Indisch Platform 2.0 is opgericht

Stichting Het Indisch Platform 2.0, per 1 augustus 2017 officieel opgericht  als actieplatform en meldpunt voor de Indische Kwestie.

Wat wij willen:
Erkenning van en verontschuldiging voor de onbehoorlijke behandeling van de Nederlanders uit Nederlands-Indië door de opeenvolgende Nederlandse regeringen na de Tweede Wereldoorlog.
Het uitbetalen van de salarissen aan militairen en ambtenaren voor de 41 oorlogsmaanden die zij tot op de dag van vandaag niet hebben ontvangen.
Het vergoeden van de geleden materiële schade als gevolg van het volledig verlies van alle bezittingen. Nederland is het enige land dat zich aan deze verplichting heeft weten te onttrekken.
Een overeenkomst in de vorm van een FAIR DEAL, een Finale, Allesomvattende, Integrale en Rechtvaardige zogenaamde “EX GRATIA” regeling voor allen, tot en met de tweede generatie. We willen gemeenschappelijk het Nederlands-Indisch Zwartboek kunnen sluiten voor het te laat is en er geen overlevenden meer zijn die nog genoegdoening kunnen ervaren.

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in diversen. Bookmark de permalink .

93 reacties op Indisch Platform 2.0 is opgericht

  1. Loekie zegt:

    “Wat wij willen”…
    Wie zijn wij ?

  2. Loekie zegt:

    Ach gut…de Indische Sylvana c.s.

    • Boeroeng zegt:

      Loekie…. is het jouw hobby langs de kant te staan, handen in de zakken, en maar afkraken. Die doet het fout…. en dat doen ze allemaal verkeerd.
      Zelf doe je geen ene moer , natuurlijk.

      Wat doet Peggy Stein allemaal verkeerd en hoezo zou jij het beter doen.

      • Loekie zegt:

        Of ik wel iets of niets doe weet jij niet Boeroeng. Dat hoef jij ook niet te weten. Er zijn mensen die niet graag met zichzelf pronken.
        Wat mw. Stein fout doet? Om te beginnen gapt ze een naam: Indisch Platform. En daarmee zaait ze verwarring. Ze is niet uit op een heilig doel, ze wil gewoon wraak op het IP.

        • er zijn mensen die niet met zich zelf pronken.
          volgens mij is dat juist jouw stijl Loekie Anoniem
          je klaagt en zeurt altijd dat een ander het fout doet.
          beste stuurlui staan aan wal, niet?

    • Eddy zegt:

      Ik begrijp de kritiek wel. De club streeft op zich een sympathiek doel na, maar er hangt op de een of andere manier een zweem van links-activisme rondom. Ik kan me zo voorstellen dat de pr-strategie die tot nu toe is gehanteerd afbreuk doet aan het prijzenswaardig streven, vooral nu het bij de nietsvermoedende belanda weinig sympathie zal opwekken wegens het onder andere’klagende’ en onterecht allochtone imago. Overigens zijn dit precies de redenen waarmee ook bij Indo’s een ongemakkelijke indruk wordt gesorteerd. Ik stel voor dat, willen de bestuurders & ondersteuners daadwerkelijk iets voor elkaar boksen, dit fundamenteel wordt heroverwogen.

      • Boeroeng zegt:

        Eddy,
        Als ik de pagina lees, dan zie ik wel een zweem van activisme.
        Het is Indisch activisme . Met traditionele Indische actiedoelen als backpay en materiële oorlogsschade betalen.

        Hoe nu verder te gaan ? Nu het indisch platform nr 1 die actiedoelen heeft laten vallen.
        De strategie van lobbyen op het Binnenhof was haar werkwijze. Het maximale is bereikt.

        • Eddy zegt:

          Ik ben het daar wel mee eens hoor, maar naar mijn bescheiden mening wekt het zo wrevel bij de belanda.

        • Ron Geenen zegt:

          @wekt het zo wrevel bij de belanda.@

          Niet meer wrevel dan de belasting centjes die naar de huidige vluchtelingen gaan.

        • Eddy zegt:

          ‘De strategie van lobbyen op het Binnenhof was haar werkwijze. Het maximale is bereikt.’ Doel je hier trouwens op het Platform nr1 of mw. Stein?

        • Boeroeng zegt:

          Peggy Stein en enkelen van de huidige groep 2.0 waren toen lid of samenwerkend met het Indisch Platform. ( tot ergens begin/halverwege 2016) Hun strategie was lobbyen op het Binnenhof, praten met de staatssecretaris.

          He Nederlands publiek was en is nog steeds toch al onwetend of niet zo geïnteresseerd .
          Al eeuwen zo: Indië is ver van mijn bed.
          Hoewel… je soms ziet op internetsites dat mensen toch wel boos reageren richting de politiek…. en die mensen zijn niet overwegend links te noemen.
          Ik zag die reacties een paar jaar terug nog bij de telegraaflezers. Maar ik geloof dat de telegraaf reactiemogelijkheden nu veel afsluit ( teveel agressieve reacties, probleem overal op het internet)

    • Beste Loekie m/v deze idiote opmerking nodigt mij uit te reageren. Niet zozeer op ‘de Indische Sylvana’, maar eerder op het ‘Ach gut…’.
      Nu toch wel erg benieuwd naar uw volledige naam. Ben wel benieuwd naar deze ‘grote mond’, zoals ik u beluister heeft u al heel veel betekend voor uw medemens en komt het ‘Ach gut..’ nog maar net kijken.
      Groet,
      Peggy Stein

      • Pierre de la Croix zegt:

        Ach ja, die Loekie. We zijn van haar/hem gewend dat hij venijnig keft naar alles en iedereen, doch niet uit haar/zijn schulp durft te kruipen. Ieder z’n hobby, maar fraai is anders. Irritatie bij anderen is dan gauw gewekt. Wellicht is dat ook haar/zijn bedoeling. In de internetomgeving is daar geloof ik een naam voor, ontleend aan de Noorse mythologie.

        Pak Pierre

  3. Wal Suparmo zegt:

    Ik kan de regeling niet begrijpen met de bepaling dat de betrokkene voor 15 Agustus 2015 nog in leven is. Terwijl de ergenamen claimen om salaris en andere rechten van een persoon die al dood is in/door de WWII. Wie kan mij helpen mijn misverstand( if any) teverklaren? .Bijvoorbaat bedank!

    • Boeroeng zegt:

      @ Wal Suparno.
      Nederland wilde wel de nog levende mensen afkopen, maar niet zij die al overleden waren en hun erfgenamen. Daarom koos men die datum van 15 augustus 2015. Wie voor die dag overleed is geen rechthebbende en hun erfgenamen ook niet.
      De winst is een paar miljard euro……

    • Bert zegt:

      @Pak Wal : Pak er zijn maar 2 mensen in Nederland die die regeling begrijpen ,dat is het duo Spic&Span oftewel Martin en Silvraire.U kunt dit duo boeken voor al uw feestjes en partijtjes ,succes verzekerd !!

      • Pierre de la Croix zegt:

        Tja heer Bert … ik dacht meer aan Peppie & Kokkie, maar dat spreekt de nieuwe generaties niet zo aan.

        Intussen verwarring alom. Indisch Platform nomor satoe (IP 1) en Indisch Platform nomor kedoea (IP 2). Zoek de verschillen. Onze witte landgenoten die so wie so weinig van het Indische begrijpen, plus regering en parlement, lachen zich een kriek. Verdeel en heers. Als die lieve Indische meisjes en jongens onderling bakkeleien hebben wij even rust. Geen gezeur aan de kop. Bovendien, kan het juridisch gezien zo maar? Als ik bier ga brouwen en mijn product ga verkopen onder de naam “Geineken” met gele bintang als logo op de botol, dan zal meneer Heineken mij onmiddellijk per advocatenbrief duidelijk maken dat het niet mag en dreigen met een proces.

        Het zou n.m.m. so wie so verstandig zijn om een andere naam te kiezen die in de verste verte niet doet denken aan IP 1, om het onderscheid tussen oud (1) en nieuw (2) meteen “up front” voor de buitenwacht duidelijk te maken. Als men zich wil afzetten tegen IP 1, dan moet men zich vooral geen IP 2 noemen. Men zou zich daarmee in eigen voet kunnen schieten. Ik herinner mij dat jaren geleden het bestuur van de Stichting “Semarang Reünie” onderling ruzie kreeg (om de poen geloof ik) en een deel van het bestuur zich afscheidde dat een nieuwe stichting oprichtte onder de naam “Stichting Semarang Reünie Baroe”. Ook toen verwarring alom met als resultaat dat beide Semarang reünies na enige tijd in schoonheid stierven.

