Over mijn ontmoeting met de Koning en het aanstaande staatsbezoek aan Indonesië 

Gewoon een indisch meisje :   ‘In het kader van het aankomende staatsbezoek aan Indonesië bent u uitgenodigd voor een persoonlijke ontmoeting met Zijne Majesteit de Koning en Hare Majesteit de Koningin na afloop van het seminar Indonesia and The Netherlands: a joint future.’ Dat bericht viel een paar weken geleden op mijn digitale deurmat. Ik staarde een paar seconde naar het bericht, slaakte een kreet, maakte een printscreen van die zin en stuurde het vervolgens naar zo’n vijf mensen door. Grote vraagtekens stuiterden ondertussen als skippyballen door de kamer. Wat moest ik hiermee?

Dit bericht werd geplaatst in diversen. Bookmark de permalink .

67 reacties op Over mijn ontmoeting met de Koning en het aanstaande staatsbezoek aan Indonesië 

  1. Boeroeng zegt:

    citaat
    __
    Nederland wroet graag in het verleden, Indonesië kijkt liever vooruit. Het is dan ook de vraag welke aandacht de dekolonisatie van Nederlands-Indië dit jaar krijgt: volgende maand tijdens het staatsbezoek van koning Willem-Alexander en koningin Máxima aan Indonesië, en later als dat land 75 jaar onafhankelijkheid viert.Een verband tussen beide gebeurtenissen? De data liggen in elk geval ver bij elkaar vandaan: het staatsbezoek heeft plaats van 10 tot 13 maart, terwijl het vroegere overzeese gebiedsdeel 17 augustus 1945 als zijn onafhankelijkheidsdatum beschouwt. Er kan bewust naar gestreefd zijn ver bij die datum weg te blijven.
    RD.nl

    • R Geenen zegt:

      @@Nederland wroet graag in het verleden, Indonesië kijkt liever vooruit. @@
      Daar kan je wel eens 100% gelijk in hebben. Reeds eerder geschreven, maar ik herhaal. Had uitgebreid contact met familie van moederskant. Met zowel 3 mensen in Jakarta in de leeftijd van 75, 60 en 40 jaren. Ook met 2 mensen op Sumatra, zowel in Siantar en Medan. Deze laatste heeft een reisbureau. Nadat ik hun vragen had gesteld wat betreft hun bersiap ervaringen, krijg ik niets meer te horen. Blijkbaar wil men er gewoon niet over praten. Wat zeg ik, men wil er zelf niet aan herinnert worden. Heb de oudste nog niet zo lang geleden gebeld en hem duidelijk gemaakt, dat ik er niet meer over zal vragen. En toen zei hij dat het al zolang geleden is gebeurd. Wij zijn het al vergeten. Vermoedelijk is dat de algemene tendens. Trouwens een van mijn Indo vrienden, die in Australië woont, had ook die mening. De Indonesiers hebben hun zwarte bladzijden al lang omgeslagen en weggestopt.

      • RLMertens zegt:

        @RGeenen; ‘wroet graag in het verleden etc.’- Wij wroeten ook in ons nazi verleden, slavernij, veel wijverij etc. Als we naar Indonesië gaan, dan gaan we eerst naar de ambassade; om …..te wroeten. Wij zijn een volk van wroeteraars; zie rtl.boulevaard; Brigitte is door André gedumpt!

      • Jan A. Somers zegt:

        ” De Indonesiers hebben hun zwarte bladzijden al lang omgeslagen en weggestopt.” Interessant materiaal voor de heer Peter van den Broek! Hij probeert namen uit die zwarte Indonesische bladzijden met pijn en moeite te verzamelen. Als u volgende keer met uw Indonesische vrienden spreekt kunt u naar hem verwijzen!

        • R Geenen zegt:

          @@Als u volgende keer met uw Indonesische vrienden spreekt kunt u naar hem verwijzen!@@
          Beter lezen graag. Het zijn allemaal familieleden van moederszijde met de achternaam Chevalier.

  2. P van Geldere zegt:

    R.Geenen heeft gelijk.
    Op vakantie naar Indonesië ging eerst bij de Indonesische ambassade op bezoek.
    Waarom ,omdat het land zo enorm ,regering etc,corrupt is.Na terug in Nederland heb ik ook de Bersiap periode aan gehaald maar daar moest ik niet meer over praten.Ik moest in de toekomst kijken.Voor mij was dit een teken dat de ambassade mensen niet willen herkennen om te bekennen het geen de Indonesiërs ons hebben aangedaan maar wel terug vallen op de acties van de Nederlandse militairen die in opdracht van de Nederlandse regering werkten.

  3. Jan A. Somers zegt:

    “Wat moest ik hiermee?” Makkelijk toch, gewoon gaan of niet gaan. Net waar je zin in hebt. Bij mijn eerste reis naar Indonesië (eigenlijk fout verwoord, ik ging terug, Zeeuws meisje ging naar) ging ik juist niet naar een ambassade. Krijg je het vastgestelde programma te horen. Ik koos voor een week georganiseerde reis. Zou een groep zijn, het bleek met ons tweeën, een gids en een chauffeur. Daar leer je meer van (en bijvoorbeeld ook alle bezienswaardigheden, keurig bijgehouden). Bijvoorbeeld dat ik moeiteloos kon gaan en staan waar ik wilde. Wel met een bosje los geld in je zak voor al die fooien. En als inlogcode het feit dat ik hier was geboren, in een huis achter de kerk en de broederschool. Dan gaan alle registers open. En ben te thuis. En mijn Zeeuws meisje liep daar rond alsof ze er altijd had gewoond.

  4. Peter van den broek zegt:

    Dat seminar “Indonesia and The Netherlands: a joint future” slaat toch helemaal nergens op. Ik kijk veel vooruit en zie daar fantasierijke dingen, maar als ik achterom kijk naar onze geschiedenis, dan zie ik andere en meer concrete gebeurtenissen. Het gaat toch om ons gezamenlijk verleden?

    In de week van 18 Februari was ik ook in Nederland en als ik het geweten had, was ik ook naar dat seminar gegaan. Hoe had ik aan onze koning Willem-Alexander willen uitleggen dat ik aan een kwantitatieve analyse bezig ben van de Bersiapperiode, waarbij Nederlanders en Indische Nederlanders, ik spreek over Indo-Europeanen, en met hen sympathiserenden (Chinezen, Molukkers, Menadonezen en Timorezen) slachtoffers werden van para-militaire en militaire eenheden. Ik bestudeer niet alleen de samenstelling van die slachtoffers, maar ook waar en onder welke omstandigheden ze vermoord werden. Ik ben op zoek naar sporen van ons verleden.
    Die slachtoffers van de Bersiap zijn tot nu toe doodgezwegen, vormen een zwarte bladzijde in onze geschiedenis. Mag ik me toch wel afvragen?

    Als ik dat verhaal van Lara Nuberg lees, the journey off belonging, dan vraag ik me toch af waarover zij het over heeft. Het gaat helemaal over niks, holle vaten klinken het hardst, overdenkingen van een pseudo-filosoof, die het ook niet weet

    Ik ben een gewone Indische jongen en kom uit een Indo-familie die al meer dan 150 jaar in Nederlands-Indie leefde . Hoe langs gaat haar geschiedenis terug in Nederlands-Indie. Dan pas wordt duidelijk wat belonging betekent.
    Mijn zoon is geboren in Zwitserland en heeft daar 5 jaar gewoond. Hij gaat dan toch niet zeuren over zijn belonging to Zwitserland. Hij is wel zo realistisch en Nederlander, gewoon nuchter zijn, ook niet teveel gedronken hebbend zoals Lara.

