De bersiap was ook een kluwen aan geweld

Trouw:
En op Java-Sumatra ging op een gegeven moment het geweld écht alle kanten uit: daar heb je meerdere betrokken partijen: Japanners, Britten, de Nederlanders, Indonesiërs – en binnen de laatste categorie zijn er dan ook nog allerlei facties.” Lang niet altijd zijn, ruim vijfenzeventig jaar na dato, oorzaak en gevolg te onderscheiden: het was te vaak een kluwen aan geweld.
—————-
Sinke: “Vast staat dat er 3723 bevestigde doden aan Nederlandse kant zijn.
—-

Daarnaast tellen Sinke en Captain de 2000 personen mee die in december 1949 nog als vermist geregistreerd stonden en waarvan het waarschijnlijk is dat ze niet meer in leven waren.

Het is ook extreem lastig om het échte slachtofferaantal aan Chinese zijde te vinden. Dat wordt nu wel geschat op 10.000 doden, alleen op Java, voor de periode 1945-1949.

Dit bericht werd geplaatst in diversen. Bookmark de permalink .

14 reacties op De bersiap was ook een kluwen aan geweld

  1. P van Geldere zegt:

    Een kluwen van geweld is zacht uit gedrukt.
    De Inlanders waren op moord uit op van alles dat geen rood wit was.
    Dit onder aan voering van bung Karno en Hatta.
    Het woord Bersiap wilde ze hier niet horen.
    Het waren lafbekken.

    • Boeroeng zegt:

      Soekarno en Hatten hebben niet opgeroepen tot moordpartijen.
      En zij hadden niet de vereiste controle over de daders van etnisch-politiek bruut geweld.
      Vandaar de bersiapkampen.

  2. Boeroeng zegt:

    Citaat Trouw:
    “Het geweld van de bersiap was echt breder. Het was dus zeker géén eenrichtingsverkeer, uitsluitend gericht op Nederlanders, Indo-Europeanen en Molukkers, die door de vrijheidsstrijders vereenzelvigd werden met een poging tot herstel van het door hen gehate koloniale bestuur”, zegt Captain.
    —–
    De meeste Nederlanders waren indo-europeaan. Het onderscheid in deze zin is foutief gesteld.
    En zelfs ontkennend dat indo’s net zo europeaan en Nederlander waren.
    Beter zou zijn de woorden totoks en indo’s te gebruiken. Maar ook totoks die niet Nederlanders waren konden aangevallen worden. Of wie op totok leek.
    Dat ook andere groepen dan Nederlanders werden aangevallen is allang gezegd in Indische kringen, maar natuurlijk spreken mensen allereerst over de eigen doden, geschiedenissen uit familie en kennissenkringen.
    Prima , om die andere groepen ook te vermelden.
    In dit artikel wordt niet gesproken over die andere Indonesische groepen naast de Chinezen.
    En kennelijk zijn de cijfers van Sinke en Captain geldend voor de hele periode 17 aug 1945-27dec 1949 ?

  3. Boeroeng zegt:

    Waarom dat cijfer van de Bersiap zo belangrijk is
    Een eeuwigheid geleden ontmoette ik Herman Bussemaker. Of nou ja: ontmoeten. Ik zag hem, wist wie hij was en van de weeromstuit durfde ik niets tegen hem te zeggen.
    Ik ging een lezing geven, hij zat in de zaal en luisterde.

    Uitleg
    Voor de jongere lezers en lezeressen even wat uitleg.Dr. ir. H. Th. Bussemaker (1935-2015) was een erudiete, strenge en toch ook beminnelijke man. Hij was ondermeer voorzitter van de Vereniging Kinderen uit de Japanse bezetting en Bersiap 1941-1949 (KJBB) en voor mij vooral de auteur van Bersiap! Opstand in het paradijs (2005). Dat is een zwaar boek: het onderwerp. En ook een goed boek, door de degelijkheid ervan en door wat voelbaar is: de persoonlijke ervaring van de auteur ermee.

