Anne Lot van den Hoek in Trouw 24 jan: Drees zette als premier in 1948 de zogeheten Tweede Politionele Actie in, een zeer gewelddadige militaire aanval waarbij duizenden Indonesische burgers zijn gedood, gemarteld en verkracht. De vernietigende actie was erop gericht om de jonge Republiek te dwingen tot onderwerping aan de Nederlandse federale ‘dekolonisatie’ plannen.
Toen de Indonesische leider Soekarno daar niet mee kon instemmen, moest de Republiek worden geliquideerd. Oud-premier Louis Beel wist Drees in Den Haag over te halen tot oorlog. Drees stemde in uit angst dat het kabinet anders zou vallen, een van de meest immorele beslissingen van een naoorlogse premier ooit.
Bert van den Braak in Trouw 28 jan: Er zijn, ook door de regeringen onder leiding van Drees, fouten gemaakt. En over ernstige mensenrechtenschendingen van Nederlandse kant (‘excessen’) is te lang gezwegen. Ook Drees zweeg, al ontkende hij te hebben geweten van de omvang daarvan. Daarover mag hard worden geoordeeld. Maar het beeld dat Hoek schetst en de nadruk op de rol van Drees miskent de maatschappelijke en politieke omstandigheden waarin het dekolonisatiedrama zich voltrok. Laat iedereen zich rekenschap geven van die context, alvorens te oordelen.
...................
Indisch4ever 
Vadertje Drees wordt voorgesteld als de grote boosdoener in het Indonesie conflict wat sommige goedgelovige historici ons willen doen geloven. Achter deze mythe worden grote vraagtekens gezet.
In dit kader wordt de rol van Louis Joseph Beel, een politicus van KVP huize om onverklaarbare redenen altijd onderbelicht. Hij was weliswaar niet de kwade genius achter het Indonesie-beleid, maar hij had wel een doorslaggevende invloed op de Nederlandse politiek.
Van midden 1946 tot juli 1948 was Louis Joseph Maria Beel premier van het zgn Kabinet Beel I.
Hij was een verklaard voorstander van de federale politiek, die van Indië een Federatie van deelstaten wilde maken, in een Unie met Nederland verbonden. Hij had weinig moeite met militaire acties tegen de Republikeinen, die een dergelijke politiek dwarsboomden. Daarmee zat hij wel op één lijn met ltnt-gen. Spoor en andere diehards.
Onder zijn bewind vond de eerste Agresi Militer Belanda (juli 1947 – augustus1947) plaats, die op Java en Sumatra de Nederlandse Law and Order moest herstellen, maar onder zware internationale druk niet geheel kon worden uitgevoerd.
Na de verkiezingen in 1948, nam Beel, in Indië de hoogste bestuursfunctie over van luitenant-Gouverneur-Generaal Van Mook.
Als Hoge Vertegenwoordiger van de Kroon HvK drong Beel aan tot een tweede Agresi Militer Belanda (december 1948 – januari 1949). Deze actie, met grote tegenzin door premier Drees en zijn PvdA getolereerd, was weliswaar militair een succes, maar een flater van internationale afmetingen.
Mei 1949 kwam het Van Roijen-Roem- Akkoord tot stand, waarbij de Nederlandse federale politiek werd prijsgegeven. In deze concessie aan de Republiek zag Beel aanleiding zijn functie van HvK neer te leggen. Maar dat betekende niet dat zijn politieke rol in Nederland was uitgespeeld.
Beel zag de tekenen des tijds niet. Hij wordt beschouwd als een Nederlandse Staatsman, maar verloochende zijn provinciale afkomst niet.
@PetervandenvandenBroek; ‘min.Drees sr. etc.’- Op 24 sept.1941 ondertekende Nederland het Atlantisch Handvest: elk volk heeft het zelfbeschikkingsrecht! Drees met zijn de SDAP was voorstander voor onafhankelijk van Indonesië! Na 1945 verloochende de hele Nederlandse politiek incl. Drees, dit Indonesisch recht. Vandaar ook de Proklamsi op 17 aug.1945, want van Nederland was niets meer te verwachten. Wat daarna gebeurde was een enorm gedraai om de realiteit te omzeilen; de vorming van federale staten; verdeel en heers etc.. Toen ook deze federale staten in mei 1948 een vergadering hielden met de Republiek zonder(!) Nederland begreep ook hvk Beel, dat Nederland buiten spel lag. Vandaar de 2e politionele actie om de Republiek te elimineren. Wat uiteindelijk tot een debacle leidde.- In dit gehele gedraai was/had Drees een sleutelrol!
@
Beste Boeroeng,
Dank voor uw email.
Ik las het stuk van Bert van den Braak, als reactie op het artikel van Anne-Lot Hoek. Ik stuurde naar de opinieredactie van Trouw mijn analyse van de situatie destijds. Die redactie besloot mijn stuk niet te plaatsen en gaf als reden op dat ik te diep in de geschiedenis was gedoken. Nu heb ik een dergelijk argument niet eerder gehoord âte diep in der geschiedenis duikenâ. Het lijkt me dat voor een goed begrip je juist de tegels van de geschiedenis moet lichten.
Ik denk echter dat Trouw niet de echte geschiedenis wil plaatsen. Die past blijkbaar niet bij de eigen vooringenomen opvatting.
Nu weet ik dat Indisch4ever juist wel de tegels van de geschiedenis wil lichten. Daarom treft u in de bijlage mijn reactie aan. Die kunt u vanzelfsprekend op Indisch4ever plaatsen.
Hartelijke groet,
Bauke Geersing, auteur en publicist over de dekolonisatie van Nederlands-Indië 1945 â 1950.
328 Chemin du Peylon, 83780, Flayosc 0033-610414478
Waadse Poldergracht 9, 1398 DK Muiden, 0031-654354881