18 Responses to ja hoor…daar staat ze weer op de dansvloer om poco poco te dansen.

1. Sylvia Groot schreef:

   17 april 2013 om 23:26

   Ik woonde vanavond de lezing bij van de Tibetaanse lama Amnyi Trulchung Rinpoche in het Patria Centrum te Bussum.
   Hij sprak over vriendelijkheid van hart en denken naar anderen toe, en dat we niet te lui moeten zijn om dit elke dag opnieuw te (be)oefenen.
   Het creeert een prettige omgeving voor de mensen om ons heen en is gezonder voor onze eigen geest.

   De man praatte dan ook vriendelijk over chinezen.

   Beantwoorden
   • eppeson marawasin schreef:

     18 april 2013 om 01:01

     Dag mevrouw Groot, als het inderdaad allemaal zo makkelijk was. Ik waardeer uw bijdragen zéér. De algemene strekking van uw vorengaande reactie kan ik een plaats in mijn denken geven.

     Maar neem nu de Indische Gemeenschap***. Steeds immer en altoos heeft ze keer op keer nederig en vriendelijk de Indische Kwestie aan de Nederlandse Politiek voorgelegd. Resultaat …..?

     Daarom, met alle respect voor de ME en uiteraard de Nederlandse Grondwet en samenleving, hoop ik toch echt dat ze eindelijk eens een keer ‘de beuk’ erin gooit. Het creëert wellicht geen prettige omgeving voor de mensen om ons heen, maar schenkt velen misschien eindelijk hun eigen ‘peace of mind’. Daarbij voortdurend denkend aan Vader en Moeder of Opa en Oma uit Ambon, Bandung, Bogor, Cirebon, Denpasar, Jakarta, Makassar, Malang, Manado, Medan, Padang, Pekanbaru, Semarang, Soerabaja, Surakarta, Yogyakarta, …………, dan lain lain.

     ***Indo’s/Indischen die zich daartoe rekenen

     e.m.

     Beantwoorden
   • Ronny Geenen schreef:

     18 april 2013 om 01:26

     Sylvia Groot schrijft ook: De man praatte dan ook vriendelijk over chinezen.

     Mijn vraag: Wat bedoelt U met dat gezegde?

     Beantwoorden
     • eppeson marawasin schreef:

       18 april 2013 om 02:04

       De spreker is een Tibetaan. Tibet was ooit een zelfstandige staat, maar in 1950 vond er een invasie plaats door het Chinese Rode leger van Mao Tse Toeng (Mao Zedong). Sindsdien is Tibet bezet en opgedeeld in Chinese provincies.

       Veel Tibetanen erkennen het Chinese bewind niet en beschouwen de in exile levende Tenzin Gyatso, de veertiende Dalai Lama*** nog steeds als hun politiek leider.

       Ik denk dat mevrouw Groot met @De man praatte dan ook vriendelijk over chinezen.@ de innerlijke kracht of geestkracht van deze Tibetaanse lama aan de lezer probeert duidelijk te maken. Hoewel zijn land Tibet door de Volksrepubliek China is bezet en geannexeerd kan deze Tibetaanse lama Amnyi Trulchung Rinpoche het toch opbrengen om vriendelijk over Chinezen te praten.

       *** belangrijkste spiritueel leider in het Tibetaans boeddhisme.

       e.m.
     • Ronny Geenen schreef:

       18 april 2013 om 04:20

       Dat heb ik wel begrepen e.m.
       Ik wilde van haar horen wat precies haar strekking is en in welke richting zij wilde gaan.
       Met welke tekst wil zij haar verhaal vergelijken.
     • eppeson marawasin schreef:

       18 april 2013 om 11:56

       @Dat heb ik wel begrepen@

       I C SRY

       e.m.
2. Barbara Pinchetti schreef:

   17 april 2013 om 17:20

   Lieve mensen, ik ben de schrijfster van bovenstaand stukje en ben bestuurslid van Tropenvrienden Den Helder. Ik beschreef een stukje uit mijn jeugd, gevoelens die ik niet begreep als 10 jarige. Want als kind wil je niet anders maar behoren tot de grote massa. Althans, dat was MIJN beleving. Dat ik tegenwoordig anders in het leven sta moge duidelijk zijn. Lees aub het hele verhaaltje en begrijp dan de strekking . Het gaat niet over discriminatie of onbegrepen zijn. Het is ‘zomaar’ iets uit het dagelijks leven; mijn verhaal kan ook die van iemand anders zijn. Voor alle duidelijkheid, ik ben 52 jaar.