    • Indisch4ever zegt:

      Over de oma van Lara.
      Oma’s indo-europese wortels gaan 200 jaar terug te Indië met namen als Scipio en Büchel van Steenbergen

    • R.L.Mertens zegt:

      @PetervandenBroek; ‘zeuren over zijn beloning etc.’- Moet eerlijk bekennen, dat het gewoon Indisch meisje toch even zinnige zaken heeft aangeroerd bij de koning. Je moet maar lef hebben om de min punten uit voormalig Nederlands beleid bij de koning aan te kaarten. (hij is tenslotte historisch onderlegd of…is het onderbouwd?)Wellicht is hem ook ‘ter ore gekomen’, dat hij eigenlijk niet welkom is! Neen, prima gedaan Lara..* ‘bersiap slachtoffers doodgezwegen etc.’- Door wie? Al vanaf 1950 is dit onderwerp bij elke gelegenheid/herdenkingen etc. benoemd. Uit den treuren! En altijd met de ‘vinger’ naar die pemoeda’s! Wat onze regering prima uitkomt. – Niemand vraagt zich af; waarom.. en wie de veroorzaker is geweest.

      • Boeroeng zegt:

        Citaat hr Mertens”
        ” …Niemand vraagt zich af; waarom.. en wie de veroorzaker is geweest…. ”
        —–
        Dat wordt best wel veel overdacht in de samenleving. Niet overdrijven svp

        • RLMertens zegt:

          @Boeroeng; ‘veel overdacht in de samenleving etc.’- Ik lees/hoor steeds dezelfde riedels; in een gezagsvacuüm(!) begonnen jonge heethoofden, door Japan opgehitste jongeren etc. -In een gesprek, nav.zijn boek Bersiap, met wijlen Bussemaker noemde hij ook; de afwezigheid van Knil; (toen in tempo doeloe al het verzet al in de kiem werd gesmoord.) Wat denkt Boeroeng zelf? ( zonder overdrijving aub.)
          note; terug naar Bussemaker’s opmerking; waarom is toen niet de ervaren prinses Irene brigade, die in mei’45 toch al ‘werkloos’ was, niet in het kielzog van de Britten in sept.’45 naar Batavia gekomen? Een militaire blunder?

        • PLemon zegt:

          @ niet in het kielzog van de Britten in sept.’45 naar Batavia gekomen? Een militaire blunder?

          # oorzaak en gevolg…

          *** Deze oorlogsmisdaden(bersiap) speelden zich vooral af in de afgelegen binnenlanden van Java en Sumatra, en ook in de stedelijke enclaves die door de Britten dienden te worden beschermd. Nederlandse troepen hadden nog geen toestemming van het Britse interim-bestuur om op Java te landen. Recente onderzoeken (zoals van Dr. Abdul Wahid) komen uit op minstens dertig-duizend slachtoffers, inclusief duizenden vermisten.
          Nabestaanden zwegen over hun ervaringen en hun pijn werd nooit erkend.
          Etnische zuiveringen
          Een voorbeeld is het verhaal van de Nederlandse familie Francken die op een onderneming in de bergen op Oost-Java woonde. Deze familiegeschiedenis is door Inez Hollander in haar boek Verstilde stemmen en verzwegen levens geschreven.
          https://icmonline.ning.com/profiles/blogs/een-weggemoffelde-massamoord-in-indie?xg_source=activity

        • Jan A. Somers zegt:

          “niet in het kielzog van de Britten in sept.’45 naar Batavia gekomen? Een militaire blunder?” Waarom blijft u het toch niet snappen? Dat was toch in Potsdam al afgesproken? Indië zou verhuizen van het Amerikaanse opperbevel; naar SEAC. Weet u het nu weer? Maar misschien heeft Herman Bussemaker Potsdam gemist? Ik, in mijn boek, niet hoor. Gewoon lezen!

        • R.L.Mertens zegt:

          @JASomers; ‘niet snappen etc.’- In Postdam afgesproken? Dat er geen Nederlandse militaire macht in ‘ons eigen Indië’ mocht komen, om het te bevrijden? In het kielzog van Seac. Wel een administratief legertje Nica, als keffende honden! Wat dacht u hoe de Inlanders hier tegen aan zagen, na de capitulatie? Geen Nederlanders; zelf de Japanners bleven: als kamp bewakers! Geert Mak; De eeuw van mijn vader; ‘wat een afgang!’Over snappen gesproken.
          @PLemon;’etnische zuiveringen etc.’- De onderdrukker en hun aanhangers te lijf gaan/te verdrijven. Deden wij ook; andersom!
          ‘oorzaak en gevolg’= geen merdeka, dus bersiap! Moet het nog simpeler?

        • Peter van den Broek zegt:

          Dhr Somers heeft kennelijk een andere mening over de problematiek, waarvan ik d logica niet snapt.

          Over de wijziging van het bevelgebied heeft Bussemaker in zijn boek Bersiap p45, zinnige dingen gezegd
          In eerste instantie viel Sumatra onder Brits commando (SEAC) en de rest van Nederlands-Indie onder Amerikaans bevel (SWPA) van gen. MacArthur. De Nederlandse regering accepteerde deze deling van hun gebied onder twee bevelgebieden, maar dat had nooit geaccepteerd moeten worden. Men had voldoende invloed om dat tegen te houden. Dit leidde tot complexe gezagsverhoudingen waarbij Nederland steeds meer invloed verloor.

          Al lang voor Potsdam was duidelijk dat de Engelsen hun invloedssfeer wilden vergroten, tijdens de Honoloeloe conferentie van augustus 1944 drongen zij aan op uitbreiding. Gen. MacArthur wilde wel Java bezetten, maar het geallieerde opperbevel, gedomineerd door de Amerikanen wilde anders. Bij de Amerikaanse publieke opinie nam de weerzin toe om Amerikaanse levens in te zetten voor de restauratie van het koloniaal gezag in Nederlands-Indie, die zo jammerlijk gefaald had dat bezit ook te verdedigen.

          De Nederlandse regering was wel degelijk op de hoogte van een transfer, de discussie hierover duurde lang en leidde tot onduidelijk optreden, vooral naar de Amerikanen toe.

          Op de dag van de overdracht bevestigde Mountbatten (CO SEAC) in een telegram: —-“you will remember Dutch authorities pressed for all Dutch territory to be controlled by SEAC”….. De nieuwe voorlopige regering onder Schermerhorn protesteerde dan ook niet tegen deze wijziging.

          De Parlementaire EnqueteCommissie PEC heeft de situatie bestudeerd en uitvoerig verslag gegeven

        • Anoniem zegt:

          correctie:…ik de logica niet snap

        • PLemon zegt:

          @. oorzaak en gevolg’= geen merdeka, dus bersiap! Moet het nog simpeler?

          # kèn wel. Immers Bung Karno had ‘m al geproclameerd en gebieden met de tentara bezet. Tja vanuit die positie en een ongeïnteresseerd Brits legertje kunnen benden en opgehitst proletariaat op rooftocht gaan. Als in beschavingen de gewapende macht aan de zijlijn wil staan of het laat afweten dan ruiken de verworpenen hun kansen.

        • Jan A. Somers zegt:

