5 nov Het onbekende verhaal van de ‘Hellships’

Foto, Junyo Maru een bekende hellship, maar er waren er veel meer. Zie onder

5 november:    Presentatie familieverhaal Bianca Moens en Kumpulan
Op 14 juni 1944 vertrok het Japanse transportschip de Miyo Maru met enige honderden krijgsgevangenen, waaronder ook Carel Philippus Kneefel (Kai), vanuit Manilia naar Takao (Formosa, Taiwan) met als einddoel Japan. Deze schepen werden ook wel ‘Hellships’ genoemd. Over wat de mensen meemaakten op deze schepen is nauwelijks iets bekend. Nu 75 jaar later krijgt Carel Philippus Kneefel, de opa van Bianca Moens, op 23 oktober 2019 postuum het Mobilisatie-Oorlogskruis uitgereikt.

Kleindochter Bianca Moens vertelt de bijzondere familiegeschiedenis tijdens de Kumpulan in  Museum Sophiahof

Dit bericht werd geplaatst in agenda - evenementen. Bookmark de permalink .

18 reacties op 5 nov Het onbekende verhaal van de ‘Hellships’

  1. Loekie zegt:

    “Over wat de mensen meemaakten op deze schepen is nauwelijks iets bekend”.
    Ik blijf het zeggen: zo’n zin is zo cliché… en vooral zo onjuist.
    Afgelopen decennia is meermalen aandacht besteed aan de hellships. En op Bronbeek staat sinds 2004 een monument.
    Het geldt voor zoveel Indische onderwerpen, dat menigeen denkt dat nu pas, anno 2019, zaken bekend en belicht worden. Beter kan men zeggen dat men zich nooit eerder voor die zaken heeft geïnteresseerd en nooit iets gelezen heeft.

    • Erik Becking zegt:

      Voor Sophiahof is dit nieuw, Loekie. Zoals voor Sophiahof alles nieuw is. Het overbodige Sophiahof is er gekomen dankzij misleiding door een ijdel figuur. Helaas ook doordat Bronbeek steken laat vallen. Het monument voor de hellships is prachtig, zou veel meer aandacht verdienen.

      • R Geenen zegt:

        Dag Erik: Ik heb echt het idee dat de Haagse instanties die het Sophiahof and allerlei andere organisaties van 3de en jongere Indo groepen met subsidies en andere lokvogel tactieken, te verwijderen van de echte problemen waar ze mee in hun maag zitten. Problemen zoals de payback, enz. De Haagse instanties proberen de jongere Indo verenigingen van de ouderen te verwijderen, zodat alle rechten waar de oudjes achteraan zitten, nooit verwezenlijk zullen worden.

        • Erik Becking zegt:

          Meneer Geenen, daar slaat u de spijker op zijn kop.

        • R Geenen zegt:

          Hier is een vervolg. Kreeg net het volgende van een vriend uit Nederland toegestuurd.
          Forse kritiek op IHC vanwege exorbitant hoge toegangsprijzen en merkwaardige kledingvoorschriften
          DEN HAAG (24 oktober 2019) – Het Indisch Herinneringscentrum (IHC) in Den Haag ligt opnieuw onder vuur.
          Ditmaal richt de kritiek zich op de exorbitant hoge toegangsprijzen en merkwaardige kledingvoorschriften die het centrum hanteert.
          De praktijken leiden tot ergernis onder Indische Nederlanders.
          Meest recente steen des aanstoots is het dagprogramma ‘Het onbekende verhaal van de …‘Hellships’’, een verwijzing naar de Japanse zeetransporten van krijgsgevangenen tijdens de Tweede Wereldoorlog.
          Bezoekers moeten voor dit programma maar liefst € 49,50 betalen.
          Bovendien dienen zij ook “zoals gebruikelijk in sarong, kebaya en in batik shirts” te verschijnen.
          Vooral de kledingvoorschriften zijn opmerkelijk, want Indische Nederlanders tooien zich doorgaans
          niet in Indonesische kledij.
          Waarom bezoekers aan een Indisch herinneringscentrum zich toch moeten uitdossen als Indonesiërs is dan ook een raadsel.
          Het IHC slaat overigens wel vaker de plank mis.
          Eind juni van dit jaar was er bijvoorbeeld ook al ophef over de expositie ‘Vechten voor Vrijheid’.
          Vooral het feit dat het geweld van Indonesiërs gedurende de Bersiap was aangeduid als verzet
          en werd vergeleken met het verzet tegen Nazi-Duitsland en Japan stuitte toen op veel weerstand.
          Koning Willem-Alexander moest die omstreden expositie uiteindelijk openen,
          iets dat in de wandelgangen werd beschouwd als een schoffering.
          Er zijn ook soortgelijke geluiden over de invloed van het IHC in Museum Bronbeek.
          Het is een publiek geheim dat diverse gidsen, bezoekers en andere betrokkenen zich daar om vergelijkbare redenen niet langer willen vertonen.
          De ophef toont aan dat het IHC maar weinig moeite doet om de Indische gemeenschap voor zich te winnen.
          Vanaf het moment dat het IHC zich in het Museum Sophiahof in Den Haag heeft gevestigd toont een deel van de gemeenschap zich zeer kritisch.
          Bij hen kan het IHC niets goed doen, omdat zij nadrukkelijk onderdeel is van de ‘Collectieve erkenning van Indisch Nederland’.
          Deze regeling ligt om uiteenlopende redenen gevoelig, maar vooral het feit dat het een finale afkoopsom betreft, terwijl openstaande rekeningen aan de zijde van de Staat der Nederland niet zijn voldaan, leidt tot chagrijn
          Met de meest recente incidenten lijkt het IHC ook het overige deel van de gemeenschap tegen zich in het harnas te jagen.
          Bron:
          Meer weergeven

