‘Indonesië heeft zijn eigen familie verloochend’

NRC:
Ronald Tan (85) en zijn Chinees-Indische ouders vertrokken vier jaar na de soevereiniteitsoverdracht naar Nederland. De houding van Indonesiërs jegens de Indische Nederlanders werd te hard. „Mijn moeder werd gebrutaliseerd.”
Ik heb geen haat tegenover Indonesiërs, maar door het leed dat na de onafhankelijkheid van Indonesië is veroorzaakt, ben ik zwaar teleurgesteld geraakt.” In een verzorgingsflat in Purmerend kijkt Ronald Tan (85) terug op zijn leven. Aan de muur boven zijn stoel hangt een portret van zijn zus, die in 2002 aan kanker is overleden, net als zijn moeder enige jaren daarvoor. Tegenover hem hangen foto’s van zijn ouders, grootouders en overgrootvader. De Tan-familie gaat ver terug, vertelt Ronald Tan.

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in diversen. Bookmark de permalink .

37 reacties op ‘Indonesië heeft zijn eigen familie verloochend’

  1. George zegt:

    IF YOU HATE A PERSON, YOU HATE SOMETHING IN HIM THAT IS PART OF YOURSELF. What isn’t part of ourselves does not disturb us. See Herman Hesse, Demian.

  2. George zegt:

    To be loved is to be fortunate, but to be hated is to achieve distinction.

  3. Wal Suparmo zegt:

    Vele lnctueele Chinese met Hollanded eduatie van de HCS .Voorlal GELIJKGESTELEN waren naar Holland gegaan, ook daar na naar de USA..Wegens de koloniale sociale rassen syteem van EUPOPEANEN( incl Japanners), VREEMDE OOSTERLINGEN en de laaste klasse zijn di INLANDEDRS. ROUCHOSEN( 1850) was eerder dan VERWOERD.

  4. Wal Suparmo zegt:

    Vele lntelecteele Chinesen met Hollandse eduatie van de HCS .Vooral GELIJKGESTELEN waren naar Holland gegaan, ook daar na naar de USA, etc…….

  5. Ron Geenen zegt:

    Is Ronald Tan een zoon van Thomas Michael King Loen Tan en Helene Chevalier, die 9 kinderen hadden? De meesten van de Tan familie wonen in A’dam. Geboren in Semarang. Moeder is een nicht van mijn moeder.

  6. George zegt:

    He that has no fools, knaves, nor beggars in his family, was begot by a flash of lightning.

  7. Robert zegt:

    Van je familie moet je het hebben.

  8. PLemon zegt:

    Tan : “De grote fout die Nederland toen heeft gemaakt, is dat het in 1942 de Indonesische bevolking geen onafhankelijkheid voor binnenlands bestuur gaf. Er waren heel veel Indonesiërs opgeleid voor dat bestuur, bij de KNIL zaten veel Indische en Indonesische militairen die trouw bleven aan de Nederlanders en niet de kant van de Japanners kozen. Nederland had bij die oorlogsverklaring moeten zeggen: jullie krijgen onafhankelijk binnenlands bestuur, bescherm in ruil daarvoor de Nederlandse inwoners in Indonesië tegen de Japanners. Dat is niet gebeurd en dat is tragisch. Het had de houding van veel Indonesiërs beïnvloed.”

    ### Een niet onlogische constatering van Tan die waarschijnlijk maar gedeeltelijk zich heeft kunnen informeren hoe de paarden liepen.Was het een oorlogsverklaring of meer een een uit nood geboren defensieve oproep? De Japanse militaire en politieke invloed op de Indonesische bevolking was zo ongekend groot, dat het zelfbewustzijn groeide en men eerder koos voor de revolutionaire gewapende strijd. Tja, het was eigenllijk al onbestaanbaar dat een miljoenenbevolking zich (feodaal) door een handjevol Europeanen liet besturen.
    .

