12 febr Het bataviaproject van het  Lloyd Museum .

Koninklijke Rotterdamse Lloyd Museum is zeer vereerd dat mevrouw Jet Bussemaker, Minister van Onderwijs, Cultuur en Wetenschappen op zondag 12 februari bereid is gevonden ons Batavia-project symbolisch op te starten, wij danken de Nederlandse Ambassade voor hun doorslaggevende hulp daarbij.

bataviaprojectlloyd

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in agenda - evenementen. Bookmark de permalink .

29 reacties op 12 febr Het bataviaproject van het  Lloyd Museum .

  1. Cezar zegt:

    Ik las ook het volgende in RL verhaal: In 2005 werd door de Nederlandse regering de datum 17 augustus 1945 erkend als de officiële begindatum van de onafhankelijkheid van Indonesië.
    Als bovenstaande waar is, is Nederland toch verantwoordelijk voor de niet betaalde salarissen, enz van alle Nederlanders uit Indonesië.

  2. Surya Atmadja zegt:

    de datum 17 augustus 1945 erkend als de officiële begindatum van de onafhankelijkheid van Indonesië.
    =============
    NIET WAAR.
    Dat werd ook door sommige domme Indonesische journalisten(media) verspreidt.

    • PLemon zegt:

      Toen ontstond het misverstand…..

      *** In 2005 was toenmalig minister van Buitenlandse Zaken Ben Bot in Jakarta aanwezig bij de viering van zestig jaar onafhankelijkheid van Indonesië. De minister sprak toen een spijtbetuiging uit. Volgens de auteurs van het opiniestuk vatte de Indonesische regering dit op als een “impliciete erkenning door Nederland van deze datum als de datum van onafhankelijkheid”.

      De auteurs van het opiniestuk beschouwen de proclamatie van Soekarno en Hatta van 1945 als een “rechtmatige politieke daad” en noemen het ontbreken van een volledige politieke erkenning van die datum een “historische nalatigheid”. Wat hen betreft zou het mooi zijn als de regering komend voorjaar, wanneer de president van Indonesië ons land bezoekt, de onafhankelijkheidsdatum van 17 augustus 1945 expliciet zou erkennen.
      http://historiek.net/onafhankelijkheidsverklaring-soekarno-was-qrechtmatige-politieke-daadq/6452/

      • Surya Atmadja zegt:

        PLemon zegt:
        4 februari 2017 om 14:54

        Toen ontstond het misverstand…..
        Volgens de auteurs van het opiniestuk vatte de Indonesische regering dit op als een “impliciete erkenning door Nederland van deze datum als de datum van onafhankelijkheid”.
        =============
        Dat bedoelde ik met Orang2 Goblok , of ze kennen geen Engels /Nederlands of ze laten zicht naaien door Ben Bot ( een oude “tjidengkamp”jongen).
        Toen hij werd ondervraagd door Nederlandse journalisten, raakte hij geirriteerd en mompelde over “semantiek”.
        Als beloning kreeg hij samen met die ( Luit Kol reservist VVD) Van Baalen een bintang , want zijn geliegt heeft wel de betrekkingen tussen Indonesia en Nederland een beetje versoepeld.

        • wal suparmo zegt:

          Nederlanders hebben altijd bij wijze van spreken, eenzoort vlieger als aas bij een ontmoeting met de Indonesiers.Soms gaat de vlieger op.En soms niet.De laatse ontmoeteng is tussen Rutters en Jokowi, gaf Rutter een minder belangriike Buginese BADIK i.p.v bijvoorbeeld de KRIS VAN DIPONEGORO.En beloofde 1001 historische artikelen uit Indonesia, terug te geven dat grotendeels van de NUSANTARA museum in Utrecht komt wat al gesloten is.Maar deze keer ging de vlieger toch op want de delegatie heeft een order van 100 millioen Euro in de wacht gesleept!

  3. wal suparmo zegt:

    Nederland ZAL NOOIT DE JURE van de DE FACTO van het bestaan van de Republik Indonesia erkennen die op 17 Aug 1945 geproclameerd was.Want dat betekend dat de 2 z.g POLITIONELE ACTIES, een aggressie is tegen een andere souvereine staat.En dan moet er oorlogsgade vergoeding betaald worden.

    • Ron zegt:

      Nederland zal nooit een schade betalen als ze niet door de wetgeving gedwongen worden. De meeste Indo’s weten dat al heel lang. Kijk maar waar het meeste geld van het Traktaat van Wassenaar naar toe is gegaan.