   Beantwoorden
   • Boeroeng schreef:

     17 april 2013 om 18:09

     Kijk, een zin viel me extra op en dat vond ik wel sterk als topictitel.
     Het hele stukje daarvoor trof me en ik zette dat als quote.
     Maar mensen moeten de hele column lezen voor een goed begrip :

     Klik om toegang te krijgen tot Suara%20april.pdf

     Nederland, Amerika, China, Zimbabwe, Lapland, …….. overal heeft men neigingen hele bevolkingsgroepen die buitenlands uitzien uit te sluiten…. ‘das nie ons volk, wat motte zij hier ‘
     Noem het wel of niet discriminatie. Het is een feit.
     Ik kom het al heel mijn leven tegen.
     Nee… niet dagelijks, niet wekelijks, ook niet maandelijks…. maar dan weer …. ervaar je iets persoonlijks of je ziet het gericht naar anderen, wel of niet op tv.
     Verder is het prima leven in Nederland, hoor !!
     Vooral doorgaan…. dóóóóóóór maar..
     En ben ik zelf wel zonder zonde .

     Het verhaal van Barbara is het verhaal van velen van onze generatie.
     Opgegroeid in Nederland. Altijd je best gedaan om gewoon Nederlands te wezen, maar onderwijl .. die Indische achtergrond vergeten.
     Sommigen worden ineens verlicht…. (adoehhh… vergeten yah dat Indische… al die jaren ) en gaan dan poco-poco dansen of pasars in Den Helder organiseren…. de redactie van Indisch4ever ging iets doen op het internet.
     Ook een soort pocopoco toh…. deze weblog.?
     

     ps… Ricky op weg naar de 100.000 views, nog even..

     pukul terus, Babs !!!

     Beantwoorden
     • Barbara Pinchetti schreef:

       17 april 2013 om 18:24

       Helemaal goed uitgelegd Boroeng! Volgende keer ff samen poco poco dansen ok?
     • Ronny Geenen schreef:

       17 april 2013 om 18:41

       I fully agree with that statement.
3. Ronny Geenen schreef:

   16 april 2013 om 21:37

   Het gegiechel om mijn achternaam sneed door merg en been, ik werd uitgescholden voor bruine aap. Dat deed zeer.

   Een van de redenen dat zoveel indo’s uit Nederland zijn vertrokken naar andere oorden in de wereld. Het moederland had geen respect en wilde die bruine apen liever kwijt.

   Beantwoorden
   • Sylvia Groot schreef:

     17 april 2013 om 00:19

     Ik hoop niet dat het hier over komt als vloeken in de kerk maar toch wil ik een beetje relativeren. In mijn klas zaten verschillende kindjes van mijn leeftijd die “anders” waren. Die kregen allemaal kwetsende namen vanwege hun anderszijn.
     Vriendje met bril op werd doorlopend brillejood of schele genoemd, vriendinnetje met rood haar heette stoplicht, indo jongetje bruine aap.
     Ikzelf heet Groot en werd daarover dagelijks begroet met het volgende rijmpje:
     “Sylvia Groot, met haar houten poot, ze stikte in het roggebrood, toen was ze dood”, waarna ik de rest van de dag “dooie” werd genoemd.

     Mijnes inziens heeft dat echter weinig van doen met rascisme zoals met name door Ronny Geenen wordt gesuggereerd.
     Het waren namelijk kinderen die hard en gemeen tegenover elkaar konden zijn, zoals dat vandaag de dag overigens nog steeds het geval is.
     Volwassenen zeiden zulke dingen niet tegen kinderen. Ik herinner mij (in Hoensbroek) dat de volwassenen juist lief waren en naar vermogen hielpen om de “bruintjes” (begrip “indo” was nog niet gebruikelijk) thuis te laten voelen in hun nieuwe dorp.
     Die geestesgesteldheid was mijn voorbeeld.
     Sorry Ronny.

     Beantwoorden
     • Ronny Geenen schreef:

       17 april 2013 om 02:00

       Sylvia Groot schrijft:
       Ik hoop niet dat het hier over komt als vloeken in de kerk maar toch wil ik een beetje relativeren. In mijn klas zaten verschillende kindjes van mijn leeftijd die “anders” waren. Die kregen allemaal kwetsende namen vanwege hun anderszijn.
       Vriendje met bril op werd doorlopend brillejood of schele genoemd, vriendinnetje met rood haar heette stoplicht, indo jongetje bruine aap.
       Ikzelf heet Groot en werd daarover dagelijks begroet met het volgende rijmpje:
       “Sylvia Groot, met haar houten poot, ze stikte in het roggebrood, toen was ze dood”, waarna ik de rest van de dag “dooie” werd genoemd.

