10 sept herdenking zeetransporten

sandrawillempuntgerdiverbeetSandra Reemer en Gerdi Verbeet ( 4en5meicomité) waren oa sprekers.
In het midden staat Willem Punt, overlevende van de Junyo Maru.
Foto’s boven en onder zijn van Bert van Willigenburg
Hell Ships II met Willem Punt
De teksten van de speeches  .

 

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in diversen. Bookmark de permalink .

43 reacties op 10 sept herdenking zeetransporten

  1. Ron Geenen zegt:

    Mijn neef Rudy Uyleman-Antonijs heeft na 3 dagen in het water te hebben gelegen de Junyo Maru ook overleefd. Op de derde dag werd hij door Jappen opgepikt en weer te werk gesteld aan de Pakan Baru spoor door Sumatra. Ook dat heeft hij overleefd. Hij overleed op 84 jarige leeftijd in Den Haag en leefde een zeer teruggetrokken leven. De Junyo Maru scheepsramp is volgens zeggen de grootste ter wereld. Ter vergelijking de Titanic had ongeveer 1500 slachtoffers, terwijl de Junyo Maru ruim 5500 slachtoffers. Deze ramp is gewoon een Japanse moord party. Het schip vervoer gevangenen, maar de Jappen hadden geen rode kruis op het schip geschilderd.

  2. Loekie zegt:

    Tsja…Nou ja, eten en dansen doen Indo’s altijd en overal, ongeacht de gelegenheid.

    Op 5 mei wordt er in Nederland gefeest, gedanst enz.
    Op 4 mei dacht ik niet.
    Maar dit is ongetwijfeld een verkeerde vergelijking…denk ik.

  3. Ron Geenen zegt:

    Peter Pinchetti zei dat er niet 2 maar 10 atoombommen op Japan gegooid had moeten worden.
    Mijn oom zei dat ze van japan een groot parkeer terrein hadden moeten maken.

  4. Arthur Olive zegt:

    Het schijnt dat de Doop brothers en de dansers geen idee hadden wat men hier herdacht.
    Trouwens de organisators ook niet.
    Mijn vader en oom waren op deze Hellships en ik zou er wat over hebben gezegd.
    Shame on them!

    • Boeroeng zegt:

      De bedoeling was ook na afloop een gezellige maaltijd met muziek en dans te nuttigen.
      The Doop Brothers waren al een paar keer eerder op deze herdenking geweest.
      Dus ze weten echt wel wat er gaande is.
      Een van de dansers sprak in 2013 op deze herdenking. Haar vader heeft een hell ship niet overleefd.
      Ik was ook op Bronbeek en in deze zaal en mijn vader en ooms hebben kwamen gammel, maar levend uit die schepen. Toch genoot ik van de maaltijd en de gezelligheid.
      Er is een tijd van samen rouwen en herdenken en dan is er een tijd van samen makan, lachen en verder gaan in het leven

      • Loekie zegt:

        Ja, net als tijdens een begrafenis/crematie.
        Eerst devoot bij elkaar en daarna de grootste lol in de ontvangstkamer.
        Dood ja dood, de dag gaat verder.
        Maar merkwaardig blijft dat ‘Jantje lacht, Jantje huilt-verschijnsel’..Heel soms vraag je je af wat nu het echte is: dat huilen of dat lachen. Zout en suiker gaan ook niet echt samen, die houd je gescheiden.

        • Ron Geenen zegt:

          “”””””””Zout en suiker gaan ook niet echt samen, die houd je gescheiden.””””””””””””

          Vertel dat maar aan de mensen die de Javaanse keuken aanbidden. Soms vraag ik mij wel eens af waarvoor dan al die kruiden.

      • Ron Geenen zegt:

        “””””””””””Ik was er ook en mjn vader en ooms hebben kwamen wel levend uit die schepen.””””””””””

        Heb je hun ervaringen op papier vastgelegd?

      • Boeroeng zegt:

        Nee. Ron
        Ik heb niet veel gehoord van hen over de hellships en die namen onthoud ik toch al niet.

        • Ron Geenen zegt:

          Dat begrijp ik. Maar het zou wel eens een goed verhaal zijn geweest voor de geschiedenis.

    • bokeller zegt:

      Pak Arthur,
      ’t Is net wat Pak Boeroeng naar voren bracht ,de afloop.
      Gezamenlijk herdenken-toespraken -bloemkransen de Ereronde.
      ” En geen 2 minuten stilte , zoals gebruikelijk.”
      Dan afscheid van het”Herdenkings Monument” en vertrekt naar een andere lokatie om gezamenlijk, bijeen te komen en afscheid te nemen. Wel of niet met een maaltijd en muziek.
      nmi ,heeft de organisatie wel duidelijk nadruk gelegd op deze Herdenkingsbijeenkomst dat op een incidentje na [Idiote voorbijganger] Plechtig is verlopen.
      Nmm. kunnen wij Indische Nederlanders zich beter richten op wat het Museum ”Bronbeek” vertoond op nog geen steenworp afstand van op het Landgoed aanwezige herdenkingsmonumenten .
      siBo

      • Arthur Olive zegt:

        Pak Bo,
        Zoals u het schreef ga ik liever ook naar bvb. het “Kumpulan” restaurant op Bronbeek na afscheid van het “Herdenkings Monument” om lekker te eten en om te gnobrol.
        Liever dat dan naar het museum waar er plekken zijn die een positieve blik proberen te geven aan oorlogsmisdadigers waar onder ook de bemanning van de “Hell Ships”.
        Bronbeek zou een expositie moeten geven over het doodschieten van honderden drenkelingen in het water nadat zo’n Hell Ship tot zinken werd gebracht door een torpedo.

        • Ron Geenen zegt:

          “”””””””””Bronbeek zou een expositie moeten geven over het doodschieten van honderden drenkelingen in het water nadat zo’n Hell Ship tot zinken werd gebracht door een torpedo.”””””””””””””

          Mee eens, maar dan krijgt Bronbeek te maken met Rutte en het kabinet denk ik. Je mag een “bevriende natie als Japan” toch niet pijn gaan doen. Daarnaast kan het veel centjes gaan kosten. Is het niet zo, dat aan steun regels zijn verbonden?

      • Boeroeng zegt:

        Even uitleggen over die idiote voorbijganger.
        Een man fietste over het landgoed (kennelijk mag dat) en bleef staan bij de herdenkingsplaats .
        Hij riep iets van ‘nabestaanden’ en ‘kanker’ ?? Zoiets hoorde ik.
        Wat hoorde jij , Bo ?

        En toen reed hij weg .

        Ik hoorde net dat de man begon te roepen omdat iemand hem maande af te stappen.

    • Pierre de la x zegt:

      Tja … Wat de hellshipdoden van die herdenking zullen denken, zullen we in dit aardse leven niet te weten komen.

      Wijlen mijn zuster Maddie noemde iedere begrafenis- of crematieplechtigheid “een reunie zonder sherry”. Toen zij overleed heb ik na afloop van de toespraken gezorgd voor sherry, wijn, bier en Indische snacks. Het werd een vrolijke boel.

      Een herdenking van de vele duizenden die. met de hellships ten onder gingen lijkt mij toch van een hele andere orde. Hoe was hun doodsstrijd? Gevangen in de ruimen van hun zinkende schip. Paniek, chaos, gegil. Zij konden geen kant uit. Of in zee terecht gekomen, vechtend tegen de golven. Gemitrailleerd worden.

      Tja …. Wie daaraan denkt, zou het dansen kunnen vergaan.

      Pak Pierre

      • Ron Geenen zegt:

        “”””””””””Wie daaraan denkt, zou het dansen kunnen vergaan.””””””””””””

        In plaats van een toespraak, zou daarom een docu film waarschijnlijk meer indruk achterlaten.
        Bij het gesproken woord gaat het meestal het ene oor in en het andere uit.

      • Loekie zegt:

        Al is er een docu, als er in de aankondiging zou staan dat er na afloop geen kwee2 en dansa2 is, maar dat iedereen wordt geacht rustig zijns weegs te gaan, komt er waarschijnlijk niemand opdagen. Dan wordt er thuis gezegd: ach niks aan zeg, saai…, geen zin.

      • Boeroeng zegt:

        Zo’n herdenking gaat niet om meer indruk te maken.
        De aanwezigen zijn al onder de indruk van hun familiegeschiedenis of de eigen geschiedenis.Reeds tientallen jaren. En de kinderen moet je niet overvoeren met informatie en plechtigheden.

        Herdenken is een vorm van rouwen en de bedoeling daarvan is niet nog bedroefder en bozer weggaan. Eerder wat blijer en met nieuwe energie.

        • Ron Geenen zegt:

          “”””””””””En de kinderen moet je niet overvoeren met informatie en plechtigheden. “””””””””””

          Niet met plechtigheden, maar wel openlijk hun de verhalen vertellen wat er is gebeurd. Op school wordt het niet onderwezen. Maar als de kinderen het van huis meekrijgen, gaan ze misschien vragen stellen in de klas.
          Bij een plechtige herdenking blijf ik haast nooit hangen, maar gaat met mijn eigen gedachten naar huis. Die zaken hebben mij nog nooit vrolijk gemaakt. Ruim een jaar geleden stierf een Indo vriend van mij. Zijn Amerikaanse vrouw vroeg mij ook wat te zeggen. Ik heb een kleine 10 minuten besteed aan zijn jeugd en zijn familie in de Jappenkamp en ook tijdens de bersiap was overkomen.
          De meer dan 100 aanwezigen hadden het nog nooit van gehoord en vroegen mij mee te komen na de begrafenis. Dat was een van de weinige keren dat ik bleef. Heb daar zeker een uur lang aan diverse Amerikanen en ook Indo’s en Filippijnen verteld en uitleg gegeven.

