al polarisatie, maar Bersiap is onderdeel van onze gemeenschappelijke en pijnlijke geschiedenis.

  4. Boeroeng zegt:

    Nu had ik altijd begrepen dat de Chastelein-families christelijk en pro-nederlands waren. En dat dit een reden was voor jonge Indonesiers in die revolutionaire stemmingen van 1945 hen te beroven en te vermoorden.
    Het kan zijn dat er een zekere jaloersheid was, dat Depokkers wel of niet eerder de beter betaalde baantjes kregen in die Nederlands bestuurde samenleving.
    ————-

    ——citaat Java Post———–
    De aanval
    Na de Japanse capitulatie werd alles op zijn kop gezet. De Japanners vertrokken naar Buitenzorg, en in het dorp werd een afdeling opgericht van het Indonesische volksleger, de BKR. Een tijdje bleef het rustig, tot op 5 oktober 1945 een menigte Indonesiërs Depok binnenstroomde en de Depokkers toeschreeuwde “Orang Belanda, Indo, Ambon dan Menado ngamoek bikin mati semoea dia” (´Wij zullen alle Nederlanders, Indo’s, Ambonezen en Menadonezen vermoorden’). Vervolgens verdween deze groep weer, maar uit angst voor wat er zou kunnen gebeuren vluchtte de leider van de BKR het dorp uit. De gemeente zat nu zonder bestuur en er was geen enkele vorm van gezag. Op 10 oktober 1945 arriveerden in Depok enkele duizenden Indonesiërs, die bijna alle huizen leegroofden. Meerdere panden werden in brand gestoken. De kerk werd geheel vernield. Wat er nu precíes gebeurde zou de buitenwereld pas veel later te weten komen.

    Een alarmerend verhaal
    Op niet meer dan dertig kilometer van het gebeurde verbleef op dat moment de Nederlandse journalist Johan Fabricius (1899-1981). Begin september 1945 arriveerde hij, als één van de eerste buitenlandse correspondenten, in Batavia
    —————–
    https://javapost.nl/2010/10/01/bevrijding-en-merdeka-in-depok/

  5. Bung Tolol zegt:

    Was toch benieuwd waarom iemand met de puur Nederlandse naam Jan-Karel Kwisthout zo betrokken is met het wel en wee van die Depokse Gemeenschap ,blijkt hij een nazaat te zijn van de Depokse familie Laurens ,Jan-Karel heeft zelf een boek geschreven over Depok ,dit allemaal heb ik van de website van Ron Geenen .Aangezien ik dat boek nog niet heb gelezen ,kan ik mij beter van commentaar onthouden ( Lijkt mij wel een interessant gegeven om een boek over te schrijven ) Ik ga dat boek kopen !

    • Boeroeng zegt:

      Ik snap het verwijt van stigma geven niet
      Is het stigma het benadrukken van christelijkheid en pro-nederlands zijn.
      Dat is geen negatief beeld in Nederland.
      Wellicht in Indonesie? Is die vrees voor stigmatisering geldend voor de depoknazaten die in Indonesie wonen ?

      • Jan-Karel Kwisthout zegt:

        Op de vraag van Boeroeng wat onterecht stigmatiserend is, zou mijn antwoord drieledig zijn, namelijk de suggestie dat Depokkers:
        1. christenen zijn die moslims niet tolereren;
        2. neerkijken op de niet-Depokse lokale bevolking (de “moslim-Javanen”); en
        3. bewust kozen om te vernederlandsen enkel om er beter van te worden, om neer te kijken op de autochtone bevolking om hen heen, en met dat gedrag uiteindelijk de ellende van de Bersiap over zichzelf hebben afgeroepen.

        Inderdaad, christen zijn is geen stigma. Maar een gemeenschap kenschetsen als moslimonvriendelijke christenen is dat wel. Een Nederlandse leefstijl of zelfs loyaliteit aan het Nederlands gezag zijn geen stigma’s. Maar een volledige gemeenschap wegzetten als Javaan/moslimonvriendelijk en als mensen die zich beter achten dan hun landgenoten is dat wel.

        Er zijn mensen in Depok die deze stigma’s vrezen omdat er onnodig tegenstellingen mee worden gevoed. En dan komt sociale veiligheid in het geding. Sommigen willen om die reden bewust niet met hun verleden worden geassocieerd en hebben om dezelfde redenen interviews geweigerd. Er is dus echt een groot verschil tussen nazaten in Nederland of elders en nazaten in Indonesië.

        • Bung Tolol zegt:

          Kort samengevat :Je moet de verhouding christenen -moslims niet scherp stellen ! En de nadruk leggen op het vreedzaam naast elkaar leven van deze twee religies .

        • Ron zegt:

          Bung T: Hebo.a. ook gekeken naar de presentatie van de tentoonstelling bij het IHC. Daarbij is mij een iets heel dom opgevallen. Vermoedelijk weet je dat nog te herinneren. Op het podium de name in het blauw, zeer waarschijnlijk fam. van Loen. Ze was een rode lombok aan het snijden. En wat deed ze erna? Met haar blote hand de gesneden lombok op iets anders schuiven. Ben benieuwd of ze later met haar hand over haar gezicht heeft gewreven. Hoe dom, lombok met je blote hand/vingers wegschuiven.