    • Indorein zegt:

      “Tja, het was eigenllijk al onbestaanbaar dat een miljoenenbevolking zich (feodaal) door een handjevol Europeanen liet besturen.”:
      Hebt u wel eens in de loop van een doorgeladen geweer gekeken? Of staande aan de kade de op u gerichte scheepskanonnen gezien?
      Dan wordt heel veel wat je eigenlijk onbestaanbaar c.q. onbegrijpelijk vindt bestaanbaar c.q. begrijpelijk.

      • PLemon zegt:

        @doorgeladen geweer en scheepskanonnnen.

        Die technologische voorsprong van de Europeaan hielp zeker mee om als land een imperium te stichten en zich een tijdje te presenteren als wereldrijk. Maar ja, de wapenindustrie kent geen grenzen en waar ‘bevrijdingsoorlogjes’ door de inheemsen eerst werden neergeslagen gaf vooral mankracht en moderne bewapening(veroverd of gekocht) van de ‘nationalisten’ uiteindelijk de doorslag. Zonder ‘ sturm und drang’ van de Japanners waren de Aziatische wingewesten ws “bloeiende” koloniën gebleven of geworden.😉

    • Loekie zegt:

      Wat is onbestaanbaar? Als in Nederland één grapjas zich gekwetst voelt omdat op het station ‘dames en heren’ door de speakers klinkt, dan haast de NS zich om voortaan om te laten roepen: Beste Reizigers.
      Als één meisje van 10 jaar (!) op Facebook schrijft dat ze bij de Hema niet alleen maar roze meisjeskleding wil zien, dan haast Hema zich om de jongens- en meisjes afdeling op te doeken en daarvoor in de plaats een Kinderafdeling in te richten.
      Enz enz.
      Komt geen kanon bij te pas. Alleen een helse angst voor alles wat op social media wordt verkondigd.

  9. Leo Naessens zegt:

    Ik kom zelf uit een familie die vijf generaties teruggaat in Indonesie. Ikzelf ben in Medan geboren maar in Jakarta opgegroeid. Ik was bijna 18 toen ik “voorgoed” naar Nederland kwam in 1958. Aan mijn overgrootmoeders kant gaat het allemaal nog veel verder terug, tot de 17de eeuw. Haar vader was een Wardenaar (een familie met een heel lange geschiedenis in Nederlands Indie) en haar moeder was Javaans. Dus ik kan veilig stellen dat mijn verband met “Indie” heel diep gaat. Toch heb ik gemengde gevoelens over het idee dat Indonesiers ons iets verschuldigd zijn, als dat het woord is. In dat respect zijn wij de net generatie die tussen de wal en de sloot terecht zijn gekomen, maar wat Indonesiers betreft heeft dat niets met hen te maken! Bad luck but move on people. De Indonesische onafhankelijkheid was lang over tijd, en niet te voorkomen. De onvermijdelijke “march of history”. In die situatie zijn er altijd “slachtoffers”. Zelf heb ik me nooit zo gevoeld. It is what it is, het heeft naar mijn gevoel geen zin om het verleden, of zelfs je eigen verleden, op te rakelen. Ik heb in de jaren ’90 weer in Jakarta gewoond en gewerkt, en wat me zeer opviel hoe weinig we eigenlijk meer betekenen in de Indonesische wereld. Jonge Indonesiers schijnen zelfs vrij welwillend en ik heb in mijn werk en in de omgang met Indonesische collega’s nooit ook maar enige onprettige of “moeilijkje” momenten gehad over mijn Nederlands-Indische verleden. Het kan ze gewoon niet echt meer schelen. Zoals gezegd, dat kan moeilijk zijn voor oudere “Indische” mensen, maar het is nu eenmaal zo. Het gekke is dat als je vandaag de dag met een jonge Indonesier praat je vaak moet uitleggen wat “Indisch” in feite betekent!

