Tijd dat we ook de slachtoffers van de Bersiap herdenken

De niet als Nederlander erkende bewoners van ‘ons Indië’, die formeel wel Nederlands onderdaan waren, worden genegeerd, terwijl er onder hen vele slachtoffers waren. Het getal van vier miljoen is echter overdreven: de meeste bronnen houden het op het nog steeds respectabele aantal van twee miljoen. TROUW

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in diversen. Bookmark de permalink .

34 reacties op Tijd dat we ook de slachtoffers van de Bersiap herdenken

  1. bokeller zegt:

    Heel slordig want met een beetje google’n
    vind je dat bij ”Simpang Tiga” wel
    een monument voor deze omgekomen
    Nippon werkers staat.

    ####Ook aan de Pakanbaru-spoorweg op Sumatra en op veel
    andere plaatsen in de archipel stierven deze romoesja’s bij tienduizenden:
    het totaal aantal wordt geschat op een kwart miljoen.

    Soekarno was daarvoor verantwoordelijk en
    dat is de reden dat er nergens gedenktekens zijn voor deze arme zielen.

    http://ekonopriantocalonpustakawan.blogspot.nl/2013/06/monumen-pahlawan-kerja.html
    siBo

    Monumen Pahlawan Kerja
    ekonopriantocalonpustakawan.blogspot.nl
    Mungkin banyak yang tidak tahu, ada pembangunan rel kereta api di Riau. Jalur rel yang memanjang dari Pekanbaru ke Muara Sijunjung, Sumat…

    • Ron Geenen zegt:

      @Ik kan nog verder uitweiden over de gruwelijke Bersiapperiode en geweld in periodes erna. Maar het is toch allemaal minder eenzijdig dan Marjolein van Pagee vermeldt in haar filippica tegen haar eigen land.
      L.J. de Coninck is oud-directeur van de stichting Pelita voor Indische oorlogsslachtoffers.
      Lees ook: Zwijgen over die 4 miljoen dode ‘onderdanen’ in Nederlands-Indië is ook kolonialisme
      De schijnheiligheid rond het herdenken van Nederlandse oorlogsslachtoffers is beschamend, schrijft Marjolein van Pagee, historicus, fotograaf en oprichter van Histori Bersama.@

      Wat is er eigenlijk met deze mensen aan de hand? Kunnen ze niet eerst gedegen onderzoek doen. Ik bedoel maar, als jij als een bijna 90 jarige dan kan vinden, moeten zij voor bovenstaand artikel zich diep schamen.

      • Bert zegt:

        @Ron Geenen ,onderschat die “” Nieuwe”” 90 jarigen niet ! Het zijn de Whizzkids van deze tijd maar inderdaad in de Bersiap zijn ook velen niet Nederlanders slachtoffer geworden van een stelletje mata gelap geworden peloppers .

        • Ron Geenen zegt:

          Ik onderschat ze zeker niet. Zeker nu ik ook al 82 ben. Mijn over- overgroot vader Antoine Cezar Chevalier, is in Parijs geboren op 6-12-1780 en stierf in Boekittinggi (Fort de Kock) op24 april 1881. Dat is 100 jaar en een paar maanden. Ik werk er aan om dat ook te halen. Ik ben geen Whizzkid, just a normal guy with some computer knowhow, who has some time available to help other older guys and women.

      • PLemon zegt:

        @Kunnen ze niet eerst gedegen onderzoek doen. 

        # De nieuwe generatie onderzoekers zetten zich vanzelfsprekend af tegen de resultaten en conclusies van hun voorgangers. Het feitenmateriaal dat boven water is gekomen over het verleden kun je nl op je eigen politieke voorkeur en smaak interpreteren. De belevingswereld van mensen die midden in de Indische maatschappij hebben geleefd en tempo doeloe als een gegeven zien verschilt met die van hen ‘ die het van horen zeggen’ hebben.
        Pagee cs stapt zo denk ik bevooroordeeld rond in het huidige Indonesië en mist bijvoorbeeld de net zo kunstmatig (door een extreem groot leger) bij elkaar gehouden bevolking en eilandengroep. Oud versus modern kolonialisme.

        ***”Op het ‘moment suprême’ wordt doelbewust nagelaten te vertellen dat het erom ging de soevereine staat Indonesië opnieuw onder de duim te krijgen. Wat de Duitsers voor ons zijn, zijn Nederlanders voor Indonesië en dan in het kwadraat”
        . https://www.trouw.nl/opinie/zwijgen-over-die-4-miljoen-dode-onderdanen-in-nederlands-indie-is-ook-kolonialisme~a043dcc1/

  2. Jan A.Somers zegt:

    Romusha en bersiap zijn twee verschillende zaken. En de slachtoffers idem.