       Geachte Sylvia:
       Het ligt er maar aan waar je woont, leeft en opgevoed wordt.
       Ik weet het haast zeker dat wat U boven schrijft en ik ook wel herkent van mijn jeugd in Nijmegen, hier in California niet wordt getolereerd.
       Dat sorry Ronny, maakt mij niets uit.
       U leeft en denkt alsof een ieder maar heeft te doen zoals U dat in Nederland heeft meegemaakt. U zit daar met 16 a 17 miljoen mensen, wij hier met ongeveer 350 miljoen en de wereld met ruim 6 miljard.
       Probeer een beetje ruimer te denken.

       Tussen haakjes, mijn echtgenote die ook Sylvia heet, is een wees en toen ze opgroeide in Den Haag was ze een echte tomboy en een ieder die haar uitschold, jongen of meisje, kregen het op hardhandige manier van haar van langs.
     • Pierre de la Croix schreef:

       17 april 2013 om 11:07

       Het schijnt gevaarlijk te worden om te schrijven dat je het helemaal met iemand eens bent, maar ik hoop niet op I4E.

       Welnu dan, gezien mijn persoonlijke ervaringen en die van de wijde kring van Indische (inclusief etnisch Moluks, Chinees, Maleier) kennissen van mijn familie uit de “1ste generatie”, kan ik niet anders dan het volstrekt eens zijn met mevrouw Groot en slechts een héél klein beetje eens met wat de heer Geenen schrijft, kennelijk op grond van zijn ervaring.

       De behoefte om een ander voor gek en raar te verslijten (ik zeg het voor de duidelijkheid maar even cru) is waarschijnlijk zo oud als de mensheid. Een iegelijk die even iets anders is dan “main stream” loopt kans het haasje te zijn, c.q. door de “normalen” belachelijk te worden gemaakt, to begin with. Vooral kinderen kunnen heel wreed tegen elkaar zijn. Dat hebben mijn neefje en nichtje ondervonden toen zij, 8 en 11 jaar oud, als immigrantjes met hun ouders in Adelaide, Australië, neerstreken.

       Laten we dus vooral niet doen alsof mensen in andere landen zich NIET afzetten tegen soortgenoten die “anders” zijn op grond van huidskleur, godsdienst, gewoontes, geslacht, handicap, sexuele geaardheid, rang, stand, kaste, andere vormen van lek en gebrek.

       Bij wet kan van alles zijn geregeld op het gebied van “equal rights” en “equal opportunities”, het menselijk bloed kruipt waar het niet kan gaan. Een Amerindo uit mijn naaste familie, Californiaan sinds 1959 én fanatiek Republikein, verspreidt met genoegen grapjes over Mexicanen, terwijl zijn (klein)kinderen er – volgens mij, en ik heb ook wat in de wereld rondgereisd – net zo uitzien.

       Dat Indische Nederlanders door werkelijke racisten – zij die zich superieur voelen aan mensen van een ander mensenras -onheus zijn of nog worden bejegend geloof ik graag, maar “racisme” en discriminatie op grond van ras en huidskleur was en is niet DE norm in dit goede Nederland. Zelfs Argentijnen van Baskische oorsprong kunnen er koningin worden.

       Wie toch meent geplaagd of gediscrimineerd te worden, die volge mevrouw Sylvia Geenen in haar daden: DE BEUK ER IN.

       Ik ken ook zo’n Tom Boy, 2de generatie, nu 61 jaar. Alle rotjongens vlogen weg als zij eraan kwam.

       Ik moet plotseling denken aan het liedje “A boy named Sue” van wijlen Jantje Contantje Johnny Cash. Over een slimme vooruitziende Pa die zijn zoontje weerbaar wilde laten zijn ….

