Japans-Indische Nakomelingen, thema 5e Indië-Lezing

DSC_0146Geen schaamte, ontkennen, steeds moeten verbijten, vernedering en frustratie voelen, maar trots en erkenning! Velen van de Japans Indische nakomelingen hebben dit zo ervaren tijdens hun jeugd en ook als volwassene. Zij werden er op aangekeken dat zij afstamden van de „vijand”.Ook binnen het gezin moesten deze kinderen dit vaak horen en voelen.

Japans Indische nakomelingen, daar ging de 5e Indielezing over, in de OBA te amsterdam. De voorzitter van het Indisch Platform, Silfraire Delhaye , zelf een Indische jongen met een Japanse vader.  was een van de sprekers. Op de Indië-Lezing Facebook pagina is een uitgebreid verslag te lezen. Klik hier.

foto’s zijn in dit album te bekijken..

Enkele bruikbare links bij dit onderwerp:
Stichting Sakura Vereniging JIN SOO – stg Centrum 45

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in diversen. Bookmark de permalink .

58 reacties op Japans-Indische Nakomelingen, thema 5e Indië-Lezing

  1. Boeroeng zegt:


    5x raaien wie er ook was .
    Die zonder baard heeft dit topic gemaakt

    • Pierre de la Croix zegt:

      Looooh ….. muulek dese …… allebei zonder baard …..

      Pak Pierre

  2. Ron Geenen zegt:

    Na het onderwerp te hebben gelezen, bleef ik er even bij stil staan.
    Mijn intense gevoel zegt mij dat ik o zo blij ben dat ik niet zo’n vader heb.

    • Manus zegt:

      Ik ben blij dat de heer van Geenen niet mijn zoon is. Ik ken hem niet eens, zult u zeggen. Klopt. Net zo min als hij degenen kent over wie hij (zo dom) praat.

      • Ron Geenen zegt:

        “”””””””””Ik ben blij dat de heer van Geenen niet mijn zoon is. “”””””””

        Ik weet niet hoe oud u bent, maar in een paar dagen wordt ik 80.
        En ik had het over mijn gevoel.

        • Pierre de la Croix zegt:

          Tja meneer Geenen (ik laat het “van” maar weg) u had het over uw gevoel.

          U zou soms ook kunnen denken aan de gevoelens van anderen. Gevoelens van anderen die niet om “zo’n vader” hebben gevraagd en toch gekregen.

          Als u plompverloren roept dat u blij bent dat u niet “zo’n vader” hebt, dan kwetst u – ongetwijfeld onbedoeld maar toch – die andere die haar of zijn geboorte uit “zo’n vader” als zware last heeft ondervonden. Een leven lang, meer dan 70 jaartjes inmiddels.

          Pak Pierre

        • Ron Geenen zegt:

          “””””””U zou soms ook kunnen denken aan de gevoelens van anderen. Gevoelens van anderen die niet om “zo’n vader” hebben gevraagd en toch gekregen. “””””””””””

          Daarom mijn gevoel. Ik vraag mij af, of ik met dat gevoel wel in leven zou willen blijven. Ik weet niet wat ik met mijzelf zou gedaan hebben. Het is mijn hard op denken en niet die personen willen krenken. Ik weet iemand, die zich zelf heeft koud gemaakt, toen ze het uitvond. En dan de dame in R’dam die in een flat al 10 jaar dood lag. In Eindhoven woont een familielid van mijn vrouw en haar aangetrouwde familie heeft een meisje getrouwd met een Japanse militair uit de oorlog. Hij is al dood en ik vraag mij af hoe het haar is gegaan.

        • hgdolfin2014 zegt:

          Dan ben ik blij dat u mijn vader niet bent..Ik ken u niet. U kent de persoon van de Japanse vader niet. Uw gevoel begrijp ik. Uw generalisatie respecteer ik niet. Misschien denkt u echt dat alle Japanners hetzelfde waren. Dat valt me tegen van een oude man.

        • Ron Geenen zegt:

          “””””””Misschien denkt u echt dat alle Japanners hetzelfde waren. Dat valt me tegen van een oude man.””””””””””””

          Deze man heeft te veel ondervonden en bij het uitzoeken naar het verleden van ouders en familieleden ook zaken ontdekt, waarbij ik totaal geen respect heb voor de Jap van de oorlogsjaren.
          Uw naam is vrij nieuw op deze site, daarom wil ik alleen het volgende loslaten. Mijn vader die direct na de oorlof overleed was o.a. gecastreerd door die Jap. Andere gebeurtenissen kunt u op mijn web vinden.

