21 jan thema te Bronbeek: Onze vierde generatie, aan de slag’

Indisch erfgoed: Op zondag 21 januari 2018 wordt, in de Kumpulan Bronbeek te Arnhem, met Marjolein van Asdonck, Peter van Dongen, Arnoud Arps en Shelly Lapré het onderwerp ‘Onze vierde generatie, aan de slag’ behandeld op de eerste themazondag van het 12e seizoen.    Bestel snel uw kaarten!

Een dagprogramma kost € 28,00 p.p. inclusief koffie of thee met spekkoek, Indisch buffet en een consumptie.
Er is geen kaartverkoop ter plaatse. U kunt zich voor elk afzonderlijk programma uitsluitend inschrijven via kumpulan.nl/themazondagen.

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in agenda - evenementen. Bookmark de permalink .

55 reacties op 21 jan thema te Bronbeek: Onze vierde generatie, aan de slag’

  1. Ron Geenen zegt:

    @Sprekers
    Marjolein van Asdonck, voor de lezers van Moesson bekend als hoofdredacteur, laat zien hoe via haar tijdschrift jonge maar ook oudere Indo’s of Indische Nederlanders hun weg in de Nederlandse samenleving hebben gevonden.

    Striptekenaar en illustrator Peter van Dongen verstripte het migratieverhaal Familieziek (2002) van Adriaan van Dis. Maar hij deed meer dan dat. Hij paste er niet alleen zijn familiegeschiedenis in, maar belichtte ook omfloerste passages uit van Dis’ Familieziek in zijn stripverhaal.

    Een beurs van de Nederlandse Organisatie voor Wetenschappelijk Onderzoek (NWO) stelt Arnoud Arps in staat promotieonderzoek te doen vanuit Indonesisch perspectief naar de periode die zo’n belangrijke rol in de Nederlandse koloniale geschiedenis heeft gespeeld: de Indonesische onafhankelijkheidsoorlog (1945-1949). Arnoud Arps analyseert voor zijn onderzoek de Indonesische populaire cultuur.

    Beeldend kunstenaar Shelly Lapré biedt de allerjongste generatie met verschillende teken-, schilder- en eenvoudige grafische technieken speels de mogelijkheid voor kunstuitingen. Shelly Lapré maakte ook naam met verhalen over haar (voor)ouders verbeeld in originele reis- en hutkoffers uit Nederlands-Indië.@

    Bovenstaande heb ik gekopieerd. Daaruit blijkt dat er eigenlijk niets van onze geschiedenis wordt gepresenteerd. De Indische geschiedenis is immers iets dat bij de meeste jongere generatie ontbreekt. Voor mij vrij onbegrijpelijk en erg jammer. Wat moet je bv met ” Indonesische populaire cultuur”. Weet die 4de generatie het verschil tussen Indo en Indonesisch? Just my 2 cents.

    • Boeroeng zegt:

      Marjolein van Asdonck vertelt over de jongste geschiedenis van mensen van Indische afkomst hoe die hun weg vinden in Nederland met behulp van het blad Moesson.
      Peter van Dongen vertelt over zijn strip familieziek waarin de familiegeschiedenis van Adriaan van Dis en zijn familie in is verwerkt. Ik neem aan dat die begint ca 1942
      Shelly Lapré schrijft op haar facebookpagina: In het Heden uitbeelden wat het Verleden vertelt om het verleden te begrijpen, hoever we staan om nieuwe positieve verbanden te maken in het nu en voor de toekomst. Ieder op eigen manier en beleving.

      Best wel brokjes Indische geschiedenis.

      • Ron Geenen zegt:

        @Best wel brokjes Indische geschiedenis.@
        Beschamende brokjes. Alleen meer verwarring scheppen.
        Wat hebben deze Indo’s aan de informatie hoe de Indo het in Nederland hebben gedaan? Enz.
        Als dat de geaccepteerde methode is, dan moet men in Nl niet klagen dat de blanda ook niets weet van de Indische geschiedenis.

        • Boeroeng zegt:

          Ron, als men deze themadag had opgezet zoals jij het gewild zou hebben dan komen er echt niet meer belanda’s kijken en luisteren.
          Of je denkt aan meer reclame maken. Dat kost weer meer tijd en meer geld.
          Op een informatieve middag kun je de bezoekers niet overvoeren met informatie.
          Presenteer hapklare brokjes geschiedenis…. in wisselende vorm, presentatie, jus.

        • Ron Geenen zegt:

          @Presenteer hapklare brokjes geschiedenis…. in wisselende vorm, presentatie, jus.@

          Zoals het aangekondigd wordt is het gewoon hedendaags voer. Je gaat mij toch niet vertellen dat ze daarvoor eerder komen. Ik ga er van uit dat mijn Indo geschiedenis belangrijker is dan wat ze vandaag in NL presteren om Nederlander te zijn. Voor mij is dat klinkklare onzin.
          Zelfde hier in Ca. Toch onbelangrijk wat iemand vandaag presteert en zich heeft aangepast.
          Bronbeek is iets uit de herinnering. Waar zijn we dan vandaag mee bezig.

        • Boeroeng zegt:

          Ik beweer dat jij het weer eens te negatief ziet.
          Afkraken is makkelijk.
          Het ook beter doen is veel moeilijker.

        • Ron Geenen zegt:

          Waarom reageer je altijd negatief? Bronbeek is geschiedenis. De mensen die daar rondleiden zoals de heer Keller in het verleden, vertelden de mensen toch ook niet hoe de Indo het in NL maakt. Nee ze vertellen de Indische geschiedenis. Dat is toch Bronbeek! Of zie ik het verkeerd.
          Misschien kan Bo vertellen wat hij de mensen die daar kwamen alzo vertelde.

        • Jan A. Somers zegt:

          Indisch geschiedenis is meer dan de ellende die men denkt te hebben ondervonden in contractpensions. De eerste Indo’s dateren van (denk ik) rond 1596.

        • Ron Geenen zegt:

          @Indisch geschiedenis is meer dan de ellende die men denkt te hebben ondervonden in contractpensions. @

          Denkt? U bent hardleers.

    • R. Bastiaans zegt:

      Jongere generaties kunnen zelf toch ook wel wat huiswerk doen als men geinteresseerd is.

