Van adoptiebaby naar oorlogsjournalist

Bud Wichers is een jonge man die geadopteerd is via Kasih Bunda. Momenteel is hij werkzaam als freelance camjo, oftewel cameraman en journalist, en reist hij voor zijn reportages de hele wereld over (bekijk http://www.humintvideoproject.org). In samenwerking met TV Gelderland heeft Bud ook een documentaire gemaakt over zijn eigen zoektocht in Indonesie naar zijn biologische moeder. Ook komt hij tijdens zijn zoektocht langs het kindertehuis van Kasih Bunda. De documentaire is ook uitgezonden op televisie. In 2010 en 2011 was Bud verslaggever bij het televisie programma TROS VERMIST

AD: Oorlogsjournalist Wichers gewond geraakt in Kirkuk
De Nederlandse oorlogsverslaggever Bud Wichers is gisteravond gewond geraakt tijdens een beschieting door een scherpschutter in de Iraakse stad Kirkuk. Hij liep een schampschot op aan zijn arm.

TV-interview 25 oktober 2016 bij Pauw.

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in diversen. Bookmark de permalink .

11 reacties op Van adoptiebaby naar oorlogsjournalist

  1. Pierre de la Croix zegt:

    Ik dacht al zoiets. Heb hem gisteren bij Pauw gezien en grote bewondering voor hem gekregen. Die rust, die uitstraling, die ingetogen gedrevenheid ….

    Pak Pierre

  2. Ron Geenen zegt:

    Heb alle 4 delen met interesse bekeken en geluisterd. Voor u allen in NL dan ook de volgende opmerking. Hoort u ook het verschil in de Nederlandse taal tussen Bud, die in NL is opgevoed en de mensen in Indonesie. Dat verschil in het gesproken woord van Indo’s uit NL en wij hier in Ca is ook verschilmatig duidelijk te horen.

    • Pierre de la Croix zegt:

      Die opmerking lijkt me niet revolutionair.

      Pak Pierre

      • Ron Geenen zegt:

        “”””””Die opmerking lijkt me niet revolutionair. “”””””””””
        “Nee, maar diverse gesproken Indo’s in NL wilden dat niet aannemen.

    • Bemoeial zegt:

      ….nou Ron, iets genuanceerder mag wel hoor…
      Maar ik snap best wat je bedoelt.
      De laatste grote golf repatrianten (“luxe”bootvluchtelingen????) die naar Nederland kwam, bestond uit een mengelmoes van mensen uit diverse sociale klassen.
      Te beginnen bij de totoks die hun hele leven al in “Indië” gewoond hebben en daar zelfs geboren zijn. Maar ook in die categorie had je hoog opgeleiden met en zonder beschaving en nauwelijks opgeleiden met een hoge ethiek en platvloerse belanda’s.
      Ditzelfde verschijnsel kwam je bij de groep Indo’s ook tegen. Echter, Indo’s kregen minder kansen waardoor het aantal laag opgeleiden de categorie hoog opgeleiden sterk overtrof. Om het zeker te weten zou ik cijfers moeten raadplegen.
      De nuancering zit ‘m hierin dat er in die periode van repatriëring zo’n aanwas van Nederlanders uit de “Oost” in Nederland terecht is gekomen dat het taalgebruik bij de nieuwkomers opvallend “Indisch” was, maar dat er ook alles aan gedaan werd om zo “keurig mogelijk” Nederlands te spreken.
      Woorden als karet = elastiekje, stief = gummetje of nog erger “boendel” = knoop in je veter, werden een keer h
      gebruikt, maar later angstvallig vermeden…
      En laten we het dan maar niet hebben over: “Doehhh..”.(adoe), “Lohhh….”,”He-ehhh”…

      Ach ja…soms heeft het zo z’n charme!
      Waarom accepteren we de grappige tongval van Surinamers en Antilianen wel? En dan te zwijgen over het Nederlands van veel groepen Turken en Marokkanen, waarvan hun gebrekkig Nederlands is verheven to straattaal en navolging vindt bij Nederlandse jongeren die het maar wat stoer vinden om met een Marokkaans accent te spreken…

      Wat is het Nederlands toch boeiend!

      • Ron Geenen zegt:

        “”””””””Woorden als karet = elastiekje, stief = gummetje of nog erger “boendel” = knoop in je veter, werden een keer h
        gebruikt, maar later angstvallig vermeden…””””””””””””””

        Bovenstaande taaltje wordt hier beslist niet gebezigd. Ik bedoel gewoon de uitspraak/klemtoon van de Nederlandse woorden worden hier nog gebezigd op de manier van de jaren 60. Als toen we pas in Nederland waren aangekomen. Intussen hebben de Indo’s zich in Nederland aangepast, ook met de klemtoon op ieder woord en dat hoor je hier heel duidelijk, als ze hier op vakantie komen.
        Dat hoorde ik ook bij de jongeman die opzoek ging naar zijn moeder tov het Nederlands van de mensen uit Indonesie, die het ook nog zeer goed doen.

  3. Anoniem zegt:

    Toen ik Bud zo zag op de televisie,heb ik gelijk gegoocheld vanwege zijn achternaam. In Hollandia is het een bekende naam ook bij ons op de Mulo in DokV.
    Super en respect dat hij zo de mensheid wil dienen.
    Mvg.Jos H Crawfurd.

  4. Anoniem zegt:

    Vandaag;woensdag 2 november 2016 wordt er over adoptie gesproken en gediscussieerd; ook als buitenlander in een willekeurig land verder te moeten leven; geeft een leeg gevoel.
    Zie hoe een Indo zich voelt hier in Nederland; vooral nu er amper zon te bespeuren is.
    Mvg. Jos H Crawfurd.

    • Ron Geenen zegt:

      “””””””””””Zie hoe een Indo zich voelt hier in Nederland; vooral nu er amper zon te bespeuren is.””””””””””””””

      Iedere Indo voelt het anders, maar ik ben een Indo, die slecht tegen koude wind en regen kan. Januari/Februari 1981 heeft het 6 weken en 2 dagen geregen en vaak gestormd. Een paraplu hielp dus vaak niet. Liep van station naar CE Lummus in downtown Den Haag. Heb toen die dagen op een kalender aangemerkt en ben het daarom niet vergeten.

    • bokeller zegt:

      Pak Jos

      Nah is aangevraagd
      siBo

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s