Indonesia, GIVnews.com – The people of the Republic of Indonesia celebrate the country’s 70th anniversary of its independence today (17/8). President Joko ‘Jokowi’ Widodo has instructed national and provincial leaders to hold ceremonies and encouraged other activities to keep the celebratory mood all around.
In Jakarta, like in the past years, President Jokowi will lead a flag-hoisting ceremony this morning at the Merdeka Palace front yard. It will start at 10 am.
Video van 2 minuten plechtigheden van 17 augustus 2015, gevolgd door een oudere documentaire in het Nederlands.
npogeschiedenis.nl: Pas een maand nadat Soekarno op 17 augustus 1945 de Indonesische onafhankelijkheid uitriep, drong dit bericht tot Nederland door. Het kwam van de hand van John Bowers, vóór de oorlog correspondent van United Press in Indonesië. Gedurende de Japanse bezetting wist hij zich schuil te houden in het oerwoud nabij Bandung. Op 18 september 1945 schreef hij zijn eerste verslag na de Japanse capitulatie, nadat hij persoonlijk met Soekarno had gesproken.
Hoe kan zo’n enorm land met allerlei conflicthaarden de zeventig halen? En hoe bepalend zijn die historische splijtzwammen voor het heden?
Goenawan Mohamad (74) denkt al decennialang over deze vragen. Hij is een van Indonesië’s meest vooraanstaande intellectuelen, als dichter en journalist houdt hij de vinger aan de pols van samenleving en politiek. Hij stond op de barricaden tegen de Soeharto-dictatuur en steunt de vorig jaar gekozen president Jokowi, die hoop op vernieuwing bracht. “We hebben goede en slechte geschiedenis, zoals corruptie. Sommige sectoren worden door de mafia geregeerd”, stelt hij.
...................
Indisch4ever 
@dhr Somers.
Of Indonesie op 17 Augustus 1945 direct al een staat is, wordt in het Internationaal recht en met name wat betreft de wetgeving aangaande National Liberation Movement. genuanceerd (zie verschillende Conventies van Geneve en protocol over gedacht: “At any rate. it is sicnificant that neither Article 1. nor Article 96. paragraph 3. require territorial control”. Dat heeft meer met het karakter van de koloniale gewapend conflict te maken, veelal een guerrilla oorlog waarbij het begrip territoriale control of soms ook wel effective control genoemd een andere maar geen directe internationaal rechterlijk hanteerbaar begrip wordt. Vgl dat met ISIS, zichzelf een Staat noemend maar waar is de territoriale controle en over wat?
Op 17 Augustus is de onafhankelijkheidsverklaring van de RI, de Japanners zijn op dat moment nog heerser van het Indonesisch/Ned. indisch territorium, daarna waren de Britten de bezetter. Toen de Lt-GG van Mook plaats naam in het Paleis in Jakarta was er toen sprake eigenlijk van een Jan zonder Land, een overheid zonder machtsmiddelen?. Dhr Somers dient niet te vergeten en hij heeft dat herhaaldelijk verklaard, dat de soevereiniteitsoverdracht pas in 19489 plaatsvond, daarbij niet vergetend dat de Staat der Nederlanden 17 Augustus nooit erkend heeft. Wat was de rechtspositie van Nederland in Indie tussen 1945 en 1949?
Het zelfbeschikkingsrecht van Indonesie, is de hoogste uitdrukking van de volkswil om haar eigen weg te kiezen. De kolonisator wordt hierin niet betrokken noch in internationaal-rechtelijke zin genoemd. Aan wie moest de Republik een briefje sturen. Aan de GG die ergens in Mantsjoerije zat? Het gaat om het zelf beschikken en daar had Nederland niets mee toemaken en dat heeft ze pas in 1949 begrepen.
Maar ik kom terug op de discussie. Ik wil wel graag weten op basis van welke internationaal rechterlijke begrippen de Indonesische Staat verantwoordelijk gesteld kan worden.
Ik heb de indeuk dat dhr Atmadja wel antwoord heeft maar niet op mijn vraag over de Japanse inmenging in het ontstaan van de Republik. Maar de verwijzing van zijn Wkikupediabronnen heb ik niet nodig want dat kan ik ook zelf opzoeken, daarnaast zijn die bronnen niet optimaal betrouwbaar . Ikzelf heb de gegevens uit een biografie over sukarno, dat op mijn bureau ligt. ik vraag naar zijn originele Indonesische bronnen, Oral history mag maar met bronvermelding en svp niet verschuilen achter anoniéme bronnen. U had het ergens toch over betrouwbare bronnen? Dit is het reciprociteitsbeginsel .
