Herdenking Den Haag verslag

Nationale Herdenking 15 augustus 2019

In de ‘volksmond’ heet het gewoon de Indië Herdenking. Over het ochtendprogramma is al veel bekend, vooral door de uitzendingen op de televisie. |
Voor wie niet de tv-uitzendingen hebben gezien, hier kunt u terugkijken:
* Middaguitzending NPO 1  Live
* Samenvatting NPO 2 

Maar in het kort zag het programma bij het monument er zo uit: Intreden van het vaandel Regiment Van Heutsz, de Kapel van de Koninklijke Luchtmacht speelt Canterbury Chorale, luiden van de Indische klok, aankomst minister president en groeten van het vaandel. Erry Stoové (voorzitter Stichting Nationale Herdenking 15 augustus 1945) hield het welkomstwoord en vervolgens volgde er een uitvoering van Longing door de Residentie Bach Ensembles. Ellen Deckwitz (dichter, theatermaker en colomnist voor NRC en De Morgen) hield een voordracht gevolgd door uitvoering van Jihlava door de Kapel van de Koninklijke Luchtmacht. Na de uitvoering van het Indisch Onze Vader door de Residentie Bach Ensembles was de eerste kranslegging namens Koninkrijksregering, gevolgd door het luiden van de Indische klok, taptoe en 1 minuut stilte en het zingen van het 1e en 6e couplet van het Wilhelmus. Tussen de verschillende kransleggingen door zingt Sjors van der Panne Engel, houdt Jésaja Gunawan, leerling van het VCL, een voordracht en tenslotte, voor het defilé een aanvang neemt, brengt de Residentie Bach Ensembles nog ‘There is an old believe en de Captives Hymm ten gehore.

Het cultureel programma werd, net als in 2018, gehouden in het Crowne Plaza. Dit jaar was er een tent opgezet waar saté, gado² en Indisch buffet verkrijgbaar was en waar je ook kon zitten! Ondanks dat, was er nog steeds niet genoeg plaats om te zitten. Zowel in het hotel als in de tent was het vol. Gelukkig was het weer redelijk goed en zaten mensen op het terras, maar ook op de buitentrap.

Het middagprogramma in de theaterzaal werd geïntroduceerd door Hélène Oppatja, bestuurslid Stichting Nationale Herdenking 15 augustus 1945. De zaal was zo vol, dat een aardig aantal mensen moesten staan. Het programma bestond uit muziek, zang, dans en theater.

Floortje Smit brengt een nummer ten gehore als ode aan haar Indische grootmoeder, Amir Westhoff begeleidt haar op de piano. Cheroney Pelupessy laat zich in haar dans inspireren door haar Indische en Molukse roots. Helaas weet ik de naam niet van degene die haar begeleidde op de gitaar en met haar prachtige stem.  Robinson Jouwe zingt en speelt piano. Eén van zijn stukken, Birth of Paradise, gaat over zijn Papua achtergrond en grootvader Nicolaas Jouwe. Zijn opa gaf hem bij geboorte, volgens traditie, een Papuanaam. Dat werd Tiage, oftewel Paradijsvogel. Robinson componeerde dit nummer ongeveer twee weken voor het overlijden van zijn grootvader. Hij werd begeleid door een strijkerskwartet bestaande uit Esther Potjens (altviolist), Rozemarijn Kaspers (violist),  Doris Veldman (cellist) en…….The Brothers Timisela (Henry en Joshua) maken verteltheater, gebaseerd op persoonlijke ervaringen. Vandaag vertelden ze het verhaal van 2 broers, één moest, door dienstbevel, naar Nederland, de andere broer bleef op de Molukken. Gebaseerd op hun eigen familie! En tenslotte bracht Sjors van der Panne nog 2 stukken ten gehore, begeleidt door Hubert-Jan Horrocks op de piano.

In de Kumpulanzaal trad de band Orange Lane op, waar weer lekker op gedanst kon worden.

Foto’s zijn hier te zien: https://photos.app.goo.gl/Dx34T4Zb5bF9W5RB7
Verslag en camerawerk zijn van  Ellen.

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in diversen. Bookmark de permalink .

3 reacties op Herdenking Den Haag verslag

  1. R Geenen zegt:

    Leuke foto’s van Ellen. Merk wel op dat de Indische steeds witter wordt. Ha,ha.

  2. Boeroeng zegt:

    Speech van Ellen Deckwitz als column in de NRC .
    Op 20 april 1946 voeren mijn grootouders met het ms Sloterdijk van Java naar Holland. Beiden waren geboren en getogen in Indië, beiden waren halverwege de twintig, beiden hadden de oorlog in diverse jappenkampen doorgebracht. Het schip liet geestwitte golven achter zich, als een groot rouwkleed voor wat de opvarenden achterlieten: ouders, broers, geliefden, en vooral: een thuis.

    Op 15 augustus ga ik altijd met de familie naar Den Haag om de Nationale Indiëherdenking bij te wonen. De familie van mijn moeder heeft de Japanse bezetting in diverse jappenkampen doorgebracht en daar de nodige verliezen geleden. Herdenken is voor ons vanzelfsprekend maar de laatste jaren gaan er van buitenaf steeds meer stemmen op waarom we nog langer stil zouden staan bij de Tweede Wereldoorlog. Het is immers verleden tijd, we zouden beter vooruitkijken.  NRC.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.