Herdenkingen

10 aug
Los Angeles

14 aug
Nijmegen, Helmond, Amstelveen, Staten Generaal te Binnenhof, Helmond , Grave,

15 aug
Den Haag,  Vlissingen  , Zwolle , Arnhem, Weesp, Steenwijk, Heerlen, Baarn, Almere, Den Bosch, Breukelen , Heerenveen , Breda ,Enschede , Den Helder, Geldrop , De Bilt, Marum, Hardenberg, Oostburg, Benidorm, Hilversum , Deventer, Westerbork,

18 aug Duinzichtkerk,  Den Haag
23 aug Jongenskampen te Bronbeek
25 aug Vrouwenkampen te Bronbeek
31 aug Birma-Siam te Bronbeek
12 sept Fukuoka 2 herdenking te Nagasaki
15 sept Zeetransporten te Bronbeek
26 sept Papoea-strijders te Bronbeek

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in agenda - evenementen. Bookmark de permalink .

37 reacties op Herdenkingen

  1. Boeroeng zegt:

    De zussen Klemann en hun moeder leggen een krans op 15 augustus in Den Haag

    • Arthur Olive zegt:

      Nog steeds een mooie vrouw. Het viel mij op dat het Nederlands op deze video mij meer in de oren klinkt van die toen ik weg ging uit Nederland bijna 60 jaar geleden dan wat ik tegenwoordig bij velen hoor.

  2. Boeroeng zegt:

    citaat Wouter Muller
    ______________
    Waarom is 15 augustus in ons land bij velen niet bekend als dodenherdenking en 4 mei wel? Daar zijn volgens mij twee verklaringen voor. De eerste is dat de Nederlandse overheid het pijnlijke verlies van Indië zo snel mogelijk wilde vergeten. De Nederlandse politiek kon moeilijk verkroppen dat de Indonesische bevolking na 350 jaar koloniale overheersing recht had op hun eigen land: ‘Indië verloren, rampspoed geboren’.
    —————————

    Bron: Ook dit monument is er ‘om te herdenken en om ons te troosten’ | Wouter Muller | tubantia.nl

    • Jan A. Somers zegt:

      Op 4 mei is het de dodenherdenking voor alle Nederlandse doden uit de oorlog over de hele wereld. Op 15 augustus wordt het einde van de 2e wereldoorlog herdacht. Dat wij daar de aandacht leggen voor onze eigen doden DAAR is iets voor ONS. Mijn Zeeuws meisje is bevrijd na hevige gevechten in oktober 1944. Bij die slag om de Westerschelde zijn 1440 burgers omgekomen en meer dan 4000 militairen. De reeks Nederlandse herdenkingen begint 31 augustus a.s. in Zeeland. Haar toen overleden moeder herdenkt zij op 4 mei, samen met mij. En op 15 augustus doet ze met mij mee.

    • Jan A. Somers zegt:

      “Waarom is 15 augustus in ons land bij velen niet bekend” Gewoon stom. Het is een nationale herdenking bij een nationaal monument, en wordt uitgezonden op nationale TV.
      “dat de Nederlandse overheid het pijnlijke verlies van Indië zo snel mogelijk wilde vergeten.” Nee hoor, het is gewoon een nationale gebeurtenis, betaald door de Nederlandse overheid, die zelf daar ook elk jaar aanwezig is. (plus herdenking op 14 augustus in ons nationaal parlement). Opdat wij niet vergeten!

