Donor gevraagd

Lieve mensen,
Wij zijn op zoek naar een geschikte stamceldonor voor mijn man, Eduard Tee. De kans op slagen voor ons is het grootst bij iemand met een Chinees-Indonesische achtergrond. Helaas is het aantal geregistreerde Aziatische donoren klein…

Dit bericht werd geplaatst in diversen. Bookmark de permalink .

5 reacties op Donor gevraagd

  1. Anise zegt:

    Erg hoor.

    Als onze reis niet geannuleerd was had ik me aangeboden, Zou het voor een Nederlandse ziekteverzekeraar nu echt niet mogelijk zijn hier (of in Maleisië en Singapore) ziekenhuizen te contacteren? Voor hen is het misschien zelfs mogelijk bij een match een persoon over te halen? Ik neem aan dat het bloed of de beenmerg ook wel redelijk makkelijk te transporteren valt als de ingreep hier plaatsvindt? Of in het extreme geval de patiënt naar zuid oost Azië halen en daar te laten behandelen?

    Ik weet nog hoe moeilijk het voor ons was indertijd -voor een ander ziektebeeld- een buitenlandse behandeling te ondergaan. Volgens specialisten was het absoluut noodzakelijk en zelfs de universitaire ziekenhuizen verklaarden dat de ingreep gewoon het beste in twee gespecialiseerde locaties moest plaatsvinden omdat niemand er in het land er ervaring mee had. En zelfs met relatief lage kosten lag de ziekteverzekeraar dwars en duurde het maanden voor er een goedkeuring kwam.

    Veel succes!

    • Jan A. Somers zegt:

      “verklaarden dat de ingreep gewoon het beste in twee gespecialiseerde locaties moest plaatsvinden” Dat is in onze Delftse regio ook. De ziekenhuizen hebben zich op verschillende onderwerpen gericht, en sturen hun patiënten naar elkaar toe. Zo heb ik uit Delft een openhartoperatie gehad in Den Haag. en vandaar uit komen Hagenaars naar Delft. Nog maar kort daarvoor zou ik voor zo’n operatie naar Nieuwe Gein gemoeten. Voor de patiënt niet erg, die licht gewoon te liggen, wel voor de bezoekers.

      • Jan A. Somers zegt:

        ” licht gewoon te liggen” Stom hé? Ik word oud. Twee jaar geleden merkte ik dat de procedure was aangepast. Je moet je bij je Delfts ziekenhuis de dag vóór de operatie melden. Hier doen ze dan alle voorbereidende handelingen. De volgende dag met de ambulance naar Dn Haag voor de operatie. Daarna, of de dag daarop, weer per ambulance terug naar Delft. Voor mijn openhartoperatie was ik al een dag ervoor in Den Haag. Behalve de medische voorbereidingen kreeg je een excursie naar de operatiekamer en verkoever, met uitleg. Direct na de operatie belde de chirurg naar meisje, die meteen naar me mocht komen kijken. Had ze natuurlijk niks aan. Een slapende vent met slangetjes naar piepende en bliebende apparaten, meer niet. Direct na wakker worden, acht uur na de operatie, keek ik naar mijn drie maten die op dezelfde dag waren geopereerd. Ze leefden nog!

      • Anise zegt:

        Ja, die samenwerking en uitwisseling van expertise is een goede zaak. Wat in dit geval blijkbaar niet echt internationaal gebeurt omdat de persoon zelf op zoek moet gaan naar een donor. Ik vraag me werkelijk af of een verzekering geen meer actieve rol daarin dient te spelen.

        Dat is verder wel een probleem met standaard ziekenfondsen en verzekeringen; BPJS heeft ondanks dat het een nobel streven is, geen bijzonder goede reputatie en je moet -als je het kan veroorloven- eigenlijk wel een privéverzekering afsluiten. Mijn moeder wordt behandeld in Singapore en mijn man gaat -uiteraard- naar Nederland als het moet.

        Mijn broer gaat met mijn neefje die zware hartcomplicaties heeft, elk jaar naar LA ter controle en de ingrepen vonden ook daar plaats. Natuurlijk heb je hier niet het niveau van de westerse ziekenhuizen en als de verzekering het dekt, waarom niet (volgens zijn denkwijze)? Hij heeft daarvoor de ultra dure optie ‘USA included’ moeten nemen. Toch is het raar en inefficiënt want het zou perfect mogelijk zijn de scan en andere test resultaten door te laten sturen naar de VS.

        • R Geenen zegt:

          Ja Anise, het heeft veel met o.a. geluk te maken en waar je woont.
          Mijn nicht Gerdy (Meity) Ungerer woont al sinds 62 in SoCal. Haar man was hoofd van o.a. de werkplaats en instrumentarium van de beroemde Caltech Universiteit in Pasadena. Is medisch 100% verzekerd voor het leven. Een 30 a 35 jaar geleden kreeg Meity hart problemen. Kreeg een pacemaker. Haar hart werd steeds slechter. Mij is verteld dat haar hart slechts 18 slagen per minuut maakt. En normaal gesproken had ze al lang dood moeten zijn. Ze is nu aan haar 7de pacemaker want de doktoren willen geen risico lopen. Haar leeftijd is 92 jaar.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.