      • Ron Geenen zegt:

        Helemaal mee eens. Maar in plaats dat ze dat doen gaat een gedeelte van de jeugd meer “verindonesien”. In de eerste plaats zie ik dat de Indo uit Nederland, die hier in Ca op familie bezoek komen, verbleken. M.a.w. ze worden meer blanda. Daarnaast vraag ik mij af, vanwege sommige reacties, wie op de Indo sites nog wel echte Indo’s zijn of voelen? Oops!

  2. Loekie zegt:

    “Na hun aankomst in Nederland, bladerde de eerste generatie Indische Nederlanders door hun vergeelde herinneringen.
    Hoezo vergeeld? Velen van de 1e generatie waren nog in de kracht van hun leven en hun herinneringen waren haarscherp.

    ” Anderen probeerden zoveel mogelijk hun Indisch identiteit te bewaren en abonneerden zich op Tong Tong”
    Onzin. Een abonnement op Tong2 betekende niet dat je niet bezig kon zijn met het opbouwen van een nieuw bestaan en dat je bezig was je (innerlijke) weg te vinden.

    “Deze toenmalige nieuwkomers in de Nederlandse samenleving voedden hun kinderen op vanuit de gedachte dat ze harder moesten werken en beter moesten presteren dan hun Nederlandse leeftijdsgenoten.”
    Nou…de term dubbelbewijzen is ooit ook een eigen leven gaan leiden en klakkeloos wordt maar aangenomen dat dit dubbelbewijzen op iedereen van toepassing is.

    “Bij de derde en later de vierde generatie ontstond belangstelling..
    Bij sommigen zeker….Bij velen, zo niet de meesten, totaal niet.

      • Bert zegt:

        “” Bronbeek onzin ” Nou Ron ,het is onzin voor mensen die niet geinteresseerd zijn in het verleden ,als ik daar rondloop en ik zie die kanonnen van soms wel 8ooo kilo vraag ik me af ,hoe ze die in het verleden gegoten hebben 400 of 500 jaar geleden en ook hoe ze die zware krengen vervoerd hebben ,want vergeet niet moderne hulpmiddelen hadden ze niet ook geen electra en dan al dat prachtige zilver en goudwerk ook al vervaardigd zonder moderne hulpmiddelen .Je ziet daar een buitgemaakt Atjeh,s kanon gegoten in Turkije + 1800 ,dat kanon weegt zo,n 8000 kilo ,moet toch over land naar Sumatera vervoerd worden en dan een stuk over zee en dat zonder hijskranen ,de kop van dat kanon is totaal verbrijzeld .ongelukje tijdens het afschieten ? De Nederlanders hebben dat kanon veroverd en vervoerd naar Bronbeek ,steekt toch allemaal een verhaal achter .En dan die vlag van Kokkelink ,nou ken ik het verhaal hier achter wel maar de gemiddelde bezoeker ? Het zegt ze niks ook al omdat er verder geen uitleg wordt gegeven en dat is jammer het is nu anno het jaar 2018 maar in Bronbeek lijkt het wel 1918,ze hebben daar nog nooit gehoord van digitale hulpmiddelen ,ja wel in de kantine ,je kunt alleen pinnen.

        • Ron Geenen zegt:

          Jij hebt helemaal gelijk. Daarom ook mijn kritiek op wat daar op Bronbeek gedaan en gepresenteerd wordt. De vele ervaringen daar van de heer Keller zitten bij mij ook ingegrift.

      • bokeller zegt:

        Afgelopen week-end weer effe in het Museum Bronbeek
        rondgeneusd, daarbij de schrik van mijn leven gehad.
        Want het museum is van zijn geloof gevallen en te zien
        één(1)eenzame Klewang in een zeer groot uitgevallen
        vitrine maar wel zoals gebruikelijk zonder enige toelichting.
        Tsja hoe wordt ”Bronbeek” ook weer genoemd .?
        KNILmuseum ??
        siBo

        • Ron Geenen zegt:

          @Tsja hoe wordt ”Bronbeek” ook weer genoemd .?
          KNILmuseum ??@

          Ik lees altijd met interesse je ervaringen en commentaren van dat stukje “Indie”.

      • Loekie zegt:

        Wat ik ooit eerder zei: of Bronbeek wordt opgeheven of Bronbeek krijgt een geheel andere invulling.
        De huidige kijk op het koloniale verleden, de discussies over standbeelden, het slavernijverleden, excessen, Indo’s die zichzelf gaan beschouwen als vluchtelingen enz enz. maken dat men zich afvraagt of Bronbeek nog wel past in de moderne tijd. En men vraagt zich af of het vele geld dat Bronbeek kost niet anders besteed moet worden.
        Mijn inschatting: nog 5 jaar, dan is Bronbeek wijlen.

        • bokeller zegt:

          ~##Mijn inschatting: nog 5 jaar, dan is Bronbeek wijlen.##
          Het landgoed Bronbeek.
          Het Museum Bronbeek
          of het Koninklijk Tehuis Oud Militairen
          siBo

        • Loekie zegt:

          Het museum en het tehuis. Het geheel zal een geheel nieuwe bestemming krijgen.

        • Bert zegt:

          @Loekie “” Mijn inschatting : nog 5 jaar ,dan is Bronbeek wijlen “” Ja beste Loekie daar heeft koning Willem 3 een stokje voor gestoken ,contractueel is er toen vastgelegd dat Bronbeek in de eerste plaats een rustplaats voor oud-militairen zou zijn ,er mocht/mag geen andere bestemming komen ,staat zwart op wit ! Willem 3 schonk het tehuis aan de staat en de staat verplichtte zich daar een militair tehuis te onderhouden .PROBEER DAAR MAAR ONDERUIT TE KOMEN !

        • Loekie zegt:

          Jawel, maar Soestdijk bijvoorbeeld wordt ook een hotel.
          Wat Willem de zoveelste ooit heeft bepaald, heeft natuurlijk geen eeuwigheidswaarde.
          En in een tijd waarin ouderen worden geacht zolang mogelijk thuis te blijven wonen, verzorgingstehuizen worden gesloten enz. is het maar de vraag waarom voor ouderen met een militaire achtergrond een uitzondering gemaakt zou moeten worden.

        • Jan A. Somers zegt:

          Museum Nusantara is hun voorgegaan.

        • PLemon zegt:

          @…nog 5 jaar, dan is Bronnen wijlen…

          Als het aan de aandacht ontsnapt is het mogelijk….maar

          *** In de jaren tachtig van de 20e eeuw is het voortbestaan van Bronbeek ter discussie gesteld. Er was toen zelfs een plan voor sluiting van het tehuis. Daartegen rees krachtig verzet. Talloze VRIENDEN uit alle lagen van de bevolking schoten te hulp. Met succes. Het tehuis en museum bleven open. De actiegroep die destijds Bronbeek ondersteuning gaf, werd Stichting Vrienden van Bronbeek, en staat ook tegenwoordig nog steeds voor Bronbeek op de bres. 