  3. Boeroeng zegt:

    De 96-jarige veteraan Maurits Baal is donderdag 15 augustus een van de kransleggers tijdens de Nationale Herdenking bij het Indisch Monument in Den Haag. destentor.nl

  4. Boeroeng zegt:

    citaat
    ———————-
    Mijn voorstel is hierbij om op 15 augustus het einde van de Tweede Wereldoorlog te herdenken, op 16 augustus ons te bezinnen op woorden als vrijheid en verzet binnen een koloniale context en op 17 augustus de onafhankelijkheid van een geëmancipeerd volk te vieren. Het zou getuigen van een wijze les uit de geschiedenis als we ook binnen herdenkingen af kunnen rekenen met een koloniaal apartheidssysteem.  Het Parool

    • Boeroeng zegt:

      Het organiseren van herdenkingen en feestjes moeten Amsterdamse burgers zelf doen. De taak van de gemeente Amsterdam is het faciliteren van deze evenementen…oa vanwege het recht van meningsuiting, demonstratie… handhaving van de openbare orde.
      Er is een jaarlijkse Indiëherdenking te Amstelveen..die één stedelijk gebied vormt met Amsterdam
      Wie op 17 augustus een feestje organiseert ter viering van de Indonesische onafhankelijkheid krirjgt evenzo medewerking van de gemeente Amsterdam… Maar het is niet haar taak en ook zijn burgers niet moreel verplicht mee te feesten vanwege (ik citeer) “we ook binnen herdenkingen af kunnen rekenen met een koloniaal apartheidssysteem.”
      Die afrekening is er al geweest, 70 jaar geleden.

    • R Geenen zegt:

      @Mijn voorstel is hierbij om op 15 augustus het einde van de Tweede Wereldoorlog te herdenken, op 16 augustus ons te bezinnen op woorden als vrijheid en verzet binnen een koloniale context en op 17 augustus de onafhankelijkheid van een geëmancipeerd volk te vieren. @

      Mijn vader stierf op 15 augustus en zijn geboortedag is op 19 augustus. Dacht je nu werkelijk dat ik op je voorstel ingaat? Herdenken is zeer persoonlijk en gaat een ander geen flikker aan.

  5. Boeroeng zegt:

    citaat_____________________
    Op 15 augustus is de eerste officiële Indië-herdenking van Flevoland. De Japanse bezetting van Nederlands-Indië en de directe gevolgen daarvan leven nog enorm in Rumah Melati. Dat is het wooncomplex in Almere voor ouderen met een Indische achtergrond.

    Bron: Omroep Flevoland

  6. Boeroeng zegt:

    “Wij moeten altijd de vele slachtoffers van de Tweede Wereldoorlog in toenmalig Nederlands-Indië blijven herdenken. Dat is een ereplicht, ook voor de volgende generaties.” Dat heeft de voorzitter van de Stichting Nationale Herdenking 15 augustus 1945, Erry Stoové, woensdagochtend gezegd bij de herdenking van de gevallenen in de hal van de Tweede Kamer. Stoové en de voorzitters van de Eerste en Tweede Kamer legden een krans
    ___________________

    Bron: Noordhollands Dagblad

    • Loekie zegt:

      “Dat is een ereplicht”.
      Geloel ! Herdenken moet geen PLICHT zijn. Ook geen ereplicht, wat dat ook moge zijn.
      Is het een plicht, dan gebeurt het plichtmatig. Zo van: effe ernstig kijken allemaal, was niet niks wat er allemaal gebeurd is. En nu deftig naar het monument schrijden en bloemen leggen. Dan langzaam terugschrijden. En als iedereen aan de beurt is geweest, gaan we naar binnen lekker eten en poco2.
      Geloel !

  7. Boeroeng zegt:

    citaat
    __———
    In 1944 werd Anne-Ruth Wertheim samen met haar moeder, broer en zus overgeplaatst naar een joods jappenkamp. Na lang twijfelen had haar moeder het gezin als joods aangemerkt. In een briefkaart met vernuftige hints werd vader Wertheim op de hoogte gebracht.Anne-Ruth Wertheim15 augustus 2019 Het was nog donker toen ik samen met broer en zus op 18 december 1944 bij de poort van het kamp Kramat aankwam, middenin het oude Batavia. We hadden hier meer dan een jaar gezeten en al die tijd niets gehoord van mijn vader, die ver weg zat in een mannenkamp
    —————-
    Bron: ‘De Groene Amsterdammer