    • Ron Geenen zegt:

      @Ik kom zelf uit een familie die vijf generaties teruggaat in Indonesie. Ikzelf ben in Medan geboren maar in Jakarta opgegroeid. Ik was bijna 18 toen ik “voorgoed” naar Nederland kwam in 1958. @

      Ik kom van een familie uit 6 en 7 generaties uit het Ned-Indie. Ben zelf geboren in 1936 in Sawahlunto niet ver van Padang. Ben opgegroeid gedeeltelijk in jap kamp. Kwamen in 1951 in Nederland.
      Wat zegt dat van mij en wat zegt dat van jouw. Geen flikker toch.
      Het gaat er om wat jij als Indo heb meegemaakt en wat ik als Indo heb meegemaakt.
      Dus stop oordelen over een ander. Omdat jij iets vindt, hoef een ander niet het zelfde in gedachten te hebben. Werk liever mee in het preserveren van onze geschiedenis.

      • Leo Naessens zegt:

        Oordelen? Waar was ik aan het “oordelen”? Het was alleen maar een opinie, en een weergave van wat ikzelf in Indonesie heb ervaren in recente jaren. En voor geen moment vind ik het belangrijk of je nu vijf generaties of zeven generaties (of heel wat meer generaties als je mijn eigen Indonesische voorouders meetelt!) “teruggaat”. Het gaat erom dat de “Indische geschiedenis” heel wat facetten heeft die hun basis hebben op individuele ervaringen, herinneringen en familiehistories, en ik heb geen probleem mee hoe jij dat allemaal ziet of ervaart voor jezelf. Maar het is wel zo dat MIJN visie op mijn Indische achtergrond en geschiedenis de mijne blijft en ik hoef die niet te “verdedigen” tegen jou of wie dan ook.
        .

        • Ron Geenen zegt:

          “het heeft naar mijn gevoel geen zin om het verleden, of zelfs je eigen verleden, op te rakelen”.
          “Zoals gezegd, dat kan moeilijk zijn voor oudere “Indische” mensen”

          Ik haal even 2 zinnen uit uw schrijven. Uw mening komt bij mij over als een vorm van oordelen.

  10. Trudy Verstegen zegt:

    “Werk liever mee in het preserveren van onze geschiedenis.” Een aantal ‘conservatieve, rechtse en zelfs racistische Indo-Germanen’ worstelt met zijn ‘gekleurde verleden’ zijn anti Indonesisch en vertonen koloniale trekjes. Zij ‘claimen’ het alleenrecht op wat Indisch is of zou moeten zijn en zijn soms Hollandser dan de Blanda’s zelf. ‘Wier Neerlands bloed door de aderen vloeit van vreemde smetten vrij’ lijkt hun ‘mantra’ wel. Zij vergeten gemakshalve dat zij de niet gewenste ‘bijproducten’ zijn van de koloniale bezetter. Onze groep is het ‘kind van de rekening geworden’ van de recente geschiedenis. Alleen in Indië bestond een ‘gefragmenteerde koloniale gekleurde bevolkingsgroep’ die zich probeerde te verhouden tot ‘de witte koloniale bezetter’, afhankelijk van ‘kleur, sociale status en maatschappelijke positie’ wilden zij hun positie verdedigen en handhaven. Wanneer de mogelijkheid bestond het liefst zo ‘wit’ mogelijk verbintenissen aangaan. Verindischen was uit den boze, dus geen Petjok of Maleis, geen krontjong, geen familiare omgang met bedienden. Maar wel 4 keer per week Hollands eten, alles zo Europees en Hollands mogelijk, ook al is dat aan de buitenkant niet te zien! Zoals een oud-tante ooit opmerkte over de verloofde van een nichtje en daarbij de volgende Indische uitdrukking gebruikte, “Adoe een aardige vent, maar zo zwart als mijn schoen.” Het discrimineren en veroordelen op kleur en gedrag is een van de koloniale trekjes die we meenamen naar het Hollandse vaderland dat niet op ons zat te wachten. In hun ogen waren en zijn wij geen volwaardige rasgenoten, alleen Nederlanders door paspoort of aantoonbare oorsprong. Hier zijn wij versplinterd geraakt, een politieke macht van betekenis zijn we nooit geworden, gedoogd aan de vergadertafel (het I.P) de Pasar Malam werd de ontmoetingsplek voor de gemeenschap in diaspora of een van de vele dans- en fuifavondjes die werden georganiseerd, Indische cultuur in den vreemde. Voor de gemiddelde Blanda zijn wij vandaar en niet van hier. Hoe hard wij ook ons best doen om Nederlands te zijn. Ik heb daar geen problemen meer mee maar vind het treurig en gênant wanneer ik op dit forum lees hoe belangrijk dat nog steeds is voor anderen. Mettertijd zullen we opgaan in de bevolking en verdampen wij in het oog van geschiedenis en wordt er af en toe een bruin mensenkind geboren.