  3. Henk zegt:

    Besiap! Ben nu 92 jaar, maar de nacht van 24/25 november 1945 vergeet ik nooit. Woonde toen bij mijn tante en oom aan de Jalan Alipin in het zuidelijk deel van Bandoeng. Kwam om circa 6 uur in de avond thuis. De hele familie zat op de voorerf behalve neef Willy. Kreeg te horen dat hij weg was om de Brits/Indische militairen te vragen om ons naar het noorelijk deel vande stad te evacueren omdat het toen daar “veiliger “zou zijn. Neef Rob werd ongerust, pakte zijn fiets en zei: “ik ga kijken waar Wil toch blijft”. Liep het erf uit, naar de grote weg. Wij hoorden toen geweerschoten, liepen naar de grote weg en zagen Rob naast zijn fiets op de grond liggen.In een plas bloed! Met een man of drie droegen wij Rob het huis in. Wij sloten alle deuren en ramen en gingen allen de huiskamer in.Verscholen ons onder de eettafel. Toch zeker met een tiental personen! Buiten hoorden wij veel geschreeuw! Wij bleven doodstil!Angstige uren gingen voorbij! Tegen middernacht hoorden wij voetstappen- dacht dat ons laatste uur was geslagen. Gerammel tegen de deuren . Het was neef Willy met Japanse militairen. Wij moesten, alleen met de kleren die wij aan hadden, snel de trucks in! Wij kregen geen tijd om extra kleding of wat ook te pakken en wij werden naar het noordelijk stadsdeel van Bandoeng gereden. Dode Rob werd naar het Juliana-ziekenhuis gebracht en alle anderen naar het Ursulinen-klooster. Daar bleken al velen veiliheid te hebben gezocht! Die nacht van 24/25 november 1945 kan ik nooit vergeten.

    • Bert zegt:

      Henk zegt “”Die nacht van 24/25 november 1945 kan ik nooit vergeten “” Nee natuurlijk dat is een behoorlijk traumatische beleving voor een jong persoon maar u schrijft er wel over ,heel goed ,vooral blijven doen er over praten is ook goed ,maak van uw hart geen moordkuil.Op deze website Indisch4ever zijn er meerdere personen ,die de zelfde ervaring hebben ,ze hebben ongetwijfeld begrip voor u ,poekoel teroes !

    • Ron Geenen zegt:

      @Kreeg te horen dat hij weg was om de Brits/Indische militairen te vragen om ons naar het noorelijk deel vande stad te evacueren omdat het toen daar “veiliger “zou zijn. @

      Ontving van Hugo van Waardenburg uit Lake Oswego, Oregon, ook al de 90 gepasseerd, maanden geleden een schrijven. Zijn zwager Louis Chevalier, oom van mij, getrouwd met zus Meta Waardenburg en zoon Raoel, woonden ook in het zuidelijke gedeelte van Bandung. Omdat hij al een tijd niets van ze had gehoord, ging hij naar hun huis en vond hun in stukken gesneden lichamen of wat er van over was. De brief ligt nog steeds hier op mijn bureau en ik kan er geen afstand van doen. En nu wordt er onderzocht, waarom de KNIL zoveel Indonesiers hebben koud gemaakt. Ben benieuwd of er ook naar dit soort moorden onderzoek wordt gepleegd.

  4. Huib zegt:

    Bersiap in Bandoeng Zuid ?

    Al meerdere keren heb ik verteld over de Bersiap moorden in Indisch Bronbeek in Bronbeek waar ruim 40 Indische Nederlanders waaronder mijn vader, als KNIL militair net uit het Jappenkamp ontsnapt, lafhartig letterlijk werden afgeslacht met bamboe speren en kapmessen. Dat noemden ze daar getjing-tjangd.
    Ik was toen 7 jaar oud en mocht met eigen ogen aanschouwen hoe de mensen uit hun huizen werden gesleept en afgevoerd. Hun lichamen werden in putten en in de kali gesmeten.
    Zie ook het boek hierover van Mary A. van Delden
    Indisch Bronbeek ligt dacht ik in Bandoeng Noord. Hoezo Bandoeng Noord veiliger.

    • Ron Geenen zegt:

      @Indisch Bronbeek ligt dacht ik in Bandoeng Noord. Hoezo Bandoeng Noord veiliger.@

      Ja, dat vraag ik mij ook af. Wat ik van anderen al gehoord had, wisten deze moordenaars niet eens het verschil tussen noord en zuid en tussen oost en west. Het waren gewoon ziekelijke elkaar opjuttende Indonesiers, vooral jongeren, die iedere Indische op gruwelijke en beestachtige manier, te pakken wilden nemen en afmaken. Ik kan me indenken dat de Knil erna dat niet accepteerde en dat zootje probeerde uit te roeien.

    • Peter van den Broek van die andere generatie zegt:

      Mary A. van Delden beschrijft duidelijk hoe de situatie tijdens de Bersiap zowel in Noord als in Zuid-Bandoeng was.

