De erfenis van Hans Boers is  imexbo.site. Vele verhalen, een schatkist met foto’s, veel werk deze te verwerven en te beschrijven.
Het zijn familieverhalen, maar ook van verwante takken of niet zo verwante families en foto’s. Het werd een caleidoscoop van de geschiedenis van Indische Nederlanders te Indië

Hans: Mijn oudste zus Julia bij het graf van haar jonger zusje Petronella. Links van mijn zus is de heer C. Roggen, een aangehuwde en tevens echte neef, weduwnaar van mijn zus Petronella Boers. Op de naamplaat van de grafsteen is het te lezen. Mijn zus Julia heb ik pas leren kennen, toen ik zelf een jaar of 30 oud was.
–
Een heel apart bizar verhaal die kennismaking. Mijn andere zus Miep (Marie) zat ’s een keer in de trein gezeten tegenover een Indische medepassagiere en – zoals het zo vaak Indische dames betaamt – kwamen zij met elkaar in gesprek. Van het één kwam het ander en vielen beiden bijna van hun treinstoelen af, omdat tijdens het gesprek boven water kwam, dat mijn zus Julia een goede kennis was van de medepassagiere. Mijn zus had namelijk al jaren lang vruchteloos getracht onze zus Julia op te sporen via het Rode Kruis en nog meer van dat soort instanties, echter tot dan toe geheel vruchteloos. En zo brak de dag aan, dat mijn zus Julia – die in het oosten van het land toen woonde – de trein in stapte en in Rotterdam uitstapte, waar mijn zus en ik toen woonden, om nader kennis met elkaar te maken