  8. Loekie zegt:

    Nou, de grote nationale herdenking in Den Haag is weer geweest.
    Was het een herdenking van slachtoffers?
    Nee, die kwamen nauwelijks aan bod.
    In de toespraken ging het over lief zijn voor Moslims en vredig samenleven.
    Verder was de muziek niet passend, omdat de muziek niet de oorlog in Ons Indië vertolkt.
    Maar, het was politiek zeer correct allemaal en daar gaat het tegenwoordig om. En de slachtoffers waren al dood, blijven dood en werden niet genoemd.
    Zoals ik vorige week zei: stoppen met het traditionele (Ons Indië doet er toch niet meer toe) en de boel overdragen aan de jongeren .

    • Boeroeng zegt:

      Moet je weer even je gal spuwen , Loekie ?
      En je ziet liever gekanker op moslims bij zo’n herdenking?
      Natuurlijk moeten alle mensen vreedzaam samenleven….

      • Loekie zegt:

        Ik spuw geen gal, ik stel vast. En ik vind dat de herdenking niet bedoeld is om politiek correct te doen door op te roepen tot een vredig samenleven met Moslims (of wie ook), een fijn klimaat enz.
        Verder: dat weldoorvoede manneke van het Christelijk Lyceum bijvoorbeeld: hij zei zelf dat hij geen donder wist van de oorlog, maar dat hij zich een klein beetje begon te verdiepen toen hij wist dat hij tijdens de herdenking iets mocht zeggen. Bovenste beste jongen ongetwijfeld, maar waarom iemand laten spreken die geen moer weet van Ons Indië en van de oorlog? Wat kan zo’n ventje zeggen? Dus hij vertelt maar dat hij op een christelijke school zit waar ook Moslims op zitten en dat dat prima gaat. Fijn voor die jongen, mooi voor die jongen, MAAR HEEFT GEEN MOER TE MAKEN MET EEN 15 AUGUSTUS HERDENKING.
        Hoezo spuw ik gal?

        • Boeroeng zegt:

          Ok Loekie…. gal kwijt ?
          Je weet toch dat het niet de bedoeling is van deze site he?
          Doe dat ergens anders

        • Loekie zegt:

          Nou :
          “Wat onze Indische gemeenschap aangaat, vindt u hier op indisch4ever.nu “…..staat rechstsboven op deze site.
          De officiële 15 augustus herdenking gaat ons aan, ook op deze site, vind ik tenminste.

        • Anoniem zegt:

          Loekie: amen (voor deze ene keer)

    • Jan A. Somers zegt:

      Het Haagse Christelijk Lyceum heeft het monument (volgens mij) geadopteerd. De RHBS in Vlissingen, waar ik op zat, had het Vlissingse ereveld van het Britse Gemenebest geadopteerd, Op 11 november 1946 collecteren en een bloemetje leggen. Deze slachtoffers krijgen vanwege de grote afstanden nooit bezoek! Dat geldt in ieder geval voor de daar liggende resten Known unto God!
      “omdat de muziek niet de oorlog in Ons Indië vertolkt.” het Onze Vader was een traditie uit de vrouwenkampen. ‘The Captive’s Hymn’ was in 1942/1943 gecomponeerd door een Engelse zendeling in het vrouwenkamp in Palembang. Zij dirigeerde in dat kamp meerdere zangkoren. Het lied groeide uit tot een bekend en veel gezongen kamplied. Nu nog klinkt ‘The Captive’s Hymn’ regelmatig op herdenkingsbijeenkomsten over de hele wereld. Zie de NIOD-uitgave: Tonen van de oorlog.
      “dat hij geen donder wist van de oorlog,” Ik denk dat hij de kennis van zijn leeftijdgenoten duidelijk verbeelde , waaronder ook de kinderen met een Indische achtergrond.