           Foto Links, de eerste voorzitter van onze Stichting, burgemeester van Arnhem, #mr Job Drijber Begin 1984 verscheen voor het eerst het Bronbeek Bulletin. http://www.vriendenvanbronbeek.nl/3%20NieuwsbriefSVVB.htm

        • PLemon zegt:

          Typo Bronnen=Bronbeek autocorrectie duiveltje 😈

        • Ron Geenen zegt:

          @Bronbeek wordt opgeheven of Bronbeek krijgt een geheel andere invulling@

          Bronbeek kan een blijvende Indische functie behouden. Maar dan moeten ze beginnen die mensen vanwege een bepaalde beroep uit het verleden een functie in Bronbeek te geven. Want Bronbeek heeft geen behoefte aan ere baantjes. Bronbeek heeft behoefte aan mensen met een hart.

  3. bokeller zegt:

    Algemeen
    Het Koninklijk tehuis voor oud-militairen Bronbeek maakt deel uit van de Defensie-organisatie en is als zodanig een van de instrumenten in het Nederlandse veteranenbeleid.

    Voor opname in het tehuis komen dan ook alleen in aanmerking oud-militairen die onder oorlogs- of daarmee gelijk te stellen omstandigheden hebben gediend, de zgn. veteranen.

    Op het terrein van het tehuis Bronbeek bevindt zich ook het Congres- en Reüniecentrum Kumpulan, bestemd voor het houden van reünies door veteranen.

    De Defensie reüniefaciliteitenregeling bevat hiervoor een aparte voorziening.

    Het tehuis valt onder de regels die zijn gegeven bij of krachtens het Reglement voor het Koninklijk tehuis voor oud-militairen ’Bronbeek’ (koninklijk besluit van 19 september 1969, nr. 21, Stcrt. 1969, 199). In deze regels zijn de relevante voor reguliere verzorgingstehuizen geldende normen zoveel als binnen de specifieke situatie van het militair verzorgingstehuis Bronbeek mogelijk is, op overeenkomstige wijze verwerkt. Door de relatie met de Defensie-organisatie en het bijzondere karakter van het tehuis dienen evenwel verschillen, die overigens overwegend positief voor de bewoners van het tehuis uitvallen, te blijven bestaan.

    https://zoek.officielebekendmakingen.nl/stcrt-1999-99-p10-SC19022.html?zoekcriteria=%3Fzkt%3DEenvoudig%26pst%3D%26vrt%3Dstcrt%2B1999%2B99%26zkd%3DInDeGeheleText%26dpr%3DAfgelopenDag%26spd%3D20100713%26epd%3D20100714%26sdt%3DDatumBrief%26ap%3D%26pnr%3D1%26rpp%3D10%26_page%3D2%26sorttype%3D1%26sortorder%3D4&resultIndex=19&sorttype=1&sortorder=4
    siBo

    Wijziging Reglement Koninklijk tehuis voor oud-militairen …

  4. Peter van den Broek van een andere generatie zegt:

    Marjolein van Asdonck, Peter van Dongen en Shelly Lapré lijken mij 2de hoogstens 3de generatie. Arnoud Arps lijkt mij 3de generatie, maar ik kan me vergissen. Die laatste weet wel wat van Geschiedenis, met hem wil ik best kennis maken.
    Wat bovenstaanden met het onderwerp ‘Onze vierde generatie, aan de slag’” te maken hebben, mag toch best verklaard worden, ook zonder bordjes erbij.

    Bij ons in de familie hebben we er twee van de 4de generatie, wel nog erg klein en Indo ook. Met een beetje goede wil kunnen die best volbloed Indo genoemd worden. Beide ouders zijn Indo, Beide grootouders (4) zijn Indo, Overgrootouders zijn op 1 na Indo, dwz tenminste via de grootmoederskant zijn het minstens tot de 8ste generatie volbloed Indo’s.

    Helaas kan ik er op 21 januari niet bij zijn wegens verblijf in het buitenland. Wellicht kom ik op 18 februari. Van Nieuw-Guinea weet ik niks, dus dat komt goed uit.

    • Peter van den Broek van een andere generatie zegt:

      Correctie, we hebben er drie van de 4de generatie, de derde is ook indo maar haar stamboom is niet zo volbloed, niet zo zuiver van ras.

    • Ron Geenen zegt:

      @twee van de 4de generatie, wel nog erg klein en Indo ook. @
      Nu nog een Indo. Maar als ze straks volwassen zijn? Want dat ligt toch ook aan de ouders en familie! Hoe worden ze opgevoed en groot gebracht?

      • Peter van den Broek van een andere generatie zegt:

        Ze worden Indisch opgevoed en grootgebracht.

        • Bert zegt:

          Ik heb als kind opgemerkt ,wat Indo,s bedoelen met een Indische opvoeding ,niets anders dan dat de ouders vaak de vader ( meestal een gefrustreerde Kniller ) er op los sloeg bij zijn kinderen .God zij dank heb ik geen Indische opvoeding genoten mijn ouders hebben hun kinderen (8x) nooit met 1 vinger aangeraakt ,ik denk niet dat de hr van den Broek zo,n opvoeding bedoelt maar eerder eentje waar respect voor elkaar de overhand heeft en ook respect voor ouderen ,ja zo,n Indische opvoeding heeft mijn voorkeur.maar is dat typisch Indisch ? zo hoort toch elk kind opgevoed te worden !

        • Ron Geenen zegt:

          @waar respect voor elkaar de overhand heeft en ook respect voor ouderen @

          Daar zijn diverse kenmerken van Indische opvoeding. In ieder geval bij ons in het gezin. Ook toen mijn vader niet meer leefde, moeder werkte en oma Chevalier ons verzorgde.
          Altijd gehoorzamen.
          Met twee woorden spreken
          Aan tafel moesten we met lepel en vork eten.
          Handen boven tafel
          Niet met volle mond praten
          Sommige gerechten lusten wij niet. Maar oma schepte je bordje met eten op en wij moesten het leren eten. b.v. sajur bajem. Als we voor de tweede keer wilden opscheppen, mochten het zelf doen en kiezen wat we wilden.
          Als er visite was en de volwassenen in gesprek waren, moesten wij de kamer uit en ergens anders spelen.
          Mijn half-zus in Florida die 3 jaar jonger is dan mij, pas dat nu ook nog toe op haar getrouwde en volwassen dochter. Zij verteld dat haar dochter hoe ze er over denkt. Ze luistert alleen naar mij haar oudere broer. Daarentegen zijn mijn 2 veel jongere zusjes in Nederland teveel blanda geworden, want die luisteren niet meer naar mij. Maar die wonen ook te ver weg.