      Brigadier MacDonald, commandant van de 37ste Indian Infantery Division stelde op 27/11/45 voor dat de Indonesiërs ten Noorden van de spoorlijn naar het Zuiden dienden te vertrekken. Op 29/11 kwam de volksverhuizing tot stand. Om het Noordelijk deel van Bandoeng kwam een cordon sanitaire van Britse en Japanse militairen. Noord-Bandoeng kon als veiliger dan Zuid-Bandoeng worden beschouwd.alhoewel in Noord-Bandoeng locaties waren met gekidnapte Indo-Europeanen.

      Intussen leefden de indo-Europeanen in Bandoeng onder grote angst. Het voortdurend schieten, de aanvallen en vooral de ontvoeringen van Europeanen was een voortdurend bedreiging, alleen of in groepjes , mannen, vrouwen en kinderen.
      Familieleden en vrienden konden vermisten opgeven bij het hoofdkwartier van het 37ste Infantry Divison. Dus men wist precies wie er vermist was.

      In en rond Bandoeng waren er ongeveer 60 plaatsen waar de pemoeda’s ook wel genoemd ziekelijke elkaar opjuttende Indonesiers, vooral jongeren, hun slachtoffers opborgen. De plaatsen in Noord- en Zuid-Bandoeng waren niet alleen bij de pemoeda’s maar ook bij de autoriteiten bekend. Pemoeda’s richtten met medeweten van de kampongbevolking de huizen in om gekidnapte te martelen en te doden. Hun martelingen waren overal te horen, de Indonesische autoriteiten keken lijdzaam toe. In Bandoeng hebben misdadige elementen , de Hizbollahgebruik gemaakt van de zwakke positie van de Nederlanders en de Britten om op eigen gezag kidnappingen te organiseren.

      Dat het Knil erna dat niet accepteerde en dat zootje probeerde uit te roeien, lijkt me een boude uitspraak temeer dat de KNIl niet wist wie precies die moordlustige pemuda’s waren.. Of was hier sprake van totale willekeur van het optreden van KNIL-militairen, die wat later blijk gewoonweg oorlogsmisdaden pleegden.

      • Ron Geenen zegt:

        @Of was hier sprake van totale willekeur van het optreden van KNIL-militairen, die wat later blijk gewoonweg oorlogsmisdaden pleegden.@

        Als Knil-militairen deze moordenaars ook gewoon afmaken, zijn dat oorlogsmisdaden? Of moet je hun dan aanspreken en zeggen: Stoute jongen, dat mag je niet meer doen.
        Waar zijn we nu mee bezig?

        • Peter van den Broek van die andere generatie zegt:

          Welke moordenaars en WIE precies dient er aangesproken te worden? Zelfs de slachtoffers beschrijven de Pemoeda’s als “ziekelijke elkaar opjuttende Indonesiers, vooral jongeren” of woorden van gelijke strekking. Dan mag ik me toch wel afvragen WIE die pemoeda’s met naam en toenaam waren. Bovenstaande redeneringen zijn zo simplistische , die geloofwaardig noch acceptabel zijn, althans in de Nederlandse Geschiedenis, maar ook voor de Rechtbank. Helaas maar waar. Zo funktioneert dat tenminste in een Nederlands Rechtssysteem Het zijn van die rederingen die in Nederland het niet doen , maar het geeft wel speelruimte aan Pondaag , van Pagee en c.s. om met het koloniale schaamtegevoel weg te lopen en punten te scoren.

          Of wordt de Westerling-methode toegepast, dat zijn per definitie oorlogsmisdaden volgens het militaire Tuchtrecht, zover ik dat op het Opleidingsinstituut begrepen heb. Nederland was daartoch om Orde en Tucht te handhaven. Volgens sommigen betekende dat zij een vrijbrief kregen om ongestoord te moorden vergelijkbaar wel met het optreden van SSers in Oost-Europa, dwz een misdadige organisatie.

          Anders waar zijn we nu mee bezig?

        • Ron Geenen zegt:

          @Of wordt de Westerling-methode toegepast, dat zijn per definitie oorlogsmisdaden volgens het militaire Tuchtrecht, zover ik dat op het Opleidingsinstituut begrepen heb. Nederland was daartoch om Orde en Tucht te handhaven. @

          De Westerling-methode was de enige methode die goed werkte. En dan heb ik het over zijn optreden in het Siantar gebied en Medan. De rondtrekkende Indonesische moordende boeven werden door een list van Westerling zelf tegen elkaar opgezet en bevochten elkaar zonder dat ze het beter wisten. Ik ken nogal wat mensen, Indo’s, die hem daar eeuwig dankbaar voor zijn. Daaronder bevinden zich ook heel wat families van moederskant, de Chevalier.
          Als Westerling zijn daden als misdadig worden beoordeeld, wat waren de daden van de Indonesische lieverdjes dan?

        • PLemon zegt:

          @ het geeft wel speelruimte aan Pondaag , van Pagee en c.s. om met het koloniale schaamtegevoel weg te lopen en punten te scoren.

