Eric …. pulang kampung

Waarde lezers.

Ik hoop dat alle narigheid die me door Karma voor deze reis is toebedacht achter de rug is. Het begin is niet goed gegaan. Bij de boeking heb ik niet goed opgelet ​,​waardoor ik in plaats van de eerste vlucht van Hong Kong, die om 09.00 vertrekt ​ ​de ​tweede vlucht boekte, die om 18.45 vertrekt. De laatste vlucht had ook nog vertraging en ​verder ​op het laatste moment was er ook nog een verandering van gate, zodat ik de luchthaven van Hong Kong redelijk goed heb leren kennen.
Toen ik in Jakarta aankwam zag ik bij de uitgifte van bagage al heel gauw een bord langskomen met de mededeling dat ik me bij de afdeling Bagage Service moest melden. Toen ik me daar meldde werd me meegedeeld dat mijn koffer nog in Hong Kong was. Ik zou die de volgende dag kunnen ophalen. Nadat ik een paar stevige vloeken had geuit, waarvoor ik het meisje dat me te woord stond mijn excuses heb aangeboden ​,​omdat zij er natuurlijk ook niets aan kon doen, en gezegd had dat ik dan 2 taxi’s nodig had, zei ze dat de koffer ook bij mijn hotel kon worden afgeleverd. Ik kreeg een proces verbaal mee en excuses. Toen ik in de ruimte van de douane kwam, ​keek geen douanebeambte naar me om en ik kon zonder meer doorlopen. Ook het formulier voor de douane, dat ik in het vliegtuig heb ingevuld, heb ik nog steeds.
Ik heb in de aankomsthal een taxi besteld en omdat ik na 36 uur reizen moe was, geen ophef gemaakt dat de ritprijs 100.000 rp meer was dan 2 jaar geleden. In het hotel aangekomen, kreeg ik een blijde verrassing, want ik kreeg 15 procent korting op de hotelprijs bij vertoon van mijn instapkaart. Al met al ben ik om 2 uur in slaap gevallen.
Toen ik de volgende dag om 9 uur opstond ben ik naar ​een mall gegaan, het Atrium, waar ik een sim ​-kaart voor mijn telefoon kocht, geld wisselde en mijn eerste ontbijt in Jakarta nuttigde.
Het was bamie Aceh en ik vroeg er ijsthee bij. Wat ik kreeg was een groot ​ glas​warme thee met ijsblokjes. Ook een opvatting van ijsthee.
Na het Atrium ben ik naar Kota, het oude stadsdeel gegaan. Ik werd onmiddellijk getackeld door een vrouw, die mij vroeg of ik engels wilde spreken met de kinderen die bij haar waren en de taal moeten leren. Elk kind stelde zich netjes voor en las daarna een paar vragen op, waarop ik antwoord moest geven. Een van de vragen was of ik Indonesische liedjes kende waarop ik spontaan boeroeng kaka tua begon te zingen. Ze vonden dat zo mooi dat ik een herhaling moest doen, die op video voor het nageslacht werd gezet. Misschien word ik een megaster in Banten, waar ze vandaan kwamen.
Ik ging toen naar het oude stadhuis, waar ik weer blij werd verrast, want ik hoefde geen entree te betalen voor het museum. Ik heb er rondgedoold en wat foto’s gemaakt. Hierna ben ik naar het Museum Nasional gegaan, maar werd daar teleurgesteld omdat het beeldje van Pradjanaparamita of Ken Dedes zoals het ook wordt genoemd, dat ik wilde zien in een gedeelte is dat wegens verbouwing is gesloten. Ik ben toen maar niet naar binnen gegaan en naar mijn hotel teruggegaan om op mijn koffer te wahchten, die uiteindelijk om 22.30 uur arriveerde. Ik hoop dat mijn koffer een leuke tijd heeft gehad zonder mij.

Dit is het verslag van hoe ik in Indonesie aankwam en de eerste dag aldaar, ik zal in de volgende verslagen​ mijn verdere ervaringen vertellen.
Tot gauw

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Gast Pikirans. Bookmark de permalink .

