bndestem.nl: Het water loopt je in de mond als je zaterdag het Huis van de Westrand in Roosendaal binnenstapt. De geur van saté, gado gado, nasi goreng en andere overheerlijke Indische hapjes komt de vele honderden bezoekers van de tweede Pasar Dalam tegemoet.
Het Indische eten blijkt een belangrijke reden voor de grote belangstelling van de Pasar Dalam. Een andere belangrijke reden is de hartelijke ontmoeting tussen de vele Indische mensen uit de regio maar ook van ver daarbuiten. ,,Veel reclame hebben we niet gemaakt”, bekent voorzitter Linda de Vink van het buurtcentrumbestuur. ,,De tam tam verspreidt het nieuws vanzelf.”
...................
Indisch4ever 
Mr. B. schreef 10 april 2025 om 13:45: “Ja Pierre, ze beweren wel dat ze elkaar verstaan maar ik geloof er geen ene flikker van”.
Dank voor deze ondersteuning van mijn observaties en daaruit voortvloeiende conclusies, Mr. B. Het Maleisische “brek”(van het Britse “brake”) is in het BI gewoon “rem” en het daarvan afgeleide werkwoord “remmen” is volgens mijn moderne kamus “mengerem”.
Ik hoor de Maleisiër al “Brek, brek, brek!!!! gillen tegen zijn mas soepir wanneer die op Java op een djoerang afstevent: Beneden in de djoerang vraagt de Indonesische mas soepir aan zijn Maleisische passagier (ze hebben allebei de val op wonderbaarlijke wijze overleefd): “Loooh, kenapa anda menjerit “Brek, brek, brek”. Saya mengerem keras, tetapi rem saya rusak. Barangkali kurang minyak rem”.
Tja …. wat zei Churchill ook alweer over het Amerikaans Engels en het Engels Engels?
The “British and Americans are two people separated by a common language”.
Enfin, ik houd mij dus maar bij het Maleis en de spelling daarvan die mijn (groot)ouders, ouders, andere familieleden, hun vrienden en kennissen, kortom hun hele groep van 400.000 (500.000?) die na de oorlog uit voormalig Nederlands Indië “door omstandigheden” wegtrokken. Het Pasar (malam) Maleis van de diaspora dus.
Als de Indonesiërs met “Cilacap” gelukkig zijn, dan gun ik hun de pret. Voor mij blijft dat plaatsje aan de zuidkust van Java bij Noesa Kembangan, gewoon “Tjilatjap”.
Toch had die oude spelling van het Maleis ( Nog geen Bahasa Indonesia ) wel wat ! Neem het woord coba ( B.I ) ja hoe spreek je die C nou uit ! Het oude woord Tjoba zegt het al met TJ ! Volgens Pak Pierre gingen de meeste Indo,s weg uit Indonesia omdat ze geen Indonesier wilden worden ! Ja klopt maar er waren nog legio andere redenen ! Door die Bersiap kwam de verstandhouding tussen beide groepen onder het vriespunt en dat in de Tropen ! 🩻Economisch lag die Repoeblik Indonesia jaren 50 op apegapen ! Dat duurde nog tot diep jaren 60 ,terwijl Nederland een economisch revival beleefde ( Komt vooral door dat aardgas uit Groningen ) Tegenwoordig willen steeds meer Indonesische jongeren naar Nederland ( Of de E.U ) komen ,willen ze dan zo graag een Ollander worden ? Welnee gaat allemaal om de uang ! Maar eerste vereiste is dan wel ,Nederlands leren ! Ik zou misschien wel de wintermaanden in een warm tropisch land willen doorbrengen ! Maar eerste vereiste voor mij is dan wel Het Bahasa Indonesia goed leren spreken en dat doe ik echt niet om mij voor een Indonesier uit te geven ! Pure noodzaak ! De meeste Indonesische ouderen spreken geen of slecht Engels .
Als ik geen banden met het land zou hebben, zou ik toch eerder voor Thailand of Vietnam of zo gaan als pensionado. Wat betere voorzieningen en visa mogelijkheden. BI is wel veel eenvoudiger dan de talen daar.
,Cuba betekent proberen”, verklaart De Vink.
Cuba betekent proberen?
,Die poco poco is de traditionele dans die bijna iedereen kent!”
Poco2 is een traditionele dans? Traditioneel?