          # zoals eerder naar voren gebracht.. https://indisch4ever.nu/2014/05/27/volkskrant-de-mist-in-daders-van-de-bersiap/

          *** Met de capitulatie van Japan op 15 augustus 1945 viel tevens de Japanse leiding weg over de militair getrainde jeugdkorpsen. De regering bestudeerde nog een eventueel op te richten ordedienst die later zou kunnen overgaan tot de vorming van een leger.

          Kort na de proclamatie op 17 augustus 1945 werden de Peta-bataljons (35.000 man) opgeheven, net als de Heiho-troepen (25.000 leden). In feite werden alle min of meer militair opgeleide leden van de Keibodan, Seinendan, Barisan Pelopor en andere jeugdgroeperingen op straat gezet. Samen ongeveer anderhalf miljoen jonge mensen.

          President Soekarno zette het sein op groen om op 23 augustus te starten met een Volksveiligheidsorganisatie, de Badan Keamanan Rakjat (BKR).
          De toestroom naar de BKR was zeer groot. Echter, vele anderen zagen niets in de BKR, omdat het niet een regulier leger betrof maar naar hun mening een aftreksel daarvan. Zij organiseerden zelfstandige groepen die op eigen gezag handelden. Onder hen waren misdadigers-benden die onder de kreet ”Merdeka” tot gewelddadigheden overgingen.
          https://indonesischearchipel.wordpress.com/category/dekolonisatie/page/3/

        • Ron Geenen zegt:

          @De toestroom naar de BKR was zeer groot. Echter, vele anderen zagen niets in de BKR, omdat het niet een regulier leger betrof maar naar hun mening een aftreksel daarvan. Zij organiseerden zelfstandige groepen die op eigen gezag handelden. Onder hen waren misdadigers-benden die onder de kreet ”Merdeka” tot gewelddadigheden overgingen.@

          En op Sumatra was er nog iets anders aan de hand. Daar hadden de Engelsen de macht en de Nederlanders mochten niet Sumatra binnen. Het merendeel van de Engelsen zaten in Colombo en hadden de jap, ongeveer 70.000 man, opdracht gegeven de kampen te bewaken. Niet iedere jap hield zich aan die taak waardoor heel wat Nederlandse gevangenen vogelvrij waren verklaard. Intussen werden de engelse en australische gevangenen wel in veiligheid gebracht. Westerling werd met 4 anderen door de engelse commando uitgestuurd om een geheime politiemacht in Noord Sumatra op te zetten. Deed dat ook, maar gebruikte die manschappen om de Nederlanders uit de kampen te halen en onder te brengen in Medan. Maar om dat te bereiken, moest hij eerst die benden uitroeien.

        • Peter van den Broek van die andere generatie zegt:

          @dhr Lemon

          Uw verwijzing naar dat topic https://indisch4ever.nu/2014/05/27/volkskrant-de-mist-in-daders-van-de-bersiap/ is niet alleen interessant maar ook opzienbarend, rekening houden dat de discussie 4 jaar geleden plaatsvond..

          Marjon van Pagee interviewt Hario Kecik, een vooraanstaande ooggetuige van de gebeurtenissen in Surabaya.

          Bekijk ik het bewuste interview opnieuw met de informatie die ik in de tussenliggende jaren verzamelde en met de daarbij behorende reacties op het blog, dan vallen de schellen wel van mijn ogen en ik voel plaatsvervangende schaamte, een typisch Indisch verschijnsel.

          Ik let daarbij vooral op de gezichtsuitdrukkingen van Hario Kecik reagerend op de vragen van Marion van Pagee. Zijn gezicht, zijn lichaamstaal laten meer zien dan zijn woorden zeggen. Hij vervalt van de ene verbazing in de andere. Hij ging ervan uit dat Marion van Pagee zich enigszins zou hebben voorbereid op het interview, ze had wel wat boekjes doorgebladerd zoals Meelhuijsen, maar ze ziet de biografie van hemzelf volledig over het hoofd, terwijl dat boek toch best bekend is in Indonesia “Memoar Hario Kecik, Autobiografi seorang mahasiswa prajurit”.