      • Loekie zegt:

        – Het gaat nu niet om het Vlissingse Ereveld.
        – Niet iedereen heeft in een vrouwenkamp gezeten.
        – Zouden ze tijdens een Auschwitz-herdenking enigszins verwonderd opkijken als er opeens gamelan zou klinken? Of krontjong?
        – Het verbeelden van de kennis van leeftijdsgenoten is niet het doel van de herdenking.

        • Jan A. Somers zegt:

          U had een probleem met een leerling van het Haags Vrijzinnig Christelijk Lyceum. Vandaar mijn verwijzing naar die adoptie. Een adoptie die in Nederland vaker voorkomt, vandaar mijn verwijzing naar Vlissingen. Maar die wordt op 11 november herdacht zoals u al weet. Dat die jongelui vaak nog niet begenadigd zijn met welsprekendheid kan ik ze niet aanrekenen. Maar ze mogen van mij wel meedoen. Herdenkers zijn meestal geen profs! Gewone mensen zoals u en ik! Wat dat betreft vond ik die profs na de herdenking wat minder. Keurig voorgekookte verhalen.
          En u vond de liederen weinig passend bij een Indiëherdenking. Maar u weet toch dat beide liederen een lange Indiëtraditie van de zangkoren uit de vrouwenkampen kennen? The captives hymn vind ik prachtig, vierstemmig. Gecomponeerd door Margaret Dryburgh, een Engelse zendeling in een vrouwenkamp in Palembang. Daar zongen Britse,Australische en Nederlandse vrouwen uit dat zangkoor tijdens een dienst dit lied voor het eerst. (1942?1943?) Na de oorlog is Margaret geëvacueerd naar Singapore vanwaar het lied wereldbekendheid kreeg. Het is toch niet belangrijk te vermelden dat niet iedereen in een vrouwenkamp heeft gezeten? Onze Vader ook niet hoor. Net zo min als de taptoe en het Wilhelmus.Maar als u liever het lied van onze Sarina hoort, beras kloppend uit padi, kunt u dat doorgeven aan de organisatie voor de volgende keer.

        • R Geenen zegt:

          Is het u niet opgevallen dat als de Bach groep zingt, dat de mensen buiten meer belangstelling voor andere zaken hadden? De meeste woorden waren gewoon niet te verstaan. Gewoon iets verstaanbaar nederlands is voor mij goed genoeg.

        • Loekie zegt:

          Als u vindt dat de ten gehore gebrachte liederen de ziel vertolken van totoks, Indo”s en inlanders, dan heeft u genoten. Good for you. Maar ik stel mij voor dat een simpele Indo weinig beelden ziet opdoemen bij het horen van een klassiek stuk. Maar wellicht wel bij de klanken van een viool en suling. Maar ja, zulke muziek wordt wellicht (nog steeds) te min gevonden voor plechtige bijeenkomsten.
          Overigens is bij viool en suling aan meer te denken dan aan Sarina, maar daarvoor moet je een beetje bekend zijn in het genre en wellicht bent u dat niet zo.

        • Jan A. Somers zegt:

          “viool en suling” is het genre van mijn oudste dochter en Frans Schreuder. U weet wel, van dat boek. En over het vertolken van de ziel op 15 augustus weet ik niets af. Muziek bij een herdenking is wat anders dan muziek bij een concert. Bij een herdenking is het aankleding, om bij weg te dromen. Naar die moeders die het moesten redden met hun kinderen. Over sterke vrouwen gesproken (waren er ook sterke mannen?). Die in hun zangkoortje rust vonden en zich konden uiten. Dat is voor mij herdenken. Maar ik denk dat u niet van de oorlog bent. Gelukkig mens. Mijn zus kwam als een hoopje 20-jarige ellende terug uit het kamp. Om linea recta door de Indonesiërs te worden afgevoerd. Maar ze kende wel de liedjes van haar zangkoor in het kamp.