@ Cuba betekent proberen “” Bijna goed ! Proberen is natuurlijk Coba ,spreek uit Tjoba .Een mooi voorbeeld was die Indonesier die koningin Juliana een koekje aanbood met de woorden “” Coba majesteit !”” Wordt die poco poco ook in de Kraton van Jogyakarta opgevoerd ? 🤣😂 Linda verklaart verder dat in Roosendaal weinig te doen is voor Indische mensen ,oh oh dus voor andere mensen is er wel veel te doen ! Overigens een goed initiatief ! Pukul Terus Linda !
Cuba is Bahasa Melayu, Coba is Bahasa Indonesia.
Poco-poco kan men inderdaad moeilijk een traditionele dans noemen, ze is in de jaren negentig ontstaan in de Noordelijke Molukken. Zulke liedjes in moderne jasjes zijn vaak gebaseerd op traditionele liederen, een beetje vergelijkbaar met ‘la Bamba’. Het werd veel gebruikt in het leger en de politie voor ochtendgymnastiek. En door TV uitzendingen is het landelijk bekend geworden.
Dank je wel voor je uitleg Bernadette ! Heb het al gezien die Poco Poco moeten ze massaal bij die verzorging en verpleegtehuizen in Nederland introduceren ! OCHTENDGYMNASTIEK ! Liefs met een groot scherm erbij ,anders denken die oudjes dat het een klompendans is ! Ja rollators en rolstoelen kunnen ook meedoen ,alleen handjes bewegen ! 😃👩🦽👨🦽➡️👩🦯🧑🦯➡️🏃♀️➡️🛌💃 Forza Orang Tua !
Dit is misschien ook niet slecht Pak Bung. Zoals u ziet vermaakt de TNI zich daar wel op.
Eigenlijk is het momenteel waarschijnlijk nog meer geliefd hier dan de poco-poco. Voor de ambiance en het lijndansen toch. Het lied “gemu fa mi re” wat men meestal Maumere noemt, werd uitgebracht in 2012. De Sikka taal wordt gesproken op een deel van Flores.
Als u luistert vanaf minuut 2:20 hoort u het referein wat normaal gesproken het meest populaire deel van het lied is en wat u waarschijnlijk bekend in de oren klinkt. Het is het linksom en rechtsom gedeelte…
Bernadette S. zegt 9 april 2025 om 05:09: “Cuba is Bahasa Melayu, Coba is Bahasa Indonesia”.
Tja … dat heb je met die spellings- en uitspraakregels die in het geval van Maleisië en Indonesia eenheid van elkaars standaardtaal moesten bevorderen, c.q. bevestigen.
In Semarang reden in mijn jeugd de bussen rond met het opschrift “Bis”. Later wandelend door Singapore viel het mij op dat de bus daar “bas” heette en zo moest worden uitgesproken. Dat laatste kwam natuurlijk van de bekakte uitspraak van “Bus” door de Britten, de ex koloniale heersers op het Maleisische schiereiland.
Maleisiërs en Indonesiërs zullen elkaars krantjes in hun respectieve nationale Bahasa’s misschien wel kunnen lezen, maar toch niet alles zoals de bedoeling was, gegeven de vele leenwoorden uit het Engels met dito uitspraak in de ene Bahasa en het Nederlands in de andere.
Het zal oplettende lezertjes al lang zijn opgevallen dat ik mijn Maleise of Javaanse woordjes in mijn schrijfsels, waar van toepassing, niet in de ejaan baru van de Republik Indonesia spel. Die is van de Indonesiërs. Als ze er gelukkig mee zijn is dat prima. Ik schrijf in de oude Nederlandse spelling omdat alle Indische “repatrianten” het Maleis van hun tijd in DIE spelling meenamen naar Negeri Koud en verder.
Het Maleis in de oude koloniale spelling was niet het moderne Bahasa Indonesia in de nieuwe spelling van de Indonesiërs, maar de taal die zij gebruikten en meenamen in de diaspora. Zij gingen weg omdat zij geen Indonesiërs wilden zijn. Waarom zou hun nageslacht nu ineens net doen of ze het wél zijn. Voortschrijdend inzicht? Ach …… tai koetjing!
Voor de goede orde: Ik ben geen lid of aanhanger van de FIN.
Ja Pierre, ze beweren wel dat ze elkaar verstaan maar ik geloof er geen ene flikker van. Hoe kan een Indonesiër nu weten dat ze in Maleisië met brek de rem bedoelen? En zo zijn er duizenden voorbeelden.
D’r is een Maleisische tekenfilmserie over Upin & Ipin en Bernadette vertelde me dat het hier heel populair was/is. Ik snap er dus bitter weinig van als ik het hoor en moet echt de (Indonesische) ondertiteling lezen. Nou ben ik misschien geen goed voorbeeld maar films en gesprekken in het Indonesisch zijn voor mij geen probleem.