          Zo’n interview was voor Marion van Pagee het moment om opzien te baren en baanbrekend onderzoek te verrichten en haar naam als onderzoeker en expert in koloniale zaken te vestigen.
          1) Ze had uit eerste hand (Hario Kecik) kunnen horen hoe en wat de Indonesiers het beruchte Vlagincident bij het Yamamotohotel of het vroegere Oranje Hotel hadden beleefd en wat de rol van de Nederlandese militairen in het RAPWI-team was.
          2) Tevens had ze duidelijkheid kunnen krijgen over de gebeurtenissen rondom de meer dan 2.384 overlevenden in de Werftstraatgevangenis. Het gaat om de betrokkenheid van de pemoeda’s in de meer dan 60 al dan niet politieke bewegingen in Surabaya bij de georganiseerde razzia’s om Indo-Europeanen naar de Werfstraatgevangenis te brengen. Daarbij had Hario Kecik , ook de rol van Bung Tomo in de Simpang Club kunnen verduidelijken. Ook dat aspect komt niet duidelijk uit de verf in zijn biografie.
          3) Waar het hier vooral om gaat is te begrijpen wat er met de Indo-Europese Bersiapslachtoffers, vooral met de vermisten in Surabaya is gebeurd. De veelal goed georganiseerde Pemoeda’s waren verantwoordelijk voor wijken in Surabaya. In die wijken hielden zij gewapend met personenlijsten razzia’s op Indo-Europeanen, die naar Volksrechtbanken zoals de Simpang Club of rechtstreeks naar de Werfstraatgevangenis. Zij weten welke pemoeda’s Indo-Europeanen naar Volksrechtbanken sleepten, daar veroordeelden en vermoordden en lieten verdwijnen, de zgn vermisten. Wellicht komen we te weten waar die vermisten zijn begraven of in de kali gegooid.

          Helaas liet Marion van Pagee deze uitgelezen kans en unieke gebeurtenis met een overlevende en gerenomeerde ooggetuige , die ook nog eens een biografie schrijft, om wat voor persoonlijke of politieke redenen aan haar neus voorbij gaan.

          Dat gebrek aan voorbereiding wreekt zich in de oppervlakkigheid van vragen? Dat lijkt mij n niet waarschijnlijk, maar is niet uit te sluiten. Marion van Pagee stuurt met haar bevooroordeelde vragen Hario Kecik in een hoek waar hij niet naar toe wilt. Hij geeft dat op Javaanse indirecte wijze ook aan, hij wil Marion van Pagee niet en public voor het hoofd stoten, haar gezicht niet laten verliezen, dat laatste is ook typisch Javaans. Hij probeert met man en macht het interview een andere wending te geven maar Marion van Pagee dramt in haar onervarenheid en onvolwassenheid door daarbij stevig geremd door haar koloniale mindset, de zgn oogkleppen en het bord voor het hoofd: de Hollandse weet beter.

          Gelukkig bestaat er ook een Engelse vertaling van die biografie, dus we kunnen wel achter enkele dingen komen, maar sommige cruciale vragen blijven wel open. Wellicht kunnen de Indonesische in samenwerken met de Nederlandse onderzoekers daarop antwoord geven.

  5. Bert zegt:

    Die slachtoffers van de Bersiap moeten zo wie zo herdacht worden ,dat is wel het minste wat Nederland kan doen maar die Romusha,s ,dat waren toch eenvoudige vooral Indonesische boeren of arbeiders maar in die periode 1942-1945 wel degelijk nog Nederlands onderdaan ,eigenlijk waren zij het grootste slachtoffer van de Jap ( dankzij Bung Karno ,die ze aan de Jappen offerde ) Zou een mooi gebaar zijn als ze volgend jaar 2019 ook herdacht werden bij die plechtigheid op de Dam.Er is vast nog wel een oude nog levende Romusha te vinden ,nodig hem uit .

    • Ron Geenen zegt:

      @Zou een mooi gebaar zijn als ze volgend jaar 2019 ook herdacht werden bij die plechtigheid op de Dam.Er is vast nog wel een oude nog levende Romusha te vinden ,nodig hem uit @

      Na vele artikelen te hebben gelezen, weet ik ook dat vele van deze Romusha’s of hoe men hen ook wilt noemen in eerste instantie door Soekarno aan de jap werden uitbesteed. Hun behandeling door deze nips was vaak niet om naar huis te schrijven. Was Soekarno er van op de hoogte, hoe zijn mensen werden behandeld? Nergens heb ik dat kunnen lezen. Maar het vermoeden is daar. Onder deze door de jap opgeleide en misbruikte jonge mensen, zaten natuurlijk allerlei vormen van pluimage. M.a.w. er waren goede mensen, maar ook misdadigers onder. O.a. op Sumatra werden door de rotte appels moordenaars benden gevormd. Vermoedelijk is dat ook het geval op Java, zoals de net beschreven benden in Bandung.
      Mijn vraag: Wie en welke Romusha Indonesier wil je dan herdenken?
      Big problem mister Bert. Voor jouw info: Ik herdenk alleen mijn eigen families.