          “die zo jammerlijk gefaald had dat bezit ook te verdedigen.” Ja, en tegen alle adviezen in de vloot de vernieling in had gejaagd.
          “tijdens de Honoloeloe conferentie van augustus 1944 drongen zij aan op uitbreiding.” In Potsdam was al afgesproken dat heel Indië onder SEAC zou komen te vallen. Maar tot die tijd had MacArthur de omgeving van Nieuw-Guinee nodig als springplank. MacArthur had aan Japan al zijn handen vol. Denk er ook om dat dit niet alleen Indië betrof, ook Frans Indo-China!
          “for all Dutch territory to be controlled by SEAC” En dat lukte dan ook niet. Aangezien SEAC (South East Asia Command) niet in staat was geheel Indië te bevrijden, werd Australische hulp gevraagd. De Australische regering was hiertoe slechts bereid indien buiten SEAC een afzonderlijk Australisch opperbevel zou worden geschapen, globaal Borneo en Oost-Indonesië omvattend. Voor de bevrijding van Oost-Indonesië werd een op Borneo aanwezige Australische divisie beschikbaar gesteld.
          De Australiërs lieten, net als MacArthur en in tegenstelling tot Mountbatten, het burgerlijk bestuur volledig over aan NICA (Netherlands Indies Civil Affairs), geheel in lijn met het Civil Affairs Agreement dat met de Amerikanen (South West Pacific Area) was vastgelegd. Dat betekende dat NICA-ambtenaren van het begin af aan in contact en overleg kwamen met de plaatselijke Indonesische besturen en de plaatselijke leidende nationalisten. Die NICA-mensen gingen uit van de afspraken die vlak vóór de oorlog waren gemaakt: een rijksconferentie voor hervormingen op staatkundig gebied. NICA was er klaar voor.
          De Australiërs waren oorlogsmoe, maar de tijdens de oorlog in Australië geformeerde twaalf compagnieën infanterie, gevormd uit Indonesische en wat Nederlandse en Surinaamse militairen, waren uiteraard onvoldoende voor de overname van dat enorme gebied buiten Java en Sumatra. De Australiërs verleenden dan ook steun aan de plannen van de Nederlandse commandant in dat gebied, kolonel C. Giebel: voormalige Nederlandse krijgsgevangenen, ondanks hun slechte fysieke toestand, bewapenen en als KNIL-eenheden organiseren. Overal waar de nieuwe KNIL-compagnieën aankwamen, ruimden de Australiërs met vreugde het veld. Na vertrek van de laatste Australiërs werd het commando weer teruggegeven aan SEAC.
          In tegenstelling tot de chaos op Java en delen van Sumatra, was in een aantal regio’s (Borneo, de Grote Oost, Bangka, Billiton en de Riouw archipel) enige politieke stabiliteit bereikt en waren voorlopige vertegenwoordigende organisaties tot stand gekomen. Op 13 juli 1946 werd in Makassar het gezag over deze gebieden aan de Indische regering (niet de Nederlandse regering!) overgedragen. Die Engelse generaal kon met enige moeite een Brits erepeleton formeren om de vlag te strijken en van Mook had ook maar een handjevol KNIL-ers om de vlag te hijsen.
          “De Parlementaire EnqueteCommissie PEC heeft de situatie bestudeerd en uitvoerig verslag gegeven” Ik ook, zie de selectie hierboven.

        • Peter van den Broek zegt:

          Even opletten en de de tijdslijn aanhouden:
          Honoloeloe conferentie was in augustus 1944 waarbij de Engelsen aandrongen om de bevelsgebieden te veranderen dwz dwz alle eilanden van Nederlands-Indie onder SEAC-bevel.
          De conferentie van Potsdam was in juli 1945. Dus een jaar later.

          Ik haal even een Australische overheidbron aan:
          The decision by the Allies to invade Borneo in 1945 was for the most part POLITICAL. It had only marginal strategic value. General Douglas MacArthur, Commander-in-Chief of Allied forces in the South-West Pacific Area, planned the operation partly to alleviate concerns of the Australian government that its forces were being relegated to operational backwaters, as New Guinea had become. MacArthur had largely left Australian forces out of the most significant operation of this stage of the war – the liberation of the Philippines – with only some warships and a few air force units taking part. The invasion of Borneo was intended to make Australian forces more visible again in pressing home the war against Japan.
          https://anzacportal.dva.gov.au/wars-and-missions/world-war-ii-1939-1945/events/last-battles/landings-borneo

          De Heer Somers vergeet zoals gewoonlijk relevante gebeurtenissen te vermelden zoals de conferentie van Malino op Borneo , waarbij plotseling allerlei Indonesische vertegenwoordigers van deelstaten naar voren traden. Deelstaten die vòòr de oorlogen nooit hadden mogen bestaan., natuurlijk onder de goedwillende leiding van Nederland.

          De Heer Somers kan eindelijk beginnen de juiste feiten op een rijtje te zetten en zijn verhaal te herschrijven.

        • Jan A. Somers zegt:

          ” zoals de conferentie van Malino op Borneo ” Ik kan hier toch niet mijn hele boek kopiëren? Al die door u genoemde zaken zijn bij mij te vinden. Had u ook in de KB kunnen lezen. Ook de overdracht van de Australiërs aan NICA en de groeiende KNIL. Die waren al lang blij naar huis te kunnen. Zie bijvoorbeeld J.J.P. de Jong en zijn bronnen. Ook het gebied waar de GM is herrezen. met ongewapende GMmers, en 100% Indonesische bemanning!
          Citaat over Malino: (zelfplagiaat!): 19.2.4 Malino
          In tegenstelling tot de chaos op Java, was in een aantal regio’s (Borneo, de Grote Oost, Bangka, Billiton en de Riouw archipel) enige stabiliteit bereikt en waren voorlopige vertegenwoordigende organisaties tot stand gekomen. Op 15 juli 1946 werd in Makassar door de Britse opperbevelhebber het gezag over deze gebieden aan de Indische regering overgedragen. Op 16 juli begon in Malino een conferentie met representanten uit die streken over verdere staatkundige ontwikkelingen. Van republikeinse kant werd deze bijeenkomst uiteraard als een marionettenvertoning voorgesteld. De deelnemers, en ook de aanvankelijk sceptisch gestemde journalisten, dachten hier anders over. Voor het eerst ontmoetten mensen uit ver uiteen liggende gebieden elkaar om in een gevoel van vrijheid de toekomst van hun land te bespreken. De gesprekken gaven alle nuances weer tussen het republikeinse merdeka en een nauw en duurzaam rijksverband. Natuurlijk was er geen sprake van een volledige representatie van de bevolking, maar anderzijds was er ook geen sprake van een door de Indische regering geregiseerd evenement. Afgesproken werd dat voor een uitwerking van het staatkundig bestel voor de Malino-gebieden een regeringscommissariaat zou worden ingesteld, ondersteund door een aantal conferentiegangers als buitengewoon lid.
          Spraken in Malino de pro-republikeinen zich veelal uit voor Sjahrir en zijn beleid, op Java was men in republikeinse kringen getroffen door de liberale toon van Van Mook. Het Nederlandse kabinet reageerde nauwelijks; voor minister Jonkman, als minister voor overzeese gebiedsdelen de opvolger van Logemann, ging het om voorlopige besprekingen waarover de Nederlandse regering niet tot een besluit kon komen waardoor een open gesprek in de geest van Malino in de kiem werd gesmoord. Waarschijnlijk had Van Mook weer eens te ver voor de muziek uit gelopen.

        • R.L.Mertens zegt:

          @PLemon; ‘met zijn Tentara bezette etc.’- Dus de Republiek bezette zijn eigen vaderland?
          En toen…gingen benden en opgehitste ( die haveloze,straat arme koelie’s/katjongs; door Japan?) proletariaat op rooftocht! Zonder aanleiding…zonder oorzaak? Zo maar?
          ( oorzaak geeft gevolg) – waarom waren de Britten ongeïnteresseerd? – We zongen toen; eens komt de dag, dat Nederland zal herrijzen. De Britten waren te slap, ze hebben ons in de steek gelaten, ze waren altijd al jaloers op ons Indië etc.

        • PLemon zegt:

          @ Dus de Republiek bezette zijn eigen vaderland?
          En toen…gingen benden en opgehitste ( die haveloze,straat arme koelie’s/katjongs; door Japan?) proletariaat op rooftocht! Zonder aanleiding…zonder oorzaak? Zo maar?

          # Klinkt inderdaad nogal tegenstrijdig als je gebieden fysiek verovert hebt op de verslagen Japanner en afwezige Nederlander tôh? Herbezetten in figuurlijke zin is ws een betere term.
          U snapt toch wel dat de armen en criminelen aangemoedigd door hun politieke leiding, ongestraft denken te blijven omdat o.a. hun tentara ze niet kon of wilde tegenhouden, hierin aanleiding zagen te roven en moorden. Om internationaal gezichtsverlies te beperken werden de bevrijden toch nog in hun kampen teruggestopt en bewaakt.

        • RLMertens zegt:

          @PLemon; ‘herbezetten etc.’- Dus; Inlanders, die hun geboortegrond ‘herbezetten’. En wij, Nederlanders dan? Herveroveren lijkt mij; wat u bedoelt. -Door dat wij er op uit waren voor herverovering (om weer te bezetten!), begonnen ‘die Inlandse crimenelen/armen’ zich tegen ons te verzetten/molesteren, waardoor sommigen van ons zelfs werden beroofd en getjingtjangd…om hun geboortegrond/vaderland te……

      • Peter van den Broek zegt:

        Zinnige vragen?? En kwamen er ook zinnige antwoorden van onze Koning?? Heeft toch weinig te betekenen. Draagt dat bij tot de geschiedkundige discussie over de dekolonisatie?