        • Loekie zegt:

          “want die luisteren niet meer naar mij.”
          Kan ik me iets bij voorstellen…

  5. Bert zegt:

    “”Jawel maar Soestdijk bijvoorbeeld wordt ook een hotel “” Helemaal waar maar de woonfunctie van paleis Soestdijk werd in 2004 na overlijden van Juliana en Bernard opgeheven.Er waren geen restricties zoals bij Bronbeek ,paleis Soestdijk was van de staat ( in 1971 verkregen) en kostte 2,5 miljoen per jaar aan onderhoud .Paleis Soestdijk kun je niet vergelijken met Bronbeek,Bronbeek had en heeft nog steeds een sociale functie en zal die ook altijd behouden ook na 5 jaar .

    • Loekie zegt:

      Zeker, die sociale functie zal blijven. Vraag is alleen of dat sociale gekoppeld blijft aan – hoe dan ook – het koloniale.

      • Bert zegt:

        @Loekie ,Het koloniale ? Willem 3 had bepaald per decreet /contract dat de hoofdbestemming moest zijn bewoning door ex militairen over een museum werd niet gerept en ook niet over een kumpulan restaurant of over huisvesting van het IHC of over opslag van allerlei Defensie -barang .Het sociale moest/moet de primaire taak zijn van Bronbeek ,voor het koloniale gaat men maar naar een echt museum .

        • Loekie zegt:

          Willem had het over militairen van het koloniale leger die invalide waren geworden. Lang na Willem werd gesproken over militairen die in (andere) oorlogen actief waren geweest.
          Koloniale veteranen zijn er binnenkort niet meer. Wat overblijft zijn museumstukken van oorlogen in de kolonie. Daar begint het: wil de moderne belastingbetaler wel dat die attributen die getuigen van onderdrukking tentoon worden gesteld en zoveel ruimte op een prachtig landgoed innemen…? En is het niet de bedoeling dan den Indischen mensch zijn verleden herdenkt in Den Haag…?

  6. Huib zegt:

    Ik lees net dat het standbeeld van prins Maurits uit die al eeuwen prominent in de hal van het Mauritshuis stond daar onder druk van de mening dat hij de grote veroorzaker was van het koloniale verleden en ook het slavernij verleden is verwijderd en ergens achteraf is weggemoffeld.
    Er mogen dus kennelijk alleen veteranen in Bronbeek voor hun oude dag terecht die ook daadwerkelijk aan een oorlog hebben meegedaan. Dus Koreaveteranen, Yougoslavie veteranen, Libanon veteranen etc. kunnen er ook terecht?
    Maar de Kumpulan en het museum zou toch wel echt een stuk Indisch erfgoed zijn en moeten blijven. Dat zou dus een schone taak zijn voor een Indische organisatie om dat te bepleiten en door te drukken tot in de eeuwigheid?.

    • bokeller zegt:

      .Tsja Korea -oorlog toch ff ”vergeten !!”
      Veel (ex)-militairen dienden Nederland bij (vredes)missies.
      Bijvoorbeeld tijdens de Tweede Wereldoorlog en de oorlogen
      in voormalig Nederlands-Indië
      en Nieuw-Guinea.
      Maar ook tijdens missies zoals in
      Irak en Afghanistan.
      Daarbij deden deze veteranen onuitwisbare ervaringen op.

      De Nederlandse staat is de veteranen zeer dankbaar. En laat dat blijken met beleid dat zich richt op zorg en erkenning en waardering.

      https://www.defensie.nl/onderwerpen/veteranen

      siBo

  7. Bert zegt:

    De overeenkomst ( Contractueel vastgelegd) tussen koning Willem 3 staatshoofd der Nederlanden en de staat der Nederlanden + 1860 ( ongeveer) was kraakhelder het domein Bronbeek zou gebruikt worden als wel verdiende rustplaats voor oud ( koloniale) militairen,die gevochten hadden voor volk en vaderland nou ja daar horen militairen van Korea en vm Joegoslavie etc ook bij .Volgens Loekie heeft dit contract geen eeuwigheidswaarde ,ik denk er anders over ,dit is geen contract tussen Pietje Puk en Jantje Snot maar tussen het toenmalige staatshoofd en de toenmalige regering dat museum is er later bijgesleept maar ik denk niet dat ,dat de bedoeling was van Koning Willem 3 .Dus dat museum mag van mij best wel verplaatst worden naar ?? vul zelf maar in of nog beter geef die hele hap met uitzondering van de Kokkelink vlag maar aan een Indonesisch museum..Daar is een steeds grotere belangstelling voor “” Tempo Doeloe””

  8. Peter van den Broek van een andere generatie zegt:

    Ik ga even terug naar het topic.

    Wat Arnoud Arps betreft dien ik wat misverstanden uit de weg te ruimen:

    Arnoud Arps werkt aan een promotie-onderzoek getiteld ‘Remembering Violence: Cultural memory, popular culture and the Indonesian War of Independence’,.

    Samenvatting:
Recentelijk onderzoek heeft uitgewezen dat Nederlandse militairen structureel geweld gebruikten tijdens de Indonesische onafhankelijkheidsoorlog (1945-1949). Het daaropvolgende publieke debat toonde een behoefte naar duidelijkheid over deze periode. Een urgente vraag die hierop betrekking heeft, is hoe deze periode vanuit Indonesië wordt herinnerd. Omdat getuigenissen steeds schaarser worden in verband met de hoge leeftijd van betrokkenen, wordt media als drager en bron van herinneringen steeds belangrijker. Dit project onderzoekt daarom hoe het geweld tijdens de Indonesische onafhankelijkheidsoorlog door middel van Indonesische “populaire” cultuur wordt herinnerd door de productie, constructie en consumptie van deze cultuurproducten te analyseren.
    Dus het wordt best interessant om naar Bronbeek te gaan.

    Popular dient in samenhang met Culture naar mijn mening vertaald te worden in Volkscultuur.

