Een tafel vol met schaaltjes bij Bali Baru in Roosendaal

Foto is van https://www.balibaru.nl/

Bij familierestaurant Bali Baru heb je de keus uit verschillende rijsttafels, al kunnen we geen heel grote verschillen ontdekken tussen de verschillende menu’s. We gaan voor ‘Besar’, die het beste van alle soorten lijkt te hebben. Het duurt niet heel lang voor onze tafel zich vult met schaaltjes met eten. Heel veel schaaltjes.   bndestem.nl

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in diversen. Bookmark de permalink .

15 reacties op Een tafel vol met schaaltjes bij Bali Baru in Roosendaal

  1. Loekie zegt:

    “het biertje heeft een zachte smaak en is wat frisser dan normaal. Daardoor komen de Indonesische kruiden beter tot hun recht.”
    Idiote onzin, maar goed.

    “Het eten is niet heel erg bijzonder of vernieuwend, maar dat geeft niet. Soms heb je zin om voor niet al te veel geld veel te eten. En dat kan bij Bali Baru.”
    Lekker veel, lekker goedkoop en dan nog een grote bek dat het niet veel bijzonders was.
    Flikker ze een volgende keer toch uit de zaak, zulke klanten.

    • R Geenen zegt:

      Is een rijsttafel voor 2 voor de prijs van 57 Euro goedkoop? Wat is daar dan de normale prijs?
      En als dat bier uit de tropen komt, moet je wel oppassen wat er zit een chemisch spul in om het goed te houden.

      • Jan A. Somers zegt:

        Ik vind het behoorlijk aan de prijs in zo’n eerste de beste eettent.(exclusief fooi?) Maar die prijs wordt misschien bepaald door bedienend personeel. In Indische luxe was dat een rij djongossen. (rechts van de eter bij het opscheppen, als werkstudent heb ik dat ook geleerd). En wat heb je eigenlijk aan al die schaaltjes, je krijgt het toch niet allemaal op. En je lust ook niet alles. Dan is een afhaalbalie handiger, krijg je bij het uitkiezen ook gezellige praatjes tussen twijfelende mensen.

        • Anoniem zegt:

          Terzijde: in sommige kringen is het ook niet de bedoeling dat je alles op eet en leegschraapt. Zo van: ik heb er voor betaald.

        • R Geenen zegt:

          U met uw gerelateerde inkomen op basis van uw opleiding bent ook geen big spender. Integendeel, u act precies als de zuinige blanda. U weet zeker nu ook hoe u een aardappel moet schillen. Onthoud een ding heer Somers: Geld kan u niet mee nemen in uw graf!

        • Jan A. Somers zegt:

          “Geld kan u niet mee nemen in uw graf!” Klopt helemaal. Is dan ook geregeld, waar het goed kan woorden gebruikt. Nu en straks. Ik laat geen met mijn leed overspoelde kinderen achter.
          “de zuinige blanda” Vergelijkingen interesseren mij geen zier. Maar ik hoef toch niet te betalen voor zaken waar ik niet om geef? Ik zie af en toe advertenties langs komen voor diners van vijf of meer gangen. Zelf ben ik met drie wel aan mijn taks. Dan kies ik toch niet voor die vijf gangen? De rest weggooien? Met eten valt niet te spotten, er is genoeg honger in de wereld. Dat aardappels schillen op z’n Indisch vind ik een goede mop. De Indische huisvrouw schilde niet, dat deed de baboe. En dat zuinige hebben zowel ik als mijn Zeeuws meisje geleerd tijdens onze studie. Als werkstudent, ieder dubbeltje twee keer omdraaien. Wij waren in die tijd niet de enige. Zo kort na de oorlog (rond 1950) heerste bij studenten ondervoeding, mede vanwege geldgebrek, met veel TBC. Denk hierbij bijvoorbeeld aan Madurodam. Geschonken door de familie Maduro ter herdenking van hun bij het verzet omgekomen zoon, student in Nederland. De opbrengsten waren voor het Nederlands studenten-TBC-sanatorium in Crailo. Hetzelfde met een door studenten gerunde bioscoop in Den Haag. En de rantsoenen op de mensa, uitgekiend op het nodige, tegen lage prijs, ik dacht 90 cent. Als serveerder kregen we geen salaris, maar maaltijdbonnen. En het weekendmenu: binnenlands weekoverzicht. In Delft kon Zeeuws meisje werk vinden bij het Groene Kruis sanatorium. Dat gaat allemaal in je levensstijl zitten! Op de inschrijvingsdagen van de TH in Delft hadden ze met tafels enzo een soort verkeersstrook gemaakt waar je verplicht doorheen moest, langs de diverse administraties. Met daarin ook opgenomen een doorlichtingspost voor borstfoto’s, daar kon je niet omheen.. En meteen een spuit (mantoux) als de radioloog dat nodig vond. Het mooiste was dat je een tevreden mens was. Met een hoop lol bij de inschrijving. En naar de toekomst kijken, niet achterom.