    • Manus zegt:

      Vergeef me, ik heb uw weblog gezien, maar u mag niet oordelen over iemand die u niet kent, anders bent u iemand die verblind is door het verleden (de gestapo bv staat ook niet gelijk aan ‘de duitser’ in WO-II)

      • Arthur Olive zegt:

        De gestapo bv staat ook niet gelijk aan ‘de duitser’ in WO-II

        De gestapo was het product van racisme en superioriteit die al lang voor Hitler in Duitsland heerste. Niemand kan het beter hebben gezegd dan Duitsland zelf toen ze bekenden dat ze een “Kollectivschuld” hadden.

      • Ron Geenen zegt:

        “”””””””””maar u mag niet oordelen over iemand die u niet kent, anders bent u iemand die verblind is door het verleden “””””””””””

        Nogmaals, ik oordeel niet over iemand die ik niet ken. Ik geef mijn gevoel aan dat als het mij is overkomen…………!

        • Pierre de la Croix zegt:

          Alles wat wordt gezegd moet waar zijn.
          Maar alles wat waar is hoeft nog niet te worden gezegd.
          Zeker niet als het pijnlijk is voor anderen.

          Pak Pierre

        • Ron Geenen zegt:

          “””””””Maar alles wat waar is hoeft nog niet te worden gezegd.
          Zeker niet als het pijnlijk is voor anderen. “””””””””

          Bijna alle onderwerpen hebben twee kanten.
          Als een onderwerp te pijnlijk is moet het maar niet op een internet geplaatst worden. Zeker niet waar discussies plaats vinden. Het internet is immers een open source.

        • Pierre de la Croix zegt:

          “Als een onderwerp te pijnlijk is moet het maar niet op een internet geplaatst worden”.

          Nu hebt u heer Geenen, voor de zoveelste keer op deze site (dus internet), geschreven over het verschrikkelijke lot van uw vader. Hij werd onder meer door de Japanners gecastreerd.

          Stel dat iemand daar koel of schamper op zou hebben gereageerd, zou u dan ook hebben geschreven: “Geeft niks hoor, had ik het maar niet op internet moeten plaatsen”?

          Pak Pierre

        • Ron Geenen zegt:

          “”””””””Stel dat iemand daar koel of schamper op zou hebben gereageerd, zou u dan ook hebben geschreven: “Geeft niks hoor, had ik het maar niet op internet moeten plaatsen”?”””””””””””

          Dat kan ik inderdaad van een gek verwachten. Dat weerhoud mij niet van de discussie waarom ik zo over de oude Jap denkt.

        • Pierre de la Croix zegt:

          Soedah, laat maarrrr.

          Tegen uw draairedeneringen valt niet op te boksen. Ik ga lekker tidoeren.

          Pak Pierre

  3. Het is goed dat Silfraire Delhaye het onderwerp aanhaalt. Kinderen kunnen hun vader (moeder) niet uitzoeken.
    Cap

    • Ron Geenen zegt:

      “”””””””Het is goed dat Silfraire Delhaye het onderwerp aanhaalt. Kinderen kunnen hun vader (moeder) niet uitzoeken.””””””””””””””””

      Volkomen waar, maar dat maakt de situatie nog meer triest voor die zelfde kinderen. Zodra ze uitvinden dat die zelfde Jap meegewerkt heeft aan de moorden van de ouders van hun andere familieleden of vrienden.

  4. bokeller zegt:

    In japan ben ik jaren-jaren geleden bij deze families
    ‘ns op bezoek geweest.
    Let wel, getrouwd met een Indisch meisje en
    meegenomen naar Japan met hun kindertjes.
    Ook de in Japan wonende ex-militairen van
    Koreaanse afkomst,hadden nmi, contacten
    met Indische/Indonesische dames.
    Of rust daar nog steeds een stilzwijgen op.
    siBo

    • Mas Rob zegt:

      Ik zou heel graag hun verhalen horen of lezen.

    • Ron Geenen zegt:

      “”””””””””””Let wel, getrouwd met een Indisch meisje en
      meegenomen naar Japan met hun kindertjes.”””””””””””””

      Echter Nakamura besloot de hele buit eerst naar zijn eigen huis te brengen om alles eerst te sorteren. Zijn minnares Carla Wolff………..
      Bovenstaande zin is afkomstig uit mijn verhaal betreffende de grootste juwelen diefstal in Indie direct na de oorlog. Je kan het op mijn web vinden.

  5. Huib Otto zegt:

    Ik heb zo’n vermoeden dat er ook veel kinderen door de Jap zijn verwekt bij buitenkampvrouwen en meisjes. Vrijwillig of ltijd met geweld doet er niet toe. Want je kunt welvraagtekens etten bij “vrijwillig’
    Huib

  6. Pierre de la Croix zegt:

    “Vrijwillig” is het in mijn ogen ook niet als een jong meisje of moeder van een paar vooroorlogse kindertjes door honger en/of voor bescherming in des Japanners armen werd gedreven.

    In dit verband – vrijwillig of onvrijwillig? – een geschiedenis die zich direct na de oorlog afspeelde.

