Bibi Breijman wint Het Perfecte Plaatje 2020

Bibi Breijman heeft dinsdagavond de vijfde reeks van het RTL 4-programma ‘Het Perfecte Plaatje’ gewonnen. De 29-jarige influencer treedt daarmee in de voetsporen van Patty Brard, Humberto Tan, Estelle Cruijff en Jamie Westland, die in voorgaande edities als best fotograferende BN’er uit de bus kwamen.   RTL Boulevard

Dit bericht werd geplaatst in diversen. Bookmark de permalink .

16 reacties op Bibi Breijman wint Het Perfecte Plaatje 2020

  1. Mister Bule zegt:

    Toe maar. Een Influencer nog wel.

    Mijn neefje en nichtjes hier hebben wel veel ambitie; ze willen fulltime Youtuber of TikTokker worden. Kan je veel mee verdienen. Beetje reizen, videootje opnemen, wat reclames doen…

    “Asli Guys!”

    Alles is hier nu trouwens ‘guys’ door de Influencers, zelfs de selebriti op TV gebruiken dat woord twee keer in elke zin.

  2. Boeroeng zegt:

    Bibi Breijman verliest familielid na shoot Perfecte Plaatje:
    ‘Negen tumoren in z’n hoofd’Youtuber Bibi Breijman (29) is in diepe rouw na het plotselinge verlies van Rhody, de partner van haar oma. Slechts enkele weken geleden beleefde het stel een bijzondere dag, toen Bibi haar oma Asta (80) fotografeerde voor Het perfecte plaatje. ‘Nog geen week later bleek dat hij negen tumoren in zijn hoofd had zitten’, schrijft ze op Instagram.

    https://www.ad.nl/show/bibi-breijman-verliest-familielid-na-shoot-perfecte-plaatje-negen-tumoren-in-z-n-hoofd~acdccac2/

    • Mr. B. zegt:

      Dit was bijna zo ‘pijnlijk’ voor haar als de val van de trap? Waar ze ook zo uitgebreid over berichtte om nog wat followers erbij te krijgen.

      Sorry voor het cynisme en ik heb echt geen inhoudelijk kritiek of commentaar op mensen die hun verhaal doen zoals in het laatst verschenen boek. Dat kan waardevol zijn, vooral voor het nageslacht en zaken in perspectief plaatsen.

      Maar ik ben dat zo beu, al die mensen die hun hele hebben en houwen op FB / Instagram / JoeTjoep ‘moeten’ posten. Er is geen privacy meer, alle lief en leed wordt openbaar gemaakt en op straat gegooid. Maar het wordt helemaal erg als anderen erbij betrokken worden. De ‘partner van je oma’, alsjeblieft! En hij had wel 9 tumoren!

      En bij de Influencers is het puur opportunisme om maar sponsoring los te krijgen, die tranentrekkende verhalen zoals deze zijn de krenten in de spreekwoordelijke pap.

      https://mediakix.com/blog/sponsored-influencer-content-social-media/

      • Boeroeng zegt:

        Dagelijks je leven beschrijven in film, foto en verhaal is iets van deze tijd , van de jongeren.
        Als Bibi schrijft dat ze wat triest is bij het overlijden van de partner van haar oma , met wie ze een goede relatie heeft. dan zal ze dat wel echt menen.
        Als ze geld krijgt via reclames op haar drukbezochte accounts, dan is dat een reden om dagelijks een goed verhaal te brengen, Wat niet wil zeggen dat ze eigenlijk helemaal niet om haar stiefopa gaf en maar doet alsof.
        Bibi had ter vervanging een leuke foto van haar kind en vader Waylon kunnen plaatsen. Dat vinden de volgers ook prachtig.
        Of ze had tientallen foto’s gemaakt voor dit tv-programma. Met een leuk verhaal erbij… en de volgers komen terug.

        • Mr. B. zegt:

          Ja, maar dat is het probleem niet waar? Op een gegeven moment wordt de ‘baby met het badwater weggespoeld’. De goede en oprechte zaken worden niet meer gelezen en/of geloofd (door mensen zoals mezelf) omdat men teveel laag bij de gronds nonsens en commerciële brol publiceert.

      • Mr. B. zegt:

        Ik wil ook niet vervallen in ‘vroeger was alles beter’. Maar als je ziet wat de Indische jongeren er van bakken en hoe ze in het nieuws komen -geprofileerd als Indisch!- als oppervlakkige Vlogger/Blogger die meedoen aan wanstaltige Oh Oh reality shows of (zoals Serena Verbon) worden neergezet als iemand die alleen met beaty bezig is en waarvoor Indisch betekent “Gado-Gado eten op zondag bij opa”.

        Ik word er treurig van, echt waar. En heb plaatsvervangende schaamte als ik -diepte interviews ahem over- hun culturele bagage zie. Misschien komt het door de ‘donkere dagen voor Kerst’ (alhoewel, het is hier 31° en zonnig) maar ik hoop echt dat onze kinderen, die ook in die leeftijdsklasse zitten, niet zo oppervlakkig worden en meer uit het leven halen. En dan bedoel ik niet materialistisch of financieel.