    Cijfer
    Na de lezing kreeg ik een knikje.Dat was voor mij genoeg om opgelucht en blij te zijn.En nu hij er niet meer is, al langer niet meer, spijt het me nog steeds niet langer met hem gepraat te hebben. Wat zou hij gezegd hebben van dat nieuwe cijfer van zesduizend slachtoffers uit de Bersiap, dat het dekolonisatie-onderzoek gaf?

    Het boek
    Ik nam Bersiap! Opstand in het paradijs uit de stapeltjes boeken in mijn huiskamer en zocht even. Daar stond op pagina 342:Na de Indonesiërs hebben de Nederlanders de hoogste prijs in de Bersiap betaald. Het totaal aantal militaire doden aan Nederlandse kant is niet hoog, maar het aantal civiele doden wel. Schattingen lopen uiteen tussen 3.500 en 20.000 burgerdoden aan Nederlandse kant. Ik ben geneigd om uit te gaan van het hoogste getal, zeker als men het door honger en uitputting voortijdig overlijden van een aantal Nederlandse ouderen en kinderen in de zogenoemde Bersiap-kampen in aanmerking neemt.Het merendeel van de Nederlandse burgers is echter omgekomen bij ontvoeringen en moordpartijen zoals in dit boek beschreven, met een piek in de periode oktober-november 1945.

    Bron: Vilan van de Loo

  4. vandenbroek@libero.it (1953) zegt:

    De cijfers van Captain en Sinke baseren zich op de periode 17 augustus 1945- 31 maart 1946, de gangbare definitie van de Bersiapperiode.
    Sinke zegt bij de presentatie: “Vast staat dat er 3723 bevestigde doden aan Nederlandse kant zijn
    Daarbij tellen Captain en Sinke 2000 personen mee die in december 1949 nog als vermist geregistreerd stonden en waarvan het waarschijnlijk is dat ze niet meer in leven waren”.

    Een beetje vreemde opmerking. In de Bersiap betekende vermist = door Indonesische extremisten Gekidnapt. De Opsporingsdienst Overledenen O.D.O. registreerde dat ook zo en verwachtte dat deze gekidnapte mensen waren vermoord. De onderzoekers hebben het aantal van 3723 verhoogt met 2000 maar dat had al veel eerder kunnen gebeuren.

    Ik neem als voorbeeld de familie Jonathans. In de Nederlandse Dagbladpers ( 29/04/1947) verscheen een artikel over de familie Jonathans bestaande uit een baby van 8 maanden , zeven vrouwen en 10 mannen. Deze werden uit hun woning gekidnapt en naar Meester Cornelis gebracht. Op het Engels golfterrein werden ze op een weerzinwekkende manier afgeslacht. De beenderen werden een half jaar later op aanwijzingen van een dader uit de put opgehaald.

    Opmerkelijk genoeg zijn geen namen van deze groep Jonathans bij de Oorlogsgravenstichting bekend. Ik vraag me af of de familie Jonathans onder die 2000 vermisten vallen. Het is aan zekerheid grenzend waarschijnlijkheid dat deze personen niet meer in leven zijn.

  5. D.J. Sigmond zegt:

    In het pas verschenen rapport over het grote dekolonisatie onderzoek Indonesië wordt gesproken over 3723 doden, verhoogd met 2000 vermisten. Onduidelijk is of het hier gaat over burgerslachtoffers of militairen; dat waren er ook tussen 4600 en 5300 (volgens David van Reybrouck).