        Maar wat wel interessant is dat Lara wel aan tafel zat met Remy Limpach, U weet wel die van de “brandende kampongs van generaal Spoor…..”. Laat ik nou net afgelopen vrijdag dat boek in de Koninklijke Bibliotheek in Den Haag ingezien te hebben, ik had toch niets te doen. Wat had Lara hem te vertellen, toch niks toch, ze was veel te veel met zichzelf bezig.

        Dan had ik wel wat vragen aan dr. Limpach. Hij heeft database-achtige technieken gebruikt bij zijn onderzoek, ben ik wel geïnteresseerd naar want ik gebruik EXCEL en dat heeft ook iets met database te maken, althans ik zie mijn zoon bij zijn analyses daarin programmeren. Dat niet alleen, hij heeft ook zinnige dingen over de Bersiap geschreven. Had ik wel met hem daarover in discussie willen gaan.

        Bersiap benoemd? Op de boeken van M. van Delden en Th. Bussemaker na heb ik althans in Nederland weinig zinnigs over Bersiap gelezen. De Amerikaans onderzoeker Frederick, toch niet de eerste de beste boerenul zegt al lange tijd dat Bersiap nader onderzoek behoeft te beginnen bij het aantal slachtoffers.

        • Jan A. Somers zegt:

          “weinig zinnigs over Bersiap gelezen. ” Over de situatie in Soerabaja kennelijk het boek met de meeste details + bronnen van Willy Meelhuijsen niet gelezen.

        • Peter van den Broek zegt:

          zinnige dingen over de Bersiapslachtoffers bij Meelhuijsen?
          Wellicht heb ik iets gemist.

          Zegt hij iets over het profiel van deze slachtoffers zoals de aard en samenstelling ervan?
          Afgezien van de slachtoffers van het Goebengtransport uit welke wijken in Soerabaja kwamen deze vandaan?
          In welke weken vielen de meeste slachtoffers in Soerabaja?
          Geeft Meelhuijsen soms een kwantitatieve analyse van de Bersiapdwz geeft hij aan hoeveel doden en vermisten in de relatief korte Bersiapperiode , eind September-eind November 1946 in Soerabaja vielen?
          Geeft hij een verbinding aan tussen de Bersiap en de Republikeinse interneringskampen?

          En dan praat ik niet over de daders.

          Wellicht kan dhr Somers meer duidelijkheid verschaffen, hij was er tenslotte bij. Graag met duidelijke bron- en paginavermelding.

        • Jan A. Somers zegt:

          “Wellicht kan dhr Somers meer duidelijkheid verschaffen, hij was er tenslotte bij.” Klopt, maar ik moet u teleurstellen. Tot mijn internering op 20 oktober fietste ik elke dag de halve stad door. In het begin hadden de Japanners, samen met de PRI, de zaak goed onder controle. Ik had een keurig briefje van een huisarts met mooie tjaps en een handtekening, en een roodwit speldje van baboe Soep. Het ging fout nadat een tamelijk hoge KM-officier de Japanners naar huis liet gaan, en de PRI werd geïnfiltreerd werd met ander tuig. Maar ik heb slechts één keer een bersiap-actie gezien, op de andere rijweg van de Darmoboulevard. Daar werd een Japanner getjingtjangd. Niet blijven kijken, doorrijden! En in een buurhuis, waarvan de Japanners waren vermoord, ingebroken en een grote hoeveelheid blikconserven buitgemaakt. Plus een goed werkende kortegolfradio! De hele wereld aan mijn voeten! Mijn avonturen van Simpangclub en Werfstraatgevangenis vielen niet onder de bersiap, misschien alleen de ontvangstproblemen bij de gevangenis. Maar ook daar, niet blijven kijken, maar doorlopen! Dat is mijn bersiap. Bij mijn bevrijding was er geen bersiap meer. Saai hé? Mijn moeder en zus hebben ook geen bersiapproblemen gehad, zijn weggevoerd uit Soerabaja.

        • Jan A. Somers zegt:

          ff vergeten: Na de bevrijding lijken bergen. Was niet altijd even fris, getjingtjangd, verminkt, aangevreten, verrot. lichaamsdelen bij elkaar zoeken. Met een briefje over de vindplaats naar de snijzaal van het Katholiek Ziekenhuis aan de Reinierszboulevard brengen, Ons huis was leeggeplunderd. Liggen nu mooi in verzamelgraven (mooie naam voor massagraven). op Kembang Kuning. Als je dat ziet ben je toch een beetje tevreden over je werk.

        • Peter van den Broek zegt:

          Maar hoe ziet bij mij de Bersiap in Soerabaja er uit: ik doe aan kwantitatieve analyse:

          slachtoffers september-december 1945: Totaal: 224 slachtoffers met naam en graf.
          -september: 43
          -oktober: 116, rekening houdend dat ik van het Goebeng transport geen exacte gegevens over het aantal doden en vermisten heb.
          -november: 50, zeer zeker was dat eind november nog massaal Nederlandse of Indo-Europese slachtoffers vielen
          -december: 15

          Maar ik heb ook een lijstje met 202 vermisten/ontvoerden met naam waarvan 80 later als lijk teruggevonden werden.
          Dan heb ik 224 doden en 122 vermisten met naam. Ik heb ergens gelezen dat in Soerabaja 300 doden en 600 vermisten geregistreerd werden. Ik doe aan predictive analysis en Ik schat dat het aantal doden en vermisten/ontvoerden in Soerabaja de 1000 slachtoffers..

          Wat ik eigenlijk mis zijn de adressen van de slachtoffers. Op basis daarvan kan ik best wel een betrouwbare uitspraak doen over het aantal doden en vermisten.
          Ik heb ook een profiel van de slachtoffers samengesteld gebaseerd op big data analysis. Dan blijkt dat de bendes die in organisatorisch verband optraden doelgericht en selectief slachtoffers maakten.

          Dezelfde opstelling kan ik ook voor Batavia, Bandoeng en Semarang maken. Dan kom ik voor de grote steden alleen al op meer dan 4000 doden en vermisten waarvan meer dan de helft met naam bekend is.

          Ik denk dan dat 8000 doden de benedengrens is van het aantal Bersiapslachtoffers en dat een aantal van11262 ook gebaseerd op intuïtie best een getal is dat onderbouwd kan worden.

        • RLMertens zegt:

          @PetervandenBroek; ‘zinnige vragen etc.’- Lara; had de vraag maar gesteld; ‘waarom het koninklijk paar niet op 17 aug. as naar Indonesië afreist’? Die datum is van inmportantie voor wederzijds begrip en de….handelsbetrekkingen!

        • Jan A. Somers zegt:

          “Ik zelf heb wat hogere aantallen in mijn hoofd, maar verder weet ik er niets van. De door u genoemde aantallen zullen correct zijn, maar in een grote stad als Soerabaja heb je er weinig weet van. Als in Amsterdam de ME + Marechaussee het Damrak schoonveegt, gaat het winkelen in de Kalverstraat gewoon door. En als er in Den Haag op het Malieveld wordt gedemonstreerd kan je op het Lange Voorhout rustig zitten. In Delft nu al twee schietpartijen + handgranaat geweest, o.a. in de Breestraat. Heb dat althans in de krant gelezen.

        • Jan A. Somers zegt:

          “slachtoffers met naam en graf.” En een bekend aantal naamlozen met graf.