16 reacties op Eric …. pulang kampung

  1. Boeroeng zegt:

    Tja, koffer, de gebruikelijke pech…. denk maar zo:
    Kinderen verrassen dat die belanda hun liedje kent is wel een goed begin.
    En je sprak natuurlijk ook wat bahasa indonesia met hen. Ook al wat ze niet verwachten.

    • Eric Neyndorff zegt:

      Klopt. Ze zien niet aan mij dat ik een indo ben en spreken me in het engels aan. Als in dem in BI antwoord zijn ze verbaasd tot ik zeg dat ik in Bandoeng geboren ben en daar op de lagere school heb gezeten.

      • Jan A. Somers zegt:

        Iets dergelijks gebruikte ik in Surabaya ook. Met zo in te loggen, hoor je er ineens gewoon bij. Dat doen Amerikanen toch ook bij kennismaken? Meteen na hun naam hun staat noemen.

        • Ron Geenen zegt:

          @Dat doen Amerikanen toch ook bij kennismaken? Meteen na hun naam hun staat noemen.@

          Hoe komt u er bij? Woont sinds 1981 in SoCal en heb dat nog nooit gehoord of persoonlijk meegemaakt.

        • Jan A. Somers zegt:

          Als ze bij ons op TNO kwamen wel hoor. Het viel mij op, en ik vond het best leuk! Het soms grote verschil tussen de staten. Mijn oudste dochter is dat bij afstuderen in de University of North Carolina (Chapel Hill) ook opgevallen. (ca. 1980).

        • Ron Geenen zegt:

          @Mijn oudste dochter is dat bij afstuderen in de University of North Carolina (Chapel Hill) ook opgevallen. @

          Daar heb je het dan weer. Carolina is zo’n 5000km ver van de Ca westkust. Wat in nl gebeurd zal waarschijnlijk ook niet in een ander Europees land plaats vinden. Het gedrag en levensstijl in iedere staat kan zeer uiteenlopend zijn. Men kan gewoonweg niet spreken van Amerika zus en zo. Dat heb ik in mijn CA jaren wel geleerd. Als een Amerikaan van Carolina naar CA verhuisd, moet hij zich ook leren aanpassen.

        • Boeroeng zegt:

          Jan, Heb je bij het TNO Henriette Edmée Koot (geboren 1916, gescheiden van Gerritsen Plaggert) gekend? Ze ging ca 1981 naar Canada .

        • Arthur Olive zegt:

          Bij het voorstellen van Indo’s komt het vaak voor dat men je meteen vraagt of je zo en zo ook kent, it is a small world after all.

        • Ron Geenen zegt:

          Dat is waar. Heb dat zelf ook ondervonden.

        • Jan A. Somers zegt:

          “bij het TNO Henriette Edmée Koot ” Nee. Wel een Joyce Koot, afdelingssecretaresse, was getrouwd met Ringnalda. Ze kon erg lekkere sateh maken, in de zuurkast. De hele dag met blote handen in de emmer marinade roeren. Niks standaard pindasaus!

  2. wat leuk, bedankt voor je verslag, wel balen van Hongkong en koffer, maar veel leuks daartegenover gesteld!

  3. kembang merah zegt:

    Hoezo proces verbaal Eric ??? Vanwege je “krachttermen” dat ze de koffer in
    Hongkong achter hebben gelaten???
    Het is weer een leuk verslag….ik kijk uit naar de volgende….geniet heerlijk van de omgeving
    Eric…..groetjes

    • Eric Neyndorff zegt:

      Toen ik het woord proces verbaal opschreef dacht ik ook aan iets met politie. Ik bedoel alleen een schriftelijke beschrijving van het niet aankomen van de koffer. maar als ik het zo had verwoord, is het wel erg omslachtig.

  4. Bert zegt:

    @Boeroeng : Je laat de naam Koot vallen,zou je misschien een artikel over Henri Koot hier kunnen afdrukken .ook weer een Indo uit de oude doos ,die mij intrigeert ( Henri Koot commandant binnenlandse strijdkrachten in Nederland tijdens de Duitse bezetting )

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s