@Hr vd en Broek ” Japanse inmenging bij het ontstaan vd republiek …”
En hoe…organisatorisch en materieel lag alles panklaar voor een echte coup…
*** Er waren toen ruim zes weken verlopen sedert de proclamatie van de Indonesische Republiek. In dat tijdsverloop hadden vele Japanse troepen hun wapenen overgedragen aan die Javaanse jongeren, die zij reeds sedert langeren tijd enige oefening in den wapenhandel hadden gegeven. Daar de Japanners opzettelijk – om een voor hen gevaarlijke massabeweging te voorkomen – de Javaanse volksverdediging residentie-gewijze hadden georganiseerd, kregen de van hun wapenen voorziene troepen alle een min of meer gewestelijk karakter, zodat er velerlei gewapende organisaties ontstonden, waaronder er ook waren, welke uit oude rampokkers bestonden of althans door deze misdadige elementen werden geleid. Tegelijkertijd echter kregen de leiders van de nationale beweging de gelegenheid de nieuw-geproclameerde Republiek te consolideren. Reeds op 18 Augustus koos het eerder door de Japanners geïnstalleerde ‘Voorbereidende Comité’ voor de Indonesische Onafhankelijkheid Soekarno tot president en Mohamed Hatta tot vice-president van de Republiek en stelde het een Nationaal Comité in om het presidium ter zijde te staan. Tevens werd een voorlopige Grondwet vastgesteld. De organisatie van de militaire corpsen werd reeds op 29 Augustus ter hand genomen. Men lette wel: dit alles en nog veel meer geschiedde, voordat er ook maar één Nederlandse of geallieerde soldaat op Java was verschenen. (Deze feiten vormen den grondslag van Agoes Salims theorie over het gezagsvacuum, waarvan de leiders der nationale beweging gebruik maakten tot vestiging van hun gezag.) Nu moge men het over veel in het Indonesische gebeuren niet eens kunnen zijn, dit zal toch niemand kunnen ontkennen: in deze eerste periode van de Indonesische revolutie was het volslagen onmogelijk ook maar iets te ondernemen van de zijde van het Nederlandse gezag, om de eenvoudige reden, dat de enige vertegenwoordigers van dit gezag in de kampen opgesloten bleven, doch zelfs al zouden zij zich vrij hebben kunnen bewegen, over geen enkel machtsmiddel zouden hebben kunnen beschikken, om de leiders der Republikeinse beweging op welke wijze dan ook onschadelijk te maken.
Conclusie: het op zichzelf gewenste optreden tegen de Indonesische revolutie in haar eerste stadium was onmogelijk.
http://www.dbnl.org/tekst/_str005194701_01/_str005194701_01_0065.php
Broek zegt: 18 augustus 2015 om 13:33
Ik heb de indeuk dat dhr Atmadja wel antwoord heeft maar niet op mijn vraag over de Japanse inmenging in het ontstaan van de Republik.
========================================================
De gebeurtenissen tussen 1942 en1945 ook beken onder (penjajajahan) zaman Jepang werd opgenomen in Sejarah Nasional Indonesia (Standard werk van 6 boeken van 1974) .
Daarnaast aangevuld met heb je ooggetuigenis verslagen ( word soms als “untold stories” genoemd ,te verkrijgen bij de Gramedia boekhandel in grote steden).
Uiteraard werd het vaak in Wikipedia Indonesia verzameld, en door vele bloggers in hun aparte blogs vermeld, vaak met herhalingen, zuiver jiplakt werk , zelf met dezelfde fouten.
Mijn bronnen zijn de Standaard Sejarah Nasional Indonesia, aangevuld met soms Sejarah Daerah(streekgeschiedenis) die ik uit internet pluk, makkelijk en praktisch .
Anders moet ik diverse boeken doorbladeren , overtikken etc .
Daarom schreef ik :
” In grote lijnen verschil je bron niet met de anderen en Er zijn verschillende versies, de kortste is”………
De autobiografie van BK(Bung Karno) heb ik ook , van Giebels,Cindy Adams, en in Indonesia de 1ste uitgave boek Dibawah Bendera Revolusi, van mijn oude heer gekregen(hij was fan van BK) in 1963.
In een blog werd verteld dat er ruzie onstaat tussen BK en de heethoofdige jonge pemuda’s , dacht op 15 Augustus , ze eisen gelijk proklamatie, des noods de volgende ochtend .
Soekarno wil per se op 17 Augustus. Omdat het te maken heeft met getal 17 ( iets met overlevering mbt geloof of Al Qur’an , Indonesiers houden van symboliek.
Of het waar was ? .Toen waren er getuigen in het prive adres van Admiraal Maeda ?
De jongeren dreigen met geweld , er waren al duizenden pemuda’s die bereid te vechten tegen de Japanse soldaten( het is blufpoker geweest) .
Toen ze uit Rengasdengklok richting Djakarta op 16 Augustus reden, zagen ze ergens in de verte grote vuur en rookwolken.
Dus zegt de pemuda’s , zie je wel ze zijn nu aan het vechten.
Terwijl het door verbranding van …. afval/houtresten.
Foutje, bedankt, iedereen stond te lachen.
In principe werd de hoofdpunten vermeld in de officiele Sejarah boeken, aangevuld door catatan/ dagboek-verslagen van de toen aanwezigen ! (de zgn untold stories ) .
Het verslag in de time line is min of meer bekend, de rol van de Landmacht en de rol van de Marine(Admiraal Maeda) die met de Indonesiers sympathiseerde.
De landmacht generaal staat niet zo positief , en als baas was hij gebonden aan zijn oversten in Tokio .
De kleine groep van Sukarno werd niet ontvangen door de grote baas, zijn assistent een andere generaal was niet te bereiken.
Dus ging Sukarno cs naar het huis van Admiraal Maeda ( NIET in zijn kantoor !)
Dat is ook een standaard verhaal .Verteld, gekauwd ,herkauwd.
Weer een anekdote:(of het waar was ….)
Iemand(v.d Indonesiers) probeerde de Japannners te “kietelen” , zoiets van we begrijpen wel dat jullie aan de richtlijnen van Tokio en aan de opgelegde opdracht van de overwinnaars(geallieerden).
Vergeet niet dat jullie al eerder toezegging gegeven om merdeka te verlenen / beloofd aan Indonesia , voordat jullie verslagen worden .