    • R.L. Mertens zegt:

      @DJSigmond; ‘vermisten etc.’- Ambarawa okt.1945; Mijn tante werd op onze( 3 families) vlucht naar een beschermde Japanse kamp verwond en…omdat zij op ons geroep niet antwoordde ‘achtergelaten’. Ook van haar broer in Magelang werd toen niets meer vernomen. Echter in 1947 kwamen beiden bij ons in Soerabaja terecht. Mijn tante bleek door een bevriende pemoeda geholpen te zijn, in een ziekenhuis in Jokja opgeknapt en in een beschermkamp opgenomen. Waar ze ook haar broer, de vermiste oom, tegen kwam!
      – Die kampen werden door Nederland als gijzelaars kampen aangemerkt. Echter toen de Republiek bij een overeenkomst die ca. 50.000 ‘gijzelaars’ naar Nederlands gebied evacueerde verstomde de Nederlandse propaganda en steeg de reputatie van de Republiek bij de VN. Nederland verzond toen allerlei aantijgingen/aankleden(!) van de Linggadjatti overeenkomst om die 1e.actie( Product(!), de kas was leeg, de troepen waren op sterkte, te ondernemen. Drees sr.; ‘onze jongens zijn toch niet voor niets hier’. Tot grote woede van de VN; die de actie liet stopen.- Mi. behoren die 2000 vermisten bij die geëvacueerde 50.000! En het aantal van ca. 6000(!) bersiap slachtoffers in het geheel; ook begrepen zijn de pro Nederland geachte; Indonesiërs, Chinezen en andere etnische groepen! – En die hogere getallen ….een zucht naar sensatie!

      • Anoniem zegt:

        Slachtoffers zijn ook degenen wiens bedrijf en hebben en houwen werden gerampokt en/of met de grond gelijk werden gemaakt, Zij(de slachtoffers) moesten op de vlucht slaan om hun leven te redden of werden vermoord zonder een spoor na te laten.

        • vandenbroek@libero.it 1953 zegt:

          Welke slachtoffers werden vermoord zonder een spoor achter te laten?

          Een beetje rare opmerking aangezien Bersiap slachtoffers (september 1945-maart 1946) voornamelijk met slag- en/of steekwapens door Indonesiers werden afgemaakt en daarna in massagraven begraven. Dat laat gewoonweg sporen achter.
          De Oorlogsgravendienst ODO kon vele maanden later (1947 e.v.) op basis van ooggetuigenverslagen (van daders maar ook Indonesische autoriteiten) deze graven traceren en ook nog eens de identiteit van slachtoffers vaststellen.

          Bovenstaande geanonimiseerde opmerking draagt niet bij tot meer duidelijkheid over de Bersiap, in tegendeel. Er wordt welk gepraat over degenen (wie precies) die “vermist” werden, maar later teruggevonden. Maar wat is er gebeurt met degenen die vermist dwz ontvoerd werden in de Bersiap en nooit meer werden teruggevonden? Over die personen gaat het toch? Volgens mij wordt ook hier de prioriteit verkeerd gesteld, het verkeerde verhaal verteld. Dat draagt alleen maar bij tot de Chaos en wanorde. de zelf geschapen chaos en wanorde!

          De zaak wordt nog erger gemaakt door degenen, veelal degenen die die periode zelf hebben meegemaakt, die beweren dat het aantal Bersiapslachtoffers nooit precies te bepalen is. Dit geeft hun het argument om maar verder geen onderzoek te doen. Dat is natuurlijk koren op de molen voor degenen die het woord Bersiap niet eens willen gebruiken voor deze bloedige gebeurtenissen tijdens de Revolusi. Zo blijkt wel
          Hetzelfde laken een pak voor degene die beweert:” En die hogere getallen ….een zucht naar sensatie!”. Ook onverschilligheid kent zijn grenzen.

        • Anoniem zegt:

          Vele slachtoffers werden getjintjangd en in de kali gegooid, probeer maar enig spoor van hen te vinden.De kali Brantas in Surabaya was rood van het bloed van de slachtoffers.Misschien weet de heer vandenBroek hen te vinden met zijn speurhonden. Bovendien wil ik benadrukken dat vele eigendommen, van minderheden, tijdens de Bersiaprtijd werden gerampokt of verwoest, en daarover wordt nauwelijks een woord geuit.