        Voor IP 2 zou “Indisch Belang” een vlag kunnen zijn die de gedachte lading dekt, als die naam al niet ergens is gedeponeerd. Anders moet men er maar eens voor gaan zitten en brainstormen over een aansprekende titel.

        Verder lijkt het me van het grootste belang om eerst datgene te doen wat IP 1 n.m.m. stelselmatig heeft nagelaten: Feitelijk draagvlak creëren. Adresjes en handtekeningetjes en betalende donateurs (ook goed voor de funding van de onderneming) verzamelen, zodat men werkelijk kan spreken van een mandaat van de Indische gemeenschap. Dan kan men met enige trots en zelfvertrouwen zijn geloofsbrieven overhandigen bij de overheid en met het vuistje op tafel aandacht opeisen voor de issues die leven onder de Indische gemeenschap. Misschien zelfs ook nog een nationaal monument voor de bersiapslachtoffers, als die wens ook hoog op het lijstje staat van de Indische gemeenschap.

        Komt dat draagvlak er niet, dan trekt men aan een dood paard en kan men er beter mee ophouden. Geen verwachtingen wekken met lege praatjes, ook wel “omong kosong” genoemd.

        Pak Pierre

    • PLemon zegt:

      @Pak Suparmo ” erfgenamen blijven claimen…?”

      Het was aanvankelijk een ‘zinloze kwestie’ omdat bepaalde overheidsdienaren na de overdracht juridisch meeverhuisden naar de nieuwe baas dwz de RI.
      Tja , maar die had er geen boodschap aan temeer omdat er een andere compensatieregeling (traktaat van Wassenaar bv) voor zakelijk verlies uit het vuur werd gesleept. ( http://icmonline.ning.com/profiles/blogs/4659790:BlogPost:72425 ) Uit mededogen (kasian dese) , wel even uitgerekend dat het betaalbaar blijft, is er nu toch een regeling getroffen.

      *** Staatssecretaris Martin Van Rijn (VWS) had de reacties op zijn besluit om de salarissen van ambtenaren en militairen tijdens de Japanse bezetting van Nederlands-Indië alsnog uit te betalen, waarschijnlijk anders ingeschat. De verbittering en frustraties over het gat van zeventig jaar tussen het eind van de oorlog en dit besluit dringen om de voorrang bij rechthebbenden, maar vooral bij nabestaanden.

      ‘Het is geen gift, het is salaris.’
      Van Rijn en de belangenbehartigers van het Indisch Platform werden het dinsdag eens over een financiële regeling voor naar schatting 1100 mensen die nog in leven zijn. Zij krijgen per persoon 25.000 euro uitgekeerd, hopelijk nog voor de Kerst. Nabestaanden zoals weduwen en kinderen vissen achter het net.

      Tot drie keer toe zegt Elisabeth Mollema het: “Het is geen gift, het is salaris.” Ze is woedend over het besluit van Van Rijn. “Het is hun welverdiende geld, geld waar ze recht op hebben. Mijn vader heeft er duizend dagen voor in een Jappenkamp gezeten. Nu hij dood is, hebben zijn nabestaanden daar recht op.”

      Freddy Mollema was vliegenier bij het Koninklijk Nederlandsch-Indisch Leger (Knil) toen Japan in 1942 de archipel overrompelde https://www.trouw.nl/home/nabestaanden-militairen-nederlands-indisch-leger-woedend-over-vergoeding~a66987eb/

  4. Jan A. Somers zegt:

    Ik vind het jammer dat de naam Indisch Platform is gebruikt voor een ander doel dan dat van het IP. Wat zou ik ervan zeggen als door een zekere mijnheer Janssen (met twee ssén!) een stichting wordt opgericht met de naam Jan A. Somers 2.0 om zich met mijn pensioen bezig te houden? Terwijl het begeleidend bericht alle mogelijkheden biedt voor een naam die ook de Nederlanders zonder Indisch verleden aanspreekt. Tenslotte zijn zij het die dan moeten betalen. En een normale Nederlander betaalt niet aan een naam die hem/haar niets zegt. Ik had meer verwacht van een informatieve brief met een wervende , bekend klinkende ‘onderwerp’, aan de formateurs. Daar moet je je wensen voor de komende vier jaar neer leggen. Daar wordt het belastinggeld verdeeld. Overigens zonder boos te doen tegen Mw. Peggy Stein. Hoeveel mensen met een Indische achtergrond durven zo hun nek uit te steken? Het lijkt mij soms dat er zoals van ouds wordt gewacht op Paatje Gouvernement.

    • Pierre de la Croix zegt:

      Twee zielen, ongeveer de zelfde gedachten op ongeveer de zelfde tijd. Stille kracht?

      Pak Pierre

      • Bert zegt:

        Een oude Indische kakek kreeg in plaats van back pay een puzzel cadeau,buka-main si Ventje girang ( blij) Ya tog lebih baik satu burung in de hand dan sepuluh op die net ( lucht) Maar aduh puzzel itoe tidak gampang ! Si Ventje hij werd helemaal gila ! Maar o.k na tiga bulan si Ventje al klar gekomen maar hij seg tegen zichself aduh bagus ,ik heb er niet zo lang over gedaan ,op die doos staat 4-6 jaar. ……Dit soort grappen kunt u van het duo Martin & Silvraire verwachten,ze boeken er grandioos succes mee …….binnenkort ook op t.v.

    • Loekie zegt:

      …”om zich met mijn pensioen bezig te houden”.
      Naar aanleiding hiervan: er zijn dus erfgenamen die voor alles en nog wat geld eisen. Die erfgenamen weten zeker, kunnen aantonen, dat zij namens de erflaters spreken, over hun graf heen? Ofwel: zou het kunnen zijn dat de overleden (groot)vader helemaal niet gewild zou hebben dat zijn (klein)kinderen geld namens hem geld eisen?
      Wat ik ooit eerder zei: de rechthebbenden zijn dood. het zijn hun erfgenamen die geld willen zien. Nogmaals: het zijn de erfgenamen die geld willen zien.
      Voor een breder perspectief zou het goed zijn dit voor ogen te blijven houden.

      • Jan A. Somers zegt:

        Het is heel normaal dat erfgenamen hun erfenis willen binnenhalen. Daar is het erfrecht voor. Zelfs als je bent onterft heb je recht op je legitieme portie!

    • PLemon zegt:

      @Wachten op Paatje Gouvernement (1) of geldbeluste erfgenamen(2)

      (1) is duidelijk van toepassing op onze 1e generatie die dat met de paplepel is ingegoten en ws in stilte het onbekende vaderland dankend voor de herkansing en voortzetting van hun bestaan. Dwz je bijt de hand niet die je voedt.
      (2) vindt dit maar onzin, want door o.a. ongelukkig politiek optreden zijn we ons geboorteland kwijtgeraakt en daarmee huis, haard en inkomen. Als Nederlands burger kan men de staat aanspreken voor ‘ gevoeld’ onrecht hen aangedaan. Het blijft dan wel een gevecht van David en Goliath en is er geen sprake van verjaring?

  5. Huib zegt:

    Hoe je het ook draait of keert, als je als ondernemer je personeel hun salaris niet uitbetaalt omdat je van mening bent dat het slecht gaat met de onderneming en de inkomsten zal je wettelijk toch worden verplicht linksom of rechtsom je werknemers hun salaris te betalen.

    • Pierre de la Croix zegt:

      Niet alleen als je als ondernemer in gebreke blijft, Pak Huib.

      Op iedere werkgever rust de verplichting het met de werknemer afgesproken loon uit te betalen. De grap is bij “de Indische kwestie”, dat niet de NV Nederland formeel werkgever was van en dientengevolge een betalingsverplichting had jegens de Indische ambtenaren, maar haar dochteronderneming de BV Nederlands Oost-Indië. Die dochteronderneming werd op 27 december 1949 met veel ceremonie lock stock and barrel, dus inclusief betalingsverplichtingen aan de ambtenaren, overgedragen aan de Republiek Indonesia, de formele rechtsopvolgster van de BV.

      De RI bleek vervolgens niet van zins dat stuk van de overdrachtsovereenkomst te honoreren. De NV Nederland zegt vervolgens, als de ambtenaren daar weer aankloppen: “Boekan saja, you are barking up the wrong tree”.

      Als de NV Nederland enig moreel besef en enige “guts” zou hebben gehad, dan zou zij als contractpartner de RI voor het gerecht hebben moeten slepen wegens contractbreuk, met als inzet de verplichting om alsnog alle regels van de overeenkomst na te komen. Nu Nederland kennelijk daarvan heeft afgezien heeft zij – zo dunkt mij – de morele verplichting om het obligo zonder enig traineren en getawar van de RI over te nemen. En inderdaad, als de rechthebbenden al bij God in den Hemel zijn, dan hebben hun nabestaanden c.q. erfgenamen onverkort recht op de achterstallige betaling, inclusief rente op rente. Het IP (nomor satoe) had nooit voor minder moeten gaan of …… de rechthebbenden en hun erfgenamen moeten raadplegen over de met de Nederlandse overheid overeen te komen schikking. Dat laatste is bij mijn weten niet gebeurd.

      Als het nieuwe IP nomor kedoea (hopelijk onder een andere naam) de zaak effectief denkt te kunnen repareren, dan verdient het de zegen van allen die menen nog iets van de staat hebben te vorderen in het kader van “de Indische kwestie” .

      Pak Pierre

      • Jan A. Somers zegt:

        “maar haar dochteronderneming ” Dat is normaal, zowel in het algemene arbeidsrecht, als in het ambtenarenrecht. Een gemeenteambtenaar heeft een arbeidsovereenkomst met de gemeente, niet met het rijk. Dat geld ook voor de provinciale ambtenaren en de waterschapambtenaren. Toen ik in de jaren zestig in dienst kwam van TNO, kwam ik niet in dienst van de Centrale Organisatie TNO, maar bij de Gezondheidsorganisatie TNO. Pas lang daarna zijn al die afzonderlijke organisaties (dat heetten Bijzondere Organisaties) op één hoop gegooid. Na 1949 kreeg mijn vader in Nederland tot aan zijn pensioen zijn salaris van de RIS! En de pensioenpremies werden gewoon overgemaakt naar Nederland! Zijn nog werkzame collega’s van de Gouvernements Marine gingen ook gewoon over naar de RIS, in dezelfde functies, met dezelfde arbeidsvoorwaarden. Alleen werden opengevallen plaatsen niet meer door Nederlanders gevuld, maar door Indonesiërs van de zeevaartschool in Soerabaja, en overtollig personeel van de ALRI. Hun nieuwe hoogste baas was Mas Pardi, vóór de oorlog eerste officier van de Gouvernememnts Marine, daarna admiraal bij de Angkatan Laut Republik Indonesia. Een man die door de officieren van de voormalige Gouvernements Marine die functie van harte werd gegund. Van het begin af aan ontstond de vooroorlogse prettige en gemoedelijke omgang.
        Alleen de benamingen waren anders. Maar dat proces was al begonnen toen na Linggadjati vaststond dat Indonesië onafhankelijk zou worden als RIS. Na 1948 moesten alle benamingen Nederlands-Indië worden vervangen door Indonesië. Al in het Staatsblad van Indonesië(!) van 21 september 1948 stond o.a. dat ‘waar van “Nederlandsch-Indië” sprake is, wordt gelezen “Indonesië”. En de Gouvernements Marine werd toen al omgedoopt in Federale Schependienst. Toen de zoon van Mas Pardi in de jaren 70 in Nederland ging studeren, werd hij opgevangen en geholpen door de Vereniging van Personeel Gouvernements Marine. Het ging allemaal zo geruisloos. Begrijpt u nu dat ik alle processen in die transitie als ‘gewoon’ bestempel.

    • Jan A. Somers zegt:

      “je personeel hun salaris niet uitbetaalt” Klopt helemaal. Maar dan zal de rechter als eerste vragen: Heeft u uw werkgever al verzocht uw achterstallig salaris alsnog uit te betalen? Welke Indisch ambtenaar met achterstallig salaris heeft al een briefje naar de Indonesische regering gestuurd? Met welk antwoord? Daarna kan hij/zij zo nodig naar de rechter. Met hulp van de vakbond waar hij/zij destijds lid van was?
      “niet van zins dat stuk van de overdrachtsovereenkomst te honoreren” Het blijkt weer dat ik niet alles weet (maar dat wist u al?). Waar kan ik dat afwijzend antwoord op een aanvraag van een rechthebbende van de Indonesische regering vinden?

      • Loekie zegt:

        Overigens: salaris wordt door de werkgever betaald indien er voor de werkgever arbeid is verricht. Indien er door externe factoren, bijvoorbeeld oorlog ,(krijgs)gevangenschap enz. geen arbeid kon worden verricht voor de werkgever (en de werkgever mogelijk niet meer bestond), is er dan toch recht op (nabetaling van) salaris? Stond daarover iets in het arbeidscontract, in de wet- en regelgeving? Zo niet, dan is er wellicht geen sprake van een juridische schuld, hooguit van een morele schuld.. En dan is het de vraag bij welk land, bij welke instantie je aan moet kloppen voor het inlossen van zo ’n morele schuld. En de vraag is of je een morele vordering kunt erven..

        • Jan A. Somers zegt:

          De werknemers van de KM (Nederlandse arbeidsovereenkomst!) hebben wel hun achterstallig salaris ontvangen. Ik dacht ook de werknemers met een Nederlandse arbeidsovereenkomst van de grote Nederlandse bedrijven in Indië. Mijn vader, Indisch ambtenaar, op 10 mei 1940 gemilitariseerd, en op 8 februari 1942 gedemilitariseerd, niet.
          “geen arbeid kon worden verricht voor de werkgever (en de werkgever mogelijk niet meer bestond), is er dan toch recht op (nabetaling van) salaris? Ja, denk aan ziekte (twee jaar), zwangerschapsverlof e.d. Voor de werkgever zijn dat externe factoren. Kan hij zich voor verzekeren.

        • Loekie zegt:

          Jawel, maar doorbetaling bij ziekte, zwangerschap enz (tegenwoordig erg normaal) was in ons Indië ook geregeld in arbeidscontracten?

        • Ron Geenen zegt:

          @Stond daarover iets in het arbeidscontract, in de wet- en regelgeving? @

          Is er misschien ook met twee maten gemeten. Zij, de heren dicht bij de top en hun connecties met de toenmalige regering, hebben die toen wel op een stille manier, hun centen uitbetaald gekregen?
          Het zou mij niets verbazen. Is dat wel eens uitgezocht?

        • Pierre de la Croix zegt:

          Ik denk dat deze zaak, waarbij de werkgever (de BV NOI, dochter van de NV Nederland) zijn activiteiten wegens de bezetting van NOI door Japan moest staken en zijn werknemers niet heeft kunnen ontslaan maar ook niet heeft kunnen doorbetalen, veel te veel door een juridische bril wordt bekeken.

          Het was een uitzonderlijke situatie, niet te vergelijken met enige andere binnen de arbeidsrechtelijke verhoudingen tussen werkgever en werknemer. Edoch ….. als nu in die uitzonderlijke situatie de NV Nederland het wel redelijk en billijk heeft geacht haar eigen werknemers, onder meer het personeel van de Koninklijke Marine, hun achterstallig loon over de oorlogsjaren uit te betalen, dan is er binnen de NV Nederland een precedent geschapen en is de vraag gerechtvaardigd waarom de NV Nederland zich ten principale en finale niet verantwoordelijk zou moeten voelen voor de betaling van achterstallig loon aan de werknemers van haar BV NOI, nu blijkt dat de rechtsopvolgster van die BV, de RI, onwillig is aan die plicht te voldoen.

          De NV Nederland mag dan wel rechtens m.b.t. de Indische kwestie haar handen in onschuld wassen, in morele zin deugt het van geen kant. Dáár moeten de rechthebbenden en hun erfgenamen op tamboereren, al dan niet via hun legitieme vertegenwoordigers.

          Pak Pierre

        • Ron Geenen zegt:

          @De NV Nederland mag dan wel rechtens m.b.t. de Indische kwestie haar handen in onschuld wassen, in morele zin deugt het van geen kant. @

          Niet alleen dat. Maar het toen ook heel duidelijk de Nederlandse managers mentaliteit. Die mentaliteit (van zakkenvullen) die in vergelijking met landen als Australie, Nieuw Zeeland, Engeland, Canada en Amerika het logisch vonden om hun landgenoten te compenseren.
          Mijn vraag is, zagen en zien ze ons wel als landgenoten? Of misschien de koloniale slaven?

        • Jan A. Somers zegt:

          Vergeet niet dat overmacht een belangrijke juridische term is. Waarom konden die Indisch ambtenaren hun werk niet uitvoeren? Die ambtenaren van de KM konden dat toch ook niet? En al die werknemers van Nederlandse bedrijven in Indië? Daar is overmacht normaal erkend.

        • Pierre de la Croix zegt:

          Nou …. dan moeten die rechthebbenden en hun erfgenamen in hun strijd om gerechtigheid de kreet “overmacht” ook maar in het mandje van harde argumenten gooien.

          Force majeur, geen farce majeur.

          Pak Pierre

  6. PLemon zegt:

    Nog even een nabrander ….wel pijnlijk dat dit beseffend de Indische gemeenschap er wel bekaaid van af is gekomen.

    *** IN DE COLLECTIEVE herinnering van ons, Nederlanders, is bewaard gebleven dat het Indonesië van Soekarno weigerde zijn schulden te betalen. In deze herinnering is iets verdrongen. Toen Indonesië in 1956 zijn schulden aan Nederland opzegde was het restant van de schuld nog 650 miljoen gulden. Dit betekent dat Indonesië tussen 1950 en 1956 bijna vier miljard gulden heeft afgelost. Het belang van dit bedrag kan worden afgemeten aan de Marshallhulp. Nederland heeft over de periode 1948-1953 1127 miljard dollar Marshallhulp gekregen – als lening wel te verstaan. Bij de toenmalige koers van de dollar van 3,80 gulden is deze hulp niet veel meer geweest dan wat Indonesië tussen 1950 en 1956 heeft betaald. Menigeen meent dat Nederland zijn naoorlogse wederopbouw louter aan de Marshallhulp te danken heeft, de Indonesische bijdrage pleegt men over het hoofd te zien.
    Weinig bekend is dat kapitaalopbrengsten, pensioenen, spaargelden die vanuit Indonesië naar Nederland werden overgemaakt, plus alle inkomsten die het Nederlandse bedrijfsleven in Indonesië genereerde, in die schrale jaren vijftig een belangrijke bijdrage hebben geleverd aan ons nationale inkomen. In de beginjaren vijftig was deze bijdrage jaarlijks rond acht procent; in het laatste jaar voordat de Nieuw-Guinea-kwestie aan alles een einde maakte bedroeg de gekapitaliseerde waarde van de Nederlandse inkomsten nog bijna een miljard gulden. Het lijkt dat de Indonesische injectie in onze economie tussen 1950 en 1957 niet zonder effect is geweest op de snelle naoorlogse industrialisatie van ons land, die le miracle hollandais werd genoemd.

    Kortom, Indië verloren betekende niet rampspoed geboren, doordat Nederland in die cruciale naoorlogse fase waarin de grondslag werd gelegd voor onze huidige welvaart, nog aardig heeft kunnen profiteren van zijn voormalige koloniale bezit.
    https://www.groene.nl/artikel/de-indonesische-injectie

    • Ron Geenen zegt:

      @Kortom, Indië verloren betekende niet rampspoed geboren, doordat Nederland in die cruciale naoorlogse fase waarin de grondslag werd gelegd voor onze huidige welvaart, nog aardig heeft kunnen profiteren van zijn voormalige koloniale bezit.@

      Ik weet niet waar u iedere keer zulke informatie weet te vinden, maar als dit echt de waarheid is, en op dit moment twijfel ik er niet aan, dan is dit het schandaal van de eeuw. Ik zal niet aarzelen dit te publiceren. Mijn website wordt toch al in de gaten gehouden in Nederland.

    • Arthur Olive zegt:

      Volgens “De Groene Amsterdammer” heeft Nederland een lening van1127 miljard dollar Marshallhulp gekregen.
      Van Indonesie kreeg Nederland bijna 4 miljard gulden. Omgerekend was dat ongeverr 15 miljard dollar.
      De Indonesische injectie in de Nederlandse economie was dus niet te vergelijken met dat van het Marsall plan zoals de Groene Amsterdammer beweerde.

      • PLemon zegt:

        @1127 miljard dollar.

        Denk dat hier een kommafout ingeslopen is. Ws 1,127 miljard.

        *** Op 5 juni 1947 presenteerde de Amerikaanse minister van Buitenlandse Zaken, generaal George C. Marshall, zijn befaamde plan voor grootschalige financiële hulp aan Europa om de opbouw van het verwoeste continent te ondersteunen.

        “Europa moet substantiële extra hulp krijgen, anders krijgt zij te maken met een zeer ernstige economische, sociale en politieke achteruitgang”, zei hij in zijn beroemde speech op de universiteit van Harvard.

        Die woorden waren het begin van een moeizaam politiek proces, dat uiteindelijk leidde tot 14,6 miljard dollar aan Amerikaanse steun voor Europa in de periode 1948-1952. Iedere Amerikaanse burger moest 85 dollar extra belasting per jaar betalen om zijn Europese medemens door de barre na-oorlogse tijden te helpen.

        http://krant.telegraaf.nl/krant/archief/19970524/teksten/bin.marshall.dossier.html

        De dollarhulp werd in nauw overleg soepel aan de verschillende sectoren toebedeeld. Er was tegen de hulp ook geen verzet zoals in andere landen. Per hoofd van de bevolking kreeg Nederland het meeste geld. Van de 20 miljard aan dollars die grotendeels als schenking werd verstrekt, ging ƒ1 miljard naar ons land, wat ongeveer overeenkomt met twintig miljard guldens van nu. Een enorm bedrag.”

        De spreekwoordelijke Nederlandse zuinigheid van toen werd door de Amerikanen gewaardeerd. Dat staken ze niet onder stoelen of banken toen zij na een bezoek aan Italië door premier Drees en zijn vrouw is hun sobere huis aan de Haagse Beeklaan werden ontvangen. Ze kregen thee en mariabiscuitjes. “In een land waar de premier zo woont en leeft wordt het geld niet over de balk gesmeten”, was de tevreden reactie

        • Pierre de la Croix zegt:

          Tja …. men weet nog steeds niet of het verhaal van het Mariakaakje bij moeder Drees Dichtung is of Wahrheit, zo heb ik tenminste ergens gelezen. Feit is dat Pa en Ma Drees in die tijd in een eenvoudig rijtjeshuisje woonden aan de westzijde van de Haagse Beeklaan, schuin tegenover de gelijknamige HBS waar ik school ging. Dat op zich zou al indruk kunnen hebben gemaakt op de Amerikanen.

          Voor wat betreft de miljarden van de jonge RI: Die zijn toen natuurlijk aan van alles en nog wat besteed en niet gereserveerd voor betaling van achterstallig loon aan de Indische ambtenaren. Dat lag “on top of” immers óók op het bordje van de RI, de rechtsopvolgster van de BV NOI.

          Nu de RI niet van zins is gebleken om boven op die 4 miljard harde guldens (hoeveel Euro’s zouden dat nu zijn?) ook nog eens de achterstallige salarissen van de Indische ambtenaren uit te betalen zou Nederland alsnog het mazzeltje van 4 miljard uit de opbrengst van de overdracht van de BV NOI in herinnering kunnen worden gebracht in de zaak van de “Indische kwestie”.

          Pak Pierre

        • Ron Geenen zegt:

          @Die zijn toen natuurlijk aan van alles en nog wat besteed en niet gereserveerd voor betaling van achterstallig loon aan de Indische ambtenaren. @

          Is dat nog te achterhalen, waaraan het besteed is geworden? Meneer Somers weet u er meer van?

        • Jan A. Somers zegt:

          “Nu de RI niet van zins is gebleken (…) de achterstallige salarissen van de Indische ambtenaren uit te betalen” Waaruit is dat gebleken? Ik ken nog steeds niemand die zijn achterstallig salaris in Indonesië heft opgevraagd en wat is afgewezen. Denk er ook om dat er een verschil is tussen Indische ambtenaren en Indisch ambtenaren. En dat Mariakaakje? Niet waar? Toch leuk.
          “kreeg Nederland het meeste geld” Marshall-hulp bestond niet uit geld! Er mochten in de VS voor dat geld spullen worden gekocht. Daar profiteerde de Amerikaanse economie ook van. Die economie had een terugslag vanwege het einde van de oorlog.

        • Pierre de la Croix zegt:

          Sorry heer Somers, ik was uw lesje alweer vergeten: “Indisch ambtenaar”, geen “Indische ambtenaar”. Een “Indische Indisch ambtenaar” mag natuurlijk wel.

          Ik weet ook niet of een rechthebbende Indisch ambtenaar ooit een claim bij de RI heeft ingediend en als iemand dat zou hebben gedaan, wat er dan van terecht is gekomen. Nu ben ik niet zo iemand die vindt dat de overheid voor alles en nog wat moet opdraaien, maar t.a.v. deze kwestie denk ik toch dat de NV Nederland zich zeer bewust zou moeten zijn van zijn zorgplicht voor de Indisch ambtenaren (ik doe het nu al 2 keer goed) van zijn voormalige BV en de RI er met kracht zou kunnen herinneren aan de betalingsverplichting die zij bij de overname van de BV NOI had geërfd. Als er dan nul op het rekest zou zijn gekomen – hetgeen zeker na 1958, de kwestie “Irian Barat”, was te verwachten – dan zou de NV Nederland de betalingsverplichting hebben moeten overnemen, gegeven ook het precedent t.a.v. de eigen werknemers.

          Natuurlijk is die anecdote over het Mariakaakje leuk. Ik heb het tegendeel ook niet beweerd. Maar als niet-jurist wilde ik toch ook laten zien dat ik tot haarkloverij in staat ben.

          Pak Pierre

        • Ron Geenen zegt:

          @Natuurlijk is die anecdote over het Mariakaakje leuk@

          Is dat niet hetzelfde als de hedendaagse koektrommel, die maar eenmaal open gaat en dan de deksel er op?

        • PLemon zegt:

          @Hr JS “Marshallhulp bestond niet uit geld”
          Niet helemaal of helemaal niet?

          ***De hulp bestond tussen 1948 en 1952 concreet uit geld, goederen, grondstoffen en levensmiddelen. Voor veel mensen maakte deze hulp het verschil tussen leven en dood. Uiteindelijk bedroeg de Marshallhulp een totaalwaarde van 12,4 miljard dollar vanuit de Verenigde Staten. Hiervan kwam 1,5 miljard ten goede aan het verwoeste Duitsland, waardoor dit land de oude, waardeloos geworden Reichsmark op 20/21 juli 1948 kon vervangen door de Duitse mark en de lege winkelschappen weer gevuld konden worden. Ook de andere landen die profiteerden van de Marshallhulp, kregen hierdoor een belangrijke impuls voor de opbouw van hun industrieën en energievoorziening; 20% van de hulp was een lening, 80% was gift.(WIKI)

    • rob beckman lapre zegt:

      Als ik mij(vaag)herinner,maakte ik (veel)eerder de calculatie wat de 650 miljoen(harde)guldens van 1956 in 2015 waard waren; het was het onstellende bedrag van 2billioen,167 miljard,33 miljoen euro.In mijn(alleen mijn?)beleving heeft de” bv Nederland” (na aftrek wat zij aan de Indo’s heeft uitgegeven) genoten/”genoten”van “de Indische centen”.Zijn wij niet “gepakt”?(zou liefst een ander woord gebruiken).Willems had toch gelijk toen hij verwees naar het rapport van de Werner Commissie;”de Indo’s sociaal,qua arbeidsmoraal,NIET PASTEN in de(blanke)NL samenleving”Met “Werner’s woorden in gedachten,gingen de zittende regeringen aan de slag,met het doel de billioenen,miljarden,miljoenen te gebruiken/”misbruiken”voor andere doeleinden.En de bruine NL’er; die was(net)goed genoeg om het woeste,onontgonnen Nieuw Guinea te ontginnen(o.a.DETA jongens).Tot zij daar in 1962 (toen was van de billioenen,miljarden,miljoenen weinig meer over)ook uit werden gesmeten.Het “Indo verhaal” is er een van een aaneenschakeling van (verholen)discriminatie!

      • Loekie zegt:

        Als we denken aan ons Indië. Denken aan de woningen van Indo’s, in mooie wijken, in mindere wijken, aan de rand van de kampong, in de kampong. En we denken aan hun bezittingen, hun huisraad. Van dit laatste kun je een indruk krijgen als je op Delpher de advertenties voor venduties bestudeert. Ik bedoel: have en goed van Indo’s hadden veelal geen waarde van omgerekend (tien)duizenden euro’s. Vaak ook niet van honderden euro’s. Wil maar zeggen: laat men niet menen dat Indo’s een materiële schade hebben geleden van omgerekend honderdduizenden, miljoenen, miljarden euro’s. Er moet nu ook weer niet een karikatuur van de werkelijkheid worden gemaakt.

  7. Mary Ann le Feber zegt:

    Goed initiatief. Het zou fijn zijn als deze kwestie afgerond wordt. Zouden dan eindelijk onze ouders een beetje respect ontvangen? Succes

  8. Huib zegt:

    Je zou toch mogen verwachten dat al vrij snel is gebleken dat Indonesie zich niet aan de gesloten overeenkomst bij de overdracht wenste te houden en met name in December 1958 alle banden met Nederland en Nederlands-Indische burgers verbrak en ze het land uit schopte terwijl er tot die datum blijkbaar nog geen achterstallige salarissen zijn betaald door de rechtsopvolger, het juist de morele plicht van de Nederlandse overheid en belastingbetaler is om die salarissen alsnog te voldoen en desnoods de claim via de VN bij Indonesie te leggen.
    Maar wat Nederland zijn burgers tot nu toe heeft geflikt lijkt natuurlijk nergens op. Ook een sterfhuis constructie ontslaat de werkgever of diens rechtsopvolger niet van haar financiele verplichtingen jegens haar personeel.

  9. Huib zegt:

    Als ik Pak Somers goed begrepen heb is het de fout van de Indisch ambtenaren zelf of hun nabestaanden dat ze hun achterstallig salaris nooit van de RI uitbetaald hebben gekregen omdat ze zelf geen claim hebben ingediend bij de RI.
    Waarom dan nu opeens wel uitbetaald aan de nog in leven zijnde ambtenaren en Knil militairen en niet aan de nabetaanden/weduwen en erfgenamen?
    Kan Pak Somers misschien de informatie met ons delen hoe en aan welke RI instantie dat zou moeten gebeuren?

    Het is nu weliswaar mosterd na de maaltijd om het alsnog individueel te doen.
    Dus daarom lijkt het me wel zinvol dat de NV Nederland die salarissen voorschiet aan ALLE Indisch Ambtenaren EN KNIL militairen of hun nabestaanden. En zich er niet met een Jantje van leiden van af maken met steun van een dubieuze Indische belangen behartigingsclub.

    Dan kan de NV Ned. de totale claim leggen bij de RI zoals pak Pierre het omschrijft.
    Uiteraard ook een memo naar de VN sturen zodat die eventueel de RI tot de orde kan roepen als die weigerachtig blijft te betalen..

    In de tweede kamer zit er trouwens een hele goede advocaat bij de partij van Thierry Baudet.
    Die partij zou zich kunnen inzetten samen met de nieuw opgerichte Indische Club om zich in de claim vast te bijten. Als beloning bij behaald resultaat zou dat een geweldige stemmen trekker kunnen zijn voor Forum voor Democratie bij de volgende verkiezingen.
    En de nieuwe Indische Belangenclub met een geheel nieuwe naam veel betalende leden winnen.

    • Jan A. Somers zegt:

      “Waarom dan nu opeens wel uitbetaald ” Dat is geen achterstallig salaris waar je recht op hebt, maar een ‘genoegdoening’ van de Nederlandse belastingbetaler waar je dank u wel moet zeggen. Het is dus ook geen voorschot op dat achterstallig salaris. Als u ineens geen salaris meer krijgt van uw werkgever, en u gaat naar de rechter, is zijn eerste vraag: Heeft u uw werkgever al om betaling van dat achterstallig salaris gevraagd/ Pas bij een negatief antwoord van die werkgever kan die rechter misschien iets voor u doen.
      Het goede adres van uw toenmalige werkgever (naam moet u wel noemen) kunt u waarschijnlijk wel bij de ambassade krijgen.

  10. PLemon zegt:

    @Hr’n Geenen en Huib

    Nabrander 2….