  2. Robert zegt:

    Hell is other people. See Jean-Paul Sartre, No Exit.

  3. Erik Becking zegt:

    Blij met uw verhaal, meneer Geenen, blij dat ik niet de enige ben met kritiek op de gang van zaken èn op de inhoud van het gepresteerde. Dus geen Don Quichote of roepende in de woestijn. Er zijn dus meer mensen die inzien dat dat IHC onderdeel is van een smerige deal van een man die nu niets meer van zich laat horen. Het IHC lijkt er te zijn om enkele sluwe ‘Indo’s’?? vooruit te helpen op zakelijk gebied. Vriendjespolitiek, leuke opdrachtjes aan kinderen en andere familie. Daarna hard op de borst slaan over wat zij daar hebben neergezet. Puur en alleen voor eigen promotie. Het ergste vind ik dat dit gaat dankzij de ellende van ons en onze familie. Het allerergste vind ik dat mijn oude moedertje, verleid door de gladde reclame, zich de moeite getroost naar die ontoegankelijke binnenstad van Den Haag af te reizen, bijna twintig euro moet betalen en terecht komt in een ‘modern’ vormgegeven ruimte met veel staal en tralies die haar onmiddellijk aan Ambarawa 6 doen denken.
    Maar dit is niet het enige dat over de hoofden van de Indische en Molukse gemeenschap aan viezigheid gebeurt; ook dat overbodige en eenzijdige Dekolonisatie-onderzoek is zo’n voorbeeld.

    Het probleem is de verdeeldheid in de Indische gemeenschap. Eigenlijk zijn wij geen gemeenschap, wij kunnen geen vuist maken, wij zijn het nooit met elkaar eens en daar profiteren sluwe gladjanussen van.
    Neem bijvoorbeeld de petitie die Indisch platform2.0 heeft gestart om de Back-pay kwestie en alle overige zaken besproken te krijgen in de Tweede Kamer. Nog maar door zo’n 6000 mensen getekend! Terwijl we met meer dan 400.000 zijn.

    Mijn verhaal doet overigens niets af aan de ernst van het verhaal over de Hellships. Maar misschien ware dat inderdaad beter, zoals Loekie zegt, op Bronbeek te houden in de directe omgeving van het mooie monument. Maar Bronbeek slaapt al een tijdje.

    • Boeroeng zegt:

      Het Indisch Herinneringscentrum is een plan van 20 jaar geleden . Na 2 ontsporingen van wat men Indisch Huis 1 en 2 noemt werd een nieuwe stichting met nieuwe bestuurders opgericht die kantoor hielden te Bronbeek.
      Maar er was daar te weinig ruimte voor de doelstellingen expositie en pleisterplaats. Bovendien wilde men liever in de randstad gevestigd zijn.
      Het IHC kondigde aan weg te willen uit Bronbeek, Arnhem. Dat is geen keuze van het Indisch Platform_oudestijl of diens voorzitter. En die beslisten natuurlijk niet over het verhuisplan
      Het IHC had los van het IP contacten en gesprekken met het ministerie VWS.
      Voormalig staatssecretaris van Rijn dacht Indische bezwaren over backpay en oorlogsschadevergoedinging opnieuw af te kopen. Dat werd de derde afkoopsom die hij noemde “collectieve erkenning” Het was zijn idee .
      Ook zijn idee was mee te werken aan de verhuisplannen van het IHC en dit te schuiven onder de noemer “collectieve erkenning”
      De woonkosten van IHC met als doelen expositie en pleisterplaats is al 20 jaar een taak van de overheid. Onderdeel van afkoopronde nr 2 het pakket “het gebaar” .