    • bokeller zegt:

      Tsja ,de Leiding Museum geeft een heel vreemd
      beeld over bijv.Rawah-Gedeh geweld,door de
      Nederlandse Militaire Politie als betrokkenen te
      vertonen in groot beeld, plus dat deze kampong ook
      nog werd afgebrand

      Dan om de Japanse ”bezoekers.” op te vrolijken met
      een COMPLETE geschiedvervalsing , om de
      Amerikaanse vlag bij de Japanse aanval op Pearl Harbor ,
      demonstratief al geknakkend te tonen.
      Ook interessant,dat verder zonder verdere toelichting
      de INDO kolonisatie in Nw.Guinea is MISLUKT.
      Ach zomaar een greep over het Museum Bronbeek.
      siBo

  9. Robert zegt:

    Structureel geweld werd ook gepleegd, in de Bersiap tijd, door de Pemudas, zogenaamde onafhankelijkheid strijders, laffe moordenaars en rampokkers, etc. die lafhartig vele onschuidlge en ongewapende mensen hebben gemarteld en vermoord en hun bezittingen vernietigd of gestolen.

    • Ron Geenen zegt:

      @Pemudas, zogenaamde onafhankelijkheid strijders, laffe moordenaars en rampokkers, etc. die lafhartig vele onschuidlge en ongewapende mensen hebben gemarteld en vermoord @

      Dat ze laf waren is zeker een feit. Ik heb nog nooit in de 10 jaren dat ik mij er mee bezig houd, ergens gelezen of gehoord, dat 1 permoeda een ander mens durfde aan te vallen.

    • Peter van den Broek van een andere generati zegt:

      structureel geweld van Indonesische zijde? Waar kan ik vinden dat iemand opdracht gaf om bepaalde mensen te vermoorden? En waren daar getuigen bij die dat kunnen bevestigen? Slachtoffers kan ik met naam noemen, maar de daders liggen op het kerkhof. Ik heb wel wat aanwijzingen , maar geen bewijzen.

      Of zijn bovenstaande reacties uit onze rijke indische mythologie te vergelijken met de Griekse mythologie, maar nu uit eigen duim gezogen?

      • PLemon zegt:

        @ …Ik heb wel wat aanwijzingen , maar geen bewijzen.

        Die opdracht gaf men zichzelf opgejut door de omstandigheden…

        *** Al ver voor de capitulatie van Japan weerklonk overal in de steden, de kampongs en de dessa’s de Japanse oorlogspropagandazender door luidsprekershuisjes, die in opdracht van Soekarno waar mogelijk geplaatst waren. Op 8 augustus sprak Soekarno: “Amerika, Nederland en Engeland vechten nu tot het uiterste om hier terug te keren. Strijd tot de dood om  hen te vernietigen”. Door een gebrek aan aanwezigheid van beschermende troepen konden de op handen zijnde bloedbaden zich na de capitulatie van Japan in alle gruwelijkheid gaan voltrekken.

        Medio 1945 was door de Japanners PETA oipgericht, een door hen geleid vrijwilligersleger, bestaande uit Indonesiërs. Dit nieuwe jongerenleger bestond uit 38.000 man en was ingedeeld in bataljons van 500 personen. Daarnaast waren er nog de Indonesische hulptroepen, de zogenaamde heiho’s.  Al die jongeren leerden dat Nederland, Engeland en Amerika hun vijanden waren en Japan hun vriend. Generaal Soetomo, bijgenaamd Boeng Tomo, zorgde ervoor dat het voor vrouwen en kinderen levensgevaarlijk was de interneringskampen te verlaten. Feitelijk was men nergens meer veilig.
        https://www.nederlandsekrijgsmacht.nl/index.php/kl/315-overdragen/bersiap/1149-periode-van-de-bersiap

        • Ron Geenen zegt:

          Heb het stuk over de diverse slachtingen maar even gekopieerd. Als P Westerling een moordenaar was, wat zijn dan deze “mensen”? Ik krijg een misselijk gevoel bij het lezen van het verhaal hier beneden. Daarbij staat er aan het einde, dat het slechts een beperkte selectie is van wat er gebeurde.
          Scènes van het moordtoneel (selectie)
          Soerabaja, stad van de angst: de slachting in de Simpangclub
          Op 15 oktober 1945 werd een groot aantal mensen door extremisten uit hun huizen gehaald en naar de Simpangclub gebracht, een vroegere sociëteit, die toen in gebruik was als hoofdkwartier van de communistische Pemoeda’s. Zij dienden met de ruggen tegen elkaar en met het hoofd tussen de knieën plaats te nemen op de galerij voor de biljartzaal. Aldaar werden ze gefouilleerd en wanneer er een oranje kokarde of een rood-wit-blauw strikje werd gevonden ontkleed, afgeranseld en met de punt van de baljonet gestoken.
          Twee personen werden direct al met een aangespitste bamboestok doorstoken, waarna de lijken, samen met de lichamen van enige gewonden, in het nat van de overgelopen toiletten en urinoirs werden gesmeten. De biljartzaal diende als gevangenis, waar zich gruwelijke moordtonelen afspeelden. Een vijftienjarige jongen, wiens moeder en broer voor diens ogen waren afgeslacht en die begon te schreeuwen: “Mountbatten, help ons!” werd naar buiten gesleept en met een geweerkolf de nekwervels gekraakt.
          Een man werd aangesproken door zijn jeugdige beulen, waardoor hij opkeek en hiervoor gestraft werd met een slag over de rug met een zwaar stuk hout. Toen de man door de pijn vloekte werd hij doodgeslagen, zijn lijk letterlijk in stukken gehakt. Van een jongen van zestien, die hier iets van wilde zeggen, werden de hersens ingeslagen met een stuk ijzer.
          ’s Avonds dienden de gevangenen die nog leefden, door speren gedwongen, plaats te nemen in een vrachtauto, die naar de gevangenis in de Werfstraat reed. Van de 25 man die op de auto geladen werden bereikten zes ernstig gewond maar levend hun bestemming. De rest was doodgemarteld. Intussen werden elders in Soerabaja handgranaten gegooid in een autotransport van vrouwen en kinderen naar de havens.
          Moorden te Batavia
          Te Batavia dreven in het Molenvliet de naakte lijken van vermoorde blanken. Op 13 oktober 1945 om drie uur ’s morgens werd de heer Grootenboer door extremisten uit zijn huis aan de Defensielijn van den Bosch ontvoerd en bij de ingang van Kwitang West Gang 7 op gruwelijke wijze gemarteld en vermoord. Frits Bekker, die onderweg naar huis was, werd omsingeld, gegrepen en bij de ingang van Kwitang West Gang 10 afgemaakt. Twee dagen later werd een einde gemaakt aan het leven van de Indo-Europeaan Tjiptohardjo, eigenaar van het restaurant Asia Radja.
          Een bende onder leiding van Noer en Said bin Miiem en Sipin bin Kantelan slachtte 23 Europeanen, 7 Indonesiërs, 5 Chinezen, 4 Ambonezen en 2 Brits-Indiërs af. Nadat de slachtoffers per auto op de plek van bestemming waren aangekomen werden zij onder een asamboom verzameld. Intussen waren de bendeleden gewaarschuwd en kwamen met goloks en piso-blatí’s naar de toekomstige slachtplaats. Aldaar werden hun slachtoffers van achteren aangevallen en vermoord. Het graf werd later ontdekt in een oude Japanse loopgraaf, terzijde van de weg naar Tangerang.
          De familie Jonathans, bestaande uit 18 personen, tien mannen, zeventien vrouwen en een baby, werd door een bende van twintig man uit huis gehaald en op het Engelse golfterrein aan de Laan Tegelan op weerzinwekkende wijze vermoord. De baby werd levend in een negen meter diepe put geworpen. De lijken van de achttien andere personen volgden enige ogenblikken later. Het echtpaar Portier werd op Tegallan nummer 9 door een troep bestaande uit acht Pemoeda´s overvallen. De ouders en het oudste meisje, Ida, werden op gruwelijke wijze met kapmessen vermoord en de vier overgebleven kinderen ontvoerd. Men vond hen later terug bij een Indonesische familie in een kampong.
          Moorden op Ambonezen en Chinezen
          De Ambonees Tanalepe was op 22 september 1945 ’s avonds om zeven uur met de auto onderweg toen hij ter hoogte van het Manggarai-viaduct werd aangehouden door een troep extremisten. Hij werd uit de auto getrokken en met goloks afgemaakt. Zijn lijk werd op alle mogelijke manieren verminkt en in zijn buik werden bamboesperen gestoken.
          R. Tahalele, 71 jaar oud, werd op 3 oktober 1945 in zijn huis vermoord omdat hij protesteerde tegen een roving van zijn spullen. De heer Risakotta op Kwitang maakte bezwaar tegen het stelen van zijn barang en werd onmiddelijk daarop van het leven beroofd. Ismael uit Pengodokan vermoordde 72 personen tijdens de Bersiapperiode maar werd later opgepakt en berecht.
          De moord voorbereid op 2.300 Nederlanders
          Er werden plannen gesmeed om de 2.300 Nederlanders, die gevangen zaten in de gevangenis in de Werfstraat te Batavia, door verbranding en vergiftiging om het leven te brengen. De bewakers hadden veertig drums en blikken met benzine en andere brandbare olieproducten in alle gangen van de gevangenis neergezet. Deze misdaad werd verijdeld doordat de Ambonees Patiradjawani, die als gevangene van de Kempeitai aldaar gezeten had, nu bewaker van de Nederlandse gevangenen was geworden en de plannen doorgaf aan Jack Boer, een inlichtingenofficier.
          Boer kreeg toestemming van de Britten, tien goed getrainde Gurka’s en een tank. De tank schoot een gat in de muur van de gevangenis, de Gurka’s stormden naar binnen en schoten alle bewakers neer. Alle gevangenen konden toen bevrijd worden en brachten het er, dankzij de oplettende bewaker Patiradjawani, levend af.
          Moorden te Koeningan
          Te Koeningan werden in oktober 1945 23 Europeanen gearresteerd en vermoord door extremisten, waarbij de politie medeplichtig was. De moord geschiedde in twee groepen: de eerste eenheid van 12 personen werd op de pasar tentoongesteld waarbij door de Masjoemi-aanhangers tot geweld werd aangezet. ’s Middags werd bekend gemaakt dat de Europeanen ’s avonds om negen uur naar de gevangenis zouden worden overgebracht.
          Toen deze mensen op het afgesproken tijdstip een voor een uit het politiebureau werden gehaald viel de verzamelde meute hen direct aan. Slechts enkele overlevenden bereikten de gevangenis, waar zij samen met de lijken werden opgesloten. De volgende dag haalde de politie de tweede groep personen uit de gevangenis en het dan nog beter bewapende volk startte direct een lynchpartij. Eerst werden handen en ledematen afgekapt en vervolgens stak men met bamboespitsen op de slachtoffers in.
          De levenden en doden werden in dezelfde cel als de eerste groep ondergebracht. De directeur van de gevangenis gaf opdracht beide groepen te begraven. De personen die nog ademden werden eerst met stenen en spaden bewerkt maar toch vonden meerdere personen uiteindelijk de dood doordat zij levend begraven werden.
          Moorden bij Brastagi en Balapoelang
          In een kampong bij Brastagi werd een massagraf gevonden met de lijken van op onmenselijk wijze omgebrachte mensen, merendeels Indonesiërs, die in Medan voor Nederlanders hadden gewerkt of van pro-Nederlandse gevoelens werden verdacht. Te Balapoelan werd op 17 augustus 1946 een aantal Europeanen bijeen gejaagd, terwijl het volk werd aangespoord de vernietiging van deze mensen bij te wonen.
          De slachtoffers werden een voor een naar een put gesleept en daar gedwongen drie keer een buiging te maken voor de Republikeinse vlag. Vervolgens werden zij met bamboesperen doorstoken en kregen een slag op het achterhoofd, die als genadeslag bedoeld was. Daarna werden de lijken in de put geworpen. Echter, niet allen waren overleden: twee kinderen waren nog niet dood; men greep hen bij de enkels vast en kraakte de schedels tegen de wand van de put.