    In Semarang woonde een goede vriendin van mijn moeder, Indo-Europees, weduwe die na de oorlog een uitvaartonderneming bestierde. Geërfd van haar man die al dan niet door oorlogsomstandigheden (gevechtshandelingen, krijgsgevangenschap of door “natuurlijke” oorzaak, dat weet ik niet), was overleden. Zij kreeg na de souvereiniteitsoverdracht hoe langer hoe meer last van haar Indonesische werknemers die naar hartenlust staakten en van groepen Indonesiërs die met intekenlijsten langskwamen met het “verzoek” om te betalen voor het een of andere doel.

    Daar was dan de Japanner I., ex Kempeitai, die om de een of andere reden in Semarang was blijven hangen. Hij bood haar zijn diensten aan. I. had nog steeds dusdanige reputatie bij de Indonesiërs, dat de rust in het bedrijf snel terugkeerde. Pa I. (zo noemde mijn moeder hem) ging als het moest in zijn eentje de kampongs in om iemand persoonlijk tot de orde te roepen, en dat hielp. Toen werd mevrouw de begrafenisonderneemster door een deel van de plaatselijke Indische wereld scheef aangekeken. Op een gegeven moment trouwde zij haar Japanner. Men mag ware liefde natuurlijk niet uitsluiten. Toen Pa I. zo’n 10 jaar later toch repatrieerde, ging zij met hem mee. Zo ook haar 2 dochters uit eerste huwelijk.

    Wat is er van die dochters geworden? Indische meisjes, opgegaan in de Japanse samenleving?

    Pak Pierre

    • Arthur Olive zegt:

      Wat is er van de dochters geworden? Indische meisjes, opgegaan in de Japanse samenleving?

      Zoals wij allen weten zullen deze Indische meisjes en hun moeder nooit geaccepteerd zijn door de Japanse samenleving, misschien alleen getolereerd.
      Op een Amerikaanse documentaire over de capitulatie van het Amerikaanse leger in de Philipijnen vertelde een verpleegster dat hun werd gezegd dat de volgende generatie Jappaners langer zullen zijn.
      De bedoeling gaat niet verloren, maar het is hun niet gelukt.

      • Jan A. Somers zegt:

        En hoe zou het gaan met kinderen van Indische NSB-ers? En met kinderen verwekt door bersiappers?

        • Ron Geenen zegt:

          “”””””””En hoe zou het gaan met kinderen van Indische NSB-ers? En met kinderen verwekt door bersiappers?”””””””””””””

          Vermoedelijk het zelfde als de door de NL regering in de steek gelaten Indische in Indonesië.

        • Jan A. Somers zegt:

          Nee hoor. Ik ken uit elke categorie iemand, gewoon naar Nederland gekomen als alle andere mensen uit Indië. En goed terecht gekomen. Maar wel erg voor de door een bersiapper verkrachte moeder. Ik voel me overigens niet in de steek gelaten, ben behandeld als alle Nederlanders, zelfs met wat extra aandacht. Maar daar moest ik natuurlijk wel wat mee doen. Net als mijn ouders, broer en zus. Ik ben een tevreden mens. Alleen een beetje krakkemikkig, maar dat komt niet door de regering, gewoon een beetje oud.

  7. voorzship zegt:

    Beste en geachte Heren, ik heb uw reacties met veel interesse gelezen. Mijn presentatie dinsdag jl. op de Indiëlezing heb ik afgesloten als volgt: “Een mooie toekomst hangt n.m.m. af van de noodzaak het verleden te laten rusten. Ik kan niet vooruit komen in mijn leven, zolang ik de fouten van het verleden en alles wat mij heeft pijn gedaan, niet overwonnen zal hebben”.

    Gelukkig koester ik geen negatieve gevoelens over mijn verleden en zij die daarin een rol hebben gespeeld. Waar vergeven voldoening en vreugde in het leven geeft, zal haat meer energie kosten en als resultaat niets bereiken. Haat werkt destructief. Tot de heer Ron Geenen wil ik mij richten met mijn welgemeende oprechte spijtbetuiging wat Uw vader is overkomen door een Japanse militair. Die misdaad, uw vader overkomen, is weerzinwekkend. Natuurlijk heb ook ik momenten van “plaatsvervangende schaamte” over de begane oorlogsdaden door het Japanse leger. Ik praat deze zeker niet goed. Integendeel, als voorzitter van het Indisch Platform ondersteun ik de voorzitter van de Japanse ereschulden in zijn activiteiten. Ik ben de mening toegedaan dat de Japanse regering moet erkennen het onrecht dat zij hebben aangedaan aan (onder andere) de Nederlands-Indische Gemeenschap in het voormalige Nederlands-Indië en hun excuses hiervoor moeten aanbieden. De toekomst zal leren of dit ooit zal gebeuren.