En nu gaan jullie belofte/ woord breken, in strijd met de Bushido.
Zoals Kol Pugh zijn baas Mallaby waarschuwde om zijn belofte/toezegging aan de Residen/gouverneur van Surabaya te handhaven.
Als gentleman en officier van de Queen kan hij niet maken.
Dat was ook de reden waarom de Pemuda’s kwaad werden op de treuzelende “oudjes”die hun afspraken met de Japanners willen houden .
Terwijl de jongkies er op hameren, NU proclameren , desnoods met geweld, anders lijkt het alsof we de merdeka gekregen hadden van de Japanners.
Bovenstaande flarden kwam uit de officiele bronnen zoals Sejarah Nasional boeken en van de mensen die daar aanwezig waren .
Kijk ,nmi ook de vrijheid.
siBo
In Indonesië komt de hulp nu ook van anderen
Bron: NRC WEEKEND ZATERDAG 8 AUGUSTUS & ZONDAG 9 AUGUSTUS 2015 •Hoe de rol van Nederland veranderde in Indonesië
De praktijk
Den Haag steunt in Indonesië het liefst projecten die Nederlandse ondernemingen ook ten goede komen.
Door onze correspondent
Melle Garschagen
JAKARTA.
De sprieterige windmolens op een heuvel op het Indonesische eiland Sumba imponeren niet. Toch is de Nederlandse ontwikkelings-organisatie Hivos bijzonder trots op het windparkje. Samen met de Indonesische stichting Ibeka wil Hivos elektriciteit (zonnepanelen, windmolens, waterkracht) brengen naar een van de armste en meest afgelegen Indonesische eilanden, waar bewoners buiten de grote dorpen geen elektriciteit hebben.
Tijdens een bezoek van deze krant aan Sumba vorig jaar waren de boeren tevreden. Nog steeds waren ze arm, maar met een waterpomp op zonne-energie konden ze hun gewassen besproeien en vaker oogsten. Ook konden een paar rijkere dorpshoofden eindelijk een schotelantenne en breedbeeld-TV aanschaffen.
Zonder de 416.0399 euro van het Nederlandse ministerie van Buitenlandse Zaken had Hivos het moeilljker gehad om de bewoners aan elektriciteit te helpen. Dan hadden de ontwikkelingswerkers naar nog meer donoren moeten zoeken, zoals de Frans-Iraans-Amerikaans Ebay-oprichter Pierre Omidyar.
Van hem kreeg Hivos al geld voor een ander project in Indonesië. Of van buurland Australië, dat jaarlijks tien keer zoveel aan ontwikkelingshulp in Indonesië uitgeeft als Nederland.
Dat zijn nu de verhoudingen. Nederland gaf vorig jaar 27,5 miljoen euro uit aan ontwikkelingsprojecten in Indonesië, Australië 336,3 miljoen euro.
En Japan groeide uit tot grootste bilaterale donor. In 2013 (meest recente cijfers) besteedde Japan er 558 miljoen euro.
Diepzwart asfalt
De cijfers bevestigen wat je reizend ook ziet: de tijd dat Nederlandse ontwikkelingshulp hier domineerde is voorbij. Naast nieuwe wegen van diepzwart asfalt pronkt een Australisch vlaggetje. Bij een aardbevings-bestendige schuilplaats in Banda Atjeh erkent een plakkaat Japanse gulheid.
Het Nederlandse geld dat nog naar Indonesië vloeit, gaat vooral naar gespecialiseerde organisaties, zoals de 2,5 miljoen euro aan een project om de Indonesische rechtsstaat te verbeteren, uitgevoerd door de in Den Haag gevestigde International Development Law Organization. Universiteiten krijgen geld, zoals Wageningen dat bijna drie miljoen euro ontvangt voor verschillende landbouwprojecten in Indonesië. Ook het bedrijfsleven wordt bedeeld, zoals de twee miljoen die de ingenieurs van DHV (onderdeel van HaskoningDHV) krijgen voor een schoon-waterproject.
De baai van Jakarta stinkt.
Toch gelooft minister Ploumen dat de baai kan uitgroeien tot het schoolvoorbeeld van hoe Nederlandse ontwikkelings-samenwerking moet werken, in coalitie met het Nederlandse bedrijfsleven. Nederland heeft miljoenen uitgegeven om Nederlandse ingenieursbureaus in samenwerking met Indonesische instanties een masterplan te laten maken voor kustbeveiliging, landaanwinning en de bouw van een nieuwe stad op het water in de vorm van een vliegende Garuda, een mythologische vogel en het nationale symbool van Indonesië.
Als het plan uitgevoerd wordt, kan het tientallen miljarden euro’s opleveren voor Nederlandse baggeraars (Van Oord en Boskalis), ingenieurs (Witteveen+Bos, HaskoningDHV) en kennisinstituten als Deltares.
Het is echter zeer de vraag of het ‘Dubai van Jakarta’ echt gebouwd wordt. President Joko Widodo heeft gezegd dat hij de bouw van luxe-appartementen geen prioriteit vindt. De gouverneur van Jakarta twijfelt of de door Nederland voorgestelde oplossing wel zal werken en heeft zijn oor te luisteren gelegd in Japan en ZuidKorea.
Hij hoopt dat Japanse, Zuid-Koreaanse of Chinese tegenvoorstellen meer bevatten dan slimme ingenieurs.
Zo werd deze week bekend dat Japan interesse heeft om een hogesnelheidslijn aan te leggen tussen Jakarta en Bandung.
