historiek.net: Nieuw onderzoek van historicus Greg Poulgrain stelt dat Soeharto betrokken was bij de coup van 1965 en de moord op generaals, met grote gevolgen voor Indonesië.
De Indonesische generaal Soeharto was in 1965 volop betrokken bij de ‘30 septemberbeweging’ en de moord op zes generaals. Onmiddellijk erna schilderde hij het af als een couppoging van communistische partij PKI. Soeharto’s manoeuvres leidden tot een ongekende massamoord en baanden voor hemzelf de weg naar het presidentschap.
...................
Indisch4ever 
Soehartyo is en blijft een RAT…..eindelijk gingen de ogen van het volk open….wél te laat, maar wat is er eigenlijk veanderd….niks toch ? Onze Nationale kleding de Sarong Kabaya is vervangen voor de pinquin-kleding dat islamitisch is…bah en triest 😪
M.Lazar schreef 19 april 2026 om 16:45 onder meer: “…. maar wat is er eigenlijk veanderd….niks toch ? Onze Nationale kleding de Sarong Kabaya vervangen door ……”.
Dat laatste zet me aan het denken. “Onze” op Indisch4Ever?
Mijn Javaanse grootmoeder (uit Banjoewangi), hoofd van de huishouding, liep altijd in sarong en kabaja. Haar dochters van een Europese vader, mijn moeder en tante, ook in het zelfde huis, dus naar de toen geldende definitie “Indisch” of “Indo-Europees”, gingen altijd “Europees” gekleed.
Zo zie je op oude vooroorlogse foto’s ook de Indische dames en jonge meisjes altijd “Europees” gekleed, met uitzondering misschien van de oude tjangs van gemengden of zuiver inheemschen bloede, in sarong en kabaja.
Wat bedoelt meneer Lazar dan met “ons”? Is of voelt hij zich Indonesisch? Zijn naam klinkt voor mij niet Indonesisch, misschien Armeens van oorsprong en de naamdragers dus in de koloniale tijd ingeschreven als “Europeaan”, net als ik.
Ik hoop dat hij wat licht brengt in mijn duisternis en misschien in die van andere lezertjes.
Pak Pierre,
Volgens mij is er niet veel mis met zijn uitspraak. Waarom zouden wij als Indischen de sarong en kabaya niet als onderdeel van ‘ons’ kunnen zien of zelfs “claimen”? Die kleding hoort óók bij onze geschiedenis en identiteit. Ik heb zelf Indonesische roots; mijn overgrootmoeder van vaderskant was een Indonesische vrouw.
Daarnaast zie ik nog steeds genoeg Indische dames die bij Indische/Indonesische gelegenheden, zoals pasars en kumpulans, in sarong en kabaya verschijnen. Indische mannen dragen daar vaak batik, en ik heb ook wel eens mannen met een peci gezien. Die tradities leven dus gewoon voort binnen de Indische gemeenschap.
Ik heb bovendien een foto van mijn moeder—geboren in Nederland—als jong meisje, samen met haar oma (mijn overgrootmoeder, ook een dochter van een Indonesische vrouw), beiden gekleed in sarong en kabaya. Zij droeg dit tijdens een verkleedfeest op school. Dat doe je niet als er geen enkele binding is met die kleding. Zelf ben ik vroeger ook in een pencak silat-pak (ook Indonesisch) naar een verkleedfeest op school gegaan. Ik heb in mijn kledingkast ook nog een Javaanse tenue liggen. Dat zijn geen losse toevalligheden, maar uitingen van een cultuur die nog steeds deel van ons is.
Mas van Beek
Nog een toevoeging; het klopt dat Indische mensen zich niet dagelijks in batik of sarong en kabaya kleden in Nederland. Logisch. Maar dat geldt tegenwoordig net zo goed voor Indonesië zelf. Ook daar heeft westerse kleding al lang zijn intrede gedaan, nu vaak gecombineerd met religieuze invloeden, zoals het dragen van een hoofddoek.
van Beek schreef 22 april 2026 om 10:23: Pak Pierre, …..
Fijn dat je serieus en vriendelijk reageert op mijn schrijfseltje.
Ik ben ook maar een beobachter van mijn wereldje, het Indische wereldje van mijzelf en per procuratie vooral dat van mijn ouders, grootouders en hun brede Indische vriendenkring.
Nu de eerste generatie Indootjes zo langzamerhand is afgetreden – ik zie en hoor ze niet meer op Pasar Malams en op deze site – zal je het nog even met mij van de generatie satoe setengah en mijn waarnemingen moeten doen. De weerslag daarvan vind je terug in mijn vorige stukje.
Je schrijft “Die kleding hoort óók bij onze geschiedenis en identiteit”. Dat zal wel, maar feit blijft dat Indootjes in de koloniale tijd zich toch voornamelijk “Europees” kleedden om toch vooral niet voor “Inlander” te worden aangezien, met uitzondering van oude tjangs die toch niets meer te vrezen hadden voor hun sociale status.
