Indische en Europese oorlogsverhalen

Geplaatst op 23 augustus 2019 door Boeroeng

De SVB en de Pensioen- en Uitkeringsraad hebben een website gemaakt met Nederlandse en Nederlands-Indische verhalen over de Tweede Wereldoorlog en de Bersiap.
.svb.nl

Dit bericht werd geplaatst in diversen. Bookmark de permalink .

23 Responses to Indische en Europese oorlogsverhalen

  1. Wal Suparmo (@WSuparmo) schreef:
    9 december 2019 om 21:30

    Vijf eeuwen koloniale oorlog in Indonesia.Van af aankomst van de Portugesen en Spanjaarden in 1500.

    Beantwoorden
    • e.m. schreef:
      9 december 2019 om 22:45

      @Vijf eeuwen koloniale oorlog in Indonesia.@
      –Langer:

      “”Het blijft nog steeds een moeilijke aangelegenheid om zelfs bij benadering te kunnen vaststellen wanneer de hindoe-Indonesische rijken zijn ontstaan.”
      /………./
      In het midden van de negende eeuw verkreeg de Shailendra-dynastie, een boeddhistisch-Indonesische adel, de macht over Mataram. Het heerste ook over het boeddhistische Sjriwijaya in Zuid-Sumatra. Onder deze dynastie kwamen de kunstzinnige bouwwerken (herendiensten e.m.) zoals de Borubúdur, de Tjandi Mendut, de Tjansi Sewi, de Tjandi Pawon en de Tjandi Klasan tot stand.
      In de tweede helft van de negende eeuw moesten de Shailendra’s hun gebied in Midden-Java weer afstaan aan het nieuwe koninkrijk van Mataram, dat beweerde de rechtmatige opvolger van het oude Mataramse rijk van Sanjaya te zijn. Ze behielden echter Sjriwijaya dat zich tot een machtige zeemogendheid ontwikkeld had. ””

      Uit: ‘Het land onder de regenboog’ (blz 41&43) – Mochtar Lubis

      Beantwoorden
      • Jan A. Somers schreef:
        10 december 2019 om 11:59

        En Wertheim 1994: Overal was er sprake van een scherpe tweedeling: vorsten en hoge adellijke vorstenambtenaren tegenover de grote massa van kleine boertjes.

  2. Peter van den Broek schreef:
    24 augustus 2019 om 12:15

    interessante verhalen. Iedere Nederlander wordt geacht de geschiedenis te kennen. Als mensen niet weten wat er in het voormalig Nederlands-Indie in en na De oorlog afspeelde, dan is dat best begrijpelijk, maar natuurlijk niet goed te praten.

    Geert Mak , één van de geinterviewden,verwoordt dat het meest beeldend:
    ……”Decennia lang kon het Indische verhaal nauwelijks een plaats krijgen in het Nederlandse zelfbeeld over de oorlog. “Oh ja, die mensen waren er ook nog, in de Japanse kampen. Sneu!” Dat wegkijken had alles te maken met het Nederlandse droombeeld van nationale ‘onschuld’ waarin we onze koloniale geschiedenis niet goed konden plaatsen. Maar voor de betrokkenen was het uitermate pijnlijk. Het laat zien hoe wreed die eenzijdige benadering van geschiedenis kan zijn, een geschiedenis zonder vragen en discussie die in zijn simpelheid vaak maar al te aantrekkelijk is voor bepaalde leiders en volksmenners. Als je slechts één verhaal uitlicht, tast je niet alleen de werkelijkheid aan, maar ook iemands menselijkheid”………

    Niet weten is wel zo gemakkelijk, hoef je ook niets te vergeten

    Beantwoorden
    • RLMertens schreef:
      24 augustus 2019 om 14:49

      @PetervandenBroek;’nationale onschuld etc.’- Een Parool columnist verwoorde het onlangs; waarheidsvervorming door oostindisch doof- en blindheid!

      Beantwoorden
    • R Geenen schreef:
      24 augustus 2019 om 16:51

      Niet weten is wel zo gemakkelijk, hoef je ook niets te vergeten
      Deze zin zegt alles

      Beantwoorden
    • R Geenen schreef:
      25 augustus 2019 om 01:21

      @@. Iedere Nederlander wordt geacht de geschiedenis te kennen. Als mensen niet weten wat er in het voormalig Nederlands-Indie in en na De oorlog afspeelde, dan is dat best begrijpelijk, maar natuurlijk niet goed te praten. @@
      Heb even mijn oude rapporten en eind examen cijfers MULO-B naar voren gehaald. Mijn talen Frans en Duits daar had ik een achterstand in te halen, want op Canisius in Batavia gaven ze het toen niet. In de 2de klas MULO-B kreeg ik na school bijlessen daarvoor. Eind cijfers waren een mager 6je. Daarnaast waren mijn Nederlands en Engels goed. Dan zie ik dat voor Algemeen Geschiedenis en Vaderlandse Geschiedenis een 9 had. Net zo voor Aardrijkskunde, de wiskunde en physica vakken. En dat voor een Indo. Daarom werd ik toegelaten voor wtk op de Hogere Zeevaartschool de Ruyter in Vlissingen. En gelukkig vond ik daar ook een Indisch kosthuis.

      Beantwoorden
  3. R Geenen schreef:
    23 augustus 2019 om 20:22

    Ben bang dat de combinatie met Europese oorlogsverhalen voor de Indische niet zal werken.

    Beantwoorden
    • Boeroeng schreef:
      23 augustus 2019 om 20:54

      Wat is ” niet werken”
      Er komen te weinig mensen ?
      Omdat men denkt… er staan ook verhalen die niet over de oorlog gaan, die ik wens te lezen ?

      Beantwoorden
      • R Geenen schreef:
        23 augustus 2019 om 22:37

        Vanwege het feit dat een gemiddelde Nederlander wel over de Europese ww2 heeft gehoord en niet over de japanse ww2. Dat is te ver van hun bed.

      • Boeroeng schreef:
        23 augustus 2019 om 23:17

        Ron,
        Ik neem aan dat een grote meerderheid van de volwassen Nederlanders wel over
        de WO II te zuidoostazie hebben gehoord.

      • R Geenen schreef:
        23 augustus 2019 om 23:49

        De vele reacties via o.a. jouw I4E hebben aangetoond van niet. Weten niet eens het verschil tussen Indo en Indonesier. Wat weten ze van jappenkampen en bersiap? Via mijn email heb ik al vaker diverse vragen/opmerkingen gehad.

      • Boeroeng schreef:
        24 augustus 2019 om 01:05

        Ron,
        Er zijn geen vele reacties op deze site gezet waaruit blijkt dat deze reageerders niet wisten dat er een WO II te zuidoostazie gaande was.
        Er zijn veel reacties geweest, waar mensen vroegen naar een detail van die oorlog .

      • R Geenen schreef:
        24 augustus 2019 om 01:45

        Toen ik nog in Nederland woonde wisten ze in Nijmegen niets van Indie af. Zelf de onderwijzers op de Mulo hadden geen idee wat er gaande was. Hadden nooit geweten dat er jappenkampen waren. Van de Birma en pekan Baru spoor wisten ze niets. Laat staan van de bersiap. Voordat ik vertrok naar Ca, had ik bij de Amerikaanse bedrijven, waar ik werkzaam was, wel eens met anderen er over gesproken. De meesten geloofden mij gewoon niet. Mijn jongste zus, die in Nl is geboren, haar blanda man, weet er niets van en is ook gedesinteresseerd. Misschien hebben ze de klok horen luiden, maar———! Trouwens de interesse is vrij nihil. Ik hoor mijn moeder nog haar opmerkingen over de blanda’s

      • Jan A. Somers schreef:
        24 augustus 2019 om 12:17

        Wat weten de mensen uit Indië over de oorlogshandelingen in Nederland? Over de bevrijding van de Schelde bijvoorbeeld waar mijn aanstaande schoonmoeder is overleden?

      • Boeroeng schreef:
        24 augustus 2019 om 12:28

        De meeste mensen geboren en getogen in Nederland weten niks over de Schelde in WO II.
        En volwassenen uit Indië weten na 70 jaar uiteraard wel het een en ander over oorlogsfeiten in Nederland .

      • Loekie schreef:
        24 augustus 2019 om 13:07

        In het kader van de Arbeitseinzats werd in maart 1944 in Rotterdam een grote groep jongemannen opgepakt. De jongens moesten eerst tientallen kilometers lopen naar een plaats waar transport naar Duitsland was. Langs welke steden en dorpen kwam de groep op weg naar dat transportpunt? Welke Indo weet dat?
        Geen enkele Indo weet het? Sjongejongejonge.

      • Jan A. Somers schreef:
        24 augustus 2019 om 13:51

        “De meeste mensen geboren en getogen in Nederland weten niks over de Schelde in WO II.En volwassenen uit Indië weten na 70 jaar uiteraard wel het een en ander over oorlogsfeiten in Nederland .” Klopt helemaal Boeroeng. Maar ik wilde niet naar een tegenstelling, maar naar een overeenkomst. Zowel mensen in Indië als in Nederland weten uit ervaring alleen van HUN oorlog een paar km rond hun woonplaats. En soms wat bijgeleerd (geen ervaring, waarheid?) van andere plekken, hier of overzee. Maar iedereen heeft een andere oorlog. Ik denk hierbij aan het boek van Louis Paul Boon, Mijn kleine oorlog. In een aantal korte verhalen beschrijft Boon de Tweede Wereldoorlog van de kleine man. Beter: vele kleine mannen en vrouwen. Iedereen heeft zo zijn eigen kleine oorlog. (eigen vrije typering van Mijn kleine oorlog). En zo denken wij van de ander dat die niets van DE oorlog af weet. Wat dat ook moge zijn. Met nog een ander probleem, dat perceptie ook nog iets anders is dan meemaken.

      • Jan A. Somers schreef:
        25 augustus 2019 om 12:19

        “Langs welke steden en dorpen kwam de groep op weg naar dat transportpunt? ” “Er leiden vele wegen naar Utrecht,” Dat waren op de lagere school nou juist (aangeklede) opdrachten om een kaart te leren lezen, een atlas gebruiken. Niks geschiedenis, aardrijkskunde. Op de broederschool in Soerabaja waren dat de plaatsen die je in de trein passeerde van Groningen naar Roodeschool. Zeeuws meisje kan ze nu nog opdreunen, waarschijnlijk leraren van dezelfde kweekschool.

      • e.m. schreef:
        25 augustus 2019 om 18:50

        @Sjongejongejonge.@

        — Zo wist ik niet eerder af van:
        https://nl.wikipedia.org/wiki/Merwedegijzelaars

      • Peter van den Broek schreef:
        24 augustus 2019 om 13:56

        Als oud-Rotterdammer weet ik dat de beruchte razzia van Rotterdam op 10 en 11 November 1944 plaatsvond, maar ja er werden in de oorlog zoveel razzia’s door de Duitsers uitgevoerd dat ik de tel kwijt ben. Bij deze razzia gingen 10.000 man te voet richting Utrecht. Er leiden vele wegen naar Utrecht, ligt ook lekker centraal.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *