Corinne Poleij en Mary-Ann Struijk presenteerden 20 december hun boek
‘Opgegegroeid in een land dat niet meer bestaat‘ 50 verhalen over Indië, door de gefotografeerden verteld.
De presentatie met als gast Wieteke van Dort was in Toko-Y-Von te Dordrecht
-
...........𝓘𝓷𝓭𝓲𝓼𝓬𝓱𝟒𝓮𝓿𝓮𝓻
Berichten van het heden, maar ook uit het verleden -

- en


Indische Soos -

Recente reacties
- B. Heijden op Indisch in Beeld
- Boeroeng op Radio Marihati
- Toby de Brouwer op Graven oud-KNIL-Militairen , een petitie
- Boeroeng op Graven oud-KNIL-Militairen , een petitie
- Els marissing op Radio Marihati
- Toby de Brouwer op Graven oud-KNIL-Militairen , een petitie
- Boeroeng op Graven oud-KNIL-Militairen , een petitie
- Ben Dankmeyer op Indisch in Beeld
- Pierre H. de la Croix op Blake en Mortimer getekend door Peter van Dongen
- Ray Zijlstra op Blake en Mortimer getekend door Peter van Dongen
- Inpassen - van den Broek op Blake en Mortimer getekend door Peter van Dongen
- Gina van Benthem Klingers op Indisch in Beeld
- Evelyn op Indisch in Beeld
- ronmertens op 4 jan NPO Laurentien Brinkhorst zoekt voorouders
- Denise op Indisch in Beeld
Archief
- Het archief van Indisch4ever
is best wel te filmen !!
...................
...................
.......... Bekijk ook
de archipelsite
met honderden topics.
Zoekt en gij zult vinden. ! Categorieën
Zoeken op deze weblog
Meest recente berichten : Het gebeurde ergens in de Indonesische archipel
-
Thomson
Nassauschool Soerabaja
Depok
Wie is deze familie
Wolff
Tankbataljon Bandoeng 1939
Is de bruid Günther?
Wilde en Waldeck
Brouwer en Hagen
XXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXX
XXXXXXXXXXXXXXXXXX
Kerst 1930 a/b Baloeroan naar Indië
XXXXXXXXXXXXXX
Bertha Lammerts van Bueren-de WitXXXXXXXXXX zwieten 214
Bisch
!!!!!!!!!!!
Detachement Verbruiksmagazijn,
Hollandia
van Hall
Smith
Emy Augustina
Detajongens
von Stietz
de Bar
Soerabayaschool ca 1953
Wie zijn dit ?
Damwijk
Klein
IJsselmuiden
van Braam
Zuiderkruis
Foto
Koster
Versteegh
Baume
Falck
Boutmy
Otto
oma Eugenie Henriette Smith
Meliezer-Andes
christelijk lyceum bandoeng
christelijk lyceum bandoeng
Saini Feekes
Mendes da Costa
Anthonijsz
Bromostraat
Wie?
Tambaksari/Soerabaja-1946
Ornek
van Dijk
.Haacke-von Liebenstein
Theuvenet
Sollaart
Berger-de Vries
Foto's gemaakt door Henrij Beingsick
Augustine Samson-Abels
Samson
Huygens
Hartman
Otto en Winsser
Marianne Gilles Hetarie
Constance en Pauline
Versteegh
Lotje Blanken
Charlotte Hooper
John Rhemrev
Schultze
W.A. Goutier
Otto-Winsser
Bastiaans
Verhoeff
Beisenherz
Stobbe
Wendt-van Namen
Harbord
Pillis-Reijneke
Nitalessy-Papilaja
Reijneke
Oertel-Damwijk
Bruidspaar te Semarang
Daniel
Krijgsman
van Dun
Ubbens en van der Spek
Kuhr
Oertel
Nijenhuis-Eschweiler
Wie ben je
Philippi-Hanssens
Tarenskeen-Anthonijsz
Hoorn-Dubbelman
Mendes da Costa
Palembang
Deze slideshow vereist JavaScript.




































