1 Response to Toko Oen, Semarang

1. Pierre H. de la Croix schreef:

   20 december 2025 om 22:30

   Hoe vaak heb ik daar niet op het trottoir vóór Toko Oen gezeten. Met een groot bord Es Shanghai voor mij, of gewoon roomijs. Met moeder, tantes, vader wanneer die uit Bandoeng overkwam. Later, als HBS-sertje, toen ik zakgeld gerechtigd was, met vriendjes.

   Je kon er ook lekker eten. In mijn herinnering is ook blijven hangen de misvormde bedelaar, die zich op handen en voeten op het trottoir voortbewoog. Als jongetje vond ik het volstrekt normaal dat ik, net als alle andere eters, de man een koperen gobang toewierp, waar hij razendsnel op handen en voeten naar toe kroop.

   Nu, vele jaren later, is er compassie. Wat moet die man door zijn handicap geleden hebben. Hoe vernederd zou hij zich hebben gevoeld wanneer een snotjongen als ik hem een gobang toewierp.

   Beantwoorden