        • Loekie zegt:

          Het jammere, vooral ook het vervelende, met u is dat u altijd enkel en alleen spreekt over uzelf en de prestaties van uw kinderen en dat u andere afdoet als zijnde onbelangrijk.
          En bij een herdenking droom ik niet weg. Dan denk ik. Vandaar het woord herdenken.

        • Arthur Olive zegt:

          Heer/mvr. Loekie, het jammere. vooral ook het vervelende, met u is dat u nimmer en nooit over uzelf spreekt. Maar ja dat kan u ook niet anders wordt uw cover ontdekt.

        • Jan A. Somers zegt:

          “dat u altijd enkel en alleen spreekt over uzelf” Dat is het veiligste, daar was ikzelf bij. Wat anderen meemaken hoor ik wel van hen, zij weten weer niets van mij. Vertel hier zelf ook eens over uw eigen nare ervaringen in bezetting en bersiap! Word ik weer een beetje wijzer van.

  9. Boeroeng zegt:

    zet het geluid aan, knopje rechtsonder bij kruisje

  10. Anoniem zegt:

  11. Boeroeng zegt:

    De hele middaguitzending NPO1 van de Nationale Herdenking in Den Haag
    https://www.npostart.nl/nos-indie-herdenking/15-08-2019/POW_04335177

    • R Geenen zegt:

      Heb net de volledige film van de Herdenking in Den Haag gevolgd. In het algemeen toch wel indrukwekkend. Ook enige kritiek. In de eerste plaats datzelfde wat Loekie had. Ik vond de jongeman van het christelijke school ook maar niets. Onderwerp is gewoon slecht gekozen. Zeker voor een jong persoon. Dan heeft de jonge dame doe er voor sprak het enorm goed gedaan. Maar mijn grootste bezwaar is dat Bach koor. Ze zijn door hun manier van zingen, gewoon onverstaanbaar. Waarom geen Indisch koor? En dan aan het einde die Yvonne. Net een papegaai met het beantwoorden van de vragen.

  12. Boeroeng zegt:

  13. Bert zegt:

    Heb die herdenking helaas gemist om 12.15 uur ,gelukkig heeft Boeroeng die hele uitzending hier op het blog ,in 1 ruk uitgekeken ,indrukwekkend vooral het verhaal van die 2 bejaarde mannen ,die als jongetjes van 13 en 10 jaar van hun moeders werden gescheiden en door de Jap naar een mannenkamp werden gestuurd ,prachtig ook die krans van Indonesia ! Alleen een kleine ,heel kleine opmerking bij het relaas van Jesaja Gunawan ,die beweerde dat de oorlog niet alleen in Europa woedde maar ook in Azie ,beste Jesaja leerling van een christelijke school ,die oorlog woedde over de HELE wereld ,ga maar na oorlog in Noord-Afrika ,oorlog in Australie ( bombardement van Darwin ) ,Zuid -Amerika ,het laten zinken van de Graf Spee en beschietingen van de Antillen ( Olieraffinaderijen ) en niet vergeten voor de kust van Alaska bezetting door Japan van de Aleoeten .Er vochten 50.000 Brazilianen in Italie tegen die Duitsers etc ,de hele wereld was aan het bakkeleien .trouwens zag ook een Indo met een petje van slagschip de Missouri tussen het publiek zitten ,een Amerindo ?

  14. Boeroeng zegt:

    De tafel aan de Boschdijk in Eindhoven ligt bezaaid met familiefoto’s uit Nederlands-Indië. Henny (83) en haar zoon Eric Nettekoven halen herinneringen op. “Vader wilde er nooit over praten, hij vond het veel te emotioneel”, zegt Henny. Ze was zes jaar toen haar vader plotseling werd opgepakt. “Hij ging taart halen voor mijn verjaardag en mijn moeder vond dat hij lang wegbleef”, vertelt Henny. Hij zat drie jaar vast in een jappenkamp tot de capitulatie

    Omroep Brabant

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.