      • Anoniem zegt:

        Heren Ron,Suparmo&Surya: Jullie zijn kundig toch?
        Laat mij even weten waarom mijn Oma haar Backpay wel kreeg van haar overleden Man.
        Ik kan mij nog goed herinneren, omdat wij kinderen: Een papieren 5Gulden van haar kregen.
        Als je nu de genoemde Backpay aanvraagt van jouw Vader zalige, krijg je nul op request.
        Wij moesten wel de overtochten uit Surabaya en Hollandia en bijkomende pensionkosten tot de laatste cent terug betalen.
        Als je dit hard wil maken, moet je gaan procederen en daar heb ik eenvoudig niet de behoefte voor.
        Misschien dat een of andere Indisch advocaat dit wel wil doen voor zijn oude kakehs.
        Mvg Jos H Crawfurd.

        • Surya Atmadja zegt:

          @ Mas Jos ,
          ik weet echt niks over Backpay en andere Indische perkara’s.
          Weet wel iets over de transitieperiode ,zeg maar waar de 1ste lichting nationalisten(generatie van mijn ouders) en iets over de huidige Indonesia.

        • wal suparmo zegt:

          Mijn Oom en neef beiden ONGETROUWD. De eerste als LANDSTORMER en de twede MILLICIEN als KNIL sodaat, liggen begraven in de AMBON en Kembeng kuning EEREVELDEN. Hun ergenamen DAT BEN IK heeft nooit een cent ven de Ned. Regering onvtanggen omdat ze al dood zijn in 15 Augustus 2015. De claims zijn afgewezen door de Sociale Verzekering Bank met een onnozele uitdaging om een RECHTZAAK van temaken indien ik me niet lekker vindt. .

      • Surya Atmadja zegt:

        Ron zegt:
        4 februari 2017 om 03:50
        . De meeste Indo’s weten dat al heel lang. Kijk maar waar het meeste geld van het Traktaat van Wassenaar naar toe is gegaan.
        ================
        Dat zijn peanuts bedragen , want als er geprocedeerd wordt door individuele of groepen Indonesiers tegen de Nederlandse regering (dus de NLD belastingbetalers=wij allen) dan kan het miljarden euro kosten.
        Vandaar dat NL “NOOIT” 17-08-1945 als de dag dat Indonesia merdeka erkennen.

  4. ellen zegt:

    Mijn vader was geen beroepsmilitair, maar werd in 1933 op 19-jarige leeftijd ingelijfd bij het KNIL vanwege dienstplicht. Hij heeft af en toe bijgetekend. Op zijn stamboek vind ik de volgende aantekening. “30 juni 1950. Wegens reorganisatie v/h KNIL m.i.v. een nader te bepalen datum gedemilitairiseerd; heeft recht op een uitkering op grond v/d Ord. Soc. Voorz. Gedemob. ten bedrage van in totaal f. 1165,-.” Dat was geen backpay, neem ik aan. Maar een soort van bonus toen het KNIL werd opgeheven? Wie weet er meer van of heeft het ook gekregen?

  5. bokeller zegt:

    Uitkeringen-bonussen ,maar ook herinneringen.

    siBo

  6. ellen zegt:

    Dank, Boeroeng, voor de links. Maar ik snap er de vellen van (ik snap er niets van, zoals mijn ouders weleens zeiden, Indische uitdrukking?). Ik ga maar het liedje door siBo geplaatst, beluisteren.

    • Pierre de la Croix zegt:

      Ik heb geen directe antwoorden op uw vragen, vrouwe Ellen. Nochtans heb ik mijn gedachten over de zaak laten gaan en wil ik die met u delen, in de hoop dat die u een eindje op weg kunnen helpen.

      Uw vader is in 1933 als dienstplichtige het leger (KNIL) in gegaan en heeft vervolgens enige malen “bijgetekend”. Op 30 juni 1950 is hij wegens “reorganisatie” (ik denk “opheffing”) van het KNIL gedemilitairiseerd (ontslagen uit werkelijke dienst).

      Welnu, vanaf het moment dat uw vader voor de eerste keer bijtekende was hij n.m.m. dienstplichtige af en “beroeps” geworden, tot zijn demilitairisatie (demobilisatie) per 30 juni 1950. Zijn rechtspositie moet in die periode gelijk zijn geweest aan die van alle beroepsmilitairen van het KNIL van zijn categorie, rang en stand.