    • PLemon zegt:

      @…Voor de gemiddelde Blanda zijn wij vandaar en niet van hier. Hoe hard wij ook ons best doen om Nederlands te zijn. 

      #Alleen voor onze generatie 3, hier geboren , gaat die vlieger niet meer op al wordt door hen nog steeds geflirt met hun Aziatische roots. De oudere generaties, koloniaal geïnfecteerd om zo ‘blanda’ mogelijk te lijken deden dat uit een sociaal economisch motief destijds in Indië. Die houding brachten ze ongewild mee naar het vaderland maar beseften onvoldoende dat de Nederlanders hier eveneens uit gemixten waren ontstaan met hier en daar een toefje kleur of niet Germaanse trekken.
      Feitelijk was het niet zo bijzonder toen de teruggekeerde ‘koloniale’ instroom plaatsvond. Alleen door de massaliteit viel het op dat er opeens meer pigment In het straatbeeld verscheen. Dat zij wat oosterse cultuur meebrachten was mooi meegenomen.
      De praktijk leert anders want in het algemeen werden we in de arme naoorlogse jaren beschouwd als indringers met een ‘besmet’ verleden (uitbuiters) en vreemdelingen (indonesiërs).Maar de snelle assimilatie, we waren daar in Indië immers in modern westerse omstandigheden opgegroeid, verbaasde de niet zo goed geïnformeerde inheemsen hier. Door die naweeën worstelen sommigen van ons nog steeds met hun (nederlandse) identiteit.

      • RLMertens zegt:

        @Lemon; ‘worstelen sommigen …met hun identiteit.’ – Ik constateer bij mijn kinderen( 2e gen.) en kleinkinderen(3e gen.) juist een trotse/r opstelling over hun identiteit. Met een ruime belangstelling voor hun Indonesische(!) afkomst! Zij voelen zich juist gelukkig om niet(!) op de ‘doorsnee Nederlander’ te lijken. Twee van mijn kleinzoons (19 en 21 jr.) zijn op dit moment in Jakarta. Die van 19 jr. heeft voorheen 3 mnd. schoolstage gelopen bij een overhemden fabriek in Bandoeng! En die van 21jr.(ooit Ajax jeugd) wil daar proberen prof voetballer te worden. Mijn kleindochter 20 jr.( Hotel opleiding) gaat deze maand voor stage naar Bali. Mijn oudste kleinzoon (24 jr. economie/handel Z-O Azië) wil/gaat voor 1/2 jaar stage naar een universiteit op Java. Hij heeft zich zelf zelfs behasa( dus niet alleen maleis) aan geleerd. Wie zei ooit; ‘east is east etc. …..’
        .

  11. RLMertens zegt:

    R.Tan; ‘Indonesië heeft zijn familie verloochend’- Slaat mi. nergens op. Eerder andersom! Wij, in ca. 1900 inlandse kinderen genoemd(!) werden, oa.via erkende(!) echtverbintenissen en het IEV bij de Europeanen ingedeeld. Want de Nederlander zag wel degelijk in- zie Zuid Amerika- dat deze inlandse kinderen een potentieel gevaar vormden, indien zij de inlands kozen- zie Pieter van Eberveld en de Indische partij van DD. Waardoor de Indo’s sociaal op een hoger trede terecht kwam in die Indische maatschappij. En verder van die inlandse. Mode werd zelfs om nog Europeser te zijn dan de Hollander. Die trouw/aanhankelijkheid zou gewaardeerd worden. Zelfs in tijden van nood. Nou, dat zien we nu terug ….in de backpay afhandeling!
    Dus wie verloochend wie?