      • Peter van den Broek zegt:

        R. Limpach wijdt in zijn “brandende kampongs van gen. Spoor” een hoofdstuk aan het Australisch intermezzo. Zijn beschrijving van de hachelijke situatie op Celebes na de Japanse overgave in 1945 wijkt volledig af van die van dhr Somers. Hij moet maar met de billen bloot, wat is zijn bronvermelding of is het een vrije samenvatting? Wellicht is er sprake van voortschrijdend inzicht bij Limpach

        Daarnaast spoort zijn beschrijving van de GM niet met officiële publicaties over de GM die ik in de Koninklijke Bibliotheek inzag en fotografeerde. Op welk schip was zijn vader gezaghebber, dat kan veel duidelijkheid verschaffen?
        GM-schepen waren wel degelijk gewapend, zie de foto’s van de schepen. Ook hier is de vraag van zijn bronvermelding of is het weer zo’n vrije samenvatting?

      • PLemon zegt:

        @ Herveroveren lijkt mij; wat u bedoelt. -Door dat wij er op uit waren voor herverovering (om weer te bezetten!)

        # Het ging toch om de tentara,die ‘heroverde ‘ de gebieden die door Japan en eerder Nederland waren geannexeerd. En daarmee herbezette het voordien eigen bezit dwz nam het weer in bezit terug.

        # definitie : ” Van bezetting is sprake wanneer het grondgebied van een land geheel of deels wordt bestuurd door een ander land, meestal in situaties van oorlog. Wanneer het bezettende land het bezette land formeel aan zijn grondgebied toevoegt, spreekt men van annexatie.

        • R.L.Mertens zegt:

          @PLemon; ‘in situaties van oorlog etc.’- Nou dat was toch Indië, na het voeren van 500 oorlogen, gedurende 3 eeuwen? Recenter; Nederland werd maar(!) 4 jaar door de nazi’s bezet! En door de geallieerden bevrijd. Indië werd door Japan bevrijd(!); vandaar dat de Nationalisten Japan steunden. Met de belofte; onafhankelijkheid. Echter Japan verloor naderhand de oorlog, en …..Nederland, de vorige bezetter(!), die het zelfs toen annexeerde, wilde het wederom ….bezetten/annexeren! Maar daar stak het VN/wereldforum….

    • Peter van den Broek zegt:

      De wortels van mijn Oma gaan terug naar Adam en Eva!!!! Dat voorbeeld over Lara is toch geen vergelijking, die helemaal en helemaal nergens op slaat.

      Ik hoef niet moeilijk te doen om mijn wortels na te gaan. Ik kijk gewoon naar de Asal Oesoel van mijn vader, gecertificeerd door de Japanners. Kijk ik met trots naar mijn grootvaders en verder terug in de Geschiedenis, allemaal Van den Broek met voornamen net zoals ik: Wilhelmus …. Die zijn allemaal met Indo-Europeanen getrouwd en nergens vind ik Javaanse prinsen of edellieden met dubbele namen, gewoon Indisch.

  5. Lord Dendeng zegt:

    Lord Dendeng is mijn naam en ik ben een afstammeling van het roemruchtige Koninklijke Huis Doh Liwit Dendeng Udel. Vele Spanjaarden, merendeels soldaten die in “Italie” waren noemden zichzelf Hidalgos en vele “Italianen” vroegen zich af wie nog werkte in Spanje op het land en in de vele ambachten? “Italie” was deels bezet door Spanje in die tijd.

    • R.L.Mertens zegt:

      @LordDendeng; ‘Dendeng Udel etc.’- Udel ligt toch in het carnavaleske Udeldom/Brabant? Het udelen een soort jodelen is toen door Tirol overgenomen en tot een volkszang uitgegroeid. Met triolenske variaties via de keelstrot! Olga Luwina was toen de beste tiroliste! Zij stierf in 1950( toen de eerste golf repatrianten in Amsterdam arriveerden) als gevolg van verstopte keelstrop. – Ik zelf, ben gek op dendeng. Vooral van tjelleng; dendeng tjelleng met sajur asem. Om te watertanden….of is het: om water te tanden?. Mijn vader was gek op de tjelleng jacht. Zijn jachtvriend leek ietwat op een tjelleng, vanwege zijn hoektanden, Hij noemde zich lord tjelleng. Familie…?

  6. PLemon zegt:

    @ Indië werd door Japan bevrijd(!);

    # Aha, dat verklaart uw aversie tegen de Hollander in het bijzonder, terwijl de Japanner in
    hun korte bezettingsperiode meer inheemse slachtoffers maakte dan de koloniale periode van Nederland duurde.

    *** citaat : De kortstondige Japanse bezetting tussen 1942 en 1945 speelde hierbij een grote rol. De jeugdige daders van de Bersiap waren door de Japanners opgevoed in fascistische jeugdgroepen met sterke anti-Nederlandse en anti-Westerse sympathieën. Belangrijk is dat de Japanse rantsoenering van de rijstsector in 1944 zorgde voor een hongersnood op Java met een miljoen doden tot gevolg. In deze chaos gleden de jeugdgroepen af tot criminele bendes en raakte Arto Nolan, de tolk van Java, van het rechte pad af. Deze chaos was ongekend in de voorgaande drie eeuwen van Nederlands bestuur.
    https://www.hpdetijd.nl/2017-09-27/nederlands-indie-kampen/

    • RLMertens zegt:

      @Plemon; ‘aversie tegen de Hollander etc.’- Ben zelf een Hollander. Maar, zeker kritisch tegen ons verleden. Een verleden met eufemisme/goedpraterij/leugens etc.- Japan was als bevrijder door de Indonesiërs binnen gehaald en beloofde onafhankelijkheid. Het ontpopte zich echter tegen het einde van de (verliezende) oorlog als een bezetter. In vele gevallen nog erger als Nederland; remoesjah, hongersnood eind ’44 die toen meer dan 1 miljoen slachtoffers eiste. Na 3 eeuwen oorlog/ bezetting door Nederland, met zeker meer dan 1 miljoen slachtoffers(!) en de Japanse periode, die als katalysator werkte; vooral zelfrespect opwekte, bracht 1 eis/wens naar voren; never again the life and blood of any nation; merdeka! -Indië was/is het land van de Inlanders= Indonesiërs! Publicist DMG Koch; Een halve eeuw in Indië :’10-’30 jr.; minderwaardig was de positie van de inlander en onvermijdelijk was zijn wrok(!) tegen de Nederlanders. Het is onze regering, die in 1945 ootindisch doof bleef; geen merdeka dus amok/bersiap. Zelfs tegen een wereldforum/VN in, provoceerde Nederland tot (wederom) een oorlog; een herbezettingsoorlog! En dat nb. net(!) na een wereldoorlog! Een schande, wat het ook het resultaat werd!. – fascistische jeugdgroepen; jeugd die zich tegen het fascistisch herbezetting verzette, die Indië was! Fascistisch; olv. een autoritaire gg. met exorbitante rechten, geen democratie (!), concentratie kamp; waar Indonesiërs zonder proces werden geïnterneerd, in een malaria gebied. Waar ze vanzelf in gekte kwamen en zelfmoord pleegden; Boven Digoel. En racistisch ; Europeanen-Inlanders(en Vreemde Oosterlingen). Een land van heersers en dienaren! En die heersers( waartoe ook ik behoor!) hadden inderdaad een tempo doeloe; lief Indië! – En zoals het altijd zal gaan in een wereld van onrecht; het recht zegeviert

    • Peter van den Broek zegt:

      @dhr Lemon gelooft teveel in sprookjes want waarop is de bewering “In deze chaos gleden de jeugdgroepen af tot criminele bendes” gebaseerd? Dat is toch op dat onderzoek van R. Cribb “Gangsters and revolutionaries”, maar Cribb schreef wel dat de situatie op Batavia/Jakarta e.o. dwz het Krawang district was gebaseerd en niet doorgetrokken mag worden naar geheel Java. De Nederlandse propaganda spande het onderzoek van Cribb voor haar wagen en nu gelooft het klootjes volk dat ook.

      Daarentegen heeft de Amerikaans historicus Frederick onderzoek gedaan in Soerabaja en komt tot andere conclusie, maar ja Nederlandse onderzoekers hebben daar geen belangstelling in en kijken de andere kant op.

      • PLemon zegt:

        @ dhr Lemon gelooft teveel in sprookjes want waarop is de bewering “In deze chaos gleden de jeugdgroepen af tot criminele bendes” gebaseerd?