        • R Geenen zegt:

          Ach hoe u leeft is volkomen uw zaak. En dat gaat niemand van ons aan.
          Maar u loopt er wel mee te koop hoe zuinig u bent. Hoe iedere keer u iets weet te bezuinigen. Dat is een goede gewoonte voor iemand die arm is. maar een gepensioneerde Ingenieur plus wat meer?

        • Jan A. Somers zegt:

          “Ach hoe u leeft is volkomen uw zaak.” Klopt, maar u reageert op mij, en daarna omgekeerd. U vertelt ons toch ook hoe of u in de USA leeft en dat het daar beter is dan in ‘Holland’? Ik lees altijd de avonturen van onze reageerders. En als u mijn leven niet interesseert heeft u een delknop.
          “Hoe iedere keer u iets weet te bezuinigen.”Ik bezuinig niet, ik koop niet iets waar de prijs/kwaliteit mij niet zint. En dat geldt niet alleen in mijn arme tijd, maar daar heb ik het wel geleerd. Ik ben er niet om een ander rijk te maken. Die zorgt daar zelf wel voor.
          “u act precies als de zuinige blanda.” U kent misschien het begrip,tawarren niet, maar die zuinigheid hoort nou juist bij een Indischman, een blanda kent dat woord niet eens. U bent makelaar. U weet ongeveer wat de zaak moet kunnen opbrengen. En de koper weet wat hij wil betalen. U zet dus te hoog in, de koper te laag. He tawarren begint. Is die man nu zuinig? En als de makelaar het heeft over authentieke details, dan gaat er bij mij weer een bedrag eraf. U bedoelde daarmee immers: onderhoud nodig. Zowel AH als C&A prijzen regelmatig flink af. Dat betekent dat hun normale prijzen te hoog zijn, daar zit een forse bonuspremie in. Dan betaal ik toch niet voor hun reguliere vraagprijzen? Dat is toch niet zuinig? Toch stom als je teveel betaalt? En waarom zou ik met mijn academische titels een big spender moeten zijn? Dat heet hier in Nederland poenig! Ik hoef nu niet verder, u heeft die knop al ingedrukt.

        • R Geenen zegt:

          @@Ik hoef nu niet verder, u heeft die knop al ingedrukt.@@
          U heeft mij blijkbaar nog steeds niet begrepen.

  2. Bung Tolol zegt:

    Bir Bantang ? Apa itu ? Ik ken wel Bir Bintang ,dat is gewoon van de Heineken en dan die blonde troel ,die eet Indisch eten met een mes “” Ja zei ze nog ,ik ben dol op Indiaas eten ,ken je zo lekker met stokjes eten !”” Nee meid zeiden haar tafelgenoten in India eten ze met mes en vork ,o.k even op de menulijst kieken oh dat lijkt mij wel een lekker gerecht die Tjendol ,als er maar geen sambal in zit .Enfin die blonde sufkop aan het werk “” allemaal van die kleine stukjes vlees ,ik heb toch liever een hamburger en dat rijst hoeft voor mij ook niet ,hebben ze geen patat ?”” En dan al die kruiden ,die hoeven ze voor mij ook niet in dat eten te flikkeren ! Je hebt helemaal gelijk meid volgende keer maar weer gewoon naar “”Friet van Piet “”

  3. Indorein zegt:

    Voor een Hollander is iets alleen maar lekker als het veel is.