      • R Geenen zegt:

        @. Na 2 ontsporingen van wat men Indisch Huis 1 en 2 noemt werd een nieuwe stichting met nieuwe bestuurders opgericht @
        Jammer dat er toch een paar figuren uit IH 1 en 2 een plaats in het IHC hebben gekregen.

        • Boeroeng zegt:

          Ron, wie zijn die ‘figuren’ en waarom is dat jammer. ?

        • R Geenen zegt:

          Dat is vragen naar de bekende weg.

        • Indisch4ever zegt:

          Ron,
          Ik heb de activiteiten van Indisch Huis 2 gevolgd en dan pik je ook namen op van een aantal medewerkers:
          Ik zou niet weten wie je bedoelt Dus ex-medewerkers Indisch Huis 2 die nu ook medewerker IHC zijn.

        • Jan A. Somers zegt:

          Ik kom hier ook niet verder dan “door een ijdel figuur”, “De Haagse instanties”, “jongere Indo verenigingen “, “een publiek geheim”, “een smerige deal van een man”, “om enkele sluwe ‘Indo’s’?? vooruit te helpen op zakelijk gebied”, “leuke opdrachtjes aan kinderen en andere familie”, Waarom weet ik van niets? Kunnen jullie toch een prachtig verhaal van maken?
          “naar die ontoegankelijke binnenstad van Den Haag af te reizen, ” Ik ben heel gemakkelijk met de tram bij dat IHC gekomen. Het enige ‘probleem ‘ was de keuze tussen de haltes Mauritskade en Javastraat. Maar ja, problemen oplossen is ook leuk, je probeert ze beide uit.

        • R Geenen zegt:

          @@“naar die ontoegankelijke binnenstad van Den Haag af te reizen, ” Ik ben heel gemakkelijk met de tram bij dat IHC gekomen. @@
          Vanuit Glendora in SoCal? Immers u richt dat schrijven aan mij?

        • Jan A. Somers zegt:

          “Immers u richt dat schrijven aan mij?” Nee, aan een meneer die op u reageerde met “dat mijn oude moedertje, verleid door de gladde reclame, zich de moeite getroost naar die ontoegankelijke binnenstad van Den Haag af te reizen,” Mijn Zeeuws meisje en ik behoren toch ook tot de generatie van die oude moedertjes? Met de bus van huis naar de tramhalte, en van daaruit verder met lijn1 naar het IHC. Om de tien minuten.

  4. Boeroeng zegt:

    Bijna 75 jaar na hun dood heeft Ralph Kneefel ervoor gezorgd dat zijn ooms Carel en Henri Kneefel alsnog onderscheiden worden met het Mobilisatie-Oorlogskruis. Beide mannen dienden in het KNIL-leger in Nederlands-Indië toen Japan de regio binnenviel.Ralph Kneefel, voorzitter van de Stichting Indisch Erfgoed uit Apeldoorn, moest er een dikke pak papier voor opsturen naar het ministerie van Defensie. Maar woensdag is het dan zover: zijn ooms Carel (‘Kai’) en Henri (‘Boet’) krijgen in Hilversum postuum het Mobilisatie-Oorlogskruis uitgereikt. Hun dochters nemen de medailles in ontvangst uit handen van Inspecteur-Generaal der Krijgsmacht Hans van Griensven.

    Bron: ‘Oorlog in Nederlands-Indië vaak vergeten’, ooms 74 jaar na hun dood onderscheiden – Omroep Gelderland

  5. Hans van Ekelenburg zegt:

    Op 15 mei 2019 heeft de Inspecteur-Generaal der Veteranen Generaal-Majoor van Griensven op de Zwaluwenberg te Hilversum het Mobilisatie Oorlogskruis, postuum, uitgereikt aan de gebroeders Cor en Gerrit den Hoedt. Zij voeren als matroos bij de Rotterdamsche Lloyd en werden op 14 juli 1944 door de Japanners gearresteerd en via Bandung 14 september 1944 op de Junyo Maru gezet. !6 september werd de Junyo Maru getorpedeerd waar bij Cor verdronk en Gerrit in Pakanbaru aan de spoorlijn te werk werd gesteld. Hij overleed op 25 maart 1945 in kamp II aan de lichamelijke gevolgen. Een late erkenning voor twee koopvaardijmensen, maat toch…..

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.