        # Overigens is deze regel een deel vh aangehaalde citaat …maar misschien kwam het voort uit onderstaande feitelijke weergave van de gebeutenissen destijds.

        *** citaat: “Het 16e leger van Japan stelde zijn wapendepots open voor de Indonesiërs en selecteerde een duizendtal officieren en onder-officieren om een regulier leger in Indonesië op te zetten.

        Nationalistische Pemuda’s vormden tot de tanden gewapende groepen met samoeraizwaarden (van de Jappen gepikt of gekregen), klewangs, indrukwekkend lange politiesabels (waar ze meestal als eerste naar grepen) en Hun uitrusting werd gecompleteerd door één of twee pistolen in holsters, een bajonet en een zonnebril. Vaak ook hadden ze vlijmscherp geslepen bamboe-speren bij zich. Enkelen hadden zelfs patroonbanden weten te bemachtigen, die ze kruislings over de borst droegen. Ze reden rond in vrachtwagens die ze van de Jappen hadden geconfisceerd. Trots en vol vuur schreeuwden zij uit alle macht om vrijheid en revolutie: “Merdeka – merdeka”.

        Buiten de kampen werd het erg gevaarlijk; als ze je te pakken kregen, werd je onherroepelijk “getjingtjangt” (in mootjes gehakt) Een zekere Soetomo, die de drijvende kracht was achter deze haarcampagnes tegen alles wat Nederlands was, trok zich niets aan van Soekarno en Hatta, die liever op een constructieve manier en met steun van de Verenigde Naties de vrijheid van hun land wilden bevechten. Het optreden van de extremistische groepen leidde ertoe dat Soekarno en Hatta zich genoodzaakt voelden om totaal onvoorbereid de onafhankelijkheid uit te roepen op 17 augustis 1945.

        Hiermee brak de Bersiap periode aan. Commandant Whitmarsh-Knight, die op dat moment aan het hoofd stond van de 5e Indian Division, getuigde over ene Jack Boer, reserve kapitein bij het KNIL over zijn daadkracht en zijn strategisch inzicht. enz.

        https://icmonline.ning.com/profiles/blogs/bersiap-periode-rita-kopetzky?overrideMobileRedirect=1

        • Peter van den Broek zegt:

          Rita Kopetzky vertelt een mooi verhaal, maar soms klopt de tijdlijn.

          Opmerkelijk dat ze ene Whitmarsh-Knight aanhaalt.
          Whitmarsh-Knight gaf in een verklaring (1953) zelf aan dat hij 2nd-in-command was van de Field Battery of the 3rd Indian Field Regiment RIA (Royal Indian Artillery).
          In oktober 1945 ontsnapte Jack Boer uit Indonesische gevangenschap en werd opgepakt door Britse militairen die hem bij Whitmarsh-Knight brachten. Hij ondervroeg hem, verschafte hem onderdak (refuge) en zette hem in bij Britse militaire operaties in Soerabaja, hij was in dienst en stond onder bevel van het Britse leger. Whitmarsh-Knight gaf in zijn verklaring geen aanduiding van een rang voor Jack Boer.

          Ook bestaat er een verklaring van zijn commandant de ltnt-kol J.F.S. Rendall, die door Boer gered werd uit een zeer benarde en levensgevaarlijke situatie in het Darmo-ziekenhuis. Hij laat zich zeer lovend uit over Boer.

          Deze verklaringen zijn te lezen in het boek van R.L. Klaessen “Macaber Soerabaja 1945”. Klaessen heeft in 1986 van Boer een kopie gekregen van deze verklaringen, maar deze zijn niet terug te vinden in het dossier van Boer zelf.

        • Jan A. Somers zegt:

          “Buiten de kampen werd het erg gevaarlijk; als ze je te pakken kregen, werd je onherroepelijk “getjingtjangt” Hoe dan, ik op mijn fiets op massieve banden?
          “ene Jack Boer, reserve kapitein bij het KNIL ” Volgens eigen zeggen was de heer Boer militie-matroos vliegtuigmaker, stamboek nr D 211. In die functie vertaalde hij “allerlei technische handboeken uit het Engels/Amerikaans, Duits en Frans in voor Nederlanders begrijpelijke taal.”

        • RLMertens zegt:

          @PLemon; ‘het optreden van extremische groepen etc.’- Leidde tot de proklamasi ? Wat een onzin. In die periode tot ca, begin okt.’45 werd bij de kampen ‘ruilhandel/gedekken bedreven. In augustus gingen de kampen open; treinreizen gedaan naar familie etc.- zie de opgenomen brieven in dr.L.Jong dl.11. Men hoorde merdeka….volgens de kamp bewoners; een soort heil Hitler;zie de uitgave kampboeken 1946/47. De kreet bersiaaaap kwam na het vlag incident in Soerabaja half sept.’45. In Ambarawa op de aloon2; fanatieke bijeenkomsten! En na afkondiging van Soekarno’s voedsel boycot 5/6-okt.’45; boenoeh belanda!

        • Jan A. Somers zegt:

          “De kreet bersiaaaap kwam na het vlag incident in Soerabaja half sept.’45.” Heeft niks met het vlagincident te maken. Op 21 september arriveerde kapitein-ter-zee P.J.G. Huyer met een kleine staf, als eerste geallieerde vertegenwoordiger in Soerabaja. Huyer had van Patterson, op verzoek van Helfrich, opdracht gekregen de havens van Soerabaja te inspecteren. Nog dezelfde avond diende schout-bij-nacht Shibata bij Huyer een verzoek aan Patterson in om een deel van de Japanse troepen over te brengen naar een reeds in gereedheid gebracht concentratiepunt in Poedjon, een bergdorp nabij Malang. Het is niet duidelijk of Huyer een goed inzicht had in de revolutionaire situatie en de plaats van de Japanners daarin; hij gaf Shibata toestemming voor de gevraagde evacuatie waarna een groot deel van de Japanse manschappen naar Poedjon vertrok.
          Na het uitbrengen in Batavia van zijn rapportage, kwam Huyer op 29 september in Soerabaja terug met de opdracht van Patterson de overname van Soerabaja door de Britten voor te bereiden. Shibata kreeg van hem de opdracht voorbereidingen te treffen voor de komst van de geallieerde troepenmacht. Shibata riep direct 3000 man terug uit Poedjon, zij werden echter bij aankomst op het station door pemoeda’s gevangen genomen. Nog dezelfde avond werd door een groep voormalige Peta, Heiho en Seinendan-soldaten een actieplan opgesteld: het mobiliseren van het (kampong)volk met de kreet siááááp, het gevangen nemen en ontwapenen van Japanse militairen en het bezetten van de telefoon- en telegraafkantoren.

        • R.L.Mertens zegt:

          @JASomers;’niets met het vlagincident te maken etc.’- Oh neen. De eerste(!) heldendaad van de pemoeda’s om de gehate driekleur van de kompenie te verscheuren tot merah putih! Gevier in Ambarawa met grote samenkomst op de aloon2. Waarbij de kreet bersiap veelvuldig en fanatiek werd geuit. Alsook; awas mata moesoeh/pas op spionnen! Dat was ook het begin, dat wij, buiten de kampen, naar ons dreigend/vijandig werd gestaard/gewezen! dr.H.Roeslan Abdulgani was erbij: ‘daar kwam bij, dat in Soerabaja op 19 sept.(’45) een groep Hollanders en Indischen de Hollandse driekleur hesen en uitdagend de mensen irriteerden door om het hotel een gewapende macht te vormen. Het gevolg was een algemene ‘siaaaap’ kreet!