      Alle details over die rechtspositie (arbeidsvoorwaarden) van KNIL militairen moeten toch nog te vinden zijn in de archieven van Defensie en v.w.b. pensioenen ook bij het ABP, dat ook is belast met de uitvoering van militaire pensioenen.

      In de periode dat uw vader “beroeps” is geweest bij het KNIL (ik schat toch wel zo’n 15 jaar vanaf de datum van 1ste bijtekening) moet hij ook militair pensioen hebben opgebouwd, welk pensioen hem bij het bereiken van de voor beroepsmilitairen geldende pensioenleeftijd levenslang moet zijn uitgekeerd. Reden van mijn verwijzing naar het ABP.

      Voorts hadden KNIL militairen een (vak)vereniging, “Madjoe” geheten, die nog tot ver in de Nederlandse tijd, na opheffing van het KNIL, actief is geweest. De Madjoe-archieven moeten ook ergens bewaard zijn gebleven, met gegevens t.a.v. de rechtspositie van KNIL-militairen. Hebt u niet altijd in het archiefwezen gewerkt?

      Het “Besluit Demobilisatie Voorzieningen 1948” waarvan Boeroeng u een link heeft gegeven, is alleen van toepassing op personeel van Koninklijke Marine en Koninklijke Landmacht (Art. 2). Dus NIET voor KNIL personeel. Daar hebt u dus niets aan, tenzij u iets kunt vinden dat mutatis mutandis op latere of gelijke datum ook voor KNIL-personeel toepasselijk is verklaard en in een aparte KNIL-atoeran is vastgelegd. V.w.b. het laatste verwijs ik naar art. 6, waarin rechten zijn vastgelegd op een premie “voor iedere maand werkelijke dienst in het Oosten verricht”.

      De “uitkering op grond v/d Ord. Soc. Voorz. Gedemob. ten bedrage van in totaal
      f. 1165,-.” waarop uw vader recht heeft gehad lijkt wel op zo’n “afzwaaipremie”, LOS VAN OPGEBOUWD PENSIOEN EN BACKPAY”.

      Dit zijn mijn “alternative facts”.

      Veel succes

      Pak Pierre

      • bokeller zegt:

        Pak Pierre,
        ##De Madjoe-archieven moeten ook ergens bewaard zijn gebleven, met gegevens t.a.v. de rechtspositie van KNIL-militairen.##

        Heel duidelijk neergezet,waar Dame Ellen beslist veel
        uit kan halen.
        Rest mij te vertellen, dat het complete Madjoe–Archief
        aan het Museum Bronbeek is geschonken, en Uw
        vaders ”Staat van dienst”” bij Defensie is op te vragen.
        siBo

        • Pierre de la Croix zegt:

          Nou … op naar Bronbeek voor de Madjoe-archieven en na een ochtendje snuffelen in het koloniale stof lekker makan-makan in restaurant De Koempoelan.

          Pak Pierre

      • P.Lemon zegt:

        Een stukje voorgeschiedenis mbt al die naoorlogse uitkeringen…

        ***Al spoedig na de soevereiniteitsoverdracht in december 1949 voerde de Indonesische overheid in maart 1950 een monetaire sanering door die een forse geldontwaarding van 66% tot gevolg had. Was de waardevermindering van de rehabilitatie-uitkeringen en pensioenen voor betrokkenen al een tegenslag, de situatie werd nog ernstiger toen de Indonesische regering een maand later de rehabilitatie-uitkeringen aan Nederlanders ‘voorlopig’ opschortte. De grootste tegenslag volgde echter toen de Indonesische regering het welstandscriterium dat nog door de Nederlandse secretaris van Staat A. Oudt eind 1949 in de slotrehabilitatieregeling was ingebouwd actief ging toepassen. Om te kunnen besparen op de Nederlandse uitgaven had Oudt indertijd dit amendement opgenomen in de slotrehabilitatieregeling. Hiermee was de overheid bevoegd alle nooduitgaven die als voorschot in en buiten Indië waren gedaan aan of ten behoeve van in Indië verblijvende Nederlandse oorlogsgetroffenen terug te vorderen van hen die een bepaald welstandsniveau hadden bereikt. Het niveau van de welstand werd door de Indonesische autoriteiten bepaald. Zonder overleg werd gekort op uitbetalingen.