    Ik wil U allen mijn dank betuigen voor de moeite die U hebt genomen te reageren.

    • voorzship zegt:

      Sorry ik wist niet dat mijn reactie opgenomen wordt onder de naam “Voorzship”.

      Met vriendelijke groeten,
      Silfraire Delhaye

    • Ron Geenen zegt:

      “””””””Die misdaad, uw vader overkomen, is weerzinwekkend. Natuurlijk heb ook ik momenten van “plaatsvervangende schaamte” over de begane oorlogsdaden door het Japanse leger. “”””””””

      Meneer Silfraire Delhaye: Dank voor uw persoonlijke schrijven aan mij gericht. Echter ik heb u en anderen alleen dat ene misdadige feit via dit discussie net laten weten. Alles meedelen kan zeer waarschijnlijk een boek vullen. Vooral de laatste 5 a 6 jaren ben ik bezig geweest aan een speurtocht naar het verleden. Dat heb ik gedaan om antwoorden te krijgen van de vele verhalen, die ik vroeger al in delen heb vernomen. Bij mij bestaat er dan ook geen vergeving. Zeker ook dank zij de houding van de Japanse keizer, zijn familie en hun regering. En zeker ook vanwege de positieve houding van de Nederlandse regering tegenover de Jap en daartegenover de negatieve jegens ons Indo’s.
      Het enige waar ik aan wil meewerken is een band te creëren tussen alle Indo’s waarbij onze unieke cultuur bewaard blijft.

  8. bokeller zegt:

    ””Plaatsvervangende schaamte ””
    Van beide zijden ,dacht ik .
    Daar heb ik reeds eerder gepend enkele jaren terug.
    Jaren terug verkocht ik voor een Biologische Tuin vereniging,
    diverse grondverbetering middelen .
    Voor het overzicht hierop stapelde ik de dozen/zakken
    als een dam voor me op,daarbij wachtend op de klanten.
    ik hoorde een stem en zag een dameskopje boven
    de uitgestalde pakjes/dozen,die me wat vroeg— -.
    Ik keek op en het eerste wat ik zei was; U bent
    een Japanse ,ja !
    Deze dame keerde zich om en rende weg wel uit-
    roepend ‘Wat heeft U geleden”.
    Ik schaamde me,dook over mijn barang heen
    en probeerde haar in te halen,wat me niet lukte
    en dat heeft me altijd dwars gezeten.
    siBo

  9. voorzship zegt:

    Mijn biologische vader is in oktober 1945 naar Japan terug gekeerd. Ik ben geboren in mei 1946 en heb de familie-naam van mijn moeder. Mijn moeder en biologische vader waren niet getrouwd. De naam “Delhaye” komt veel voor in Noord-Frankrijk en Oost-België. Midden 19e eeuw was een persoon uit de Ardennen naar de Oost gegaan (gevlucht) en er was nooit meer wat van die persoon gehoord…???!!!

    • Ron Geenen zegt:

      “””””””””De naam “Delhaye” komt veel voor in Noord-Frankrijk en Oost-België. “”””””””””

      Leuk het van u persoonlijk te horen. Sinds ik al ruim 5 jaren naar mijn familie achtergronden aan het speuren ben, heb ik daar veel interesse in gekregen. Om een klein vergelijk te maken. Mijn moeder haar voorouders zijn een Chevalier uit Parijs die gehuwd is met een meisje uit Luik en haar naam is Romanville Velu. Huwelijk echter vond plaats in het oude Batavia.

  10. Huib Otto zegt:

    Mijn bet-overgrootvader Josef Otto die nog als 15 jarige aan de opmars van Napoleon naar Moskou heeft meegedaan bij de garde lanciers en daarna wonderlijk genoeg de Slag bij Waterloo
    aan de geallieerde zijde heeft mee gevochten nam daarna dienst bij het KNIL en vertrok naar Indie, is geboren in Helsheim in Frankrijk nabij de Zwitserse grens bij Geneve. Hij heeft ook nog aan Franse kant als jongen meegevochten in de Italiaanse oorlog. In Indie trouwde hij een vermoedelijk Indisch meisje Carels. Voornaam is me nu even ontschoten. Hij heeft als arts-apotheker ook nog meegedaan aan de Java oorlog en is daarvoor onderscheiden.
    Hij werd op zijn 50 jaar gepensioneerd en keerde terug naar Amsterdam waar hij hertrouwde met
    Henriette Breukelaar, dochter van een makelaar in Amsterdam. De oudste zoon uit dit Huwelijk
    Willem Hendrik vertrok met zijn vrouw Hillegonda Romeyn ook naar Indie om een baan bij de Stoomtreinmy in Semarang te aanvaarden. Toen zijn vrouw overleed hertrouwde hij met een mej.
    Young en keerde met haar terug naar Nederland en verbleef toen in den Haag.