Het zal wel kloppen dat Nederlands Oost Indie niet meer bestaat , al sinds 1945 heet het Republik Indonesia.
Ook zullen wijken , streken veranderen .
En veel import , mensen uit de provincies.
Als ik naar Jakarta kijk , van af 1979 ga ik jaarlijks pulang kampung .
Zie ik Koningsplein , voorheen Lapangan Gambir toen ik nog naar school ging bij de opvolger van HBS CAS ( in mijn tijd werd het SMA Negeri VII- Staatschool nr 7 ) is nu MoNas area (Monumen Nasional) geworden.
Passer Baroe is rommelig geworden , andere sfeer dan in 1960.
Pasar Senen heet nu Atrium Senen .
De rest gaat ook veranderen , Jakarta is een grote bouwput geworden.
Dat geldt voor alle grote steden , Bandung (Dago area, Braga etc), Surabaja, Semarang etc.
De oude stadsgezichten zoals de grote masigit(moskee) , aloon aloon zijn veranderd , wil je de tempo doeloe sfeer “beleven” kan je nog steeds naar oude foto’s kijken .
Foto djadoel , foto djaman doeloe.
In het bijzonder in steden waar veel Nederlanders wonen zoals Soekaboemi ( veel plantage), Garoet , Malang( pensioenstad) , Padang (hoofd comptoire), Medan etc.
Soms zie nog de oude rumah Belanda’s, ex kantoren/banken etc .
Vaak in slechte conditie, soms gerestaureerd tot juweeltjes .
Het is mooi om je herinneringen vast te leggen voor je anak cucu .
Het is een deel van je erfenis/geschiedenis.
Al sinds 1945 heet het Republik Indonesia.
Dat is nog steeds een debate, 1945 of 1949.
Soekarno maakte een fout met zijn proclamatie in 1945.
Men kan geen proclamatie van vrijheid uitroepen als men nog niet vrij is.
Het was een declaratie van vrijheid net zoals “The declaration of independance of the USA in 1776”.
Surya Atmadja zegt/schrijft 31 december 2015 om 10:15: Het zal wel kloppen dat Nederlands Oost Indie niet meer bestaat , al sinds 1945 heet het Republik Indonesia.
Tja … 1945 of 1949 …. there we go again ……
In 1945 proclameerden Soekarno en Hatta de onafhankelijkheid, “at gunpoint” van de pemoeda’s. Maar daarmee was de Republiek Indonesia de facto én de jure nog geen feit. Daar weet Pak Somers alles van.
Doet me denken aan de nieuwe CEO van een onderneming die, om zijn gezag te vestigen, een bordje in de Grote Hal liet ophangen met het opschrift “Vanaf heden, ………. (datum), is onze cultuur veranderd”. Of aan de zebra, die op een dag aan ieder dier op de savanne verkondigde, dat hij een paard was.
Ach … laat die discussie maar zitten. Ik gun Pak Surya zijn trots op zijn geboorteland. In Amsterdam is het ook niet alles.
Pak Pierre
The country and the land still exists, only the actors and the scenarios of their plays change or disappear.
Indie was paradijs voor de oude garde onder ons en ja, dat paradijs bestaat niet meer.
Zelfs geografiesch is zo veel verandered dat ik tevergeefs naar bekende buurten en hun oude sfeer zocht. Sommigen van de tegenwoordige jeugd geloofden niet eens dat ook ik daar geboren was. Zelfs in het land van mijn geboorte was ik alleen met mijn innige herinneringen uit een vervlogen tijd.
“paradijs voor de oude garde ” Valt wel tegen hoor. Binnen die standenmaatschappij was er veel stil gedragen stille armoede. Stand ophouden! Eigenlijk had je er alleen maar als kind een hartstikke leuk leven. Mijn vader moest op tournee met zijn schip op al die buitenposten recepties aflopen. In pakean deftig, met sabel en zo. Meestal stuurde hij de eerste officier, een jonkie, die had in die negorijen ook meer succes bij de dames. En mijn moeder had bij het ophalen van parochiegelden ook wel eens last van haar lichtgetintheid. (waar ze overigens geen probleem van maakte, die witte mensen was ook niet alles).
http://indonesie.actieforum.com/t11774-herinneringen-moet-je-bewaren#26344