    • PLemon zegt:

      @…wie verloochend wie?

      Denk dat de Indonesische mens zich niet in de kaart laat kijken, zie ook deze reacties….

      **** Bong Dzie Kiat zegt:
      25 november 2010 om 6:51 pm
      Niet ‘het bloed dat door de aderen stroomt’ is bepalend voor je identiteit, maar de cultuur die je meegekregen hebt. En in dat opzicht zijn verreweg de meeste Indischen Nederlanders. Ook door de houding van je omgeving. Indonesiërs zijn veel racistischer van aard dan Nederlanders. Als je niet 100 % “asli” bent zal je nooit volledig als ‘een van ons’ gezien worden, ook al woont je familie er al honderden jaren. Kijk hoe ze de Chinezen behandelen. En als je je Indische identiteit wilt behouden krijg je geen kans. Je wordt geacht je voor te doen als een pribumi, een pseudo-Javaanse naam aan te nemen, je Indische achtergrond te verheimelijken of te ontkennen. Je mag je identiteit niet doorgeven aan je kinderen. In Nederland hoor je erbij, al heb je nog zoveel Aziatisch bloed. Je krijgt gelijke kansen en het doorgeven van de Indische of Chinese cultuur wordt gewaardeerd en gestimuleerd.

      Ed Vos zegt:
      1. “Als je niet 100 % “asli” bent zal je nooit volledig als ‘een van ons’ gezien worden, ook al woont je familie er al honderden jaren.”

      Hier wordt een voorbeeld gegeven van Chinezen. Chinezen zijn de joden van Indonesie, en zij hielden (houden) zich als, collectief, voortdurend afzijdig van de andere Indonesiers, net als in Nederland overigens.
      Dat roept natuurlijk veel weerstand op. Net als in de tijd van de Nederlanders kregen zij in de tijd van Soeharto ook veel krediet.
      Dit betekent overigens niet dat zij, bij grote onlusten, voortdurend de klos moeten zijn (uit jaloezie bijvoorbeeld).
      Dat begrijp ik.

      In Nederland behoor je er ook niet geheel bij (Marokkanen, Moslims, Afrikanen). Ik denk dat het in de USA anders het geval is, want daar is vrijwel iedereen mixed
      Ik heb met die Indonesiers en hun nationalisme niet zoveel problemen, zij leren het gewoon op school, maar ik weet wel dat ik niet graag voor een Indonesische baas zou willen werken.

      Het is wel zo dat Javanen niet zo houden van alles wat zwart is, want kotor.
      Maar het fijne weet ik er niet van. Zij zijn zo vriendelijk, maar je weet niet wat zij van je denken wanneer je hen de rug toekeert.
      https://javapost.nl/2010/10/11/welk-bloed-stroomt-door-de-aderen-van-de-indo/

      • Ron Geenen zegt:

        De ambtenaar J.Th. Kouthoofd, leider van de Indo-Europese bevolking in Kediri en in oktober 1945 door de Indonesische pemoeda´s geïnterneerd in Trenggalek, koos in februari 1946 bewust voor het warga negaraschap. https://javapost.nl/2010/10/11/welk-bloed-stroomt-door-de-aderen-van-de-indo/

        In het boek ” Het Geslacht Kouthoofd” komt op pagina 286 voor de naam Jozef Theodoor Kouthoofd geboren 30 september 1905 te Grissee en begraven op 30 april 1975 op Kembang Kuning te Soerabaja. Dus ook een familie waar mijn vrouw toehoort. En natuurlijk ook ene Marion Bloem.
        Haar opa is Paul Kouthoofd en hij is een jongere broer van mijn vrouw haar oma Pauline Kouthoofd.