        Commissie Achterstallige Betalingen

        Protesten lieten niet lang op zich wachten. Zij kwamen van belangenorganisaties en verschenen in de pers. Ook op politiek niveau kregen de genomen maatregelen aandacht, maar mede vanwege de verslechterende verhoudingen tussen Nederland en Indonesië moest de Nederlandse regering met veel tact haar bezwaren formuleren. Het geschil werd voorgelegd aan het Uniehof van Arbitrage, dat tot taak had rechtsgeschillen tussen Nederland en Indonesië te behandelen, maar een juridische oplossing werd niet gevonden. Uiteindelijk koos de Nederlandse regering voor een pragmatische oplossing door de Indonesische betalingsverplichtingen aan Nederlanders over te nemen. Daarnaast dwong het parlement de regering deCommissie Achterstallige Betalingen (CAB) in te stellen

        • Ron zegt:

          “”””””””””Uiteindelijk koos de Nederlandse regering voor een pragmatische oplossing door de Indonesische betalingsverplichtingen aan Nederlanders over te nemen.””””””””
          Betekend dat de Nederlandse KNIL soldaat, die in Indonesie bleef, er na kon fluiten?
          Vermoedelijk wel.

        • PLemon zegt:

          @Hr Geenen : “Betekent dat de Nederlandse KNIL soldaat, die in Indonesie bleef, er naar kon fluiten? Vermoedelijk wel.

          Inderdaad..
          ***. Ten minste 6.424 voormalige dwangarbeiders hebben de oproep nooit gezien. Ze lazen de betreffende kranten niet, waren als Moluks KNIL-militair het Nederlands onvoldoende machtig, woonden in Indonesië, Nederlands Nieuw-Guinea of Engeland. Sommige rechthebbenden waren al overleden. Hun nabestaanden wisten van niets.
          http://www.volkskrant.nl/binnenland/veel-dwangarbeiders-birmalijn-ontvingen-nooit-uitkering~a3847302/

        • Ron zegt:

          Zo heb ik een ongetrouwde oom en broer van mijn moeder ook nooit ontmoet, maar wel pas met de hulp Jacq. Brijl het MOK mogen ontvangen. Hij ligt nu ook in Thailand begraven. Ook zullen er vele kinderen van toen waarvan de vader als Knil is overleden en ook moeder het leven heeft gelaten. B.v. mijn vrouw is de enige overlevende van de familie Weise. Een jongere broer van haar moeder is op 22 jarige leeftijd als Knil soldaat overleden. En zo kan ik nog een poosje doorgaan.
          En dat wordt dan Sociaaldemocratisch genoemd. Wat een zootje!

  7. ellen zegt:

    Bedankt heren voor de informatie. Ik zal zeker – als het weer zomer is – Bronbeek bezoeken. Meteen ook de tentoonstelling over Indie bekijken. Ik ben er nooit geweest. Mijn moeder ging – toen zij weduwe was – elk jaar Bronbeek bezoeken, met een bus vol Indische oudjes met hun herinneringen. Andere oudjes ontmoeten (zoals haar vroegere klasgenoot van de middelbare school, Sjoerd Lapre, die ergens een hoge piet was geweest bij het Knil). En lekker makan-makan natuurlijk.

    • Pierre de la Croix zegt:

      Misschien een mooie gelegenheid om die schoolvriend van uw moeder nog even uit de vergetelheid te halen, via Wikipedia. Niet de eerste de beste Indo.

      Sjoerd L. schreef ook een boek over het KNIL bataljon “Andjing NICA”, waar hij een van de compagnies commandanten was.

      Quote

      Sjoerd Albert Lapré (Batavia, 1 maart 1920 – Leidschendam, 3 februari 1999) was een Nederlandse kolonel titulair en activist, onderscheiden met de Militaire Willems-Orde wegens zijn optreden als KNIL-officier tijdens de politionele acties in Nederlands Indië. Later is hij als militair ook nog actief geweest op Nieuw-Guinea en in Suriname.