      • Bill Zitman zegt:

        Ja Boeroeng – het stigma valt op de Indonesische Depokkers.
        Een gemeenschap kenschetsen als moslimonvriendelijk en karakteriseren als mensen die zich beter achten (superieur) dan hun landgenoten en deze Depokkers kenschetsen als mensen die bewust “vernederlandsten”, enkel om er zelf beter en welvarender van te worden, wetend dat de mensen er in Indonesië last van kunnen krijgen, dient geen doel, beschadigt en is bovendien onjuist en ongefundeerd.

        • Ron zegt:

          Boeroeng: Bill heeft helemaal gelijk. Jij in Nederland en alle anderen bij het IHC hebben geen idee hoe er vaak in Indonesie wordt gereageerd. Alles ligt daar veel gevoeliger dan je in Nederland bent gewend: gevoel, nationaliteit, geloof, enz

        • Bung Tolol zegt:

          @Bill Zitman : Duidelijke taal ,u heeft 1000% gelijk ,met bovenstaande teksten polariseert men de hele boel maar en met welk doel ? of is het onwetenheid c.q domheid ? Beetje tolol !😣😣😣

        • Bert Krontjong zegt:

          @Ron : Nee naar die presentatie van de tentoonstelling bij het IHC heb ik niet gekeken ,al dat geleuter ,jij wel dus en dan let je voornamelijk hoe een dame een lombok snijdt 😄😄Ja behoorlijk tolol als je lombok met je vingers aanraakt ,ik draag altijd plastic wegwerp handschoentjes maar die zijn bijna niet meer te krijgen i.v.m die Corona hysterie Morgen wordt het een spannende dag voor Amsterdam ! de provincies Noord en Zuid Holland hebben code rood ( Corona-virus) gekregen van Belgie en Duitsland .Morgen vrijdag om 19.00 uur worden verscherpte maatregelen verwacht voor de 3 grootste steden van Nederland .Dit jaar 2020 is nu al het rampjaar van de eeuw voor Amsterdam ,de hele toeristen business is in elkaar geklapt ,alleen Belgen en Duitsers kwamen nog op bezoek ,na vandaag ook die niet meer .Wat betreft Depok ,wat een interessante geschiedenis hebben die luitjes ,een christelijke enclave te midden van miljoenen moslims ,ja dan moet je op eieren lopen en vooral niet tegen de schenen trappen van die heetgebakerde moslims ! 😎Dat hebben de heren van de Rijdt ,Zitman en Kwisthout goed begrepen 😉

        • Bert Krontjong zegt:

          @Ron :Ja ik heb het gezien ( Net) alleen dat stukje ,die Toetie met die paardenstaart zat een lombok te snijden maar het was een Spaanse lombok ,totaal niet pedis ,die Spaanse peper is voor mij het zelfde als een Spaanse paprika maar een madame Jeannet b,v moet je niet met je vingers aanraken en daarna even in je oog wrijven .zie op 1.22,10 uur

        • Ron zegt:

          Van de presentatie kan ik niet zien of het een niet pedise spaanse peper is. Kan net zo goed een Thaise lombok zijn en die zijn haast net zo heet als rawit.

        • Jan A. Somers zegt:

          “geen idee hoe er vaak in Indonesie wordt gereageerd.” Daar kan je best rekening mee houden, bijvoorbeeld door woordkeuze en stijl. Maar het is en blijft een Nederlands verhaal, waar wij recht op hebben naar buiten te brengen. Als ze dan in Indonesië moeilijk gaan doen? Nou, en?

        • Bill Zitman zegt:

          Jan A Somers
          “Als ze dan in Indonesië moeilijk gaan doen? Nou, en?”
          Een nogal ongevoelige beoordeling over een Depokse gemeente die het zit te knijpen over de gevolgen van did stigma.

  6. Jan-Karel Kwisthout zegt:

    Inderdaad ben ik (Jan-Karel) geparenteerd aan de Depokse Laurens familie. Mijn grootmoeder was mw. Laurens. Voor een antwoord op uw vraag, wat in de Bersiaptijd een rol speelde bij de gewelddadigheden tegen Depok, maar overigens ook tegen Tugu (“eene verwaarloosde zuster” van Depok), heb ik geprobeerd verklaringen te vinden. Er is niet één simpel antwoord voor te geven en er zijn vele relevante perspectieven te noemen. De antwoorden die ik vond, ik beschreef in een boekje (2018) dat gewoon digitaal op de informatieve website van Ron Geenen staat voor geïnteresseerden.

    Klik om toegang te krijgen tot Binnenwerk_Kwisthout.pdf

    Al in 2007 beschreef ik de geschiedenis van Depok’. Wist u dat ook Depokkers en Indonesische historici met passie schrijven over de Depokse geschiedenis? Toen het Westfries Museum dus in 2019 schreef: “wij geven de Depokkers hun geschiedenis terug” was dat wel een beetje ongemakkelijk.