Niet alleen is Japan bereid de Shinkansen-technologie naar Indonesië te verschepen, ook wil Tokio wel driekwart van de ontwikkelings- en aanlegkosten (3 miljard dollar) betalen als Japanse bedrijven aan de slag mogen.
Zoveel geld heeft Ploumen niet te besteden in Indonesië.
Indonesia zou zo langzamerhand toch zonder ontwikkelingshulp moeten kunnen. Die arme mensen op Flores zouden zonder buitenlandse hulp een beter bestaan kunnen hebben, als ……
De makke van het land is, dat geld, heel veel geld, in verkeerde handen terecht komt. In handen van rijken die steeds rijker worden, omdat zij alleen aan zichzelf denken.
De makke van het land is dat het een fors militair apparaat in stand houdt, terwijl er in de verste verte geen buitenlandse agressor met expansiedrift te bekennen is. Dat geld voor het wapentuig te land, ter zee en in de lucht en voor die mooie uniformen zou beter kunnen worden besteed aan die boeren op Flores en aan al die miljoenen anderen die aan de rand van en onder het bestaansminimum leven.
Zeventig jaar onafhankelijk volgens de eigen tijdrekening. Hoog tijd om alle donorlanden vriendelijk te bedanken voor de geboden hulp en zelf aan de slag te gaan voor de eigen bevolking.
Oeps …. nu zal er in ieder geval één lezertje zijn dat in het bovenstaande wederom keihard bewijs ziet dat ik het hele Indonesische volk – ik zeg dan liever “alle volkeren die nu binnen de Republik Indonesia leven” – VERACHT.
Tja ….
Pak Pierre
Sorry … hoe kom ik nu op Flores? Daar zullen vast ook wel hele arme mensen leven, verstoken van elektriek en nog meer, net als op Soemba …..
Pak Pierre
an A. Somers zegt:
18 augustus 2015 om 11:25
Men wilde voorkomen dat het bestaan van dat Comité (met de namen van de Indonesische leden) bekend werd, daarom was Sjahrir er ook voor sneller te zijn dan dat Comité. Saigon en Comité moesten zo spoedig mogelijk uit het zicht verdwijnen.
=================================================
Men ?, wie is men?
De Indonesiers , de founding fathers zijn “bekende” publiek figuren, met hun plaatselijke achterban , massa organisaties.
Zie de namenlijst van Dokuritu Junbi Cosakai ((BPUPKI) en PPKI , hun achtergrond etc.
https://id.wikipedia.org/wiki/Daftar_anggota_BPUPKI-PPKI
“Men ?, wie is men?” Heeft u zelf geschreven: Sjahrir cs en de die hards van de Mentenggroep.
Ik vraag me nog steeds af waarom de Indonesische regering niets heeft gedaan met de tweede zin uit de onafhankelijkheidsproclamatie. Die hoorde bij de eerste zin! A(l)s is natuurlijk verbrande turf, maar ik blijf wel nieuwsgierig.
Jan A. Somers zegt:
18 augustus 2015 om 11:32
Ik vraag me nog steeds af waarom de Indonesische regering niets heeft gedaan met de tweede zin uit de onafhankelijkheidsproclamatie.
=================================================
Het gaat om deze zin:
Hal2 jang mengenai pemindahan kekoeasaan d.l.l., diselenggarakan
dengan tjara seksama dan dalam tempoh jang sesingkat-singkatnja.
Even de gebeurtenissen reconstrueren.
Na dat de grote massa de merdeka boodschap van uit Djakarta hadden ontvangen en verwerkt ging de plaatselijke organisaties van af de desa niveau tot grote steden gelijk aan de slag.
De ambtenaren apparaat , ex Inlandse BB ,justitie waren intact , politie , laskars , barisans etc gingen zich organiseren.
Sommigen met andere bedoelingen (zie R.Cribb) .Werd ook bestreden door Djakarta.
Tot de slag van Surabaya wilde Nederland niet samenwerken met de Japanse collaborateur , i.t.t de Engelsen die Djakarta de facto erkende.
Dus van pemindahan kekoeasaan( overdracht van macht*) kon niet dengan tjara seksama( zorgvuldig) en dalam tempoh jang sesingkat-singkatnya .( op korte termijn ) .
Dat had 4 jaren geduurd tot 27 december 1949 (RTC in Amsterdam).
* De Japanners hadden aangedrongen om administratieve zaken, terwijl de Indonesiers over overdracht van alle macht(kekoeasaan).
Het gaat niet over wat er in Indonesië zelf NA de proclamatie werd georganiseerd, het gaat om een juridische, volkenrechtelijke tekst van die proclamatie zelf. Die proclamatie is geen kattenbelletje, post it, o.i.d., het is een volkenrechtelijke tekst. In de eerste zin gaat het om het uitroepen van Kemerdekaan. Ik weet niet of er een geautoriseerde Nederlandse vertaling hiervan of van merdeka bestaat. En wat of er bedoeld wordt: vrijheid, onafhankelijkheid, soevereiniteit, autonomie. Maakt mij niet zoveel uit, de bedoeling is ongeveer bekend. Maar de Indonesische juristen waren in Leiden heel goed opgeleid. Die wisten dat er voor zoiets heel veel geregeld moest worden met de rechtsvoorganger, Nederland. Overdracht van heel spullen, met een grote waarde, vorderingen, schulden enz. Die tweede zin sluit daar naadloos bij aan. Naar mijn mening wordt onder ‘macht’ bedoeld uitoefening van onafhankelijkheid, soevereiniteit, en voor die overdracht moest je dus bij Nederland zijn. Die proclamatie werd dan wel keurig voorgelezen, maar niet netjes aan Nederland, de eerste belanghebbende, toegestuurd., Dan zou ik verwachten dat er een telegram naar Den Haag wordt gestuurd met de mededeling van de expliciete bedoeling van de eerste zin. En op basis van de tweede zin het verzoek om een afspraak te maken voor kennismaking en overleg over een agenda voor de nodige onderhandelingen. Dat is pas gebeurd nadat Sjahrir en Van Mook op 23 februari 1946 (nog vóór dat het gezag van SEAC was overgenomen) overeenstemming hadden bereikt over het sluiten van een verdrag. En de kennismaking op de Hoge Veluwe pas op 14 april. En dat verzoek is ook niet uitgegaan van de Indonesische regering maar van Sjahrir/Van Mook.
