indebuurt.nl : “Wie kijkt het meest op de halfbloeden neer?
De halfbloed zelf.” Het is een tekst uit de documentaire Ilang Jawane van Wouter van der Spoel en videograaf Ronny de Groot. Samen met Wouters zoon Sriyanto reisden ze af naar Java om hun familiegeschiedenis te ontdekken. Op donderdag 3 september gaat de documentaire van de Dordtenaren in première bij Kinepolis Dordrecht. Dat vieren de makers groots met een rode loper, een mediawall, een mini-pasar en vier zalen met in totaal achthonderd bezoekers. Er ging een flinke reis door Indonesië aan vooraf.
“Mijn vader is Indonesisch en ik studeerde geschiedenis. Door die combinatie raakte ik geïnteresseerd in onze familieverhalen”, vertelt Wouter. “Die verhalen vertelde ik weer door aan mijn kinderen.” Zijn zoon Sriyanto stelde voor om ze op te schrijven en uit te brengen. Dat resulteerde in het boek Nuri & Nino; een geschiedenis over Nederlands-Indië en Indische Nederlander
...................
Indisch4ever 
““Mijn vader is Indonesisch en ik studeerde geschiedenis”.
Ik dacht meteen “Waaah kenapa, als je Pan derrrr Spoel heet?” Doelt hij misschien op de nationaliteit van zijn Nederlandse vader, zijn paspoort met de Garoedan i.p.v. de 3 leeuwen en “Je Maintiendrai” op de buitenkant kaft?
Dan blijkt dus – zie de noodkreet van Boeroeng – dat die journalisten, tegenwoordig met vele andere miljoenen Nederlanders, het verschil niet kennen tussen “Indisch” en “Indonesisch”.
Tja ….. Indië verloren, misverstand geboren. Nog effe en deze site heet, voor de herkenbaarheid in Nederland, “Indonesisch4Ever”.
Garoedan = Garoeda. Maaf.
Grrrrrrrrr ……..Journalisten denken wel eens vaker dat het woord ‘Indische’ ouderwets of onjuist is en dat het moet zijn Indonesische.
Wouter van der Spoel zei dat zijn vader Indisch is (gecheckt bij hem)