  12. Peter van den Broek van een andere generatie zegt:

    Ik heb begrepen dat de Indonesische grondwet voorschrijft, dat alleen een Asli president kan worden. Dus dat probleem hebben de Indonesiers fijntjes opgelost. Dat niet allleen. Dat een Chinees en ook nog eens gristen zich kandidaat kon stellen voor het burgemeesterschap van Jakarta kon ook helemaal niet. Dat werd gerechterlijk gedwarsboomd en opgelost.

    Maar bij Indischen spelen andere dingen een rol. Ene Douwes Dekker had snel partij gekozen voor de Indonesische kant en werd daarvoor beloond. De Indo’s, de kleine Bieng of Indo-Europeanen net name door de kwalijke en opportunistische rol van het IEV, toch wel de Indische bourgeoisie en intelligentsia, werden in het defensief gedrukt en kozen (sic) toch wel rijkelijk laat partij, neem nou het voorbeeld van de Spijtoptanten, die houding is hen door de Indonesiers wel kwalijk genomen,

    De rol van het IEV zou toch een duidelijk bestudeerd dienen te worden, dat niet alleen dat maar ook de andere kant zoals van Eeckhout en Dahlers.

    • RLMertens zegt:

      @PetervdBroekveag.; ‘DD=Douwes Dekker etc.’-DD koos niet voor de Indonesische kant. Hij richtte zich op de totale bevolking van Indië om een Indies(!) man/ burger te zijn. Met gelijke rechten voor iedereen; Inlander of Europeaan etc. Conform de inwoners van de Z- Amerikaanse staten. Die met succes de ‘koloniale overheerser’ bestreden en zelfstandige staten werden. De Indische partij kreeg een behoorlijke aanhang. Daarvoor mi. bevreesd ( met gekonkel van de het Gouvernement ?) werd het IEV opgericht.
      -Volgens mijn vader ( geb.1912); om nog meer versplinter te bewerkstellen, werd er indertijd zelfs een Katholieke IEV opgericht- . Die een wezen een splijtzwam werd/was in/bij de Indische gelederen. En de Indisch/Indo kreeg de Europese status en de inlander bleef inlander(tot 1942 met een kleine i!)
      ‘Ware het maar anders gegaan!’

      • Jan A.Somers zegt:

        “tot 1942 met een kleine i!” Waarom leest u uw geschiedenis niet? !942 moet toch echt wel 1925 zijn. Net als die Indo >> Europeaan. En met die status heeft u het ook niet begrepen. Er was helemaal geen sprake van status, de Indo viel gewoon onder de rechtsregels voor Europeanen, net als totoks, Japanners, Siamezen, Filippino’s, Turken, Egyptenaren enz.

        • bokeller zegt:

          En de NIET erkende Indo piste ernaast.
          siBo

        • RLMertens zegt:

          @JASomers; ”…uw geschiedenis niet etc. – Welke geschiedenis? De Indonesische of Nederlands koloniale? In 1925 waren de inheemsen inlanders voor de overheid. Pas eind 1941 nl. door de verklaring(!) van de commissie Visman, die het gewenste Indisch burgerschap afwees(!) echter wel: vervanging in wetten en ordonnanties(!) van de termen Inlander en Inlands door Indonesiër en Indonesisch WEL mogelijk achtte! Hier dus hoofdletters voor Inlander maar in wezen blijft het d inlander met kleine i ! Pas in de 6 dec. 1942 (!) HM rede werd naast; ‘de bevolking van Nederlandsch-Indië door haar lijden en verzet(!) etc. Nederland dieper dan ooit zijn verantwoordelijk gevoelt voor een krachtige groei van de overzeesche gewesten en dat de Indonesiërs in langzaam gegroeide samenwerking den besten waarborg vinden voor herstel van hun vrede en geluk (!). Amen!

        • Jan A. Somers zegt:

          “in wezen blijft het d inlander met kleine i ” Dat klopt helemaal, voor de Indo bleef het een kleine i. En dat mogen we van die Indo’s niet racistisch noemen. Krijg ik weer op mijn donder.