    *** Zitting 1966 – 906 5 (R 583 ) Goedkeuring van de op 7 september 1966 te ‘s-Gravenhage ondertekende Overeenkomst tussen het Koninkrijk der Nederlanden en de Republiek Indonesië inzake de tussen de beide landen nog bestaande financiële vraagstukken MEMORIE VAN TOELICHTING Nr. 3
    Inleiding
    De Nederlands-Indonesische Overeenkomst van 7 september jl. staat aan het einde van een langjarige en bewogen periode, waarin een reeks incidenten en conflicten de wederzijdse betrekkingen heeft overschaduwd. Naar de bedoeling van beide partijen ruimt de overeenkomst de uit de periode overgebleven geschilpunten uit de weg. In die zin vormt zij de bewuste afsluiting van een tijdvak.
    Van 5 tot 7 september 1966 werden te ‘s-Gravenhage door een Indonesische regeringsdelegatie onder leiding van Sultan Hamengku Buwono IX, Presidium-Minister voor Economie en Financiën, besprekingen gevoerd om tot een definitieve regeling te komen. Als resultaat daarvan kwam op 7 september 1966 de onderwerpelijke overeenkomst tot stand.
    III. Inhoud der Overeenkomst
    Bij de overeenkomst verplicht de Republiek Indonesië zich tot betaling van een bedrag van f 600 min. ter finale afdoening van het geheel der financiële aanspraken, die vallen binnen de omschrijving van artikel 1.
         De overeenkomst strekt tot afdoening van alle ingevolge politieke gebeurtenissen ontstane financiële aanspraken van de Staat der Nederlanden en van Nederlandse natuurlijke en rechtspersonen op de Republiek Indonesië en haar staatsburgers, waarbij over en weer van een specificatie daarvan wordt afgezien.
      De verdeling onder belanghebbenden van de door Indoncsië te verrichten betalingen is voorbehouden aan de Koninkrijksregering. Een daartoe strekkend wetsvoorstel is in voorbereiding. Het ligt in het voornemen daarbij de Staat en de particuliere deelgerechtigden op dezelfde voet te laten delen, met dien verstande, dat een zekere voorrang wordt toegekend aan die groepen claimanten, die geacht kunnen worden door de Indonesische maatregelen het zwaarst te zijn getroffen, t.w. de natuurlijke personen. Ter toelichting op een aantal afzonderlijke bepalingen diene het volgende:

         Artikel 1, lid 1, omschrijft de financiële aanspraken waarop de overeenkomst betrekking heeft. Hieronder vallen alle thans en in de toekomst opeisbare aanspraken van de Staat der Nederlandse natuurlijke en rechtspersonen, die berusten op verdragsverplichtingen of voortvloeien uit wettelijke of administratieve maatregelen, in Indonesië getroffen vóór 15 augustus 1962, zijnde de datum, waarop door de overeenkomst van New York een einde kwam aan het politieke geschil.

    http://icmonline.ning.com/profiles/blogs/historische-woorden-van-j-luns-en-j-ziilstra-die-het-verdrag-trak

    • Ron Geenen zegt:

      Het beruchte Traktaat van Wassenaar en ik lees:
      “Enerzijds komt op vrij korte termijn een bedrag beschikbaar, waaruit — met een zekere prioriteit — die belanghebbenden, die geacht kunnen worden door de Indonesische maatregelen het zwaarst te zijn getroffen”

      Ja die prioriteit, dat kennen we onderhand. De rente van 89 miljoen en ik dacht een bedrag van 224 miljoen verdween direct in de staatskast en misschien een deel in diverse zakken.
      Wie weet wat er nog meer is gebeurd. Dat zelfde vraag ik mij af, met uw eerdere artikel over het bedrag dat Indonesie aan NL heeft betaald. Is daar via het net nog iets van te vinden?

        • Ron Geenen zegt:

          @Die tractaatgelden waren bedoeld voor bedrijven en particulieren die met achterlating van bezittingen (oa door onteigeningen) Indonesië en Nieuw Guinea moesten verlaten in de periode tussen 1 december 1957 en 1 september 1962.@
          Bovenstaande tekst staat in wat je mij stuurt. Als ik het vergelijk met de echte prioriteit tekst, klopt het niet met de werkelijkheid.
          m.a.w. de toenmalige regering toonde weer haar hebberigheid en de staatszakken werden gevuld.
          Hoe meer de kleine lettertjes op tafel komen, hoe meer rottigheid. Nu zijn er andere heren aan de macht, maar de mentaliteit blijft het zelfde.

        • Boeroeng zegt:

          Welke echte prioriteit tekst , Ron

        • Ron Geenen zegt:

          Ik dacht dat het nogal duidelijk was: -zekere prioriteit — die belanghebbenden, die geacht kunnen worden door de Indonesische maatregelen het zwaarst te zijn getroffen-
          Dat waren toch de gewone burgers, vooral moeders, kinderen en oudjes.

        • Jan A. Somers zegt:

          “de gewone burgers, vooral moeders, kinderen en oudjes.” Klopt helemaal. Mijn vader heeft dat dan ook geregeld, gewoon formulier ingevuld, dan afwachten. Werd je niet rijk van hoor.

        • Ron Geenen zegt:

          @Klopt helemaal. Mijn vader heeft dat dan ook geregeld,@

          Ja, maar als vader al dood gemarteld was, krijgen de moeders alleen maar “shit”. Sorry mijn frans.

      • Pierre de la Croix zegt:

        “Tractaat” of “tractatie” van Wassenaar?

        Pak Pierre

        • PLemon zegt:

          @Pak P. Wel of niet getrakteerd? Niet de hoofdprijs maar een troostprijs.😭

          *** Het Traktaat van Wassenaar is in 1966 ondertekend door de regeringen van Nederland en Indonesië. Doel: De Indonesische regering betaalt aan Nederland het bedrag van 689 miljoen gulden ter genoegdoening aan de Nederlandse staatburgers, die huis, have en goed in Indonesië moesten achterlaten ten tijde van de repatriëring tussen 1947 en 1965. De Nederlandse regering heeft dit echter nooit aan de rechthebbenden uitbetaald. Om dat te bereiken is er gezamenlijk een petitie opgesteld. Deze treft u aan door te klikken op de volgende link. U kunt vervolgens de petitie ondertekenen. Vergeet niet in de vervolgstap uw ondertekening van de petitie te bevestigen. Hiervoor krijgt u een email-bericht.
          http://www.madjoebreda.nl/uncategorized/petitie-traktaat-van-wassenaar/

        • Ron Geenen zegt:

          @Boeroeng: over prioriteit gesproken, hier in een andere vorm geschreven:
          De Indonesische regering betaalt aan Nederland het bedrag van 689 miljoen gulden ter genoegdoening aan de Nederlandse staatburgers, die huis, have en goed in Indonesië moesten achterlaten ten tijde van de repatriëring tussen 1947 en 1965. De Nederlandse regering heeft dit echter nooit aan de rechthebbenden uitbetaald.
          _Waar is het grootste gedeelte van het geld ook weer naar toe gegaan? Juist!

        • Pierre de la Croix zegt:

          Dank voor de uitleg, heer Lemon. Ik was al door vorige ingezonden stukken redelijk op de hoogte van het gebeuren in Wassenaar. Het was me al duidelijk geworden dat de “repatriant” uit Indië/Indonesië weer eens gepiepeld was geworden geworden door de Nederlandse overheid. Mijn vraag “tractaat of tractatie” was slechts badinerend bedoeld.

          Tja denk ik dan na lezing van uw laatste bijdrage, als de zaak zo duidelijk is, waarom dan weer de zoveelste beleefde petitie en niet meteen met z’n allen (i.c. zij die menen recht te hebben op schadevergoeding) naar een gemene advocaat met een grote bek die ook de publiciteit weet te zoeken? Hopelijk dan niet meteen naar mevrouw Prof. Mr. Dr. Liesbeth Zegveld. Die heeft het te druk met het opsporen van weduwen. Er zijn nog anderen.

          Mijn moeder had voor de oorlog een stukje land gekocht in Bandoengan (boven Semarang, niet te verwarren met Bandoeng), om er voor haar oude dag een pondokje te laten bouwen. Toen ze er na de oorlog, toen het in de omgeving enigszins veilig was geworden, een kijkje ging nemen was het landje volgebouwd door wat toen heette “onwettige occupanten”. Medewerking om dezen van het land af te krijgen kreeg mijn moeder niet. Verkoop was dus onmogelijk en bestemming eigen gebruik zat er ook niet in.

          Mijn moeder heeft berust in haar verlies en toog naar Nederland, na eerst ook nog met mijn stiefvader uit haar huurhuis te zijn gezet (na 25 jaar bewoning) omdat een TNI officier of een rijke Chinees bevriend met een TNI officier (dat weet ik niet meer precies) begeerde daar te wonen.

