Pinda magazine krijgt vervolg als Pindah

Wegens succes verlengd: PINDA magazine. De glossy over het Nederlands-Indische erfgoed verscheen vorig jaar aanvankelijk eenmalig, maar deed het zo goed dat Stichting Indomedia en co-uitgever Hans van Brussel van MIMM B.V. hebben besloten om er een vervolg aan te geven. Eind april verschijnt een tweede editie. Maar wel zonder hoofdredacteur en mede-oprichter Ricci Scheldwacht.PINDA vloog de winkels uit eind vorig jaar. Na een herdruk zijn er in totaal zo’n 45.000 exemplaren verkocht, becijfert Van Brussel. In een lezersenquête gaf 92 procent aan een eventuele tweede editie te zullen kopen.
(…)
Ondertussen is het tweede nummer bijna af. Het verschijnt onder hoofdredactie van San Fu Maltha en Simone Jacobus, die ook bij de eerste editie betrokken waren, en gaat verder onder de naam PINDAH.
Villamedia

Dit bericht werd geplaatst in diversen. Bookmark de permalink .

4 reacties op Pinda magazine krijgt vervolg als Pindah

  1. Elmi zegt:

    Ik ben heel erg benieuwd naar die enquête, is namelijk nergens meer te vinden. Niet op de Pinda-website en ook niet op de Pinda-FB-pagina. Ben nl. wel benieuwd hoeveel (of hoe weinig) mensen hem hebben ingevuld!

  2. R.L.Mertens zegt:

    @ Pindah; waarom niet Pinda pedis genoemd; met recalcitrante/satu darah verhalen.Over Chinees restaurant Tante Mia, A’dam jr.’50; waarvan(concurrentie) beweerd werd, dat kattenvlees in de loempia’s is verwerkt? Met als nr.3 Pinda manis; met romantisch tempo doeloe verhalen; waarom huil toch nona manis?. En nr.4 Pinda nakal; de ondeugende ‘halfbloed verhalen’ van toen en nu . En nr. 5 tenslotte; Pinda boesoek! Over Indische zwendel/krimi etc. En toen, al uit…. failliet!

    • Jan A. Somers zegt:

      “dat kattenvlees in de loempia’s is verwerkt?” Dat was mijn studententijd. Maar mij was verteld dat het hondenvlees was. Nou ja, geen verschil als het geslacht is. De kreet was: de Chinees doet heel veel met vlees. Het probleem was dat voor een student de Chinees het enige betaalbare redelijk goede eten was. Zo kort na de oorlog was de algemene gezondheidstoestand van studenten niet zo best. Veel TBC. Met de opbrengsten van Madurodam werd het in 1947 gestichte studentensanatorium in Laren gefinancierd. Daar is gelukkig verbetering in gekomen met de mensa’s en de studenteneettafels. Ik was serveerder op de mensa in Delft. ‘s-zaterdags werden we door de kok ‘verwend ‘met ‘Irish stew’. Wij noemden dat binnenlands weekoverzicht.

Laat een reactie achter op Jan A. Somers Reactie annuleren

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.