Jan A. Somers zegt:
18 augustus 2015 om 16:19
Maar de Indonesische juristen waren in Leiden heel goed opgeleid. Die wisten dat er voor zoiets heel veel geregeld moest worden met de rechtsvoorganger, Nederland.
Die tweede zin sluit daar naadloos bij aan. Naar mijn mening wordt onder ‘macht’ bedoeld uitoefening van onafhankelijkheid, soevereiniteit, en voor die overdracht moest je dus bij Nederland zijn.
=====================================================
De rechtsvoorganger is niet meer relevant, al 3 jaren lang uitgeschakeld .
Gelukkig zijn de Indonesische juristen ook in Leiden opgeleid .
Het schijnt dat ene G.G De Jonge ooit zegt: We zitten al 350 jaren hier, dus het kan nog 300- jaren duren voordat ze echt merdeka kunnen. (Of zoiets)
Of bovengenoemde uitspraak echt gedaan werd , dat weet ik niet .
“De rechtsvoorganger is niet meer relevant, al 3 jaren lang uitgeschakeld . Gelukkig zijn de Indonesische juristen ook in Leiden opgeleid .” De rechtsvoorganger, het Koninkrijk der Nederlanden, heeft op 27 december 1949 haar rechten aan de rechtsopvolger, de Republik Indonesia Serikat, overgedragen. Pas na de RTC wist men wat er allemaal moest worden overgedragen. Dat wisten de in Leiden opgeleide Indonesische juristen inderdaad heel goed. Vandaar de ondertekening, ook door die Indonesische juristen uit de hoogste regionen van de Indonesische hiërarchie.
Ik wens de bejaarde ex-Nederlanders en Indonesiërs een zorgeloze oude dag toe wanneer de door de machthebbers gestolen rijkdommen als een vorm van AOW onder hen wordt uitgekeerd.
Huib
Hidup persahabatan antara Bangsa Indonesia dan Belanda .
Vooral tussen de generasi penerus , de jonge generatie .
Ik wens de Indonesiers op Indisch4ever: Selamat hari kemerdekaan republik Indonesia yang ke tujuh puluh tahun!
Over de Japanse inmenging gaat het volgende verhaal:
Belangrijker dan de sobere plechtigheid in Soekarno’s voortuin op 17 Augustus was de verspreiding van het Nieuws van Merdeka. De Kempetai bewaakte de radiostations en verhinderde pogingen van bvb enkele medische studenten om de proclamatie via de ether te verspreiden. Maar de buitenlandstudio was niet bewaakt. Een paar handige technici wisten een microfoon van de studio te verbinden met het binnenlandse net. Tijdens het journaal van 07:00 lazen afwisselend Ronodipoero en zijn collega Soeprapto tussen het nieuws de tekst van de onafhankelijkheidsverklaring een aantal keren voor. Een klein uur later stormde een kapitein en vaandrig van de Kempetai de studio binnen waar Ronodipoero napraatte met Bachtar Loebis, de jongere broer van Mochtar Loebis
Het belang en effect van de radiouitzending mag niet onderschat worden. Ned. indie beschikt over meer radiostations dan enig ander land in de Nanyo, de Japanners hadden deze verspreid ter wille van hun propaganda tot één net gekoppeld. Dus dat is de Japanse inmenging!!!!
…de rest is geschiedenis.
Misschien kan dhr Atmadja mijn verhaal mbv zijn bronnen bevestigen.
N.B. Ik dacht dat Mevr. Fatmawati zwanger danwel hoogzwanger was van Guntur!!!
@ Peter.
Er zijn verschillende versies, de kortste is
http://bilqishima.blogspot.nl/2013/11/penyebaran-berita-proklamasi_24.html
In grote lijnen verschil je bron niet met de anderen.
Het gaat om dat de Japanners geprobeerd hadden om na 2 uitzendingen van de Domei( de latere Antara) te verbieden.
En een afdelingshoofd v.d Domei opdracht gaf aan marconist F.Wuz( geen Indonesische naam ?) het uit te zenden om de 30 minuten.
20-08-1945 de Domei werd verzegeld.
De Indonesische technisi van de Domei hadden een zender met code naam DJK 1 geplaats op Menteng no 31( de Menteng Groep ? de hardliners )
De rol van Bachtiar Lubis ,Ronodipuro etc werd genoemd, die via Radio Hosiokioku (de latere R.R.I =Radio Republik Indonesia).
Java en de rest van Indonesia is dan bereikbaar , Singapura .(buitenland).
Domei Bandung ging verder verspreiden, de pas geinstalleerde gouverneurs uit Sumatra,Borneo,Celebes etc kregen opdracht om de proclamatie te verspreiden.
