Café Riboet

Café Riboet: Brieven uit de Oost

15 juni 2019 was Café Riboet in Den Haag, en wel in het nog niet officieel geopende Sohiahof. Riboet Verhalenkunst belichtte, i.s.m. het Indisch Herinneringscentrum, handgeschreven bronnen; brieven en dagboeken geschreven uit vroegere tijden. Het geheel werd muzikaal omlijst door Saskia Mijs, altviool, en Marko Bonarius op contrabas.
Tijdens de inloop werd er natuurlijk koffie/thee met spekkoek aangeboden. Er werden postkaarten uitgedeeld met het verzoek op te schrijven, wie je graag een kaart zou willen sturen.
Na het welkomstwoord door Wendy Ripassa, zij las een aan ons gerichte brief voor, kreeg Yvonne van Genugten, directeur van het Indisch Herinneringscentrum, het woord. Ook zij las een brief voor, geadresseerd aan de eerste (toekomstige) bezoeker van het Sophiahof.
De ‘verhaleneend’ heeft plaats gemaakt voor de verhalenschommel en Iris van de Meer, werkzaam bij het Nationaal Archief, nam als eerste plaats op de schommel. Erg veel privé documenten heeft het NA niet, maar zij verwijzen wel door naar andere instanties. 135 km plankruimte beslaat het Nationaal Archief. Als je alle dozen die op de planken staan zou uitpakken, kan je 6x de wereld inpakken.
Martijn Grootendorst vertelde over zijn betovergrootvader Enoch Wiggers. Wiggers maakte in de 18e eeuw verslagen in dienst van het koloniale gezag. Omdat dit programma-onderdeel, met filmpje, op Facebook staat, heeft Dido Michielsen erop gereageerd. Zij is nl. familie van Ferdinand Wiggers, familie van Enoch. Zij nam plaats op de verhalenschommel en Grootendorst interviewde haar. Hoe klein kan de wereld zijn!
Als laatste voor de pauze praatte en zong Miss Riboet via de mond van Elsbeth Vernout. En ook Van Heutsz sprak via haar! Meisje ‘Lawaai’ werd door Elsbeth gezongen met gitaarondersteuning van Robin Block.
Na de pauze zagen we Janneke Bakker op het scherm. Ook zij was aanwezig en nam plaats op de schommel. Op zolder bij oom bleek een ware schatkoffer te liggen. Een bijzondere briefwisseling tussen haar Indische grootouders, geschreven tijdens de Tweede Wereldoorlog, bleek in de koffer te zitten. Zowel opa als oma hadden (een deel) van de brieven bewaard. Janneke heeft al veel uitgepluisd maar nog niet alles gelezen. Op de vraag of het ooit zal worden uitgegeven….haar broer is vormgever, dus wie weet. Maar zover is zij nog lang niet.
En toen was het de beurt aan Frédérique Spigt. Zelf is zij niet van Indische afkomst, maar haar halfzus wel. 9 jaar geleden hebben zij samen een theaterstuk gedaan over o.a. hun moeder. Spigt moest daardoor wel het dagboek lezen dat haar moeder in het kamp had bijgehouden. Tot die tijd had zij het voor zich uitgeschoven. Zij las fragmenten voor uit het dagboek. Het was muisstil in de zaal. Zo indrukwekkend, zo beklemmend. Kijk en luister naar het filmpje om een indruk te krijgen. Daarna zong zij een prachtig lied waarbij zij zichzelf op gitaar begeleidde.
Robin Block had een samenvatting van de middag gemaakt en Wendy Ripassa sloot de middag af en nodigde ons uit voor iets lekkers en een drankje.
Op 26 september is de volgende Café Riboet in de Roode Bioscoop in Amsterdam.
Foto’s en filmpjes: https://photos.app.goo.gl/MBkbDbE1r4vWoH72A
Foto’s, films en verslag:  Ellen
Zie de fotoslideshow
of zie onderstaande film.

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in diversen. Bookmark de permalink .

8 reacties op Café Riboet

  1. Loekie zegt:

    Wat een irritant lied (vanaf 2:05). gekunsteld, commercieel en nergens toe leidend.
    Als men iets van de oorlog muzikaal wil weergeven, componeer dan iets serieus.
    Dit bijvoorbeeld is serieus en daarom mooi:

    • Boeroeng zegt:

      Het was een serieus lied.
      Dat jij dat niet mooi vind , kan zijn.
      Heel normaal

      • Jan A. Somers zegt:

        Ach ja, pubers vinden heel veel niet mooi.

        • Indorein zegt:

          Bedoelt u hiermee te zeggen dat dhr. Loekie nog een puber is?

        • Jan A. Somers zegt:

          Als je op de vorm van de inhoud van zijn reacties afgaat is het net iemand die vergeten is puber af te worden. Helemaal niet erg hoor, mensen zijn er in vele soorten. Ik zal ook wel in verschillende hokjes zijn ondergebracht. Helemaal niet erg. Het is alemaal een gevolg van dat je tenminste bent gelezen. En dat was toch de bedoeling?

      • Tolol zegt:

        “” Buigen voor de keizer”” inderdaad een serieus lied maar geen echt ijzersterke tekst .”” Amsterdam huilt “” daarentegen heeft wel een ijzersterke tekst geschreven door Kees Manders en gezongen door Zwarte Riek in 1964 ,de tekst gaat over het verdwijnen van de Weesperbuurt ,waar veel Joden woonden ,dit lied komt uit het diepst van haar hart ,hoewel ik Zwarte Riek niet eens zo,n goede stem vind hebben ,jammer dat hij niet meer leeft anders zou “” Amsterdam huilt “” een prachtig lied zijn geweest voor Guus Becker met die hoge uithalen .

        • Tolol zegt:

          Toch een klein foutje ontdekt het gearceerde gebied is het Waterloo plein ,waar nu de Stopera staat de Weesper buurt is ietsje verderop ,onder dat gebied rijdt nu de Metro ,inderdaad niets herinnert meer aan die oude Joden buurt .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.