        • Jan A. Somers zegt:

          Maar wat is dan de het Indisch erfgoed? Rendang! In Nederland is de TTF nu gepromoveerd tot Indisch Erfgoed? Wat doet men daar behalve elkaar ontmoeten? Nasi rames. En een beetje dansi dansi.

        • Anoniem zegt:

          Domme reactie. Stelt ontmoetingen met mensen dan niets voor? Gaat het bij erfgoed alleen om dissertaties?

        • Mr. B. zegt:

          Eigenlijk is erfgoed een beetje raar woord dat in de Nederlandse taal heel beperkend is (gemaakt), als je Wikipedia leest zie je:
          “Erfgoed is de term die men gebruikt om datgene aan te duiden, wat men van de voorouders erft (zie nalatenschap). Het belang van erfgoed wordt door een maatschappij bepaald en gedragen. Met andere woorden, de term erfgoed wordt toegekend aan zaken die mensen waarderen, zich mee identificeren en willen bewaren voor toekomstige generaties. Als fundament van een maatschappij werkt de materie dus ook toekomstgericht.”

          Goed, duidelijk. Maar daarna lees je:
          Immaterieel erfgoed is niet tastbaar erfgoed: oraal erfgoed, dans, muziek, theater, rituelen, ambachten, tradities, …

          Dus eigenlijk wordt de definitie totaal teniet gedaan door de heel praktische invulling zoals ambachten, feesten, dansen en ceremonies.

          In het Engels krijg je iets soortgelijks, van de definitie van heritage: “Heritage is a person’s unique, inherited sense of family identity: the values, traditions, culture, and artifacts handed down by previous generations. … Some families define their heritage primarily as their ethnic, cultural, or national identity…” hou je maar weinig over als men daarmee in de praktijk gebouwen uit het verleden of stoeten en processies en verbranden van de doden bedoelt (cf. UNESCO).

          Identiteit lijkt dus een betere vlag voor de lading. Eten en ontmoetingen en samenkomsten mogen daarbij horen, voor mij niet gelaten. Maar ik hoop echt dat ze -mijn kinderen- iets meekrijgen van mijn vrouw wat bij mij veel minder aanwezig is en wat volgens mij wel degelijk door haar afkomt bepaald is; bijvoorbeeld het belang van familie, een blijvend optimisme, het uitstralen van vriendelijkheid, een soort natuurlijke blijdschap en de mogelijkheid tot genieten van weinig.

        • Pierre de la Croix zegt:

          Nu ik me toch op het maaiveld heb gewaagd, nog even dit in reactie op wat Mr. B. zegt,
          26 december 2020 om 04:35 over “Indisch erfgoed” als iets waarmee mensen zich identificeren en willen bewaren voor TOEKOMSTIGE GENERATIES.

          In dat verband zou ik het (her)lezen van het boek “Indisch is een gevoel” van Dr. Marlene de Vries, socioloog, aanbevelen. Zij deed uitgebreid wetenschappelijk onderzoek naar dat “Indisch gevoel” onder 2de en 3de generatie Indische Nederlanders, welk onderzoek mede werd gefinancierd door Stichting “Het Gebaar”. Het onderzoek vond plaats in het eerste decennium van deze eeuw, het boek kwam uit in 2009. Misschien ook interessant leesvoer voor de meisjes en jongens van Radio Bersama i.o.

          Nu is er inmiddels een 4de generatie volwassen geworden. Nog meer melk in de kopi toebroek hitam ……. .

        • Jan A. Somers zegt:

          “Gaat het bij erfgoed alleen om dissertaties?” Dissertaties zijn geen erfgoed, gewoon wetenschappelijke literatuur. Misschien ben ik niet duidelijk geweest. Ik had het over de TTF, nu benoemd als Indisch erfgoed (dat is wat anders dan gewoon erfgoed in het dagelijks leven). En ik noemde de ontmoetingen daar als de belangrijkste gebeurtenis. Moet je even bij de ingang staan kijken. Al die mensen die elkaar alleen daar op de pasar malam ontmoeten, elk jaar weer.

        • Pierre de la Croix zegt:

          Ach meneer Somers, “dissertatie”. Het was gewoon een hatelijke opmerking van iemand die zich niet kenbaar durft te maken. Een poging tot gehakketak (Boeroengtaal) zullen we maar zeggen.

        • Jan A. Somers zegt:

          “is erfgoed een beetje raar woord” Ik gebruik zo’n begrip in het kader van bestaande registers. Zoiets als rijksmonument, beschermd stadsgezicht e.d. Daar zijn eigenschappen genoemd, en voorwaarden. Maar natuurlijk staat het iedereen vrij daar zelf zaken onder te schuiven. Babi Panggang bijvoorbeeld. Of tjèbokfles. Niks mis mee.

        • Jan A. Somers zegt:

          “een hatelijke opmerking ” Ach ja, je hebt mensen in soorten. Keuze genoeg. Soms niet mijn keuze.

  3. Indorein zegt:

    Bij Beau aan tafel, na haar overwinning van “het perfecte plaatje”, had ze het over haar Indonesische oma ….. hoe Indisch ben je dan??

Laat een reactie achter op Indorein Reactie annuleren

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.