          Andere wreedaardigheden
          In de omgeving van Bandoeng werden door een bende, die later gearresteerd kon worden, in augustus 1946 negentig Chinese en Indonesische ingezetenen bruut vermoord. Een patrouille die op 24 juli 1947 naar de onderneming Kalibongo trok trof in het oerwoud verschillende Europeanen aan en Te Litsin in een ravijn veertien personen in bijna verhongerde toestand.
          Vlak bij deze plek vonden de soldaten een zwaar gewonde vrouw, die met man en vijf kinderen uit huis gelokt was en door Republikeinen meegenomen naar het ravijn. Aldaar waren de kinderen voor de ogen van de ouders afgemaakt en de man vervolgens ook vermoord. De vrouw had met een slagwapen een klap in de nek gekregen en was voor dood achtergelaten.
          Na een zoektocht werden twee kinderen van zes en vier gevonden, die vertelden dat hun vader en zuster waren vermoord; drie kilometer verder vond men een vrouw met haar twee kinderen, die vertelde dat haar echtgenoot en twee andere kinderen gedood waren.
          Moorden in kampong Djamboe
          De 26ste juli 1947 trof de patrouille drie Europeanen, die vertelden dat in kampong Djamboe zeventien Europeanen vermoord waren. De patrouille trof hierop in een ravijn de lijken aan. De lichamen vertoonden tekenen van bestiale martelingen. Een man miste de linkerarm en had diepe kapwonden in de nek, terwijl de buik was opengesneden.
          Zijn negentienjarige dochter miste de linkerborst, had een kapwond in de nek en een speerstoot in het schaamdeel. Zij was, volgens de overlevenden, eerst verkracht. Het oudste zoontje (twaalf jaar) had een opengekapte dij en kuit, alsmede een kapwond in de nek, terwijl de schedel half weggeslagen was. Anderen waren afgemaakt door speersteken in borst en buik.
          Moordluitenant Adjeng
          Adjeng bekende 35 moorden, begaan tijdens de Bersiaptijd, maar het waren er waarschijnlijk veel meer. Tijdens de Bersiap trad hij op als beul in de omgeving van de Drossaersweg, toen hij begon met het vestigen van zijn persoonlijk moordrecord. Hierna vertrok hij naar Poerwakarta, waar hij bij de T.N.I. werd bevorderd tot luitenant. Op deze lokatie schepte hij er genoegen in elf personen naar de andere wereld te helpen.
          Na zijn arrestatie verklaarde Adjeng van mening te zijn geweest geheel in de geest van Soekarno te hebben gehandeld, die indertijd op het Koningsplein de bevolking had opgeroepen tot de Revolutie. Een Europeaan herkende Adjeng direct na zijn arrestatie als de moordenaar van zijn vrouw, dochter en zoon.
          Gevallen van moordlust te Cheribon
          Het centrum van rijke Chinese grondbezitters in Cheribon werd totaal vernield en zes personen waren op brute wijze vermoord. Te Tjilimoes werden minstens twintig Chinezen, waaronder kleine kinderen, afgeslacht. Vlak voordat een hulpexpeditie onder kapitein van Buuren, die eerder adjudant was geweest van generaal de Waal, het gebied binnenrukte waren nog enige Chinezen, in het aanzien van hun familie, letterlijk tot stukken gehakt. De Waal schreef dat hij de lijken, of beter de brokstukken, nog had zien liggen.
          Luitenant-kolonel Luessen vond, op aanwijzing van de daders, de acht lijken van Europese vrouwen in een put. Zij waren ter viering van het éénjarig bestaan van de Republiek door een troep Republikeinen eerst verkracht, vervolgens bruut vermoord en in de put geworpen. Sergeant Vrijens van de NEFIS in Bandoeng, wiens vrouw in oktober 1945 met tal van anderen werd vermoord, wist in de buurt van Proepoek enige moordenaars te arresteren.
          Op hun aanwijzingen werden de stoffelijke resten van achttien Europeanen opgegraven. Ooggetuigen verklaarden dat te Boeloepoelan en in de Proepoek vijfhonderd mensen waren vermoord tijdens de Bersiap.
          Verraad in eigen gelederen
          Te Bandoeng werd een zekere (Paul?) Halkema gearresteerd die in de Bersiaptijd tegen vijf gulden per persoon per betja Europeanen onder één of ander voorwensel over de Demarcatielijn wist te vervoeren. De vrouwen werden te Tjiateul door Pemoeda’s verkracht en onthoofd. Hij bekende verder onder meer dat enkele Europese jongens levend begraven waren omdat er na een geallieerd luchtbombardement spiegeltjes op hen waren gevonden.
          Bloedbaden in Tegal
          In Slawi, Tegal, bevond zich een massagraf, waarin duizenden Indo-Europese personen begraven lagen. In de Kraton vond men de graven van enkele vermoorde families en in Brebes een graf waarin een vijftigtal Oost-Indonesiërs hun laatste rustplaats hadden vonden. In Djati Barang Lor bevond zich een graf met twintig slachtoffers, terwijl een put te Balaipoellang de resten van zestien mannen, vrouwen en kinderen, die op de meest onmenselijke wijze aan hun einde waren gekomen, bevatte.
          Het betrof hier een aantal Indo-Europese families die eerst dagenlang in een huis met de grofste middelen gemarteld en onteerd werden en vervolgens bloedend naar de put gesleept om te worden onthoofd. De kleine kinderen sloeg men met het hoofd tegen de stenen rand en wierp ze daarna in het water.
          Toen het water de put vulde en als laatsten de twee jongste kinderen van de moeder aan de beurt waren werden de beulen moe. Zij sloegen niet hard genoeg en de wond was te ondiep om de kleintjes aan de verdrinkingsdood bloot te stellen. Deze kinderen overleefden het drama en werden later opgevangen door familieleden.
          Als laatste bedrijf van het bloedige Tegalschouwspel werden op zekere dag alle jonge mannen van Indo-Europese afkomst door de politie van Tegal opgehaald en aan de rand van een massagraf met hakmessen afgemaakt. Slechts één jongen wist te ontkomen en het graf van zijn metgezellen, die hij tijdens de lijdensweg tot op de rand van de dood had vergezeld, te wijzen.
          Andere moordpartijen
          Te Garoet, bij Kotta Garoet, werd het massagraf gevonden van dertien mannen, vrouwen en kinderen. Mogelijk betrof het hier drie complete gezinnen. Te Bandoeng werd mejuffrouw Oudhoff door een bende in haar woning overvallen en met kapmessen op haar hoofd geslagen. Zij eindigde haar leven in een put, waar zij nog levend in belandde maar spoedig daarop overleed.
          De Europese jongelieden Beets en Engers wisten uit de Djoernatangevangenis te ontsnappen; op de vlucht wisten zij echter niet te ontkomen aan hun belagers, waarna zij wanhopig trachtten zich in een huis te verschuilen. Zij werden echter ontdekt, tot bloedens toe geslagen en bij de Pekodjanbrug op gruwelijke wijze afgemaakt. Te Ambawara werden twee personen, die verdacht werden van spionage, door Pemoeda’s uit hun woning gelokt, naar het kerkhof gesleurd, aldaar op gruwelijke wijze afgemaakt en ter plekke begraven.
          De familie Francken werd met een konvooi naar Soerabaja vervoerd. Op 28 oktober 1945 kreeg dit konvooi met vrouwen en kinderen een aanval door extremisten te verduren en vonden ruim honderd (Indisch) Nederlandse vrouwen, kinderen en hun Gurka’s een voortijdig einde. Slechts een moeder en haar zoon overleefden dit bloedbad.
          Alex Klasser, Robert Thomson en Pieter en Benjamin Merckelbach werden door Mohamad Subari alle vier met een samuraizwaard onthoofd. Ir. Th. K. L. van Dort werd op 8 oktober 1945 door een bende gewapende Pemoeda’s uit zijn huis gesleurd en in de gevangenis van Sidoardjo opgesloten. Op 13 oktober 1945 werd hij naar de aloon-aloon gebracht en doodgeschoten.
          Besluit
          Bovenstaande voorbeelden van de verschrikkingen der Bersiap vormen slechts een zeer beperkte selectie, die samen met de illustraties een beeld beogen te geven van de gruwelen der Bersiap.
          De hedendaagse Nederlandse burger, opgegroeid in luxe en veiligheid, heeft niet of nauwelijks een voorstellingsvermogen van de implicaties van een falende staat en tot welke gruwelen deze —- kunnen leiden.