        • Ron Geenen zegt:

          @, voor de Indo bleef het een kleine i. En dat mogen we van die Indo’s niet racistisch noemen. @

          Ik weet niet of het racistisch is, maar persoonlijk maak ik onderscheid tussen vroeger en het heden.
          Schrijf ik over b.v. Bangkinangkamp, dan heb ik het over de jap. Heb ik over het hedendaagse gebeuren dan spreek ik van Japanner. Ook de indonesier die o.a. mijn vader heeft helpen martelen en de huidige Indonesier. Trouwens tijdens onze kumpulans op donderdag in de Hongkong Plaza hebben aan tafel de Indo’s haast nooit contact met de Indonesiers. We zitten volledig gescheiden.
          Wij weten dat zij Indonesiers zijn en zij weten wie wij zijn.

        • Peter van den Broek van die andere generatie zegt:

          De geschiedenis ziet er toch wat anders uit en wordt anders begrepen in de zin dat er na 1942 vanuit een ander niet-Totok perspectief naar de Indische werkelijkheid wordt gekeken, de totoks in Indie raakten op irrelevant dwz Binnenkamp-Niveau, ze werden volkomen buiten beschouwing gelaten, tijdens en ook na de oorlog, hun rol was voorgoed uitgespeeld. Ned. Indie als zelfstandige rechtseenheid hield op te bestaan.

          In de Britse kolonie hadden Indo-Europeanen de z.g.n. “Eurasians”, een aparte juridische status, die hen gelijkschakelden aan de inheemse, dus inlandse bevolking. De Japanners beschouwden hen als mede-Aziaten en niet als vijandige ‘onderdanen’.

          In Nederlands Indie was er een totaal andere situatie, Indo-Europeanen bezaten de Europese status (erkenning e.d.) , net zoals Japanners, Siamezen, Turken Egyptenaren en andere gelijkgestelden. Dat is toch de logica van de willekeur in een koloniale maatschappij????

          Het Japanse streven was erop gericht ‘volbloed’ Nederlanders van de maatschappij uit te sluiten en de Indo-Europese groep (Eurasians) het Japans leiderschap en de bescherming te doen aanvaarden, geformuleerd in de op 29 April 1942 gepresenteerde Tiga A-beweging: Tjahaja Asia Nippon, Pelindoeng Asia Nippon, Pemimpin Asia Nippon (Japan als het Licht, de Beschermer en de leider van Azie.

          In die lijn was de Japanse propaganda, na de oorlog foutief als ophitserij of haatcampagne geïnterpreteerd , NIET gericht op de Indo-Europeanen maar op de “volbloed” Nederlanders. Al tijdens de Japanse aanval op Nederlands-Indie waren in Japanse propaganda-uitzendingen vanuit Formosa de Indo-Europeanen opgeroepen zich aan Japanse zijde te scharen of op zijn minst afzijdig te houden, benadrukt werd hoezeer de Indo’s door de Totoks altijd als Minderwaardig waren beschouwd en men zou er beter aan doen zijn misplaatste loyaliteit aan Koningin en Vaderland op te geven.

          Voor de Japanners die de gewenste tweedeling tussen Indo-Europeanen en Totoks wilden doorvoeren was daarvoor een registratie nodig, met alle chaos en verwarring van dien. Het was plotseling heel voordelig om zich als Konketsu, het Japans voor “Halfbloed” te afficheren om zodoende de blauwe pendafteran te bemachtigen, de totoks hadden een roze. Ondanks deze voortdurende Japanse propaganda hebben Indo-Europeanen, foutief Buitenkampers genoemd, niet in grote aantallen de Japanse zijde gekozen. Dat gegeven word veelal onvermeld gelaten in de Nederlandse geschiedschrijving.

        • Ron Geenen zegt:

          @Ondanks deze voortdurende Japanse propaganda hebben Indo-Europeanen, foutief Buitenkampers genoemd, niet in grote aantallen de Japanse zijde gekozen. Dat gegeven word veelal onvermeld gelaten in de Nederlandse geschiedschrijving.@

          Vrij logisch. Immers de buitenkampers kwamen voornamelijk op delen van Java voor en niet op de andere eilanden. Op Sumatra belanden wij allemaal achter de tralies of prikkeldraad.