    Maar wat ik zeggen wou heer Silfraire Delhaye in uw hoedanigheid als voorzitter. Ik maak me nu al ruim een jaar druk voor een Monument voor Bersiap Slachtoffers en Buitenkampmoeders bij het Nationaal Monument in Den Haag. Ik heb inmiddels wel toestemming gekregen van o.m. de Commandant van Bronbeek maar moet de centjes wel zelf ophoesten. Met een paar bankjes met plaquette bij het Nationaal Indisch Monument zouden we ook al erg blij zijn.

    Hoe denkt U daarover en is het niet meer voor de hand liggend dat al de bestaande Indische organisaties al dan niet gedoneerd met staatsubsidies met elkaar de schouders er onder zetten om de benodigde financiering rond te krijgen? Het is een Hell Of A Job gebleken om voor de benodigde Crowd Funding een nieuwe organisatie op te richten en de tijd begint wel een beetje te dringen. Reeds eerder schreef ik U hier over aan. Zou het op prijs stellen nu wel antwoord te krijgen als is het via dit medium. Bij voorbaat dank.
    Huib

    • voorzship zegt:

      Ik herinner me wel zeker uw activiteiten en heb achter de schermen pogingen gedaan wat voor uw gevraagde te doen. De organisaties die zich met “herdenken”bezighouden, zijn niet (meer) aangesloten bij het IP, maar vallen onder het Nationaal Comité 4 en 5 mei. die de subsidie verlening kanaliseert. Andere, zoals Vrouwenkampen, Jongenskampen et cetera maken in sommige gevallen gebruik van de subsidie van het V-fonds ( in ’s ‘s-Hertogenbosch) . Voor uw concrete vraag heer Huib Otto, voor een “Monument voor Bersiap slachtoffers en Buitenkampmoeders ” bij het Nationaal Monument in Den Haag, verwijs ik U naar het bestuur van de Stichting Herdenking 15 augustus EN OF het V-fonds . Een advies : om voor subsidie in aanmerking te komen moet U “rechtspersoonlijkheid” bezitten in de vorm van bv de stichtingsvorm. Meer kans van slagen acht ik een gesprek met kolonel Dulfer ( Bronbeek) EN de burgemeester van Arnhem. Een “monument” plaatsen bij het Nationaal Monument Den Haag acht ik weinig kans van slagen, maar ook hier geldt niet geschoten is altijd mis……dus wie weet. Het vraagstuk “herdenken” is de competentie van het Nationaal Comité 4/5 mei. Het IP wordt sinds 2010 niet meer gesubsidieerd door VWS!
      Ik hoop U heer Otto voldoende te hebben geïnformeerd. Vriendelijke groeten.

      • Jan A. Somers zegt:

        “Stichting Herdenking 15 augustus ” Toen was het vrede! Valt buiten de competentie van die stichting. Antwoord op mijn e-mail: Uw vraag doelt op na 15 augustus.

        • Pierre de la Croix zegt:

          Ik heb de posting van de voorzitter van het IP aan de heer Huib Otto van 13 dezer 1729 uur gelezen. Alhoewel niet tot mij gericht moge ik toch mijn mening ventileren over de inhoud, als Indische Nederlander en als lid van de Indische Gemeenschap zoals gedefinieerd door het IP (zie hieronder).

          Ik proef uit de tekst van de posting een afschuiven van enige bemoeienis van het IP met de totstandkoming van zo’n monument richting “organisaties die zich met “herdenken” bezighouden” die – wat jammer nou – niet (meer) bij het IP zijn aangesloten.

          De algemene tendens van het betoog van de voorzitter van het IP in de zaak gaat in mijn ogen richting het bekende “boekan saja”.

          Die opstelling lijkt mij toch niet in lijn met de geest van de intentie op basis waarvan het IP in het leven is geroepen, t.w. belangenbehartiging ten behoeve van de hele Indische Gemeenschap.

          Ik laat hier volgen wat ik over “formeel IP” van het internet heb geplukt:

          Quote

          De Stichting Het Indisch Platform is een overlegcollege van de aangesloten autonome belangenverenigingen, organisaties en stichtingen, verbonden aan en voortkomend uit de Indische gemeenschap in Nederland. Het doel van het Indisch Platform is het opkomen voor en de bewaking van de rechten en belangen van (de leden van) de aangesloten organisaties.

          Tot de Indische gemeenschap behoren alle Nederlanders die afkomstig zijn uit voormalig Nederlands-Indië en/of voormalig Nederlands Nieuw Guinea en de Republiek Indonesië, aldaar zijn geboren en/of opgegroeid, dan wel aldaar verbleven of verblijven en de afstammelingen van deze Nederlanders.

          Het Indisch Platformwerd opgericht in 1991 op verzoek van de toenmalige Minister-President van Nederland, Ruud Lubbers, om als aanspreekpunt en overlegorgaan te dienen met betrekking tot de algemene en specifieke belangen van de Indische gemeenschap.

          Het Indisch Platformrespecteert hierbij volledig de identiteit en de autonomie van de aangesloten organisaties, die zelf voor een of meerdere van de doelgroepen werkzaam zijn. Belangrijke aandachtspunten van Het Indisch Platform zijn onder andere:
          •Sociale voorzieningen, zorg en hulpverlening
          •Culturele activiteiten
          •Herdenking en herinnering
          •Onderwijs en wetenschap
          •Rechtsherstel betreffende “backpay” en oorlogsschade

          Het Indisch Platformtracht haar doel te bereiken door via publiciteit belangstelling te wekken voor haar activiteiten, voor de aangesloten organisaties, alsmede voor de Indische gemeenschap als geheel.

          Het Indisch Platformtracht dit doel te verwezenlijken onder meer door:
          •Het werven van fondsen en subsidies
          •Het werven van deelnemende organisaties, begunstigers en donateurs
          •Het werven van schenkingen, erfstellingen en legaten
          •Het organiseren van activiteiten
          •Het aangaan en onderhouden van effectieve relaties met de politiek

          Unquote

          Formeel kan het IP zich dus alleen inspannen voor de Indische Gemeenschap als die zich heeft vereend in organisaties (rechtspersonen) die bij het IP zijn aangesloten, niet voor loslopende leden van de Indische Gemeenschap met een ideaal voor ogen. In mijn ogen vreemd, maar het is nu eenmaal zo.

          Wat let nu – dat zo zijnde – de bevlogen initiatiefnemers voor de oprichting van een bersiapmonument om binnen de kortste keren onder kundig leiderschap een stichting met dat doel op te richten, zich vervolgens als “rechtspersoon” bij het IP aan te sluiten om daar met enige kracht hun wensen tot ondersteuning van hun streven neer te leggen.

          Naar mijn mening hoort subsidie aanvraag niet boven aan het prioriteitenlijstje te staan. Eerst maar beginnen om met vereende krachten, het IP met zijn bestaande relaties en contacten bij de overheid voorop, de meest geschikte locatie te secureren.

          Ik blijf erbij dat v.w.b. locatie de bersiapslachtoffers tenminste recht hebben op een plek te hunner nagedachtenis in Den Haag, de meest Indische stad, op het zelfde terrein waar de slachtoffers van WO II in Azië hun monument hebben. Dat is n.m.m. de meest waardige en voor de hand liggende plaats, ook met het oog op “exposure” voor heel Nederland, dat tot nu toe niets tot weinig weet van wat “daarginds” in die duistere periode is geschied.

          Misschien mag de Indische Gemeenschap nu al op steun “in de geest” van de voorzitter van het IP rekenen.

          Pak Pierre

        • Ron Geenen zegt:

          Wel geschreven, compliment.
          Er staat ook : Sociale voorzieningen, zorg en hulpverlening

          Betekend dat ook dat organisaties zoals “HALIN” die vergeten Indische-Nederlanders in Indie helpen er ook onder vallen? En wordt het ook gedaan?

      • bokeller zegt:

        ’t Is gelijk het ”Kotek-kotek”
        Leuk maar nietszeggend.
        http://www.bing.com/search?q=ajam+berkotek&FORM=HDRSC1
        KOTËË
        siBo

  11. Surya Atmadja zegt:

    Pak Pierre berbicara (zegt:)
    Formeel kan het IP zich dus alleen inspannen voor de Indische Gemeenschap als die zich heeft vereend in organisaties (rechtspersonen) die bij het IP zijn aangesloten,
    ————————————————————————
    Een vereniging (rechtpersoon) hoeft niet uit tientallen of honderden leden te bestaan.
    Als ister een paar mensen die dezelfde mening /idealen hebben kan je met 4 of 5 man ( mss minder) al een vereniging oprichten.
    De gang naar de notaris niet zo moeilijk of duur .
    Wie wil met mij een vereniging oprichten ?

    • Pierre de la Croix zegt:

      Tja … weet ik, Pak Surya.

      Maar vindt eens 4 of 5 Indo’s die de zelfde mening zijn toegedaan. Muulek dese.

      Pak Pierre

  12. Huib Otto zegt:

    Geachte Heer Sifraire Delhaye,
    Dank voor uw reactie al is die wel erg op de formele toer.
    Alhoewel ik me volledig maar dan ook volledig kan aansluiten bij de reactie van de heer Pierre de la Croix hierboven, zou ik toch nog graag het volgende te berde brengen.

    Een gesprek met de commandant Dulfer en zijn plaatsverangend comandaten heeft vorig jaar in aanwezigheid van de heer Thomson, juridisch adviseur van de Stichting Herdenking Augustus 1945 plaats gevonden.