        • Arthur Olive zegt:

          Heer Geenen
          Wij wachten nu alleen maar op de heer RL Mertens met een verklaring waarom het logisch is dat deze laffe mensen zich zo hebben gedragen in de Bersiap.

        • RLMertens zegt:

          @ArthurOlive; ‘bersiap; diverse slachtingen etc.’ – Deze slachtingen zijn veroorzaakt door Nederlands politiek beleid in 1945! Mi. zelfs uitgelokt(!) om de Britten te forceren/te betrekken(als in Soerabaja sept.’45) in deze revolutie; nl.de Republikeinse opstand neer te slaan. Ons beleid; geen merdeka, dus opstand=amok! -Wij, buitenkampers(!) zijn opgeofferd voor het beleid; nl. het behoud van Indië.- Elk gevolg heeft altijd een oorzaak!
          Wij, buitenkampers,j werden in de Japanse tijd toch ook niet belaagd met moord en doodslag?

        • PLemon zegt:

          @Hr Mertens…”Mi. zelfs uitgelokt(!) om de Britten te forceren/te betrekken(als in Soerabaja sept.’45) in deze revolutie; nl.de Republikeinse opstand neer te slaan.”

          Een beetje bezijden de feitelijke gang van zaken…😨¿ Voor grootmacht Engeland meer een uitgelezen kans Nederland internationaal te reduceren tot klein kolonieloos handelsnatie. Wat jaloezie vermag. Tja zo kan je meer complot theorieën opzetten.

          *** De Britse bevelhebber op Java zag, mede onder de indruk van alarmerende berichten, de toestand zeer ernstig in en geloofde dat hij rekening diende te houden met het bestaan van de nieuwe Republiek. Het Nederlandse bestuur vernam hierop tot haar grote ontsteltenis dat deze man bij aankomst te Batavia had verklaard dat hij de Republikeinse partijleiders op Java en Sumatra zou verzoeken het bestuur in de door hen gecontroleerde gebieden op zich te nemen. Dit was praktisch een erkenning van de Republiek als regeringsorganisatie. De Nederlandse regering protesteerde dan ook tegen deze gang van zaken, die geheel in strijd was met eerder gemaakte afspraken.

          De Britse troepen vermeden aldus alle handelingen die hen in conflict zouden brengen met de Republikeinen, waardoor hen mogelijk een rol zou kunnen worden opgelegd bij het herstel van het Nederlandse gezag. Als gevolg hiervan werd het Republikeinse bestuur aan alle kanten ontzien en werden belangrijke contingenten Nederlandse troepen voorlopig te Malakka vastgehouden.

  10. Peter van den Broek van een andere generatie zegt:

    Dr. Limpach heeft op basis van een kleine 10.000 (oorlog)misdaden begaan door Nederlands militairen op systematische wijze aangegeven dat er sprake was van Structureel geweld. (Brandend kampangs etc………..

    Aan Nederlandse zijde zijn een kleine 3.500 doden gevallen en tienduizenden vermisten. Daar had toch wel een onderzoek naar kunnen worden gedaan voordat een gefundeerde uitspraak over de wijze waarop Pemoeda’s (er waren bvb in Soerabaja in de bersiaptijd meer dan 60 groeperingen van die naam). Opmerkelijk is dat die 2 Indische onderzoekers of onderzoekers met een Indische achtergrond niet specifiek op deze brandende problematiek ingaan , toch een Indische kwestie alhoewel wetenschappers van internationale faam (W.H. Fredricks) hun verbazing hebben uitgesproken dat over de zgn Bersiapslachtoffers geen wetenschappelijk woord m.u.v. van Delden/Bussemaker.
    Nog opmerkelijk is dat andere Indischen zich daarover wel drukmaken maar zich niet verdiepen in dedaders. Wat zeggen die onderzoekers daarover?

  11. Peter van den Broek van een andere generatie zegt:

    Is er ook een verslag van die bijeenkomst op 21 januari j.l. beschikbaar waar een niet-bestaande 4de generatie, meer een veredeld soort peuterklasje met een voorgeprogrammeerde identiteitscrisis, al fröbelend aan het woord kwam?

    Ikzelf heb een nichtje van 7, een derde generatie en twee schternichtjes van 2 jaar., 4de generatie. Waarin verschillen die generaties van elkaar, het verschil is maar 5 jaar, toch niet statistisch significant of vergis ik mij?
    Een schijn-indo mag dat toch eens duidelijk uitleggen aan iemand van een andere generaties, of gooien we het over de boeg van een Indo voelt dat aan, Indo is een gevoel!!!!….uitspraken van een veelal hoog opgeleide maar verbaal gehandicapte generatie, die de weg volledig is kwijtgeraakt.

    • Ron Geenen zegt:

      5 jaren verschil in leeftijd 3de en 4de generatie. Voor mij is dat ook onzin. Het zou normaal zijn de leeftijden een begrenzing te geven en dan zien in welke generatie iemand valt. Immers generaties hebben te maken met ervaringen, vooral ook met het land waar ze in op groeien en leven.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s