  6. Bert zegt:

    @Ron Geenen zegt “” Ik herdenk alleen mijn eigen families “” Natuurlijk je goed recht ,als je naar een begraafplaats gaat zet je toch ook geen bloemen op alle graven ? of je moet totaal bingung zijn maar die herdenking op 4 mei in Nederland is om de Nederlandse slachtoffers van de 2 e wereldoorlog en conflicten en vredesmissies nadien te herdenken ,het staat zo zwart op wit !…. Nou die miljoenen Javanen ,die omgekomen zijn door hongersnood tijdens de oorlog ,door Japans wanbeleid en Japanse terreur en ook die Romusha,s die voor de wolven zijn gegooid door Soekarno ,die zei zelf “” Als ik tienduizenden moet opofferen om miljoenen te redden ,doe ik dat “”..Die doodgehongerde Javanen en Javaanse Romusha,s zijn ook slachtoffer van de 2 e wereldoorlog en ze waren ( officieel) Nederlands onderdaan ,pas na 17 augustus 1945 werden ze Indonesisch staatsburger ,dus die Indonesische slachtoffers van na augustus 1945 hoeven we niet te herdenken .Wel die van voor die tijd .In Indonesie herdenken ze die doodgehongerde mensen en Romusha,s NIET ,vooral vanwege de kwalijke rol die Bung Karno hierin speelde .Als je goed kijkt naar die tekst “” Nederlandse slachtoffers van de 2 e wereldoorlog “” ontkomen wij ( Nederland ) er niet aan om ook voor deze groepen 2 minuten stil te zijn .

    • bokeller zegt:

      Er is nl een groot probleem met de
      registratie gegevens van de Romusha.
      Alle gegevens betreffende deze mensen
      waren in Batavia in brand gevlogen in de
      bersiap periode.
      siBo

      • P.Lemon zegt:

        @ registratie van romusha’s…

        ***De Jap bekommerde zich niet om mensen, maar om hoe snel hij aan nieuwe arbeidskrachten kon komen. Er waren veel Romusha’s naar elders gebracht. Het Rode Kruis ( het laatste transport in juli 1947) heeft zoveel mogelijk deze mensen, naar hun woonplaatsen teruggebracht. Maar velen zijn nooit teruggekeerd. Zij zijn simpelweg zoekgeraakt, nooit gevonden, vergeten en achtergebleven, vrijwillig of onvrijwillig. Voor zover zij nog leven, wonen zij en hun nakomelingen nog steeds in de ruige binnenlanden van Borneo, Sumatra, Halmaheira en het vroegere Nieuw-Guinea. Ze hebben gezinnen gesticht op afgelegen eilanden als Guadalcanal of in de Andanam-archipel. Of ze zijn burgers geworden van landen in Indo-China.
        Hulp was noodzakelijk, hulpmiddelen waren schaars en in Nederlandse handen. Dus kwam de bevolking op deze hulp af. De aanvankelijk humanitair opgezette hulp werd al snel een van de middelen, waarmee Nederland poogde zijn kolonie in de Oost te behouden.( Tussen Banzai en Bersiap)
        http://mijnverhaal-over-nedindie.nl/mijn-verhaal/de-wereld-verandert/romushas/

        • Jan A. Somers zegt:

          Vanaf 1944 heeft NICA buiten Java/Sumatra gespeurd naar concentraties van de Romusha. Vanaf ca. 1946 heeft de herrijzende Gouvernements Marine, die zelf ook op speurtocht was, deze mensen teruggebracht naar Java en Sumatra. Dat waren natuurlijk alleen de overlevenden.

    • Ron Geenen zegt:

      Als je op 5 Mei in Amsterdam wil herdenken, is dat prima. Het is dat ik via deze website op de hoogte bent van de Nederlandse traditie. In Amerika herdenkt niemand iets op 5 mei. Ze hebben hier een Memorial Day. En eerlijk gezegd heb ik daar ook weinig mee.
      Voor mij is dus alleen 15 augustus een belangrijke dag. Mijn vader stierf, dankzij de martelingen, ook op 15 augustus.
      Daarnaast is mijn vader op 19 augustus geboren. En de vader van mijn vrouw werd ook op 19 augustus door bersiap Indonesiers vermoord. Al die zaken zijn dicht bij ons huis. O ja, bij dat denken denk ik ook wel eens aan de jap en Indonesier en vraag: WAAROM?

  7. Huib zegt:

    “Nederland moet zijn voormalige onderdanen die hebben geleden onder de Japanse bezetting ook herdenken “.
    En hierbij wordt gedacht aan de Romusha’s die Japanse dwangarbeid moesten verrichten.
    Was het maar zo eenvoudig. Weten we niet dat er ook Romusha’s tot de Japanse gevechtstroepen werden opgeleid en fanatiek tegen de geallieerden vochten ? Al was het alleen maar uit eigen lijfsbehoud.
    En zijn na de val van Japan mede uit die gelederen niet de peloppors ontstaan die vrolijk de uitgemergelde Buitenkampers en Chinezen gingen tjing-tjangen?
    Ik zou het al mooi vinden als ze alle Bersiap slachtoffers, Mannen, Vouwen en Kinderen, gaan herdenken met een eigen Gedenksteen. Want medio Augustus 1945 begon voor hun niet de vrijheid. Maar begon het onnoemlijk lijden en de angst hoe uit handen te blijven van het moordende tuig.

