Leo van Maarseveen – een “gewone Indische jongen” deel 1

dsc00831_2Reeds enkele malen was ik aanwezig bij de maandelijkse demonstratie van de Stichting Japanse Ereschulden, wanneer je de straat van de ambassade inloopt zie je hem meteen staan, altijd prominent aanwezig met zijn grote spandoek. Pak Leo van Maarseveen.

Wij raakten in gesprek, hij vertelde over zijn kampervaringen die hij heeft beschreven in zijn boek, uitleg van zijn spandoek,  n over “het incident met de eieren en de krans”……  Dit alles was teveel om zomaar op straat te bespreken dus maakten ik een afspraak bij Pak Leo thuis.pakleo1

“Pukul terus , blijven vechten. Het verhaal van een gewone Indische jongen”, dit staat op de voorkant van het boek, waar hij zijn jeugd en kamptijd, en de periode erna in Holland beschrijft. (Pak Leo is in onderhandeling met een uitgever) In het eerste hoofdstuk verteld hij over de familie en hoe hij als jongen de vooroorlogse jaren in Indi heeft beleefd.

Arthur Leonard van Maarseveen, geboren 25 september 1925 te Batavia. Zoon van Adriaan C.H. van Maarseveen, gepens. assistent resident, en Marsina Wirio di Kromo. Zij woonden aan de Diengweg nr 15 te Batavia. Voor mensen die daar ook vandaan komen zal dit erg leuk zijn om te lezen, de omgeving wordt uitgebreid beschreven, buren, vele namen worden genoemd o.a. van Lingen, van Voorthuizen, Boekholt, Verkerk.

“Wanneer we terugkijken op onze jeugd  hebben we een moordjeugd gehad, iedere dag was er wel wat te beleven, jagen, vissen, zwemmen in de kali, manga’s jatten. Op 8 december ’41 hield dat alles op , en in juni ’42 werd je plotseling man, wanneer je ’t jappenkamp in ging.”      deel 2

Dit bericht werd geplaatst in Indisch in Beeld. Bookmark de permalink .

7 reacties op Leo van Maarseveen – een “gewone Indische jongen” deel 1

  1. Ted Hartman zegt:

    Nelly, wat leuk zoals je het beschrijft. Ben benieuwd naar het vervolg. We kennen elkaar omdat we al zo lang demonstreren, maar hoe men die tijd doorbracht, daar weten we natuurlijk niet alles van.
    Maar je bent terug van vakantie, gezond en wel want het is te merken aan alle nieuwtjes die I4E het lezen zo waard maakt!
    A.s.dinsdag bij leven en welzijn hopen we je weer te zien, nieuws blijft er komen! Yours Ted.

  2. Nelly zegt:

    — want het is te merken aan alle nieuwtjes die I4E het lezen zo waard maakt!– nou Ted, wis m’n partner in “Indo-crime” niet uit hoor, hij heeft keihard gewerkt in z’n uppie terwijl ik mij “tegoed deed” aan de pasta’s en liep te banjeren in de Italiaanse zonneschijn
    Ik zie je morgen weer, en als je kan (als je dit nog leest) zou je ’t laatste magazine mee kunnen nemen aub?
    xx

  3. Ted Hartman zegt:

    Natuurlijk was ‘k Bluebird niet vergeten, hij heeft uitstekende Piekerans enz. laten lezen. Het NieuwsMagazine had ik al klaar gezet en hoop ’t je morgen te geven, Nelly.
    Wonderlijk dat de weersvoorspelling weer positief is voor morgen! Doorrrrgaan maar ! ! !

  4. Maud Guldenaar zegt:

    Gaarne zou ik een gesprek met de heer Leo van Maarseveen hebben. Ik heb nl een Indisch radio programma in Rijswijk, en mijn radioprogramma heet” Maud’s Radio Indigo”.Wij zenden elke Donderdaguit van 18.00 uur tot 19.00uur, http://www.rtvrijswijk.nl via RTV-Rijswijk, aan de Spinetstraat 2.
    Ook via de kabel op 92.9 FM, en Ether 105.9 FM.Kunt u mij hierover contacten via mijn email? Hartelijk dank en tot mail se maar….Hartelijke groeten Maud Guldenaar.

  5. Nelly zegt:

    Hallo mw Guldenaar, ik zal u mailen hierover.

  6. joyce bello zegt:

    Lieve Opa Leo,
    de naam bello zegt u wel wat,meerdere keren
    heeft u met onze papa(max bello) en ook oom hans kampscheur voor de yes gedemonstreerd voor de japanse ambassade,ik heb met u kennis gemaakt op de cerematie van onze paps-
    u was met oom hans kampscheur en die andere
    opa leo aanwezig en na afloop gingen we met
    z’n alleen lekker makan makan.
    tijdens het eten heeft u samen met oom hans
    en andere opa leo over onze paps anekdote’s
    opgehaald over de yes en hoe u in contact bent gekomen met onze paps,dat heeft voor mij een diepe indruk gemaakt.ik mis papa nog
    elke dag,maar ik weet dat hij samen met mama
    over al z’n kinderen,kleinkinderen en achter
    kleinkinderen waakt.
    opa leo met veel bewondering heb ik u artikel gelezen,en dan denkt ik terug aan
    de verhalen wat mama ons verteld heeft over papa tijdens de jappenbezetting,het was geen
    fijne tijd maar de kracht en gelooft hebben
    jullie er door heen gesleept en wat u ook al
    eerder schreeft”poekel teroes”,dat was ook
    een gezegde wat papa vaak riep.
    hoe is het met u en u vrouw?hoop alles naar
    wens,hier met ons allen prima.
    heeft u nog kontakt met oom hans en andere
    opa leo???? doe ze maar de hartelijke groeten van me.
    hoop gauw wat van u te moge horen.
    hele lieve knuffel ook voor u vrouw
    joyce bello.

  7. R.Tofohr zegt:

    Op verzoek van mijn tante Zus, die in Amerika woont heb ik dit boek gekocht. Zij had n.l. te horen gekregen dat zij in het boek voor komt en wil het daarom graag lezen.
    Het blijkt inderdaad te kloppen en ik zal het boek ook z.s.m. aan haar doorsturen.
    Wat mij alleen opviel was dat onze naam niet juist gespeld is. Ik ben namelijk Richard Tofohr, de neef van Zus Tofoor.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.