       Pak Pierre
     • Griselda Molemans schreef:

       17 april 2013 om 13:22

       Lees het geheime rapport-Werner uit 1952, waarin op racistische gronden onderscheid wordt gemaakt tussen blanke en donkergetinte Nederlanders, op basis waarvan het Indische, Molukse en Indo-Afrikaanse Nederlanders destijds vrijwel onmogelijk werd gemaakt om de overtocht naar Nederland te maken. Lees het aandachtig en probeer dan nogmaals te beweren dat de Nederlandse overheid “goede normen” hanteerde. Ignorance is such bliss.
     • Jan A. Somers schreef:

       17 april 2013 om 15:07

       Als we een Indisch mens tegenkomen zegt mijn Zeeuws meisje: een landgenoot. Als ik voor mijn werk ergens naar toe moest, wat iemand uit Indië bleek te zijn (wat ik nog niet wist) zei mij baas (ook uit Indië): die spreekt ons taaltje. Op de HBS in Vlissingen nooit iets gemerkt van vreemde opmerkingen. Juist veel hulp omdat ik een paar jaren gemist had.
     • Mas Rob schreef:

       17 april 2013 om 16:29

       Over de commissie Werner was het antirevolutionaire kamerlid Van Baal bepaald niet mals:
       “Zij gaat ook uit van een rassenleer, die in wezen van Hitler en Alfred Rosenberg niet veel verschilt.” Volgens hem was, volgens mij terecht, de commissie geïnfecteerd met het raciale gedachtengoed van de koloniale samenleving.

       Het is treurig dat Nederland zijn beleid mede op de adviezen van deze commissie baseerde. Volgt hieruit dat de Nederlandse samenleving inherent racistisch was? Dat kun je niet zo stellen. In ambtelijke en politieke kring was het rapport bepaald niet onomstreden. De aanbevelingen bleven geheim vanwege de weerstand en om de vrees voor de impact in Indonesië bij openbaarheid.

       Onbegrip en vooroordelen kwamen op het pad van de repatriant, maar evengoed oprechte belangstelling en hulp. Had de Indische groep zo kunnen opgaan in de Nederlandse samenleving als die werd gekenmerkt door uitsluiting op basis van huidskleur, afkomst en cultuur?
     • Pierre de la Croix schreef:

       17 april 2013 om 21:45

       Geachte mevrouw Molemans,

       U schrijft, kennelijk in reactie op mijn stukje: “Lees het geheime rapport-Werner uit 1952, waarin op racistische gronden onderscheid wordt gemaakt tussen blanke en donkergetinte Nederlanders”.

       Ik neem aan dat u dit hebt geschreven in reactie op mijn observatie dat “racisme en discriminatie op grond van ras (oeps …. welk een afschuwelijk pleonasme ontdek ik nu weer van mijn eigen hand) en huidskleur niet DE norm waren en zijn in dit goede Nederland”.

       Daarmee doelde ik op de stemming onder de Nederlandse bevolking in het algemeen (dus mét erkenning van de uitzonderingen op de regel) en NIET op het beleid van de Nederlandse overheid, noch op wat ene meneer Werner in 1952 in een geheim rapport van zich heeft gegeven.

       Ik heb het rapport – dat blijkbaar niet meer geheim is – niet gelezen en hoef het ook niet te lezen, ik geloof graag wat u daarover schrijft.

       Bovendien heb ik als vroegwijze knaap met grote oren in Semarang in die onzekere jaren direct na de souvereiniteitsoverdracht vele discussies van de ouderen gevolgd over het ontmoedigingsbeleid van het Nederlandse Commissariaat, kennelijk in opdracht van de bazen in Djakarta (Hoge Commissariaat) en Den Haag.

       Ik heb daarover al eerder op I4E geschreven en ook dat later in Den Haag mijn goede vader nog schuimbekkend fulmineerde “Iedere neger (excusez le mot, maar die nu als racistisch beschouwde term gebruikte hij écht) die in Suriname uit een boom dondert is automatisch Nederlander en WIJ, WIJ moesten het BEWIJZEN”.

       Zo onwetend was en ben ik dus niet mevrouw Molemans.

       Maar ik vind desondanks uw slotopmerking “ignorance can be a bliss” niet ongepast. Wie té veel weet kan immers worden doodgeschoten of op andere wijze een vroegtijdig einde vinden.

       Pak Pierre

       P.S. Gelukkig heeft de schrijfster van het aanstichtende topic, Barbara Pinchetti, inmiddels het navolgende geschreven: “Het gaat niet over discriminatie of onbegrepen zijn. Het is ‘zomaar’ iets uit het dagelijks leven; mijn verhaal kan ook die van iemand anders zijn. Voor alle duidelijkheid, ik ben 52 jaar”.

       Wat mij betreft mooi gezegd Barbara enne …. 52 ….. had ik niet gedacht. Bien conservée, madame! Helaas ongeveer een jaar geleden niet in de rij gestaan om met jou (en anderen) de poco-poco te dansen vanwege mijn kakoe knietjes.

       PP