          Moet ik nu als mijn moeder’s enige levende erfgenaam in de rij gaan staan voor een tractatie op grond van het tractaat? Bewijzen van eigendom heb ik niet, alleen een scheidingsakte van mijn moeder uit 1941, waarin staat dat het stuk land zo-en-zo in Bandoengan, aan mijn moeder toekwam.

          Ik heb een goed leven gehad en geniet er nog steeds van. Ik hoef het onderste uit de kan niet. Ik zeg dus zwijgend tegen de Nederlandse overheid: “Smeer het maar in je haar, daar krijg je krullen van”. Middelvingertje in de lucht, als teken dat ik iets anders bedoel.

          Pak Pierre

      • Jan A. Somers zegt:

        “maar als vader al dood ” Misschien was er wel een moeder? Of de kinderen zelf? Die waren toch niet dom? Konden toch wel een krant lezen? Of af en toe de Pelita-berichten tegenkomen? Je moet toch wat doen om aan je geld te komen? Dat doet u als ondernemer toch ook? Ik dacht dat je ok geen specificatie hoefde op te geven, het was volgens mijn voor huisraad een forfaitair bedrag. Specificaties zijn fraudegevoelig!

        • Ron Geenen zegt:

          @Misschien was er wel een moeder? Of de kinderen zelf? Die waren toch niet dom? Konden toch wel een krant lezen? Of af en toe de Pelita-berichten tegenkomen? @

          De armoede was zo groot, dat er zelf nooit een krant gekocht kon worden. Laat staan een radio.
          Daarnaast woonden we in een dorp van 3000 inwoners in het land van Maas en Waal, waar naast de Burgermeester, de dokter en pater de macht hadden..
          U heeft makkelijk praten.

    • Jan A. Somers zegt:

      Tractaat van Wassenaar gaat volgens mij niet over achterstallige salarissen, maar over oorlogsschaderegelingen. Maar daar ben ik niet helemaal zeker over.
      “ter genoegdoening aan de Nederlandse staatburgers, die huis, have en goed in Indonesië moesten achterlaten ” Ik dacht dat mijn vader, daarop attent gemaakt door zijn belangenvereniging (en advertenties, en Pelita???) een formulier moest invullen, en een bedrag heeft uitgekeerd gekregen. Daarnaast had hij een vergoeding gekregen voor zijn hebben en houden op het schip dat tot zinken was gebracht. Maar dat was een vast bedrag, een forfaitaire vergoeding.
      “had voor de oorlog een stukje land gekocht in Bandoengan ” Is dat niet alleen een ‘recht van opstal’. en geen eigendom? Ons huis in Poedjon stond ook op gepacht land met recht van opstal. Een probleem met dat huis was dat heel Poedjon, incl. gemeentearchief met eigendomspapieren is platgebrand. We hadden dus geen bewijsstukken, geen oorlogsschade dus.

      • Pierre de la Croix zegt:

        Recht van opstal en geen eigendom?

        Tja Pak Somers, zo slim was ik toen niet om die vraag te stellen. Mijn moeder zei tegen mij, als kind, dat zij dat stukje land “HAD”. Veel later, na haar overlijden, toen ik een paar mappen met bescheiden van haar erfde, trof ik daar de scheidingsakte uit 1941 van mijn ouders aan, met beschrijving van wat mijn vader tot zijn bezit mocht rekenen en mocht meenemen en wat van mijn moeder was. Het stukje grond in Bandoengan bleef in haar “bezit”. Of dat nu, juridisch gezien eigendom betrof of slechts gebruikersrecht stond er bij mijn weten niet. Ik ben nu te lui om naar een andere kamer te sloffen en in een hutkoffer te duiken voor het document, want … wat doet het er nu eigenlijk toe. Mijn moeder was iets wat haar kennelijk rechtens toekwam door de oorlog en de gevolgen daarvan kwijtgeraakt. Als u, b.v. in verband met een volgende dissertatie, toch belang stelt in de letterlijke tekst, dan ben ik alsnog gaarne bereid om het voor u op te diepen.

        Pak Pierre

        • Ron Geenen zegt:

          @Recht van opstal en geen eigendom? @
          Opstal is vermoedelijk het zelfde als een soort lease voor meestal een periode van 99/100 jaar.
          Nu vraag ik mij af of die methode voor alle eilanden van Ned-Indie golden. De familie Chevalier bezat voor de oorlog nogal wat grond in Padang (zelf een park), in Padan Pandjang en Fort de Kock (Bukittinggi). Ben benieuwd, als het opgezet is voor 99 of 100 jaar en u nog de genotariseerde papieren heeft, er dan nog een claim op kan leggen. Vermoedelijk ook niet. Immers Nederlands-Indië bestaat niet meer.
          In Amerika is dat per staat verschillend geregeld. In CA is het meestal eigendom, behalve als je een mobile home koopt. (Kant en klaar huis (pre-fabricated) dat dan ter plaatse in elkaar wordt gezet op een stuk grond dat je huurt/leased.

        • Pierre de la Croix zegt:

          Nabrandertje voor de heer Somers, als vervolg op mijn stukje van gisteravond, 2201 uur:

          Ik ben zoëven toch maar welgemoed de trap op geslopen en de hutkoffer ingedoken voor het “Uittreksel uit het Bijregister tot inschrijving der acten van huwelijken en echtscheidingen gehouden te Semarang in het jaar negentienhonderd één en veertig”, gedateerd 11 october 1941.

          Onder het sub hoofdje “en komen overeen” staat bij punt 7 genoteerd: “Partij de la Croix erkent dat de rechten op een stuk grond te Bandoengan, waarop ten name van partij Bonjer (mijn moeder) een titel is aangevraagd, haar toebehooren”.

          Hoe dat zit met die “titel” weet ik niet. Toch eigendomsrecht? Aangezien mijn moeder na de oorlog meerdere malen heeft gesproken over “MIJN stukje land” dat zij heeft moeten opgeven neem ik aan dat zij die “titel” (title deed) vóór de Japanse inval d.d. maart 1942 toch nog heeft verkregen.

          Pak Pierre

        • Jan A. Somers zegt:

          Als ik u een boek uitleen, is dat in uw bezit. Maar de eigendom blijft bij mij. Er is verschil tussen eigendom en bezit. Maar voor een buitenstaander mag dat bezit een vermoeden van eigendom opwekken (om het wat minder eenvoudig te maken!). Europeanen konden geen eigendom van grond hebben, ter bescherming van de Inlanders. Maar er zijn enkele uitzonderingen voor eigendomsverwerving uit de hele oude doos, vooral buiten Java (de rest buiten Java bestond toen nog niet!). Je kon alleen grond in erfpacht/huur hebben, leasen, zoals de heer Ron dat noemt, lijkt daarop. Dat is een ‘titel’. En je kunt op die grond (waar je het bezit van had) een recht van opstal verwerven, ook een titel. Voor normale mensen natuurlijk onbegrijpelijk, het is allemaal ‘mijn stukje land’. Op het huis dat we in Soerabaja in huur hadden stond een bordje RvO met een nummer. De Chinese huisbaas had die grond in erfpacht en er een recht van opstal op. In Nederland bestaat zoiets bijna nergens meer, wel in Amsterdam op grote schaal. Voor die oorlogsschade kon je dan ook geen grondprijs rekenen, wel de waarde van dat huis (in eigendom), (had je de papieren van die ‘titel’ voor nodig), en een vast bedrag voor verloren gegane inboedel. Misschien waren die formulieren voor normale mensen niet allemaal begrijpelijk, maar vragen staat vrij. Zoiets als de belastingtelefoon, of gratis spreekuur bij de notaris. Of Pelita.

        • Ron Geenen zegt:

          @Je kon alleen grond in erfpacht/huur hebben, leasen, zoals de heer Ron dat noemt, lijkt daarop.@

          Ter verduidelijking, een huur duurt max. 1 jaar. Wanneer een huur van meerdere jaren, bij grond meestal voor een periode van 99 of 100 jaren, dan spreekt men in CA van een lease.

        • Loekie zegt:

          Eigendom, bezit, houderschap.
          Is het niet zo dat als je een boek leent, je niet de eigenaar bent van dat boek, niet de bezitter, maar de houder?

        • Pierre de la Croix zegt:

          Dank voor het college meneer Somers. Doet me denken aan het grapje over 2 scheidende echtelieden, die voor de rechter vochten om de voogdij over hun kind.