        • Jan A. Somers zegt:

          De bersiap was in Soerabaja pas mogelijk na het vertrek van de Japanse militairen, 29 september 1945. Het vlagincident van 19 september was in een kwartiertje voorbij. De dag daarop een demonstratie in de Stadstuin, was geen bersiap maar een PRI-betoging. Daarna redelijk rustig tot ca. 15 oktober. Aangezien ik op 20 oktober werd opgepakt (geen bersiap!) heb ik niet veel bersiap meegemaakt. Kon mij in de stad vrij bewegen, elke dag. Op mijn zo langzamerhand welbekende fiets. In het gebied Goenoengsari (de melkerij), Darmo, de Embongs, Simpang, Toendjoengan (Rode Kruis). Mijn moeder en zus zijn omstreeks begin november opgepakt en weggevoerd. Hebben in hun woonwijk Darmo ook nauwelijks bersiap meegemaakt. Wel naderhand, slag om Soerabaja, leeggeplunderd, bersiap!. Met de achtergebleven bewoners vermoord, konden wij na de slag bergen.

        • Jan A. Somers zegt:

          De tijdlijn klopt niet! “Het optreden van de extremistische groepen leidde ertoe dat Soekarno en Hatta zich genoodzaakt voelden om totaal onvoorbereid de onafhankelijkheid uit te roepen op 17 augustis 1945″.Klopt in zijn algemeenheid. Maar ” aan het hoofd stond van de 5e Indian Division”, die divbisie kwam pas op 10 november 1945 in Soerabaja in actie!

        • R.L.Mertens zegt:

          @JASomers; ‘het vlag incident etc.’- In een kwartiertje voorbij? De samengestroomde massa, die ladders haalden, na boven klommen tot aan de vlaggenmast(zie de foto’s) en dan de driekleur afscheurden tot rood/wit. Onder toejuichingen/aanmoedigingen van het samen gestroomde publiek etc. Dan weer naar beneden, de ladders verwijderen , afvoeren etc. Dat allemaal in 15 minuten? – Realiseer u wel, wat dit voor een impact op het publiek heeft gebracht? Als een lopend vuurtje ging het door de stad en daarna door heel Indonesië. De Hollandse vlag verscheurd en het rood/wit in top! De pemoeda’s in Ambarawa blaken van moed en trots! Fanatiek werd er gebruld ; siaaaaap!
          note; U klinkt (nog)steeds als onze voorlichtingsdienst/propaganda; zomaar een incidentje etc.
          Echter intussen; werden ‘de messen geslepen’!.

        • PLemon zegt:

          @ het vlag incident etc.’- In een kwartiertje voorbij?

          # in deze versie niet waarschijnlijk?

          *** Citaat : Het vlag-incident gebeurde op 19 september 1945. In het Oranje-hotel in Soerabaja was een inlichtingenteam van de RAPWI (Recovery of Allied Prisoners of War and Internees) gestationeerd. Toen vaandrig Lansdorp en ex-geïnterneerde J.L. Boer de Nederlandse vlag hesen, lieten de Indonesiërs zich daardoor provoceren. Ze bestormden het Oranje-hotel en scheurden de blauwe baan van de vlag en hesen de Indonesische rood-witte vlag. Tegenover het Oranje-hotel was een Rode-Kruispost ingericht met de eerste teruggekeerde geïnterneerden. Er ontstond een heftig gevecht tussen de twee groepen, dat door een Japanse militaire patrouille werd beëindigd. Lees voor de bersiap in Soerabaja: A.C. Broeshart (red.). Soerabaja, beeld van een stad. Asia Maior, Purmerend 1994

          *** Na de oorlog, tijdens de bersiap, heeft Lilian verschrikkelijke dingen gezien. Eén herinnering: op zoek naar haar broer fietst zij door de uitgestorven straten van Soerabaja. Slechts af en toe komt ze een groepje Indonesische nationalisten tegen met bamboe roentjing.5 Er hangt een onheilspellende stilte en wreedheid in de lucht – als in een film van David Lynch.6 Alleen bij de Simpang-club, het hoofdkwartier van de Soerabajaanse nationalisten, is te horen hoe Indische jongens en mannen mishandeld, gemarteld en vermoord worden door Indonesische nationalisten.7 Die dag zal de Indische geschiedenis ingaan als Bloedige Maandag.

          ‘Onze oorlog’, schrijft zij later in Moesson, ‘is nooit een zegetocht geweest van overwinnaars, maar een martelgang van nog-niet-verslagenen.’8 Ten tijde van het roemruchte vlag-incident9 op 19 september 1945, bevindt Lilian zich in het Oranjehotel. Ook nu laat ze zich niet snel van haar stuk brengen:
          https://www.dbnl.org/tekst/_ind004200501_01/_ind004200501_01_0010.php

        • Peter van den Broek zegt:

          De tijdslijn vanuit Nederlands gezichtpunt:
          -27 augustus bijeenkomst met mr. Ploegman, aantal ex.geinterneerden en 2 Japanse burgerambtenaren.

          Ploegman was geen gewone Indische jongen: Hij was voor de oorlog gemeenteraadslid van Soerabaja en lid van de provinciaalse raad van Oost-Java. Zijn situatie was in de oorlog zo precair dat hij een tijdje gewoond heeft in de garage van de ouders van Hario Kecik, toch geen onbekend naam.

          Hij was èén van de grote voormannen van het IEV, Voorzitter van IEV-Soerabaja en in de oorlog coordinator van Oeroesan Kaoem Indo OKI, die had als taak de behartiging van de sociale belangen van de Indo-Europeanen de zgn Buitenkampers. Hij was een politiek figuur en volgens hemzelf zou hij de toekomstige burgemeester van Soerabaja worden.

          Dat gegeven geeft toch een andere lading, een andere betekenis aan de gebeurtenissen in Soerabaja.

          Trouwens dhr Somers werd niet op 20 oktober maar al op 17 oktober 1945 opgepakt en via de Simpang Club naar de Werfstraatgevangenis getransporteerd

        • Jan A. Somers zegt:

          “De pemoeda’s in Ambarawa blaken van moed en trots! Fanatiek werd er gebruld ; siaaaaap!” Ambarawa is geen Soerabaja, daar was Siaaaaap pas vanaf omstreeks 29 september. Zo’n vlagincident wordt natuurlijk van alle kanten aangegrepen voor de eigen propaganda. Terwijl het zo simpel in elkaar stak. Die Nederlanders uit het Oranjehotel waren als militair gewoon de vlag te hijsen boven hun verblijfplaats. Duis ook op het Oranjehotel. Een beetje dom, zij onderkenden de situatie niet, maar wel gerechtigd. Die vlag was voor Indische jongelui onderwerp van provocatie. Eindelijk gebeurde er wat in hun saaie bezettingsleven. Maar als je provoceert kan je reactie verwachten. Die vlag werd dus naar beneden gehaald, vonden die Indische jongens niet leuk. Dan is een matpartij het normale gevolg. Liep een beetje uit de hand. Maar een passerend peloton Japanners had weinig moeite de zaak te klaren. Er is ook nog een leuk tussenverhaal: De dames van het Rode Kruis vonden die vlag maar klein, na de bezetting kon het toch wat meer. Een van de dames zou een grote vlag hebben bewaard , die werd toen gehesen. Mooi verhaal! Met mijn eigen ervaring: Kort erna was ik er, was niks meer van te zien, ik hoorde het verhaal van die dames. En natuurlijk ook het verhaal van Hario Kecik: “Het ging allemaal heel snel. Mijn hoofdkwartier was vlakbij, 5 minuten lopen. Toen ik rapport kreeg van het vlagincident ging ik er meteen heen. Toen ik aankwam was alles al voorbij. Ik zag alleen nog maar bloed op straat.” En elders in de stad wisten ze van niets. De Indonesiërs wilden een vervolg met een grote demonstratie. Werd verboden door de Japanners, en werden verwezen naar de Stadstuin, een soort Malieveld in het klein.. Daar was het beter onder controle te houden. Allemaal zaken waar de stad eigenlijk niets van merkte.

        • Jan A. Somers zegt:

          “aantal ex.geïnterneerden en 2 Japanse burgerambtenaren.” Volgens mijn informatie het KKS, waar o.a. Ploegman en twee Japanse (gemeente)ambtenaren deel van uitmaakten. En het lijkt mij logisch dat er ook ex-geïnterneerden deel van uit maakten, daar was dat KKS ook voor bedoeld. De melk die sommige van die ex-geïnterneerden op doktersadvies verstrekt kregen werd via die KKS betaald door Sociale zaken van de gemeente.

