Ambassador of Indonesia was present at the premiere ‘Senang’

zie ook: https://www.facebook.com/tggoedgezelschap/
Voorbereidingen in video’s gevat.
Oa… deel 1:

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in diversen. Bookmark de permalink .

8 reacties op Ambassador of Indonesia was present at the premiere ‘Senang’

  1. Boeroeng zegt:

    Leuk… Opa van Klemens Patijn was een collega van mijn vader

  2. Indisch4ever zegt:

    ‘Is al dat gezoek naar identiteit ongenoegen?’, vraagt Nynke Heeg zich hardop af op een enorm rijstbed dat twee poten mist. In Senang van TG Goed Gezelschap gaat Heeg met Klemens Patijn op zoek naar wat het betekent om derde generatie Indische Nederlander te zijn. Een generatie die trauma in haar DNA heeft zitten en zich lijkt te kenmerken door te onderzoeken, vragen, confronteren en praten, maar ook door als vanouds te zwijgen.   Theaterkrant

  3. Loekie zegt:

    “…op zoek naar wat het betekent om derde generatie Indische Nederlander te zijn. Een generatie die trauma in haar DNA heeft zitten”.

    Sta me toe dat ik even dit zeg: gelul. Enorm groot en dom gelul over dat trauma-dna van de 3e generatie.
    Gewoon simpel iets verzinnen en aanpraten om interessant te doen, in dit geval op het toneel.
    Verzonnen, geforceerd, onwaar, leugens.
    Maar goed, ook dat houdt mensen van de straat.

    • Jan A.Somers zegt:

      “Enorm groot en dom gelul over dat trauma-dna van de 3e generatie.” Tjee, ben ik het eens een keertje met u eens! Wie heeft er wel eens trauma’s op de Pasar Malam/TTF zien rondsloffen als getraumatiseerd zombie

  4. Lucky Oudkerk Pool zegt:

    De voorstelling gaat niet over getraumatiseerde 3de generatiegenoten, zij stellen vragen over hun achtergrond als ‘dubbelbloeden’ met ook wat Indisch bloed. Het stuk vind ik vernieuwend omdat het niet zwelgt in nostalgie en trauma. Zij brengen ‘verhalen/herinneringen’ in beeld van hun ‘zwijgende (groot-)ouders’. Zij verwoorden hun eigen Indo gevoel. Het is een boeiend tocht van 1 uur en je wordt meegenomen in het verhaal verterend en soms pijnlijk, ook voor het niet Indo publiek is het herkenbaar. Je krijgt een intieme inkijk in hun eigen Indo zijn. Ik begrijp niet dat zo iemand als ‘si Loeki’ altijd het hoogste woord heeft en het ook altijd beter weet, heeft dat misschien te maken met Indo zelfhaat?

    • Loekie zegt:

      Lezen. LEZEN!! wat in de theaterkrant staat:
      “Een generatie die trauma in haar DNA heeft zitten en zich lijkt te kenmerken door te onderzoeken, vragen, confronteren en praten, maar ook door als vanouds te zwijgen.”
      Zoiets kruipt vanzelf in een krant? Of zou die info aangereikt zijn door de makers van het theater?
      https://www.theaterkrant.nl/recensie/senang/tg-goed-gezelschap/

      • Indisch4ever zegt:

        “…op zoek naar wat het betekent om derde generatie Indische Nederlander te zijn. Een generatie die trauma in haar DNA heeft zitten”.

        Dat Indische mensen zwelgen in nostalgie en trauma is een stereotypering.
        Men is onwetend over Indische mensen en vult dat gat in de kennis dan in met dit stereotype.
        Natuurlijk vertellen Heeg en Patijn iets over 41-50 en de exodus.
        Dat is al vaak een springplankje voor de buitenstander om de stereotypering voor de dag te halen.
        Jammer dat ook mensen van Indische afkomst zich soms laten meeslepen in deze generalisatie.
        Voorlopig beschouw ik deze woorden ( idd is het onzin) als niet gebezigd door Heeg en Patijn

        Wel staan er andere woorden op de website van de stichting die het stuk produceert
        Maar niet de woorden van de theaterkrant

        Met stille kracht maken ze korte metten met een Indische geschiedenis die onzichtbaar in hun genen ligt opgeslagen. Het verhaal van familiegeschiedenissen van koloniale overheersing, overleven in Jappenkampen en een onafhankelijkheidsoorlog.
        Generatie drie zwijgt niet langer maar vraagt, poert en confronteert.

        https://www.tggoedgezelschap.nl/project/senang/

        • Jan A. Somers zegt:

          “vraagt, poert en confronteert” Ja, binnen de eigen bubbel. En krijgt uiteraard van buiten die bubbel geen antwoord/aansluiting. Waar is de wijde blik van Tjalie Robinson? Optimistisch, met ogen open, de hele wereld rond hem bekijkend.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.