        • vandenbroek@libero.it 1953 zegt:

          Probeer maar eens een spoor van hen te vinden.? Weer zo’n rare opmerking.

          Personen in de Bersiap werden vermist wat in die periode ontvoerd betekende. Ik heb eens voor de aardigheid uitgerekend hoe lang het duurde voordat iemand ueberhaupt opdook. Na 29 dagen kon je er vergif opnemen, dat zo’n persoon dood was. Ik heb het dan wel over Batavia, de cijfers zijn in de kranten van die tijd te vinden. Maar ja als de kranten uit die tijd niet door de Dames en Heren gelezen werden, dan houdt het wel op.

          Ook wat anders De onderzoekers hebben een 2000 nieuwe slachtoffers gevonden. Niemand vraagt zich af wat de identiteit van die slachtoffers is. De onderzoekers zeggen zelf dat ze de cijfers niet getoetst hebben. Lekker resultaat.

  6. vandenbroek@libero.it 1953 zegt:

    citaat: “Mi. behoren die 2000 vermisten bij die geëvacueerde 50.000”!
    Of die 2000 in de 50000 geïnterneerden in Republikeins kampen al dan niet begrepen waren , is al getoetst.
    De identiteit en verblijfplaats van deze 50.000 geInterneerden in zgn “Beschermingskampen (cijfers CIB M. van Delden2007) was al in 1947 bekend. Vermist is her niet het juiste woord maar maakt best indruk op niets-wetenden. Geïnterneerden of zelfs gegijzelden komt meer overeen met de realiteit.

    Tijdens de presentatie werd gevraagd of de onderzoekers het aantal van 2000 getoetst hebben aan andere bronnen, zoals de bijzondere registers van de Burgelijke Stand van Batavia? Het antwoord van dhr Sinke was nee. Zijn uitspraak is waar en gelijktijdig niet waar, heeft dus weinig wetenschappelijke waarde Het cijfer van 2000 blijft zodoende wel in de lucht hangen. Dat niet alleen, onvermeld blijft wat etniciteit, geslacht, leeftijd en beroep van de slachtoffers was, dan zijn het cijfers van geen betekenis.

    Of in de 6000 bersiap slachtoffers ook begrepen zijn de pro-Nederland geachte Indonesiërs (Ambonezen, Menadonezen en Timorezen: met een christelijke achtergrond) Chinezen en andere etnische groepen (welke) kan ook getoetst worden.
    Ook de web site van de oorlogsgravenstichting staan bij een groot aantal van de slachtoffers een foto. een beetje Indo die Indie bewust heeft meegemaakt haalt zo de etniciteit eruit. Als ik mijn moeder (92) vraag of iemand Indo is, dan. geeft ze zonder blikken of blozen antwoord: dat ZIE je toch? Ze ziet zelfs van welk eiland de Indonesiers komen, ze heeft een fijn gevoel voor face recognition.

  7. Anoniem zegt:

    De” z.g. onderzoekers zeggen zelf dat ze de cijfers niet getoetst hebben”. Daarom zin al die cijfers zo mooi afgerond! De waarheid is ver zoek en heel wat anders dan die “cijfers” die zo mooi afgerond zijn.

    • Bung Tolol zegt:

      Ja Anoniem heeft natuurlijk gelijk ! Hanya TUHAN yang tahu ,apa yang terjadi ! Slachtoffers ? Waar ? Wanneer ? Hoeveel ? Alleen GOD weet wat er gebeurt is ! Wat die Onderzoeks-commissie heeft gedaan is gewoon natte vingerwerk ! Maar ja ze worden betaald om resultaten te tonen en die resultaten kunnen gewoon niet aan de werkelijkheid getoetst worden ,want NIEMAND weet het ! BEHALVE ……………………………… maar HIJ zit niet in die Onderzoeks-commissie ! ( Gelukkig maar )

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.