Dat bepaalde Indo’s zich in Nederland plotsklaps “Indonesisch” in batiks en koeploeks uitdosten had ook een reden: De vrees voor het mislopen van een goede loopbaan was weggevallen en het werd leuk gevonden om op Indische koempoelans – en voor kinderen op schoolfeestjes – te benadrukken dat zij anders waren, nl. Indisch.
Ik heb daaraan nooit meegedaan. Geen behoefte. Ik ben Indo. Ik lijk op een Indo. De kenners zien dat wel. Dat ik voor anderen Thai, Filippino, Mexicaan kan zijn, deert mij niet. Als ik mij in batik zou hullen en koeploek of blankon op mijn kepala zou
zetten, dan zou ik mij voor de buitenwereld als Indonesiër identificeren en dat ben ik niet en zo voel ik mij ook niet.
Duizend jaar geleden heb ik op deze site een stukje geschreven, getiteld “Ein komischer Holländer”. Het werd door Boeroeng verheven tot een topstukje, het had een speciale naam, maar die ben ik vergeten. Het ging over “identiteit”. Misschien nog op te diepen uit de krochten van I4E.
Het enige Indische kledingstuk dat ik me kan herinneren als kind is de hansop. Nu dat ik er aan denk heb ik nooit een Indnesisch of zelfs een totok kind in een hansop gezien.
A.Olive
Leest wat van Beek hebt geschreven en zo voel ik mij nog steeds…. Ook ik heb in mijn kleutertijd een hansop gedragen.
Maar je Europees te kleden en juist bij die tok toks om te laten zien dat je géén Indo ben is het zó kenmerkend 😂😂
De échte Indischen behalve in Nederland ( door de Kou 🥶) dragen vaak bij gelegenheden de Sarongs Kabaya’s…💖
Er is een boek geschreven door prof. Ernst Utrecht “Orde Baru ” in de jaren ’70.Hierin wordt deze periode door Ernst Utrecht belicht . Hij stelde o.a. ook de vraag waarom Suharto niet bij de Lubang Buaja werd vermoord. De vermoeden bestaat dat Suharto zijn “bevriende ” generaals weg wilde ruimen om zo de macht naar zich toe te trekken en de PKI de schuld te geven waarbij er bijna 1 miljoen mensen werden vermoord waaronder vele Chinezen / Pranakans. Na de publicatie van zijn boek werd hij verbannen uit Indonesië.
Het boek is ook nog te koop ( in het Nederlands ) als “De Nieuwe Orde “.
Heel toevallig ben ik aan het herlezen “Omwenteling in Indonesië” van John Hughes, indertijd aangeprezen als standaardwerk over de coup van 30 september/1 oktober 1965 en wat daarop volgde. Gebeurtenissen die vanaf de generaalsmoord in Loebang Boeaja tot uiteindelijk de val van Soekarno, helder beschreven. Ook de prominente rol van Soeharto daarin, vanaf deel V, pag. 64.
Aan te bevelen voor wie geïnteresseerd is. Een oordeel mag ieder lezertje zelf vellen. Ik hoor/lees het gaarne.
René Xavier Liem schreef 17 april 2026 om 19:06: “Er is een boek geschreven door prof. Ernst Utrecht “Orde Baru ” in de jaren ’70.Hierin wordt deze periode door Ernst Utrecht belicht . Hij stelde o.a. ook de vraag waarom Suharto niet bij de Lubang Buaja werd vermoord”.
Hughes schreef (pag. 65) dat Soeharto, als menig Javaan gelovig in het mystieke, op advies van een mysticus naar een plaats moest waar twee wateren samenvloeien en die nacht met zijn zoon ging vissen “op een punt waar de rivier in zee uitmondde”.
Waterdicht alibi.
@PierredelaCroix: ‘waterdicht alibi etc.’- Goh, in die tijd mommelde men zelfs, dat prins Bernard achter de coupe zat. Hij wilde immers toch onderkoning worden van Indië…….!
ronmertens schreef 22 april 2026 om 17:28 onder meer: “Goh, in die tijd mommelde men zelfs, dat prins Bernard achter de coupe zat. Hij wilde immers toch onderkoning worden van Indië…….!”
Een beetje vreemd gemommeld, want in de tijd van de coupe was Indië al > 15 jaar geen Indië meer. Zo naïef was Ber ook niet, hij was met andere zaken bezig.
Het komt mij voor dat het oud nieuws is dat Soeharto actief betrokken is geweest bij de coup.
Er waren altijd wel twijfels of de coup van communistische officieren wel geweest was of opgezet, uitgelokt , vrij baan kreeg met medeweten van Suharto.
Die pro-communistische coup en de moord op enkele generaals was een vrijbrief voor de tegencoup van Suharto & co. Soekarno lieten ze nog even bungelen als president.
Gezien de latere moordpartijen die Suharto & Co stimuleerden is het mogelijk dat ze die communistische coup ook hadden ‘geregeld’