          De rechter neigde er al naar het kind aan de moeder toe te wijzen, toen de man in uiterste wanhoop aan de rechter vroeg: “Als u een kwartje (het mopje is al heel oud) in een automaat doet en er een kroketje uithaalt, van wie is dan het kroketje, van de automaat of van u?”

          Het eindoordeel van de rechter is mij niet bekend. Misschien had zij/hij nog even voorgesteld het kind in 2 gelijke delen te hakken.

          Pak Pierre

        • Loekie zegt:

          Nou, als een kwartje is betaald, heb je voldaan aan de betaalplicht en is de verkoper verplicht te leveren, hetgeen hij doet door het klepje open te laten gaan.
          En een kwartje voor een kroket is inderdaad lang geleden, dus inderdaad een oud mopje. Hoewel, volgens mij is het helemaal geen mop, maar gewoon een overbodige flauwigheid die nergens op slaat

        • Jan A. Somers zegt:

          “houderschap.” Dat is weer een tentamen verder. Houder kan op twee manieren. Je houdt iets voor jezelf, dan ben je bezitter (nog steeds geen eigenaar). Of je houdt iets voor een ander, bijvoorbeeld bewaring. Je kan het ook andersom zeggen: bezit is een bijzondere vorm van houderschap. houden voor zichzelf. Houderschap heet ook wel het in zijn macht hebben van een goed. Ik kan u een boek geven om te lezen, bezit. Ik kan u ook een boek geven om even voor mij te bewaren, houder. We kunnen nog wel verder gaan, maar dan kom je in de broodwinning van advocaten.

        • Loekie zegt:

          Jawel, maar als je een boek leent ben je houder van dat boek, geen bezitter. Toch?

  11. Huib zegt:

    Ik kan er ook geen Trassie of Tractatie van maken.
    Zie dat die petitie al van een paar jaar geleden is en het valt niet mee om bewijs te leveren dat je ouders of zoals in mijn geval moeder die oorlogsweduwe is en na Zwarte December in 1958 spoorslags alsnog haar geboorteland moest verlaten met achterlating van e.e.a.
    Ze had nl. een goed draaiende School met De Bijbel waar ze kindjes van rijke Chinese en Indonesische middenstanders het ABC, Taal en Rekenen bijbracht en voor zover mij bekend was o.m. het schoolgebouw met zo’n 6 klaslokalen en meubilair haar bezit die waarschijnlijk van haar zijn ingepikt.
    Ze arriveerde nl. op een schoen en een slof met de jongste kinderen per boot eind Januari 1959 in Breda met slechts handbagage en misschien een hutkoffer. In Januari 1961 overleed ze en ligt nu wonderlijk genoeg op de RK begraafplaats Zuylen in Breda waar ik in latere jaren op het protestantse deel een familiegraf met zowaar haar vader Frans Winsser, ooit Commissaris van politie te Semarang en enkele tantes of nichten aantrof. Ook haar oma geboren Dettingmeijer ligt daar begraven.
    Wat een merkwaardig toeval.

  12. Boeroeng zegt:

    Ron,

    Je leek te zeggen dat je een tekst had met meer informatie over wie prioriteit had bij uitkeringen van tractaat van Wassenaar.
    Zover ik Griselda Molemans begreep
    * Het gaat om claims van na 1 december 1957 en niet van na 1947
    * Het grootste deel is uitbetaald aan bedrijven 430 miljoen
    * Aan particulieren 36 miljoen
    * De overheid behield 134 miljoen voor zichzelf.

    Was dat een bedrag voor bezittingen die de Nederlandse staat verloor?
    Zo ja….. dan is het een logische inhouding.
    Zo nee….. hoe toon je dat aan ?

    Breng de kwestie voor de rechter, maar als je niet kunt bewijzen dat de staat ten onrechte claims had en aan zichzelf toewees, dan houdt het op.

    • Ron Geenen zegt:

      @Was dat een bedrag voor bezittingen die de Nederlandse staat verloor?@

      Zoals ik het lees, was de opzet eerst de menselijke slachtoffers, die huis en haard hadden verloren, te compenseren en niet vadertje staat. Dat is niet gebeurd.

      • Boeroeng zegt:

        Waar blijkt die opzet uit ? Uit welk officieel stuk.

        • Ron Geenen zegt:

          Het Traktaat van Wassenaar is in 1966 ondertekend door de regeringen van Nederland en Indonesië. Doel: De Indonesische regering betaalt aan Nederland het bedrag van 689 miljoen gulden ter genoegdoening aan de Nederlandse staatburgers, die huis, have en goed in Indonesië moesten achterlaten ten tijde van de repatriëring tussen 1947 en 1965.
          M.a.w. niet aan de staat. Duidelijk toch.

        • Boeroeng zegt:

          Ron, je citeert geen officieel overheidsdocument.
          Je citeert uit die petitietekst van Ferry Schwab.
          Daar staat idd niet dat de overheid kan claimen. Maar wat staat er in het originele verdrag ?
          Is die tekst wel accuraat , ook gezien dat het jaar 1947 aangevochten wordt door Griselda Molemans.
          Griselda stelt dat claims voor 1 december 1957 uitgesloten waren , terwijl in dit stuk de minister lijkt te zeggen dat het gaat om claims na de souvereiniteitsoverdracht ( 27 dec 1949)

          In die ministeriële antwoorden staat ook dit :
          Het oogmerk van de overeenkomst was om met de afspraak over betaling van een lump sum door de Republiek Indonesië ervoor te zorgen dat in ieder geval nog een deel van de claims van de Nederlandse Staat en van particulieren gehonoreerd zou worden
          .

          De minister zegt hier dat claims van de Nederlandse staat vielen onder het Tractaat… dwz Nederland kon haar claims voldoen met ontvangen gelden uit Jakarta.

    • rob beckman lapre zegt:

      “De Overheid(met Hoofdletter,uiteraard)behield 134 miljoen (harde)guldens voor zichzelf”
      Dan heeft dezezelfde Overheid (per 2015) 98 miljard,436,400 zich toegeeigend.Was dat nodig om de “Indische kwestie” te regelen?Men was maar al te blij dat de duizenden Indo’s naar Amerika,Canada,Australie, een aantal naar Brazilie vertrokken.De woorden van het “Werner Rapport/Commissie klonken kennelijk nog na.Onze(jonge)mannen waren (uiteraard!)goed genoeg om met 20 onder de wapenen te komen in begin 1942,Pa(al ziek)met 37 als reservist,met 39 dood en begraven,net als zijn jongere broer.

  13. Peter van den Broek van een andere generatie zegt:

    Ik heb het al eens bij de behandeling van de 7de claim van Mevr. G. Molemans in haar onovertroffen boek uitgezocht.

    Het kamerlid Zijlstra heeft in het verleden kamervragen gesteld aangaand het tractaat van
    Wassenaar 1966 aan de Minister van WVC . Die heeft zo gereageerd, zie:

    Vragen van het lid Zijlstra (VVD) aan de staatsecretaris van Volksgezondheid, Welzijn en Sport en de ministers van Financiën en van Buitenlandse Zaken over de gerechtelijke vonnissen in de respectievelijke zaken van het Comité Civiele Vorderingen, de Stichting tot Opeising van Militaire Inkomsten ex-Krijgsgevangenen en het geding Froeling (ingezonden 4 september 2009).

    Antwoord van minister Klink (Volksgezondheid, Welzijn en Sport), mede namens de minister van Buitenlandse Zaken (ontvangen 25 maart 2010) Zie ook Aanhangsel Handelingen, vergaderjaar 2009–2010, nrs. 86 en 857.

    N.B. de Minister geeft alleen antwoord op de aan hem gestelde vragen. O.b.v. het Tractaat werden Nederlandse bedrijven gelijkelijk behandeld als private personen.
    Maar de Minister laat achterwege (maar dat is ook niet gevraagd) dat Nederlandse bedrijven verliezen voortvloeiend uit het Tractaat VOLLEDIG van hun toekomstige belastingaangiftes (mv) konden aftrekken.
    De bedrijven werden DOOR de Nederlands belastingbetaler voor de volle 100% voor hun verliezen gecompenseerd, . Ook dat is in Kamerstukken terug te vinden.
    Dit is een combinatie van “gelijke monniken, gelijke kappen” en “some animals are more equal than others”

    Voor de private personen was het daarentegen slikken of stikken en daarna bek houden.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s