Radja’s op Java /Bali, Celebes ,Bone, Bugis ,Makasar steunen Sam Ratulangi als gouverneur.
(opmerking: koninkrijken/vorstendommen die in het verleden te lijden hadden van de VOC/ Nederland)
Sommigen hebben hun steun niet gegeven omdat ze kennelijk betere banden hadden met Nederland.
Pamfletten werden gedrukt en verspreidt , 2 kranten Soeara Asia en Tjahaja drukten de proklamatie .
Het ging behoorlijk snel .
+Guntur was al bijna 1 jaar oud toen hij mee moest naar Rengasdengklok.
Opmerkelijk was dat de capitulatie van Japan in Soerabaja vrij snel bekend werd, mede door laagvliegende vliegtuigen (die niet werden beschoten door de Japanners!). Van de gebeurtenissen op 17 augustus in Batavia kwamen we pas veel later op de hoogte van pemoeda’s bij roadblocks.
“verhinderde pogingen van bvb enkele medische studenten om de proclamatie via de ether te verspreiden” Dat is heel begrijpelijk van de Japanners. Krachtens de capitulatievoorwaarden dienden de Japanners zich te onthouden van het aanbrengen van wijzigingen in de staatkundige verhoudingen en zich te houden aan de vooroorlogse status-quo. Een onafhankelijkheidsproclamatie riekte te veel naar de Koiso-verklaring, ‘Saigon’, en het Japanse Comité ter Voorbereiding van de Onafhankelijkheid.
Maeda wilde voor Soekarno en Hatta wel proberen het militair bestuur over te halen nu al de Republiek te laten uitroepen. Yamamoto had echter net uit Tokio de opdracht gekregen de status quo te handhaven en weigerde hen te ontvangen. Hij verwees Maeda naar generaal Nisjimoera, het hoofd van de afdeling algemene zaken, die met het oog op mogelijke ongeregeldheden bereid was nog diezelfde avond Maeda, Soekarno en Hatta te ontvangen. Door Soekarno en Hatta werd bij Nisjimoera aanvankelijk getracht tot het uitroepen van de onafhankelijkheid met Japanse instemming te komen, of door de nu onmiddellijk door de Japanners te installeren voorbereidingscommissie. Ook werd gedacht aan de fictie van het uitroepen van de Republiek op een datum vóór 15 augustus. Nisjimoera was wel te vinden voor het door de Indonesische leiders geopperde idee dat de Republiek -zonder zijn voorkennis- zou zijn uitgeroepen door jongerengroepen waar de Japanners geen controle over hadden. De Jong wijst er in een analyse van de gebeurtenissen op dat binnen het Japanse 16e leger sympathie bestond tegenover het Indonesische nationalisme; bovendien voelde men zich moreel verbonden aan de Koiso-verklaring in het licht van de ideologische basis van de Groot-Oost-Aziatische Gemeenschappelijke Welvaartssfeer. Ook zou een onafhankelijk Indonesië zo kunnen worden gewonnen voor een langetermijnstrategie voor de wederopbouw van het Japanse keizerrijk. Met het gedogen van de Republiek, uitgeroepen buiten voorkennis van de autoriteiten, kon zowel de morele verplichting ten aanzien van de Indonesiërs als de juridische verantwoordelijkheid tegenover de regering in Tokio worden nagekomen.
When the people contend for their liberty, they seldom get anything by their victory but new masters. See George Saville, Political, Moral, and Miscellaneous Thoughts and Reflections.
How true.
Pak Pierre
When people content for their liberty, they seldom get anything by their victory but new masters.
==================================================================
Zover ik weet is de Amerikaanse revolutie de enige waar het volk ze’n eigen meester werdt. De revolutie werdt niet overgenomen door een ander zoals in Rusland in 1917.
Volgens sommige historians is de Franse revolutie nog niet over ondanks hun leuze: Egalite, Fraternite, Liberte.
“zn eigen meester” ?? Denk het niet dat de slaven eigen baas werden. Dat de indianen baas werden over eigen land
“Zn eigen meester”??
=================
De Amerikanse revolutie was tussen de blanke burgerij en Engeland.
Het tweede continental congres heeft de Iroquis, six confederate nations, gezegd om niet mee te doen met de revolutie, dat het een familie quarrel was tussen oud Engeland en hun. Blijf thuis en neem niet de hatchet op tegen de Konings troepen.
De Iroqois vochten echter tegen de burgerij en werden na de revolutie daarvoor gestraft.
Van hun powerfull natie bleven er alleen 8000 over na de revolutie.
Wat de slaven betreft, die waren eigendom en deden dus niet mee.
De blanke burgers van de 13 kolonial Staten werden dus inderdaad hun eigen meesters.
yippp…… de blanken wel. Die bleven meester over de zwarte slaven en ze gingen verder met land afpakken van de indianen.
Wat de blanken met de slaven en de Indianen hebben gedaan is en blijft een zwarte bladzij in de geschiedenis van Amerika.
Maar daar ging het hier niet om, het ging hier om het feit dat zij die de Amerikaanse revolutie zijn begonnen geen nieuwe meesters hebben gekregen, wat altijd wel het geval is met andere revoluties.
Today’s ceremony at the Merdeka Place lasted 75 minutes, starting from 10 AM as reported by television stations.
=============================================================
70 jaar geleden werd de Sang Saka Merah Putih provisorisch door Mevr Fatmawati op een Singer machine gemaakt voor het eerst officieel gehesen , om 10.00 s’ochtends.
De eerst gekozen plaats was eigenlijk de grote Ikada* stadion .
Aanwezig waren o.a Soewirjo, Wilopo, Gafar Pringgodigdo, Tabrani dan Trimurti.
Met korte toespraak van Soewirjo en Moewardi leider van de Barisan Pelopor.
De vlag werd gehesen door Latif Hendraningrat een PETA soldaat , met hulp van Soehoed
*Na de ceremonie kwam ongeveer 100 leden van de Barisan Pelopor o.l.v S. Brata , ze kwamen te laat van de Ikada stadion .
Sutan Sjahrir is een belangrijke man (o.a Pahlawan Nasional) maar ik denk niet dat hij samen met Sukarno-Hatta de republik had uitgeroepen( geproclameerd )
Zie : Vanaf 17 augustus 1945 is de Republiek Indonesia uitgeroepen door Soekarno, Hatta en Sjahrir
“maar ik denk niet dat hij samen met Sukarno-Hatta de republik had uitgeroepen” Ik dacht(!) het ook niet. Sjahrir was van mening dat de onafhankelijkheid buiten alle Japanse inmenging moest worden uitgeroepen. Soekarno en Hatta zagen hierin geen voordelen, zij zouden door het Nederlandse gezag toch als collaborateurs worden aangemerkt. In mijn kennis over deze zaak ontbreekt Sjahrir dan ook geheel. Pas later werd hij naar voren geschoven als onderhandelingspartner van Van Mook.
Jan A. Somers zegt:
17 augustus 2015 om 17:09
“maar ik denk niet dat hij samen met Sukarno-Hatta de republik had uitgeroepen” Ik dacht(!) het ook niet. Sjahrir was van mening dat de onafhankelijkheid buiten alle Japanse inmenging moest worden
===========================================================
Zie de reconstructie van de gebeurtenissen .
Sjahrir cs en de die hards van de Mentenggroep (even googlen) wilden hebben dat Soekarno-Hatta( de “oudjes”) per direct de proklamatie laten ingaan .
Dat gebeurde op 15 Augustus omstreeks 22.00 in het huis van Sukarno.
E.e.a te lezen in : (bahasa Indonesia).
Uiteraard te vinden in de standaardwerk van Sejarah Nasional Indonesia.
“dat Soekarno-Hatta( de “oudjes”) per direct de proklamatie laten ingaan ” Dat kan kloppen. Het probleem voor Sjahrir was dat Soekarno de voorzitter was (en Hatta vice-voorzitter) van het op 14 augustus door generaal Yamamoto ingestelde Comité ter Voorbereiding van de Onafhankelijkheid. (die was de dag daarvoor in Saigon door veldmaarschalk Terauchi namens de keizerlijke Japanse regering aan de Indonesische leiders gegeven). Men wilde voorkomen dat het bestaan van dat Comité (met de namen van de Indonesische leden) bekend werd, daarom was Sjahrir er ook voor sneller te zijn dan dat Comité. Saigon en Comité moesten zo spoedig mogelijk uit het zicht verdwijnen.
Kennelijk viert Indonesie op 17-8-1945 haar onafhankelijkheidsdag (er staat Independance Day)als zelfstandige staat.
Kunnen de volkeren rechtsgeleerden mij uitleggen of dit ook betekent dat de staat Indonesia dus juridisch aansprakelijk gesteld kan worden voor alle schade en ellende toegebracht aan haar burgers na die datum?
Huib
“Kunnen de volkeren rechtsgeleerden mij uitleggen of dit ook betekent dat de staat Indonesia dus juridisch aansprakelijk gesteld kan worden voor alle schade en ellende toegebracht aan haar burgers na die datum?”
Ik ben wel geen praktiserend volkenrechtdeskundige, noch advocaat/rechter, maar ik heb wel wat volkenrechtelijke boter op mijn hoofd. Ik zal wat proberen:
Het handige volkenrechtelijke concept National Liberation Movement is pas in de loop van de na-oorlogse dekolonisaties ontwikkeld, terwijl Indonesië al aan het begin van die reeks stond. In het volkenrecht wordt aan dat terugrekenen niet zo zwaar getild, denk aan genocide, een relatief jong begrip dat ook voor gebeurtenissen in het verleden wordt gebruikt. Maar ik denk dat Indonesië niet zo gelukkig zou zijn met dat begrip ‘Movement’. Voor hen was Indonesië sinds 17 augustus 1945 een staat, het is dus beter van dat begrip ‘staat’ uit te gaan. En uit te gaan van de eigenschappen waarover een staat moet beschikken om staat te zijn.
Om een staat te zijn worden vier criteria genoemd waarvan er voor het begrip verantwoordelijkheid de eerste drie van belang zijn; criteria met een eerbiedwaardige leeftijd: Macchiavelli 1515. De in Leiden geschoolde Indonesische juristen, ook op hoge regeringsposten, zullen dit dus wel in hun juridisch rugzakje hebben zitten: 1. Er moet een territoir zijn. Dat is er, van Sabang tot Merauke. Dat de grenzen oud-koloniale constructies zijn zal ik maar even vergeten. 2. Er moet op dat territoir een bevolking woonachtig zijn. Dat is het geval. 3. Er moet een regering zijn die daadwerkelijk en effectief gezag uitoefent over die op dat territoir woonachtige bevolking. Gezag dat o.a. moet zorgen voor de veiligheid en het welbevinden van die bevolking. Voor het uitoefenen van gezag worden meestal genoemd de zwaardmacht, leger, politie, en daarnaast de rechtelijke macht. Ik beperk mij tot Soerabaja, oktober-december 1945, bersiapperiode. Over andere plaatsen weet ik veel minder. In Soerabaja oefende na het vertrek van de Japanners de Indonesische regering en het Indonesische stadsbestuur het gezag uit. Leger: De regering kon beschikken over de gehergroepeerde PETA, goed opgeleid en beschikkend over de hun bekende, buitgemaakte Japanse wapenarsenalen. Politie: De sterkte en bewapening van de politie was tijdens de Japanse bezetting nauwelijks veranderd, het stadsbestuur kon hierover beschikken.
Regering en gemeentebestuur hebben zowel leger als politie niet aangestuurd om de roof/moordpartijen te voorkomen dan wel te beteugelen. Ook werd de belemmering van de humanitaire hulp niet tegengegaan. Dit kan worden opgevat als een onrechtmatige overheidsdaad. Voor de volledigheid, onder ‘daad’ vallen zowel ‘doen’ als ‘nalaten’. In oktober hebben Soekarno en Hatta in Soerabaja getracht een eind aan de moordpartijen te bereiken, maar van gezag bleek geen sprake. Verantwoordelijkheid? Dat is niet aan mij om te beoordelen, ik heb alleen maar wat basiskennis aan willen dragen.
Jan A. Somers zegt:
19 augustus 2015 om 16:46
Er moet een regering zijn die daadwerkelijk en effectief gezag uitoefent over die op dat territoir woonachtige bevolking. Gezag dat o.a. moet zorgen voor de veiligheid en het welbevinden van die bevolking. Voor het uitoefenen van gezag worden meestal genoemd de zwaardmacht, leger, politie, en daarnaast de rechtelijke macht. Ik beperk mij tot Soerabaja, oktober-december 1945, bersiapperiode.
=========================================================
Het geldt niet alleen in Surabaya , maar in (bijna) heel Indonesia.
De door de Japanners in opdracht van de geallieerden naar huis gestuurde PETA, ook Heiho(?) werden opgeroepen of melden zich vrijwillig bij de BKR (Badan Keamanan Rakjat) .
Opgericht op 22 Augustus .Via TKR,TRI werd het TNI op 3 juni 1947.
De ambtenaren de pangreh pradja (Inlandse BB) ,de pamong pradja(ambtenaren),justitie , politie ging geruisloos en soepel overgegaan naar de R.I. Dus aan alle toen bestaande voorwaarden had Indonesia wel kunnen voldoen.
Ook was het gebied bekend , Montevideo conventie.
Alleen in het begin heeft Djakarta nog aanvangsproblemen :
Het in goede banen regelen en afstoten/vervolgen van ongewenste elementen en zeker na de tegenwerking van Nederland .
De echte problemen kwam toen Engeland met bepaalde opdracht kwam op Java , en niet ingezet wil worden ( kastanje uit de vuur halen) voor de Nederlandse eisen/belangen.
Tot Hoge Veluwe als voorloper van Linggadjati ovk wilde Nederland NIET met de collaborateur Sukarno cs praten .
De met pijn en moeite bereikte Lingadjati ovk werd ook terzijde gelegd door NL, door te beginnen met een koloniale herbezetting oorlog(Agresi Militer 1)
“Dus aan alle toen bestaande voorwaarden had Indonesia wel kunnen voldoen.” Ja, dat dacht ik ook. Als Indonesia vanaf 17 augustus 1945 een staat zou zijn geweest, had Indonesia dus ook de bescherming van alle ingezetenen op zich moeten/kunnen nemen!! De bersiap was al lang aan de gang toen op 25 oktober de eerste Britse brigade aan land kwam. De Engelsen hebben in Soerabaja niet voor problemen gezorgd, juist wel voor het neerslaan van de bersiap, was een taak voor de regering. Voor mijn echte bevrijding. En waarna de gevluchte bevolking weer terugkeerde. Zaken waar de ‘staat’ Indonesia voor had moeten zorgen. Gelukkig allemaal geschiedenis. Ik ben met plezier en veel herkenning terug geweest in Soerabaja. Afgezien van de vele stadsuitbreidingen precies hetzelfde gebleven, alleen de bomen waren groter gegroeid. De ellende lag op Kembang Kuning. Mensen die op het verkeerde moment op de verkeerde plaats waren. Gelukkig was ik in leven en kon hormat betuigen. Mede namens alle (Indische) Nederlanders die daar nooit komen.
@HuibOtto; …’de staat Indonesia dus juridisch aansprakelijk gesteld kan worden etc..’
Het proberen waard? Mi. de kans dat de Republiek richting Nederland wijst. Want het is Nederland indertijd, alles er aan gelegen te hebben tot ‘her kolonisatie’/her bezetting.Voor sommigen adepten; een zgn.voorbereidingstijd (vMook; 10-Logemann:30 jr.) De provocaties etc. die ertoe geleid hebben tot bersiap tot de ‘politionele oorlog’aan toe.
Nederland verloor de strijd en …de Republiek werd erkend. De totale kosten voor de verliezende partij, zoals gebruikelijk bij een oorlog, dus; Nederland. Ook voor eventuele claims. Het is ook dat, Nederland een gevestigde natie,na 1945 op Nederlands (bezet)grondgebied niet in staat was/nalatig was geweest(!), zijn Nederlandse burgers ( voornamelijk vrouwen en kinderen) te beschermen. Om maar te zwijgen over die inheemse burgers. Dus?