Een Steurtje vertelt: deel 6 – Kwajongens.

Frits Geuther, 2004.

Gekken pesten
Het was een dag van de schoolvakantie. Wij, zes jongens, verveelden ons rot en besloten toen naar het 5 km verder gelegen zwembad Kali Bening te gaan om daar gratis te zwemmen. Het zwembad had kleine bootjes en een trapeze waar je gratis gebruik van kon maken.

Halverwege de wandeling passeerden we het gekkenhuis Kramat, waar ernstige gekken ondergebracht waren. We stopten en keken naar de in de moestuin werkende gekken. We trokken gekke bekken en maakten rare lichaamsbewegingen. Ze deden ons na. Het leek of ze er veel plezier in hadden. Fanatiek werd er gedanst en gehost door de gekken. De oppasser verscheen. Ze gingen weer aan het werk. We zetten onze voetreis voort met de wetenschap: we hebben de gekken blij gemaakt en de niet-gekken waren ook blij.
Stokslagen
Met de stok van deze oppasser maakte ik kennis toen ik nog op de lagere school zat. Tijdens de schoolpauze stond ik opzij van de school stenen te gooien naar Chinezen die voorbij kwamen. Tijdens de catechesatieles had Pa namelijk gezegd dat het woekeraars waren. Een Chinees nam het niet en klaagde bij de hoofdonderwijzer. Ik werd aangewezen als schuldige hoewel er meerdere leerlingen waren die aan het smijtpartij hadden meegedaan. In opdracht van de hoofdonderwijzer werd ik onder begeleiding van de Skolah (toezichthouder van de school) naar huis gebracht en bij Pa afgeleverd. Pa gaf me over aan de oppasser en daar begon het. De stok ging met flinke vaart van links naar rechts en terug. Het hield maar niet op. Je kon alleen maar hard huilen en hard schreeuwen om medelijden op te wekken. Hoewel die slagen pijn deden had ik die liever dan een gratis logies in het hotel Oranje Nassau.

Celstraf
Dat “hotel” was een soort gevangenis met vijf cellen van 2 bij 1 meter met een hard bed en een WC-pot. Een ijzeren deur gaf toegang tot de cel en een getralied venster gaf uitzicht op een prachtige groentetuin met palmbomen. Men zei dat daar ’s nachts spoken en gedaanten ronddwaalden en dat die vaak via het getraliede venster een kijkje in de cel kwamen nemen en de celbewoner grote angst aanjoegen.


Siwah spoken
Sommige jongens kenden een siwah, een landarbeider meestal oud en alleenstaand, die behoefte had aan aanspraak en verhalen vertelde. Ze hielpen elkaar bij karweitjes. Soms kreeg de jongen wat eten van de siwah en het gebeurde ook wel dat de jongen een cent van zijn zakgeld aan de siwah gaf. Het contact bleef soms ook nadat de jongen niet meer bij Pa zat. De verhaaltjes van de siwah waren meestal verhaaltjes van tempo doeloe (vroeger) of over geesten en spoken. Spoken met een holle rug, spoken met paardenvoeten, spoken die in waterplassen of bomen woonden. Spoken die het speciaal op kinderen gemunt hebben.
“Pas op voor mooie vrouwen. Er zijn spoken die de gestalte van een mooie vrouw hebben. En als je straks naar huis gaat en je ruikt de geur van gekookte aardappelen, wees dan op je hoede want je bent in de buurt van een plaats met spoken. Loop deze plaats snel voorbij”. Zei hij.
“Niet leuk dat U ons bang heeft gemaakt”, antwoordden wij. De oude man grijnsde. Waarachtig, onderweg naar huis roken we de geur van gekookte aardappelen. Gauw op een lopen gezet om maar snel weg te zijn van de onheilsplaats. De volgende dag ontdekten we dat die gekookte aardappelgeur uit een huis kwam waar we langs geweest waren. Doordat het donker was en het huis verscholen lag achter bomen hadden we het huis niet gezien.

bron: “Belevenissen uit mijn jeugd in Nederlands-Indië” © 2004, auteur J.F. Geuther.

Volgende keer: Gezondheid en sterfgevallen.

= = = = = = = =

Dit bericht werd geplaatst in diversen. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.