    • Ron Geenen zegt:

      @Ik zou het al mooi vinden als ze alle Bersiap slachtoffers, Mannen, Vouwen en Kinderen, gaan herdenken met een eigen Gedenksteen. Want medio Augustus 1945 begon voor hun niet de vrijheid. Maar begon het onnoemlijk lijden en de angst hoe uit handen te blijven van het moordende tuig.@

      Kan er alleen mee eens zijn. Ze komen bij het herdenken wel langs, maar dan als moordend tuig.

  8. Bert zegt:

    Tja Pak Huib ,zit wat in wat u schrijft ,er waren naar schatting 6 a 10 miljoen Romusha,s daar zullen ongetwijfeld ook hele foute elementen tussen hebben gezeten,in die tijd woonden er + 300.000 Nederlanders ( w.o vele Indo,s ) helaas waren er ook nogal wat Indo,s die de kant van Japan kozen en als in Nederland van de +140.000 Joden zijn er +120.000 vermoord maar de enige vrouw ,die na de oorlog ter dood werd gebracht was een Joodse vrouw t.w Ans van Dijk ,die zelfs haar eigen broer heeft verraden .De eerste persoon die door de Duitsers ter dood werd gebracht in Nederland was ook een Jood maar dan een Duitse Jood Ernst Cahn,deze Cahn wordt niet herdacht op 4 mei omdat hij geen Nederlander was ,net als Anne Frank ,die ook geen Nederlander was .Typisch alle 3 deze personen hebben in de Rivierenbuurt gewoond ,Anne op het Merwedeplein ,Ans in de Lekstraat en Ernst in de Rijnstraat/van Woustraat .Wat ik bedoel te zeggen onder elke groep zijn er slachtoffers en daders maar in het algemeen waren er meer slachtoffers .De Indo groep wordt toch ook niet weggezet als een groep collaborateurs ? omdat er toevallig een paar foute elementen tussen zaten .Dat er een eigen gedenksteen moet komen voor de Bersiap slachtoffers ben ik het helemaal met u eens maar laten we niet vergeten dat er ook veel Totoks,Chinezen ,en ook Indonesiers slachtoffer waren van dat gespuis niet alleen Indo,s.

    • Peter van den Broek van die andere generatie zegt:

      citaat van dhr Bert;…..helaas waren er ook nogal wat Indo’s die de kant van Japan kozen…

      Ik ben wel benieuwd naar de bron van dat citaat want over hoeveel indo’s dwz collaborateurs is iets anders als meelopers, praten we precies?
      We praten dan toch over die groep rond Dahlers en van Eeckhout? dhr Bert weet het er fijne van: later gaat hij over op —–“een paar foute elementen”….! Zijn constructie ontbreekt wat logica, Als hij aangeeft waarover hij spreekt, dan kunnen we weer over cijfers, de nullen twisten.

      • Bert zegt:

        Heb je gelijk in Peter ,ik had moeten schrijven “” Helaas waren er ook Indo,s die de kant van Japan kozen “” Dat woord “”WAT “” suggereert dat het er veel waren WAT niet waar was .gelukkig maar !

        • Peter van den Broek van die andere generatie zegt:

          In Nederland wordt vaak over het hoofd gezien of is het onkunde i.c. domheid dat er heel weinig Nederlanders dwz Indo-Europeanen met de Jappen hebben geheuld/gecollaboreerd. Over de zgn Buitenkampers is weinig bekend.

          Of is hier sprake van discriminatie i.c. white innocence in de Geschiedsschrijving.? Het is toch opmerkelijk dat over de zgn Binnenkampers waarvan het overgrote deel uit witte Nederlanders bestaat, boekenkast vol geschreven is, terwijl over hun bruine broeders, de Indo-Europeanen weinig tot niets bekend is.

          In Nederland is het tegenovergestelde het geval: over Nederlanders buiten de kampen(Buitenkampers) en m.n. het Verzet zijn bibliotheken volgeschreven, terwijl over de Binnenkampers (meer dan 100.000 Joden, Nederlanders maar ook staatlozen) , toch relatief weinig is geschreven m.u.v. van Anna Frank, een staatloze, die door sommige Nederlanders postuum tot Nederlander verheven dient te worden. Er moet weer wat gelegitimeerd worden.

          Ik denk wel eens dat Indo-Europeanen het Buitenkampersbestaan beschouwden als delegitimatie van hun Nederlanderschap. Sommigen gingen zichzelf zelf “vrijwillig” het kamp in.

        • Jan A.Somers zegt:

          “zelf “vrijwillig” het kamp in.” Het vrouwenkamp De WIJK in Soerabaja, was in het begin nog open, iedereen kon er in- en uit lopen. In de tijd dat dat vrouwenkamp zich ging vullen hadden we met een paar vriendjes een verhuisbedrijfje. Er waren nogal wat Indische gezinnen zonder enig inkomen, alleen maar pure armoede, die naar dat kamp gingen. Ik weet niet of ze wisten waar ze aan begonnen, maar er was gratis huisvesting en gratis eten.