        • RLMertens zegt:

          @JASomers;’de kleine i etc.’ – Voor de inlander als rechteloos/ 2e rangs burger in zijn eigen land. Ik heb het over de Nederlands Indische overheid, die met snorrende taal duidelijk aangeeft waar de Inlander thuis(!) hoort. Dat heel wat Totoks en Indo’s het ook zo hebben gezien, merkt men uit de reacties op deze site.
          ‘geen status etc.’- Geen? Het barst in Indië van statussen met bijbehorende raciale gedachte goed; de belaga Indo/veelal licht(er)getint; wij zijn toch Nederlanders!, de gewone boeng; de zgn huis/tuin/keuken Indo, en de kleine boeng (doe maar gewoon); klein behuisd met hooguit een kokkie( met het lekkerste eten) als personeel en de kampong Indo= totaal verinlandst
          Bij de Totoks; plaatselijke krachten, houding; handen in de zij; ‘zij (de inlanders;kleine i) kunnen het nog steeds zonder ons’! En de uitgezonden krachten uit Holland; het neusje van de zalm. Gewild als trouw object voor jan en alleman; goed salaris, Europese verlof regeling etc. Hoge Piet genoemd. Uit Geert Mak; De eeuw van mijn vader; De kern van hun denken bleef uitgaan van de absolute superioriteit van de blanke Hollanders, hoe dom, dik, agressief, geldzuchtig, kortzichtig en stompzinnig velen ook waren!

        • Jan A.Somers zegt:

          “Dat is toch de logica van de willekeur ” Niet van de willekeur, maar van IS art. 131. Maar dat had u waarschijnlijk niet begrepen. Maar wel kunnen lezen op 15 juli 09:50. Het ging helemaal niet over Europeanen, net als totoks, Japanners, Siamezen, Filippino’s, Turken, Egyptenaren enz., maar over mensen of groepen van mensen die onderworpen waren aan de rechtsregels voor Europeanen, Inlanders of Vreemde Oosterlingen. Niks erkenning! Niks gelijkgestelden. Je kon horen bij een groep met dezelfde rechtsregels, maar een Inlander bleef dar gewoon een Inlander, en een Turk bleef een Turk.Toch prachtig? Ieder het zijne! Maar misschien stak het dat de Inlanders in Indië nu de enige bINnenLANDERS waren. Interessant dat Sjahrir sprak over Indo’s als landskinderen. De rest kwam van ‘buiten’. Dat hadden de Japanse bezetters dan beter begrepen: In de plannen voor de Nanyo, de expansie in zuidelijk Azië, was er sprake van een blijvende bezetting en japanisering van Nederlands-Indië dat, bevrijd van het westerse kolonialisme, deel diende te nemen aan de Japanse oorlogsinspanning om de eindoverwinning mogelijk te maken. Dit hield in de levering van arbeid, landbouwproducten en mijnbouwproducten. Borneo, Celebes, de Molukken, Nieuw-Guinea en de Kleine Soenda-eilanden, onder bestuur van de Keizerlijke Marine, zouden direct bij het Japanse keizerrijk moeten worden ingelijfd; over de status van Java en Sumatra, bestuurd door het leger, zou binnen de Nieuwe Orde, de Gemeenschappelijke Welvaartssfeer in Groot-Oost-Azië, in een later stadium worden beslist. In afwachting van een definitieve verwijdering uit de Aziatische samenleving werden niet alleen de Nederlandse bestuursambtenaren en militairen geïnterneerd, maar werden ook Nederlandse burgers in kampen ondergebracht, als consequentie van de bevrijding van het westerse kolonialisme.

  13. Wal Suparmo zegt:

    Zo als ik gezegd GG Rochosen is in 1850 veel eerder dan Verwoerd.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.