      • Loekie zegt:

        Ik begrijp wat je zegt, wat je bedoelt. Niettemin, licht svp toe hoe en waarom men na een herdenking blijer en energieker wordt.

      • Boeroeng zegt:

        Ik schreef dit Loekie….

        Herdenken is een vorm van rouwen en de bedoeling daarvan is niet nog bedroefder en bozer weggaan. Eerder wat blijer en met nieuwe energie.
        Bedroefder en bozer worden is niet het doel van een herdenking. Eerder nog is het tegendeel waar…Blijer worden en nieuwe energie opdoen is ook niet het directe doel van een herdenking, maar het is wel een gezond bij-effect.
        Veel gezonder dan bedroefder en bozer weggaan.
        Als dat het effect van een herdenking is, dan ga ik daar niet heen.
        Move on…en zeker na 70 jaar. Blijf niet wrokken.

        En blijer wordt men ook door samen te zijn, samen te praten over die nare geschiedenis, maar ook over andere dingen praten.
        Samen eten en wat drinken, dansen , gezellig zijn.
        Zaterdag heb ik Bo Keller en nog een paar mensen gezien. Daar wordt ik nou blij van.

      • Loekie zegt:

        “Move on…en zeker na 70 jaar. Blijf niet wrokken.”.
        Ik ga een heel eind met je mee…maar als ‘move on’, waarom dan überhaupt nog herdenken? Of is het herdenken als het samen kijken naar een litteken terwijl je weet dat dat teken geen pijn meer doet?

        • Ron Geenen zegt:

          “”””””””””””Of is het herdenken als het samen kijken naar een litteken terwijl je weet dat dat teken geen pijn meer doet?”””””””””””””””””

          Elk litteken heeft of had een pijngrens. Ook de verborgen littekens.
          De heer Jacq. Brijl kan er over mee praten. Want iedere familie en/of oude KNIL man worden bij de presentatie van het MOK ook herinnert aan de littekens en de pijnen van toen.
          Ik heb de laatste jaren heel veel pijnen ontdekt, door gegevens op te speuren en te publiceren op mijn website. Ik geef ze allemaal een plaats op het net. Hoe meer mensen het lezen, hoe beter, want gedeelde smart is halve smart. Daarom probeer ik ook andere Indo’s te helpen met de SVB-WUV/WUBO en ook de AOW. Wanneer die aanvragen worden ingevuld komen de pijnen naar boven. Hopelijk komt er aan het einde van de rit een compensatie, dat de pijn kan verzachten.
          Mensen hebben vaak houvast nodig. Hier in CA geeft het blad “De Indo” dat ook.

      • Boeroeng zegt:

        Loekie,
        move on= ga verder met je leven..
        dat wil niet zeggen dat je dan nooit meer stil moet staan om even te herinneren, te gedenken en te herdenken.

  5. Boeroeng zegt:

    hellshipmonument2
    <<—   hellshipmonument te Bronbeek. Achteraan het beeld en daarvoor vele bordjes met namen van de hell ships.
    Jammer dat de namen moeilijk leesbaar zijn.
    Let niet op die figuur rechts. die hoort er niet bij.

    hellshipmonument
    Dit is een close-up van het beeld.
    —>>>
    Bo Keller vertelde dat het een zinkend schip is en de mensen houden zich vast aan de buitenzijde van het schip. Of aan de benen van de voorganger.

    kr
    Rood gemaakt voor de duidelijkheid staat hier het bordje kunitama maru. Het schip waarmee mijn vader naar Ceram ging april 1943.

    • siBo zegt:

      Tjsa ik kom wel drammerig over inzake
      het getoonde in het Museum Bronbeek.
      Nu een tijdelijke expositie en als thema
      vluchtelingen en wat breng je mee, oid !.
      Hierbij dacht ik wat tegen te komen over
      onze ” Vlucht periode” , Maar nee, ’t gaat
      nmi. over de tegenwoordige vluchtelingen
      heel goed,maar een ietske over ons mag nmi.
      van het Indisch Herinnering Centrum wel
      wel wat effe in beeld worden gebracht.
      Kwam wel interessante gegevens tegen zoals;
      Vlak na de proclamatie op 17 aug.1945 ,
      kwam de 1e politionele actie,die wij verloren.
      nmw. was dat pas op dd. 21-07/47
      Volgende week, ga ik weer’ns de frisse
      voor mij nieuwe gegevens opsnuiven.
      siBo

      • Boeroeng zegt:

        oei…. iemand van het Indisch Herinneringscentrum situeert de 1e politionele actie vlak na 17 augustus 1945 ???
        Hoe onwetend Hollands is dit toch. Mensen zijn de term ‘politionele acties’ gaan gebruiken voor al het Nederlands militair optreden tussen aug 45 en dec 49 .

      • bokeller zegt:

        # komt er waarschijnlijk niemand opdagen. Dan wordt er thuis gezegd: ach niks aan zeg, saai…, geen zin.##

        Klein foutje, weet zeker van twee [2] herdenkingen,
        dat het er niet toe doet, en wel de moeite nemen om op hun
        oude dag deze dierbaren gezamenlijk te gedenken.
        siBo

        • Jan A. Somers zegt:

          Ik kom donderdag 15 september naar Bronbeek, met een groep gepensioneerden van TNO. Eerst eten in de Kumpulan. Zie ik meteen wat er nu nieuw is. Mijn leeftijdgenoten bij TNO met een Indisch verleden zijn praktisch allemaal dood, ik denk in die groep in Bronbeek nog de enige te zijn. Ik ben zo benieuwd naar de reacties van al die niets-wetenden.

        • Pierre de la x zegt:

          Zalig de onwetenden, heer Somers.

          Maandje geleden met een Indisch militair vriendje Rijsttafel Istimewa gegeten in de Koempoelan. Die was ook “Istimewa” ofwel voortreffelijk en de bediening in sarong en kabaja uiterst efficient en voorkomend, zeg maar lief en charmant.

          Het culinaire deel van uw uitje zult u dus met vreugde tegemoet kunnen zien.

          Pak Pierre

      • Loekie zegt:

        Is het een idee dat je daar op een dag bij de ingang gaat zitten met een spandoek met de tekst: “Hier wordt onjuiste informatie overgebracht!!”? Van tevoren een persberichtje uitdoen van je actie en wie weet wat er allemaal uit voort zal komen.

  6. Peter van den Broek zegt:

    Een alternatief is bij de subsidiegever een aanvraag in te dienen het woord Indisch uit de naam van het HerinneringsCentrum IHC te schrappen. Het IHC toont hoegenaamd niets wat (foutloos) aan Indie herinnert en dat zal in de naamsverandering tot uitdrukking dienen te komen. Hoef ik me in de toekomst betrokken noch geïrriteerd te voelen.

    Opvallend is dat in bestaande en voorgaande besturen van het IHC het militair element (Marine, Land- en Luchtmacht ) bovenmatig is vertegenwoordigd.
    Dat betreft ook het Indisch Platform, ik herinner me dat ik op een Pasar Malang met de Vz, een luchtmacht generaal b.d. aan het bakkeleien was om jongeren betrekken bij hun activiteiten, ook wel discussiëren genoemd. Ik heb later van hem noch van jongeren iets gehoord.

    Ook in Indonesië zijn oud-militairen bij het bestuur betrokken, (Suharto, SBY,Wiranto etc.) . Wat dat betreft doet het IHC voor Indonesië niet onder en valt de appel niet ver van de boom.

    • Ron Geenen zegt:

      “””””””””””Ook in Indonesië zijn oud-militairen bij het bestuur betrokken””””””””””””

      Toch is er een groot verschil. Het Indonesisch leger, zoals ik heb begrepen, staat op zichzelf en heeft een grote controlerende macht op de regering aldaar.

    • Ron Geenen zegt:

      Hebben de Jappen over hun gedrag op die schepen, o.a. geen rode kruis teken van vervoeren van gevangenen, ooit verontschuldiging aangeboden?
      Hebben ze de slachtoffers ooit gecompenseerd?
      Zijn zij ooit voor het gerecht gedaagd?

  7. Jan A. Somers zegt:

    Ik kende ‘Bronbeek’ eigenlijk alleen van het museum. Donderdag j.l. liep ik voor het eerst langs de herdenkingsplekken buiten. Mooi! Heel mooi! Jammer dat die zo ver van het Indisch Monument in Den Haag afliggen. Dat moet je in één geheel herdenken.

  8. bokeller zegt:

    .##Ik kende ‘Bronbeek’ eigenlijk alleen van het museum.##

    Tjsa ,zeer herkenbaar daar bijv. de Birma-Siam -,-Vrouwenkampen
    op het reeds bekend Japans ritueel in het Museum wordt herdacht
    Om ’t even in herinnering te brengen , eerst het eerbetoon nl.
    het herhaaldelijk buigen/knielen
    aan en voor het Japansstaatssymbool de Rode Bol ,geflankeerd
    door een Mitsubishi bommenwerper.
    Waarbij Jongenskampen en Zeetransporten maar effe
    wordt vergeten.
    En dan heb ik het nog niet over het gepresenteerde
    en complete geschiedvervalsing dat ook nog in kleur
    en bewegende beelden wordt getoond.
    siBo

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s