  9. Peter van den Broek van die andere generatie zegt:

    Ik keer terug naar het topic. Marjon van Pagee schrijft in een opinie-artikel hetvolgende:

    https://www.trouw.nl/opinie/zwijgen-over-die-4-miljoen-dode-onderdanen-in-nederlands-indie-is-ook-kolonialisme~a043dcc1/

    1) Zwijgen over die 4 miljoen dode ‘onderdanen’ in Nederlands-Indië is ook kolonialisme
    …….. De rauwe werkelijkheid is dat onze welvaart op roven gestoeld is: toen en nu. De verwerking van het koloniale verleden is zo moeizaam omdat de Westerse macht nooit gebroken is. Koloniale daders zijn nooit vervolgd. Er is geen hogere macht die ons op de vingers tikt als we recht praten wat krom is…….Het antwoord is simpel: omdat het roven en moorden uit de koloniale tijd nog steeds doorgaat. Westers kolonialisme oude stijl is vanaf de jaren vijftig naadloos overgegaan in kolonialisme nieuwe stijl. Dat wil zeggen Amerikaans imperialisme, gesteund door West-Europese landen zoals Nederland. Deze nieuwe stijl is een gemuteerde vorm van de oude stijl. ……….

    Dat zegt Marion van Pagee, de fotograaf, die eens een volledig onduidelijk verhaal schreef over een vermeende oorlogsmisdaad in Prambon Wetan in het NRC. Ze baseerde zich op een schriftje van naar ik meen de dorpssecretarisvan Prambon Wetan, maar haar verhaal kan afgedaan worden als een gefantaseerd en geromantiseerd verhaal (story-telling) of in het ergste geval als fake-news. Ze had zich toen wat beter dienen te documenteren wat zich precies daar in de dekolonisatieoorlog (1945-1950) afspeelde, dan was ze toch op een andere mening gekomen. Als het om de details van een verhaal gaat, het inzicht in de gebeurtenissen, laat Van Pagee wel wat steken vallen, wat zeg ik het hele breiwerk ontrafelt zichzelf.
    Maar om aandacht te trekken met oorlogsmisdaden in een koloniaal kader (colonial mindset) is kennelijk alles geoorloofd.

    2) Haar spraakgebruik geeft al aan waar zij in het opinie-artikel naartoe wilt want zij gebruikt woorden die mij toch bekend voorkomen …”het roven en moorden uit de koloniale tijd” ……..en “Amerikaans imperialisme, gesteund door West-Europese landen zoals Nederland. Deze nieuwe stijl is een gemuteerde vorm van de oude stijl”………
    In de 60er en 70er jaren was het bon ton te schoppen tegen kolonialisme, het neo- of postkolonialisme zoals de Amerikanen toepasten in Vietnam. In Nederland werd daar vlijtig tegen gedemonstreerd. Zo is het toevallig ook eens een keer ( bekend televisieprogramma in die tijd) en niet verwonderlijk dat in die tijd de Excessennota 1969 werd gepubliceerd. Daar was toen veel ophef over en deed veel stof opwaaien, maar het nieuws stierf als een kaarsvlam uit. Typisch Nederlands dat bijna 50 jaar later die Excessen als Oorlogsmisdaden moeten worden bestempeld.
    Ik kan net als haar schoppen tegen het Nederlands kolonialisme/imperialisme maar dat lijkt mij een herhalingsoefening na 50 jaar. Daar schieten we niks mee op.

    3) Ik citeer weer Marjon van Pagee:…..Het is begrijpelijk dat als je die continuïteit over het hoofd ziet en algemene kennis over het koloniale verleden ontbeert, je de kritiek op de dodenherdenking niet kunt plaatsen….
    Marion van Pagee kan zich beter bezighouden met de SPECIFIEKE kennis over het koloniale verleden dan zich wat in algemene en vage termen uitdrukken over kolonialisme /imperialisme waarvan de diepgang en inhoud een twitterbericht niet ontstijgt. Zoals wat er zich in werkelijkheid in de Bersiaptijd afspeelde, niet alleen aan Indonesische kant, slachtoffers e.d. door Nederlands militair geweld maar ook aan Nederlandse kant, onze Bersiapslachtoffers . Dat lijkt mij een zinnige en zinvolle bezigheid. Het is niet voor niets dat daarover in Nederland en ook in Indonesië een wetenschappelijk onderzoek aan de gang is zie: https://www.ind45-50.org/samenwerking-met-indonesische-onderzoekers.

    Apropos hoe staat het eigenlijk met dat onderzoek. Het lijkt wel letterlijk een doofpot.

    Back to the Future.

  10. Jan A.Somers zegt:

    “hoe staat het eigenlijk met dat onderzoek.” De eerste (?) nieuwsbrief dateert van 25 februari. En een nieuwsbrief van 14 mei.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.