De sapu lidi móest mee 

Geplaatst op 12 november 2015 door Boeroeng

Sapu lidi, tikar en bantal En dan hier de reden waarom de sapu lidi zo belangrijk is voor Indischen, in dit geval mijn oma, dat deze helemaal vanuit Indië naar Nederland is meegenomen. Tante Martha vertelt dat als zij weer eens van huis verkaste (iets wat ze heel vaak heeft moeten doen), altijd een sapu lidi, bantal (hoofdkussen) en een tikar (mat om te zitten of slapen) vanuit het oude naar het nieuwe huis meenam. Het is een Indische gewoonte om dit te doen en dus deed mijn oma dit ook toen ze naar Nederland vertrok. Een nieuw huis moet worden ontdaan van stof en nog belangrijker, van ongewenste geesten.

Bron: De sapu lidi móest mee | Door Blauwe Ogen

Dit bericht werd geplaatst in diversen. Bookmark de permalink .

5 Responses to De sapu lidi móest mee 

  1. Gerda v d Top schreef:
    13 november 2015 om 11:02

    ideaal. de sapu lidi. Mijn oer hollandse bed iedere ochtend weer glad gesaput. en ontdaan van huidschifers en kue kue die in bed genuttigd wordt.. overblijfsel uit mijn Surabaya tijd. gerda v d Top

    Beantwoorden
  2. eppeson marawasin schreef:
    13 november 2015 om 07:07

    Denk aan de journalistieke basis etiquetteregels !

    @Tante Martha heeft me nog meer verteld over de tijd in Indië. Geboren en getogen in Surabaya bevond ze zich te midden van het geweld tijdens de Onafhankelijkheidstrijd waarbij veel slachtoffers zijn gevallen. Deze verhalen komen een volgende keer aanbod.@

    –Hoe kèn ??? . . . Want in een alinea eerder staat, dat Tante Martha is geboren in 1948 !!! Dat wordt dan een sterk verhaal in visserslatijn. Sapu Lidl, minta tolong !!!

    Selamat weekend semoea allemaal y’all . . .

    e.m

    Beantwoorden
  3. Pinot schreef:
    13 november 2015 om 00:42

    Wij hadden vroeger ook een sapu lidi. Niet om het huis van stof te ontdoen, want daar hadden we een stofzuiger voor. Als we vroeger stout waren kregen we met de sapu lidi ervan langs op je blote benen tot de rode striemen op je vel stonden. Dan schreeuwde je het uit: ampoen, ampoen…… au, au, au, doe niet meer, doe niet meer. Niet dat het echt zo was, want een paar dagen later was het weer zo ver en kreeg je ze weer gereten op je blote benen, daar was de roe van Zwarte Piet vergeleken niks bij. Dan schreeuwde je het uit: ampoen, ampoen, au, au, au…., ook al voelde ik niks. Maar dan hield ze tenminste eventjes op om daarna met de volgende serie slagen door te gaan. Dat gebeurde zo vaak, dat de sapu lidi van ellende uit elkaar viel en er weer een nieuwe gekocht moest worden. Dan hadden we tenminste een paar dagen geen rode striemen op je benen. We hebben heel wat sapu lidi’s versleten….. Vooral mijn jongere zus L. Mijn twee jongste zusjes kregen nooit met de sapu lidi er van langs. Die waren te mager…….

    Beantwoorden

Laat een reactie achter op Pinot Reactie annuleren

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *