Indische en Europese oorlogsverhalen

De SVB en de Pensioen- en Uitkeringsraad hebben een website gemaakt met Nederlandse en Nederlands-Indische verhalen over de Tweede Wereldoorlog en de Bersiap.
.svb.nl

Dit bericht werd geplaatst in diversen. Bookmark de permalink .

20 reacties op Indische en Europese oorlogsverhalen

  1. R Geenen zegt:

    Ben bang dat de combinatie met Europese oorlogsverhalen voor de Indische niet zal werken.

    • Boeroeng zegt:

      Wat is ” niet werken”
      Er komen te weinig mensen ?
      Omdat men denkt… er staan ook verhalen die niet over de oorlog gaan, die ik wens te lezen ?

      • R Geenen zegt:

        Vanwege het feit dat een gemiddelde Nederlander wel over de Europese ww2 heeft gehoord en niet over de japanse ww2. Dat is te ver van hun bed.

        • Boeroeng zegt:

          Ron,
          Ik neem aan dat een grote meerderheid van de volwassen Nederlanders wel over
          de WO II te zuidoostazie hebben gehoord.

        • R Geenen zegt:

          De vele reacties via o.a. jouw I4E hebben aangetoond van niet. Weten niet eens het verschil tussen Indo en Indonesier. Wat weten ze van jappenkampen en bersiap? Via mijn email heb ik al vaker diverse vragen/opmerkingen gehad.

        • Boeroeng zegt:

          Ron,
          Er zijn geen vele reacties op deze site gezet waaruit blijkt dat deze reageerders niet wisten dat er een WO II te zuidoostazie gaande was.
          Er zijn veel reacties geweest, waar mensen vroegen naar een detail van die oorlog .

        • R Geenen zegt:

          Toen ik nog in Nederland woonde wisten ze in Nijmegen niets van Indie af. Zelf de onderwijzers op de Mulo hadden geen idee wat er gaande was. Hadden nooit geweten dat er jappenkampen waren. Van de Birma en pekan Baru spoor wisten ze niets. Laat staan van de bersiap. Voordat ik vertrok naar Ca, had ik bij de Amerikaanse bedrijven, waar ik werkzaam was, wel eens met anderen er over gesproken. De meesten geloofden mij gewoon niet. Mijn jongste zus, die in Nl is geboren, haar blanda man, weet er niets van en is ook gedesinteresseerd. Misschien hebben ze de klok horen luiden, maar———! Trouwens de interesse is vrij nihil. Ik hoor mijn moeder nog haar opmerkingen over de blanda’s

        • Jan A. Somers zegt:

          Wat weten de mensen uit Indië over de oorlogshandelingen in Nederland? Over de bevrijding van de Schelde bijvoorbeeld waar mijn aanstaande schoonmoeder is overleden?

        • Boeroeng zegt:

          De meeste mensen geboren en getogen in Nederland weten niks over de Schelde in WO II.
          En volwassenen uit Indië weten na 70 jaar uiteraard wel het een en ander over oorlogsfeiten in Nederland .

        • Loekie zegt:

          In het kader van de Arbeitseinzats werd in maart 1944 in Rotterdam een grote groep jongemannen opgepakt. De jongens moesten eerst tientallen kilometers lopen naar een plaats waar transport naar Duitsland was. Langs welke steden en dorpen kwam de groep op weg naar dat transportpunt? Welke Indo weet dat?
          Geen enkele Indo weet het? Sjongejongejonge.

        • Jan A. Somers zegt:

          “De meeste mensen geboren en getogen in Nederland weten niks over de Schelde in WO II.En volwassenen uit Indië weten na 70 jaar uiteraard wel het een en ander over oorlogsfeiten in Nederland .” Klopt helemaal Boeroeng. Maar ik wilde niet naar een tegenstelling, maar naar een overeenkomst. Zowel mensen in Indië als in Nederland weten uit ervaring alleen van HUN oorlog een paar km rond hun woonplaats. En soms wat bijgeleerd (geen ervaring, waarheid?) van andere plekken, hier of overzee. Maar iedereen heeft een andere oorlog. Ik denk hierbij aan het boek van Louis Paul Boon, Mijn kleine oorlog. In een aantal korte verhalen beschrijft Boon de Tweede Wereldoorlog van de kleine man. Beter: vele kleine mannen en vrouwen. Iedereen heeft zo zijn eigen kleine oorlog. (eigen vrije typering van Mijn kleine oorlog). En zo denken wij van de ander dat die niets van DE oorlog af weet. Wat dat ook moge zijn. Met nog een ander probleem, dat perceptie ook nog iets anders is dan meemaken.

        • Jan A. Somers zegt:

          “Langs welke steden en dorpen kwam de groep op weg naar dat transportpunt? ” “Er leiden vele wegen naar Utrecht,” Dat waren op de lagere school nou juist (aangeklede) opdrachten om een kaart te leren lezen, een atlas gebruiken. Niks geschiedenis, aardrijkskunde. Op de broederschool in Soerabaja waren dat de plaatsen die je in de trein passeerde van Groningen naar Roodeschool. Zeeuws meisje kan ze nu nog opdreunen, waarschijnlijk leraren van dezelfde kweekschool.

        • e.m. zegt:

          @Sjongejongejonge.@

          — Zo wist ik niet eerder af van:
          https://nl.wikipedia.org/wiki/Merwedegijzelaars

      • Peter van den Broek zegt:

        Als oud-Rotterdammer weet ik dat de beruchte razzia van Rotterdam op 10 en 11 November 1944 plaatsvond, maar ja er werden in de oorlog zoveel razzia’s door de Duitsers uitgevoerd dat ik de tel kwijt ben. Bij deze razzia gingen 10.000 man te voet richting Utrecht. Er leiden vele wegen naar Utrecht, ligt ook lekker centraal.

  2. Peter van den Broek zegt:

    interessante verhalen. Iedere Nederlander wordt geacht de geschiedenis te kennen. Als mensen niet weten wat er in het voormalig Nederlands-Indie in en na De oorlog afspeelde, dan is dat best begrijpelijk, maar natuurlijk niet goed te praten.

    Geert Mak , één van de geinterviewden,verwoordt dat het meest beeldend:
    ……”Decennia lang kon het Indische verhaal nauwelijks een plaats krijgen in het Nederlandse zelfbeeld over de oorlog. “Oh ja, die mensen waren er ook nog, in de Japanse kampen. Sneu!” Dat wegkijken had alles te maken met het Nederlandse droombeeld van nationale ‘onschuld’ waarin we onze koloniale geschiedenis niet goed konden plaatsen. Maar voor de betrokkenen was het uitermate pijnlijk. Het laat zien hoe wreed die eenzijdige benadering van geschiedenis kan zijn, een geschiedenis zonder vragen en discussie die in zijn simpelheid vaak maar al te aantrekkelijk is voor bepaalde leiders en volksmenners. Als je slechts één verhaal uitlicht, tast je niet alleen de werkelijkheid aan, maar ook iemands menselijkheid”………

    Niet weten is wel zo gemakkelijk, hoef je ook niets te vergeten

    • RLMertens zegt:

      @PetervandenBroek;’nationale onschuld etc.’- Een Parool columnist verwoorde het onlangs; waarheidsvervorming door oostindisch doof- en blindheid!

    • R Geenen zegt:

      Niet weten is wel zo gemakkelijk, hoef je ook niets te vergeten
      Deze zin zegt alles

    • R Geenen zegt:

      @@. Iedere Nederlander wordt geacht de geschiedenis te kennen. Als mensen niet weten wat er in het voormalig Nederlands-Indie in en na De oorlog afspeelde, dan is dat best begrijpelijk, maar natuurlijk niet goed te praten. @@
      Heb even mijn oude rapporten en eind examen cijfers MULO-B naar voren gehaald. Mijn talen Frans en Duits daar had ik een achterstand in te halen, want op Canisius in Batavia gaven ze het toen niet. In de 2de klas MULO-B kreeg ik na school bijlessen daarvoor. Eind cijfers waren een mager 6je. Daarnaast waren mijn Nederlands en Engels goed. Dan zie ik dat voor Algemeen Geschiedenis en Vaderlandse Geschiedenis een 9 had. Net zo voor Aardrijkskunde, de wiskunde en physica vakken. En dat voor een Indo. Daarom werd ik toegelaten voor wtk op de Hogere Zeevaartschool de Ruyter in Vlissingen. En gelukkig vond ik daar ook een Indisch kosthuis.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.