    Ons is medewerking en instemming toegezegd voor het plaatsen van een Bersiap Gedenkteken op een plek nabij de ingang van de Kumpulan.
    Bronbeek zou voor het onderhoud zorgen mits het Gedenkteken van onderhoudsvriendelijk materiaal zou worden gemaakt zoals natuursteen of marmer en solide bevestigd op bv.betonnen of stenen fundering.

    Maar voor de financiering dienden de initiatiefnemers zelf zorg te dragen.
    Het werd toen al meteen duidelijk dat werd verwacht dat de Indische gemeenschap i.c. de nabestaanden van de Bersiapslachtoffers zelf maar moesten zien hoe ze aan de benodigde fondsen konden komen. En inderdaad was de konklusie om voor subsidie in aanmerking te komen diende men een “Rechtspersoonlijkheid” te bezitten.En dan nog is maar de vraag of men het relatief geringe bedrag in korte termijn bij elkaar zou kunnen schoffelen.

    Als nabestaande van een KNIL militair die na 3,5 jaar Japanse krijgsgevangenschap nooit in aanmerking kwam voor backpay en schadeloosstelling voor verloren gegane bezittingen, terwijl hij en zijn gezin die als Buitenkampers door de oorlog kwamen al vrijwel onmiddellijk na de Onafhankelijkheids-proclamatie op 17-8-1945 omstreeks oktober/november 1945 in de wijk Indisch Bronbeek in Bandoeng-N werd gegijzeld en samen met 33 lotgenoten letterlijk werd afgeslacht en de keel doorgesneden kom ik tot de ontdekking dat al die Indische organisaties voor die bakweg twintig tot dertig duizend Bersiap Slachtoffers na ruim 70 jaar hun ereschuld als gemeenschap aan deze slachtoffers niet wil of kan inlossen.

    Het is mij gebleken dat het mij als bijna 78 jarige nabestaande die dus ook als kind enkele maanden in Bersiapgevangenschap heeft doorgebracht niet is gegeven om de lange adem op te brengen om een Stichting op te richten om de benodigde middelen d.m.v. Crowd Funding bij elkaar te schoffelen.

    Naar ik heb begrepen heeft U uit hoofde van Uw huidige voorzitterschap een verbindingslijn met Regering en verantwoordelijke Staatssecretarisen en ook naar de fondsen en andere Indische Stichtingen en organisaties. U vertegenwoordigt een bestaande rechtspersoon en pretendeert alleen al door de naam INDISCH PLATFORM, ook op te zullen komen voor de Slachtoffers en nabestaanden van Wereldoorlog en Bersiap in voormalig Ned. Indie.

    Als er een Maleisisch vliegtuig boven Oekraine wordt neergehaald ziet de Regering kans voor de ruim ca. 200 slachtoffers een fraai Monument op te richten. Moesten die nabestaanden. Waarom kan dit niet voor de Bersiap Slachtoffers? Zij hebben er ook niet om gevraagd dat de Politiek en Ned. Regering indertijd de Indonesiers tot deze afschuwelijke daden bracht.

    Het zal U sieren als U zich los weekt van alle formele redeneringen en het volle gewicht van het Indisch Platform bij Regering en Fondsen wilt aanwenden om een Bersiap Monument in Den Haag en Bronbeek te realiseren.
    Huib

    • Loekie zegt:

      Meneer Otto, vele, vele malen heeft u verteld over het afschuwelijke dat uw familieleden is overkomen. Dat afschuwelijke is voor u de drijfveer om te komen tot een bersiap-monument. Ik doe daar (uiteraard) geen millimeter aan af. MAAR U BENT DE ENIGE NIET!!! NIET ALLEEN U BENT SLACHTOFFER!!!! DE WERELD DRAAIT NIET ALLEEN OM HETGEEN U HEEFT MEEGEMAAKT!!! EEN MONUMENT KOMT ER NIET ALLEEN OMDAT U DAT WILT !!!
      HOU NOU EENS OP ANDEREN VOOR UW KARRETJE TE SPANNEN. HOU NOU EENS OP ANDEREN EEN SCHULDGEVOEL AAN TE PRATEN!

      • Ron Geenen zegt:

        “”””””””””MAAR U BENT DE ENIGE NIET!!! NIET ALLEEN U BENT SLACHTOFFER!!!! “”””””””

        Kan er niet mee eens zijn, zoals u het verwoord. De heer Otto heeft op deze site juist bekend gemaakt omdat er zovelen slachtoffer waren van die bersiap. En hij heeft groot gelijk met zijn initiatief, want het is inderdaad een vergeten groep. De heer Otto heeft nu deze vergeten groep onder de aandacht gebracht en het is aan de rest van ons wat wij er mee willen doen. Hij heeft in ieder geval mijn steun van uit the US.

      • Indisch4ever zegt:

        Loekie.
        Je verwijten zijn ver over de grens van redelijkheid.
        Dit is eenmaal een Indische site ….en Indische kwesties zijn het gespreksonderwerp.
        Houd rekening met emoties van mensen over moeilijke periodes van vroeger of lees die niet hier als je er zelf moeite mee hebt.

        • Loekie zegt:

          Helemaal gelijk. Het is nu eenmaal zo in het leven dat de een zich altijd moet wegcijferen voor een ander. De een telt niet, de ander des te meer. De ene moet zwijgen, de andere mag spreken.
          Vraag is alleen waarom die ene niet telt en de andere altijd wel. Wat heeft die ene niet wat die ander blijkbaar wel heeft?

  13. Ron Geenen zegt:

    “”””””””Oppassen. Dadelijk wordt meneer Geenen weer boos. “””””””””””

    genen met 1 e”” zijn niet mijn nakomelingen. Dus betaal ik ook geen alimentatie. Laat ze maar als vluchteling bij Rutte melden.

  14. voorzship zegt:

    Beste Lezers, het IP is idd een “overlegorgaan” en behartigt niet alleen de belangen van de aangesloten organisaties. De doelstellingen worden na gestreefd voor ALLE Nederlands-Indischen. Elke organisatie is autonoom in haar keuze of zij al dan niet participant willen zijn/blijven bij het IP. Wanneer wij bijv voor “Ouderenzorg” wat willen bereiken dan zal het akkoord gelden voor alle organsiaties/personen die hiervoor in aanmerking komen. Bij het “verkennende” gesprek wordt ondergetekende hierbij ondersteund door die betrokken organisaties die bij het IP zijn aangesloten. Wanneer ik nu voor “herdenken”verwijs naar de hiervoor ingestelde organen, heeft dit geenszins te maken met afschuiven, doch slechts gevolg gevend aan de missive van het Kabinet/ resp. de betreffende organisaties, dat het IP zich niet kan begeven op het terrein van hun competenties. Dit houdt niet in dat ook het IP achter de schermen wel degelijk wordt betrokken. Het initiatief ligt echter niet bij ons. Bij de discussie rondom het IHC ( Bronbeek) worden wij slechts gehoord. Wat niet zichtbaar is voor de buitenwacht kan begrijpelijkerwijze leiden tot “opgetrokken wenkbrauwen”.

    Mijn opmerking dat de organisaties die zich met “herdenken” bezighouden niet meer bij het IP zijn aangesloten is slechts ter onderbouwing dat het IP dus aanpalende vragen/onderwerpen ter zake niet zelf kan oppakken. Voorts zal een bereikt resultaat , hoe magertjes ook zoals bij de backpay, niet alleen gelden voor de aangeslotenen, maar ook gelden voor het niet georganiseerde deel van de Nederlands-Indische Gemeenschap. Voorts is mijn opmerking over “rechtspersoonlijkheid” bedoeld voor het geval men in aanmerking wil komen voor subsidie .

    Wat de slachtoffers betreft van de Bersiap en de Nieuw Guinea kwestie….ook hiervoor hebben wij achter de schermen tot stand kunnen bewerkstelligen dat er wat gedaan wordt aan het reeds aanwezige ( doch in slechte staat verkerende) Burgermonument in Roermond. Hiervoor hebben we de Stichting N.I. M. ( Nationaal Indië Monument) weten te “bewerken”…..maar niet al onze pogingen hebben een positief resultaat. Helaas missen ook wij als IP voldoende “menskracht”en de “financiële middelen” om veel vraagstukken op te pakken.

    Nog een ander en terecht punt geachte heer Huib Otto. U verwijst naar het trieste van MH17, waar door de regering snel een monument werd opgericht. Helaas is het zo dat wanneer ondergetekende namens de Indische Gemeenschap ( dus niet alleen namens de participanten bij het IP) bij de politiek aanklopt…..ik een attitude ontmoet van..”daar heb je ze weer”….de Nederlands-Indischen worden nu eenmaal STIEFMOEDERLIJK behandeld. Deze houding omturnen vergt veel en geduldig masseren. Kijk naar de Indische Kwestie…….na 70 (!!!)jaar een heel mager resultaat inzake de Backpay, maar ik ga door……Het zou fijn zijn wanneer “meerdere personen” uit de Indische Gemeenschap zouden opstaan, want er zijn nog vele vraagstukken te behandelen.

    Mij ontbeert nu eenmaal tijd om op al Uw opmerkingen / kanttekeningen in te gaan. Ook het IP zal zich ( helaas) moeten houden aan haar “schoenmakers leest” zonder andere organisaties in de wielen te rijden.

  15. Boeroeng zegt:

    Ik sluit dit topic .
    De gemoederen laten zakken en het onderwerp Japanse nakomelingen verdient een goede behandeling van de reageerders . Niet stekelig gedoe of offtopic gaan.
    Huib kan me mailen.

    Boeroeng

Reacties zijn gesloten.