      Lapré zat tijdens de Tweede Wereldoorlog bijna drie en een half jaar in een Japans interneringskamp, maakte vervolgens de beide politionele acties en de zuiveringsacties daarna mee en werd uiteindelijk landelijk vooral bekend als voorzitter van de stichting Japanse Ereschulden (JES), die ijverde voor herstelbetalingen door en schulderkenning van Japan. In die jaren was hij ook fel tegenstander van het staatsbezoek van koningin Beatrix aan dat land in oktober 1991 en liet hij ferm van zich horen toen Poncke Princen in december 1994 Nederland wilde bezoeken. Een jaar voor zijn overlijden verliet hij de JES na een conflict met andere bestuursleden. Als belangenbehartiger van oud-Indiëgangers was hij later ook betrokken bij de Vrije Indische Partij. Hij schreef het boek (in eigen beheer uitgegeven): Nederlands-Indië 1940-1950 in kort bestek en enkele gevolgen o.a. van de coup-Westerling en het Zuidmolukse verzet (1989). Lapré stierf aan een hersenbloeding op 78-jarige leeftijd.

      Na de politionele acties werd door delen uit de Nederlandse samenleving het zenden van troepen uit Nederland naar Nederlands-Indië veroordeeld. Alles zou “zinloos” zijn geweest en de duizenden gevallenen zouden “voor niets” hun leven hebben gegeven. Lapré kwam hier tegen in het geweer en stelde dat het idee van de Indonesische vrijheidsstrijd erg sterk had geleefd in die tijd maar dat de organisatie in het begin uiterst zwak was geweest, chaotisch en anarchistisch. Hij legde in de tweede plaats de nadruk op het gezagsvacuüm, waarin de Engelsen en de gecapituleerde Japanners een rol speelden; door deze factoren vonden duizenden Nederlanders en ingezetenen van het koninkrijk, van allerlei nationaliteit, de dood en tevens werden duizenden Nederlanders achter demarcatielijnen als gijzelaars door de Indonesische nationalisten geïnterneerd. Lapré noemde derhalve de komst van de troepen uit Nederland een bittere noodzaak en stelde dat zij, samen met de KNIL-eenheden, die reeds in Nederlands-Indië vochten, deze samenleving een rampzalig lot had bespaard.[1]

      Unquote

      Pak Pierre

      • PLemon zegt:

        Tip…
        Het boek is te vinden in het Nationaal Militair Museum
        ADRES Verlengde Paltzerweg 1 3768 MX Soest
        ZOEKEN IN DE COLLECTIE
        Boek
        Titel Andjing Nica Bataljon (KNIL) in Nederlands-Indië (1945-1950) / S.A. Lapré ; [met medew. van Andjing Nica leden en de Indonesische generaals Nasution en Loekito]
        ObjectnaamboekObjectnummer00001772
        RESERVERENVervaardigingMakerLapré, Sjoerd Albert, Nasution, Abdul Haris
        Datering1988 –
        https://www.nmm.nl/zoeken-in-de-collectie/detail/792118/

        • Pierre de la Croix zegt:

          Het boek kan ook van mij worden geleend tegen een bordje nasi rames in restaurant “De Koempoelan”, met kopi toebroek na.

          Pak Pierre

      • bokeller zegt:

        dossier
        Archief

        Sjoerd Lapré
        13/08/97, 00:00
        Koningin Beatrix heeft Sjoerd Lapré (77) titulair bevorderd van majoor tot kolonel.

        . De bevordering met twee rangen
        (overste of luitenant-kolonel is overgeslagen)
        is nog niet eerder te beurt gevallen aan een militair buiten dienst. .

        . Het koninklijk besluit werd gisteren in Hilversum bekendgemaakt
        door de inspecteur-generaal der krijgsmacht vice-admiraal J. van Aalst,
        bij de presentatie van de biografie over Lapré: ‘Onstuitbaar’,
        geschreven door G. Marjolein Oonk..

        De benoeming gaat in op 15 augustus,
        de dag waarop Japan capituleerde.
        siBo

      • Arthur Olive zegt:

        Toen wij, mijn moeder met haar drie kinderen, in 1954 vanuit Manokwari in Nederland kwamen was de woningsnood aldaar nog betrekkelijk hoog.
        Mijn moeder kocht een nieuwbouwflat in den Haag met de fl.10000 die mijn stiefvader als kortverbander in Nieuw Guinea om de drie jaar kreeg uitbetaald.
        De eerste 6 maanden kropen we in bij mijn oma Stien Lapre in afwachting op de nieuwe flat.
        Mijn oma had al in haar apartement haar broer, Dietert Lapre die wij oom Diet noemden en zijn vrouw tante Jet. Het waren de ouders van kol. Sjoerd Lapre, hele lieve mensen.
        Helaas heb ik mijn neef Sjoerd Lapre nooit ontmoet.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s