Het Amsterdam van mijn moeder

Foto: Arletta Kaper
In oktober overleed de moeder van Patricia. Haar moeder hield van orchideeën, de reisprogramma’s van Floortje Dessing én lekker eten. Dat eten kwam vooral uit West en Nieuw-West. Deze adressen staan in Patricia’s geheugen gegrift.

Tegen beter weten in geloofde ik dat mijn moeder onsterfelijk was. Toen ik 9 oktober hoorde dat ze was overleden, werd ik ruw uit die droom gehaald. Stil als ze was, is ze ook gegaan. Aan het ontbijt hield mijn moeders hart er plots mee op. 91 is ze geworden: Cissy Jacob-Bulham, in 1929 geboren in een dorpje bij Kediri, Java, Nederlands-Indië.  Westkrant

Dit bericht werd geplaatst in diversen. Bookmark de permalink .

6 reacties op Het Amsterdam van mijn moeder

  1. Bung Tolol zegt:

    Mooie ode aan mevrouw Jacob -Bulham ! Goed gedaan Boeroeng zal een flinke opsteker zijn voor haar familie ! Wat een goed lied eigenlijk !

  2. Bung Tolol zegt:

    Bij de dood van een schaakvriend ,drukte ik die tekst af van “” Indisch kind “” op onze website ,dat werd opgenomen door een gitarist en zanger ,hij zong dat liedje Indisch kind op die begrafenis van XX ,ik was helemaal verbijsterd maar XX was toch helemaal niet Indisch ? Die zanger antwoordde “” Geeft toch helemaal niet ,iedereen vond het prachtig ! ,ze zaten allemaal te huilen !””😁😁😁

  3. Anise zegt:

    Dat zie je hier dus nooit hè; ouderen in verzorgingshuizen.

    Het is iets wat me -met alle nadelen- wel bevalt aan de cultuur hier, een beetje vergelijkbaar met Zuid Europa; de familiale ondersteuning is geweldig. Men zal de (zelfs lastige) oudere niet ergens plaatsen, men neemt en houdt ze in huis tot Het Einde.

    Hetzelfde met mijn moeder; op het moment dat het echt niet meer gaat en mijn zus en ik niet meer voor haar kunnen zorgen, wat misschien niet meer zo lang zal duren, huren we een ‘suster’ in om haar bij te staan. Geen haar op mijn hoofd dat er aan denkt om haar te laten verpieteren in een ‘sterfhuis’.

    Mijn echtgenoot vertelde me wel dat Kangoeroe woningen in West Europa wel steeds populairder worden en dat door de pandemie mensen zelfs hun ouders weghalen uit de Rust- en Verzongingstehuizen en weer in huis nemen, en dat dit financieel niet noodzakelijk onvoordelig is.

  4. Peter van den Broek zegt:

    Het Amsterdam, maar dan van mijn Indonesische grootmoeder. Die woonde in Amsterdam-Oost in de Indische buurt, eerst Perlakstraat 12 en daarna in de Riouwstraat. Ik logeerde in mijn jeugd vaak bij haar. en toen ik later vaak Amsterdam bezocht , ging ik altijd bij haar langs. Ze heeft altijd op zichzelf gewoond en bezocht voor de gezelligheid een bejaardentehuis in de Dapperstraat, ze leunde zogezegd aan. Tijdens een bezoek aan het bejaardentehuisi is ze zittend gestorven, aan ouderdom zou ik maar zeggen. Als ik Amsterdamn bezoek, leg ik op haar graf op de Oostergraafplaats een bloemetje.

    Mijn moeder woont nog steeds in het huis in Rijswijk, waarin ik ben opgegroeid. Ik heb 5 zusters, dus ze is nooit alleen. Ik bel haar trouw op en ik via whatsapp, weet ik on-line waar ze is. Bejaardentehuizen is niks voor Indischen tenminste niet voor mijn familie.

    Ik heb laatst haar levensverhaal opgetekenden misschien puibliceer ik het wel, echte boekenwijsheid wordt het dan.Ik luister best goed naar mijn moeder, ik ben nog niet doof, ach een beetje indisch doof, maar dat is erfelijk.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.