    Ook hier kun je dat weer eens concluderen. De Chinees heeft dat indertijd al goed begrepen: niet de smaak of bereiding is bepalend voor de Hollander, maar de grote bak voer helemaal afgevuld met nasi (absoluut niet te verwarren met onze nasi goreng!) of dikke vette slierten bami waarboven op dan de eigenlijke keuze (babi pangang, foe yong hai) wordt geflatst met heel veel zoete rode saus!!
    En dat alles voor nog geen € 10,- per bak!
    Als voorafje kiest de Hollander altijd ofwel een loempia die eigenlijk bestemd is voor olifanten, of een paar stokjes waar op of stukken kip of varken zijn gespietst, die vooraf in olie zijn gebakken, en het geheel in een grote bak tot aan de rand gevuld met gesmolten pindakaas (en dat noemt de Chinees dan saté, dus absoluut niet sateh!). Het voorafje kost nog geen € 7,- !

    Kortom: voor nog geen € 20,- (inclusief 1 biertje) p.p. heeft de Hollander dan “heerlijk gegeten”, zegt ie zelf.

    Gaat zo’n Hollander naar een Indisch (of Indonesisch) restaurant (en op de foto zie je de Hollanders) dan wordt alles gemeten met de maat die hij/zij gewend is van de Chinees.
    Dus zal er nooit een positief commentaar volgen op een genuttigde Indische (of Indonesische) rijsttafel.

    Ik moest dit als Indo, die de Indische (of Indonesische) keuken als de beste, zo niet een van de beste keukens ter wereld beschouwd, toch even kwijt.

    Maar wil zo’n Indisch restaurant zich willen handhaven hier in NL dan moet behalve de prijs ook de smaak flink zakken en de hoeveelheid flink worden opgehoogd (tot Chinees formaat).

    • R Geenen zegt:

      @@Ik moest dit als Indo, die de Indische (of Indonesische) keuken als de beste, zo niet een van de beste keukens ter wereld beschouwd, toch even kwijt. @@

      Wie zijn eigenlijk die “Hollanders”? Indische mensen kunnen vaak niet goed samen iets organiseren. Dat is algemeen bekend. Maar daarnaast constateer ik een splitsing tussen de Indo die echte blanda is geworden en de Indo met een grote hang naar het nieuwe Indonesie. Ook in mijn familie in Nl zie ik dat plaats vinden. Zelf de heer Rijkschroeff geeft mij hier in gelijk. En die Indo blanda gaat ook chinezen en stop zich zeer waarschijnlijk ook vol met—–!

  4. Bung Tolol zegt:

    Ha ha ha leuk geschreven pak Indorein ,klopt als een bus ,een Indonesisch restaurant oude stijl ? Vergeet het maar geen handel ! Wat wel werkt een Indonesisch afhaal toko op een niet zo,n dure plek /locatie met het liefst geen personeel of een paar zwart werkende Indonesiers en prijzen laag houden en natuurlijk een goede binding houden met de buurt .Vergeet niet je klanten te groeten als je ze toevallig tegenkomt op straat .

    • Arthur Olive zegt:

      “een paar zwart werkende Indonesiers en prijzen laag houden….”
      Toko Toet in Den Haag heeft lekker eten en de pijzen zijn laag in vergelijking met andere toko’s. Wat Indonesiers betreft die zwart werken dat weet ik niet. Wel weet ik dat er daar een dame werkt die beweert dat ze Indisch is maar er niet zo uitziet. Inplaats van “Gaat u a.u.b. zitten” of zoiets zegt ze “Zit” dus letterlijk vertaald Duduk. Er was een Hollander daar die dat niet wist en mompelde dat hij geen hond was.

      • Bung Tolol zegt:

        In het Indonesisch zeg je nooit “”Duduk “” maar altijd de beleefdheid vorm “”Silahkan duduk “” .Die dame is dus een beetje tolol ,nee geen familie van mij .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.