    Ik noem enkele eerdere publicaties voor geïnteresseerden:
    – Kwisthout, J.K.B.H., Sporen uit het verleden van Depok, Een nalatenschap van Cornelis – Chastelein (1657-1714) aan zijn vrijgemaakte christenslaven, 2007;
    – Jonathans, Y., Depok Tempo Doeloe, Portret Kehidupan Social, & Budaya Masyarakat, 2011; – Wanhar, W., Gedoran Depok, Revolusi sosial di Tepi Jakarta 1945-1955. 2011;
    – Jonathans, R.M., Sang penemu Depok, 2012;
    – Irsyam, Tri Wahyuning, Mudaryanti, Berkembang Dalam Bayang-Bayang Jakarta: Sejarah Depok 1950-an-1990-an, 2016
    – Kwisthout, J.K.B.H., De Mardijkers van Tugu en Depok, vrijmaking, bevrijding en merdeka, 2018.

  7. Jan A. Somers zegt:

    Heeft ff niets met de inhoud van het artikel te maken, maar toch:
    “als “Javaan” te bestempelen, terwijl het merendeel Sundanees was,” Dit soort zaken is bij vele Indische Nederlanders het geval. Een inlander (uiteraard met kleine i) op Java is een Javaan. Een inwoner van Sumatra een Sumatraan. Een inwoner van de Molukken is Ambonees. Op Nieuw-Guinea lopen de mannen met peniskokers en zwijnentanden door hun neus, de vrouwen in rieten rokjes, De bewoners van Nederland heten dan Hollanders.

    • Ron zegt:

      @De bewoners van Nederland heten dan Hollanders.@
      Komt dat misschien omdat ze in het buitenland vaak een grote bek opzetten?

    • Robert zegt:

      In Nieuw-Guinea zijn er ten minste 312 tribes, ieder met een naam. f,ex. Abelam, Angu,Bilibil,Duna, Elaro,etc.

    • Bill Zitman zegt:

      @ Jan A Somers
      Je hebt bijna gelijk Jan, het is een beetje off topic, maar je praat over ‘mensen’ m.a.w. ‘de volksmond’
      Maar we hebben het hier te doen met z.g. ‘wetenschappelijke onderzoekers’ waaronder een antropoloog met z.g. Indonesische ervaring. Als ze dan het verschil tussen een Javaan en een Soendanees niet weten, dan laten ze zichzelf open voor kritiek.
      Schijnt mij dat ze in Sophiahof en het IHC niet weten wat voor vlees ze in de kuip hebben.
      Overigens is mijn heen en weer reizen naar Indonesia tijdelijk tot een einde gekomen. Verleden jaar zat ik nog in Depok en in Manokwari (NG) maar nu kom ik West Australië niet uit want de grenzen zijn gesloten vanwege COVID.
      Dus mijn peniskoker hangt tijdelijk aan de kapstok😀.

      • Bung Tolol zegt:

        @Dus mijn peniskoker hangt tijdelijk aan de kapstok “” Niet vergeten jangan lupa om te doen als u naar buiten gaat ,staat zo ongekleed !😁😄😄

  8. Peter van den Broek zegt:

    @ Jan-Karel Kwisthout

    Ik heb met interesse “De Mardijkers van Tugu en Depok: vrijmaking, bevrijding en merdeka” gelezen.
    De gebeurtenissen in Depok volgen wel een rode draad.
    Chronologie:
    5/10 In het begin vinden gewelddadige confrontaties, dreigingen plaats, opmerkelijk is dat deze niet alleen gericht zijn tegen (Indo-)Europeanen maar ook tegen (christelijke) Indonesiers.
    7/10 is er sprake van een voedselboycot gericht tegen bewoners van Depok.
    12-13/10 vinden razzia’s plaats en worden talloze mannen en jongens weggevoerd.
    12/10 Het moorden begint. Daarbij worden worden vrouwen en kinderen bijeengedreven in een gebouw.

    Deze opéénvolging van gebeurtenissen vind ik ook terug op andere plaatsen op Java. Het lijkt alsof de gebeurtenissen een scenario volgen, zie de gebeurtenissen in Tegal/Brebes/Slawi. Ik wil daarmee niet zeggen dat het van hogerhand is bevolen, daarvoor bestaan (nog) geen aanwijzingen. Ik doe zelf kwantitatief onderzoek naar de gebeurtenissen in de Bersiap. Ik beschrijf de gebeurtenissen als een proces, een opeenvolging van met elkaar in verband houdende gebeurtenissen, waarbij ik beschrijf hoe de Bersiapgebeurtenissen zich verhouden tot de Indonesische revolutie.

    Onder de slachtoffers kom ik de naam Jonathans tegen. In Batavia wordt in de Bersiap een familie Jonathans op weerzinwekkend wijze vermoord: 18 personen ; mannen, vrouwen en kinderen. Is deze gebeurtenis bekend in Depok?

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.