        • Jan A. Somers zegt:

          “maar al op 17 oktober 1945 opgepakt ” Nee, dat was op 20 oktober, de laatste dag. 17 oktober was Bloody Monday. was ik gelukkig niet bij, gezien deze reactie.

        • Jan A. Somers zegt:

          Sorry, Bloody Monday was op 15 oktober.

        • Peter van den Broek zegt:

          De datum van de opsluiting van dhr Somers in de Werftstraatgevangenis heeft met Jack Boer te maken.

          Jack Boer beschrijft in zijn boek “Koninklijke Olie…p.210” de gebeurtenissen in Soerabaja van dag op dag :
          …nadat ik op 17 oktober als één van de laatsten was opgepakt (ik had mij schuil kunnen houden in een grote boom op het erf van ons huis aan Tegalsari) werd ik regelrecht naar een klein kamp gebracht, een huizencomplex voor 100-200 mannen, dat aan de westelijke kant begrensd werd door de kampongs Wonokitri en Wonosari Kidoel, was op 17 oktober inderhaast afgezet met prikkeldraad, nadat de Werfstraatgevangenis niemand meer kon bergen.
          Zijn echtgenote werd enige dagen later van huis weggehaald en overgebracht naar een voormalig “yoshiwara” een japans bordeel” aan de Kedongdoro. Daatr waren onmiddels 100-200 vrouwen geintreneerd.

          Op 17 oktober was de Werfstraatgevangenis vol , aangezien dhr Somers zich in de gavangenis bevond concludeer ik dat hij op of vòòr 17oktober naar de gevangenis werd gebracht.

          Tevens betekent het dat de Indonische bendes binnen 3 dagen (15-17 oktober) meer dan 3.500 mensen oppakten en in interneringskampen opsloten. Een staaltje van organisatie.

        • Jan A. Somers zegt:

          “concludeer ik” Weet ik!!! De dagen vóór ik werd opgepakt fietste ik nog naar de stad. Van Kaliasin links af naar Toendjoengan. Ongestoord. Rechts was Simpang met de Simpangclub. Vanaf de 15e (hoorde ik later de naam Bloody Monday)) zag ik daar wat meer reuring dan ervoor. Niet mee bemoeien dus. Toen ik werd opgepakt op 20 oktober kwam ik inderdaad in een overvolle cel terecht, ik dacht zo’n 125 man. De dag erop was er een reorganisatie, en werd het aantal teruggebracht tot iets onder de honderd, ik dacht 98. Maar ja, uw heer de Boer was er niet bij, en had het slechts ‘van horen zeggen’. Naast zijn andere dappere verhalen. Ik was niet zo dapper hoor. Niet mee bemoeien!

        • Peter van den Broek zegt:

          Oh, ik dacht dat ik de vorige keer gelezen had, dat dhr Somers zegt omstreeks 20 oktober opgepakt te zijn. Zeker verkeerd gelezen.

          Het is toch opmerkelijk dat de Australische onderzoek Francis Palmos in zijn dissertatie schrijft :
          …..”15 Oktober BKR and pemuda round up almost 50 Duch and Eurasioand and massacre them at teh Simpang Club, accusing them of spying nd wanting the return of Duch rul. This “kangaroo” Court” torture are used as anti-Republican propaganda . An angry Duo atnowo condems the killing an d censures gang leader “……. .

          Ik zal hem toch vragen hoe het met die data zit.

        • Jan A. Somers zegt:

          “hoe het met die data zit.” Behalve in mijn boek heb ik dit verhaal hier al meerdere keren in diverse toonaarden geschreven.” : citaat: “Op 4 oktober werd het hoofdkwartier van de PRI (Pemoeda Repoeblik Indonesia) gevestigd in de Simpang Sociëteit ofwel Simpangclub, een symbool van de vooroorlogse Soerabajase leidende klasse. Een grote menigte protesteerde op 6 oktober daar tegen de bescherming door de PRI van de gevangen Japanners in de Boeboetangevangenis. Het gepeupel wist daarna in die gevangenis een aantal Japanners te vermoorden, een actie die door een PRI-eenheid slechts met veel moeite kon worden onderdrukt. De PRI kreeg met dit succes wel meer zelfvertrouwen en wist meer greep te krijgen op de situatie. Er kwam wat rust in de stad, de door de Indonesiërs overgenomen openbare diensten begonnen te functioneren. Van stabiliteit was echter geen sprake. Zowel de bestuurders als de pemoeda’s hadden totaal geen contact met de duizenden jongeren uit het gewone kampongvolk, werkloos, brodeloos, bendes die zich in leven moesten houden met plundering. (…) Tussen 15 oktober 1945, ‘bloody Monday’ en 20 oktober werden (indo)Europese mannen en jongens opgepakt en of rechtstreeks, of na bloedige confrontaties met de PRI en gepeupel in de Simpangclub, overgebracht naar de Van de Werfstraatgevangenis. Voor de hoofdpoort van deze gevangenis had zich een opgewonden menigte met bamboesperen, knuppels en kapmessen verzameld waar de nu aan hun lot overgelaten gevangenen doorheen moesten zien te komen. Pas later wist de PRI weer greep op de situatie rond de gevangenis te krijgen en werden ook gevangen Japanners uit Soerabaja afgevoerd naar hun concentratiekampementen.” einde citaat. Ik was er niet bij op 15 oktober, maar volgens de verhalen moesten de gevangenen djongkok in de brandende zon op de rolschaatsbaan wachten tot ze aan de beurt waren. Als je omviel, had je geluk, waren ze gauw klaar met je. Voor de ongelovende onder u, dit is niet mijn verhaal.

  7. Peter van den Broek zegt:

    Als het niet Somers’ verhaal is , van wie is het dan? Bovenstaand verhaal is verouderd en achterhaald door wetenschappelijk verantwoord onderzoek dwz voortschrijdend inzicht.

    15 Oktober is een cruciale datum.
    WH Frederick schrijft in zijn boek “Vision and Heat, dat verschillend vertegenwoordigers van de PRI naar het kantoor van de regionale commandant Jonosewojo kwamen en hem verzochten zijn manschappen in te zetten voor de internering van alle manlijke Nederlanders vanaf 16 jaar. Jonosewojo zette een organisatie op de Panitia Tawanan Soerabaja (comité voor de geïnterneerden in Soerabaja) Bij dit comité waren vertegenwoordigers betrokken van de KNI-Soerabaja, PRI; BKR , de politie, de directeur van de Boeboetangevangenis en Bung Tomo!!!! Op 15 oktober begonnen de razzia’s op meer dan 3.500 Nederlanders en Indo-Europeanen.

    Van Delden schrijft in haar boek dat …….verreweg de meeste mannen en jongens op 15 oktober van ’s morgens vroeg tot ‘avonds laat van huis opgehaald werden Op deze dag werden mannen en jongens vermoord in de beruchte Simpang Club of verloren het leven en raakten gewond bij het spitsheden lopen bij de Werfstraatgevangenis. In de loop van de volgende dag raakte de Werfstraatgevangenis vol………
    2007 M. Van Delden De republikeinse kampen in Nederlands-Indie oktober 1945-mei 1947, p.221

  8. Jan A. Somers zegt:

    “Van Delden schrijft in haar boek dat” Ik wist niet dat ze erbij was. De heer Boer vertelde dat er in de overvolle cellen zo’n 35-40 mensen zaten (uit mijn hoofd, kan iets anders zijn). Ik wilde best aannemen dat de heer Boer als gids/tolk bij mijn bevrijding aanwezig zou zijn geweest. Maar gezien die aantallen betwijfel ik of de heer Boer werkelijk die dag in de Werfstraatgevangenis is geweest.
    “Als het niet Somers’ verhaal is ,” Ik heb gewoon mijn verhaal gemaakt uit mijn bronnen.
    “15 Oktober is een cruciale datum.” Dat vond ik toch ook! Bloody Monday. Al die andere namen waren voor mijn (korte) verhaal niet relevant. De slachtoffers tellen!

Laat een reactie achter op Lord Dendeng Reactie annuleren

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.