Om te beginnen: ik bespeur nogal eens wat verwarring over benamingen als Indo, Indisch, Indonesiër en Nederlands-Indië. Herken je dat?
“Ja, klopt. Indisch zijn is overigens per definitie een mengidentiteit, dus het behoeft altijd wat meer uitleg. Maar tegen Indische Nederlanders zegt men vaak Indonesiërs en Indonesiërs worden regelmatig Indo genoemd. Soms wordt zelfs de term Indiër gebruikt, maar dat is iemand uit India. Dat zag ik onlangs nog in Trouw, schokkend. Dat is toch een soort falen. Nieuwwij.
-
...........𝓘𝓷𝓭𝓲𝓼𝓬𝓱𝟒𝓮𝓿𝓮𝓻
Berichten van het heden, maar ook uit het verleden21 jaar !!
- Het archief van Indisch4ever
is best wel te filmen !!
...................
...................
.......... Bekijk ook
de archipelsite
met honderden topics.
Zoekt en gij zult vinden. ! -
Indische portretten
ingezonden door de lezers.
-
Thomson
Nassauschool Soerabaja
Depok
Wie is deze familie
Wolff
Tankbataljon Bandoeng 1939
Is de bruid Günther?
Wilde en Waldeck
Brouwer en Hagen
XXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXX
XXXXXXXXXXXXXXXXXX
Kerst 1930 a/b Baloeroan naar Indië
XXXXXXXXXXXXXX
Bertha Lammerts van Bueren-de WitXXXXXXXXXX zwieten 214
Bisch
!!!!!!!!!!!
Detachement Verbruiksmagazijn,
Hollandia
van Hall
Smith
Emy Augustina
Detajongens
von Stietz
de Bar
Soerabayaschool ca 1953
Wie zijn dit ?
Damwijk
Klein
IJsselmuiden
van Braam
Zuiderkruis
Foto
Koster
Versteegh
Baume
Falck
Boutmy
Otto
oma Eugenie Henriette Smith
Meliezer-Andes
christelijk lyceum bandoeng
christelijk lyceum bandoeng
Saini Feekes
Mendes da Costa
Anthonijsz
Bromostraat
Wie?
Tambaksari/Soerabaja-1946
Ornek
van Dijk
.Haacke-von Liebenstein
Theuvenet
Sollaart
Berger-de Vries
Foto's gemaakt door Henrij Beingsick
Augustine Samson-Abels
Samson
Huygens
Hartman
Otto en Winsser
Marianne Gilles Hetarie
Constance en Pauline
Versteegh
Lotje Blanken
Charlotte Hooper
John Rhemrev
Schultze
W.A. Goutier
Otto-Winsser
Bastiaans
Verhoeff
Beisenherz
Stobbe
Wendt-van Namen
Harbord
Pillis-Reijneke
Nitalessy-Papilaja
Reijneke
Oertel-Damwijk
Bruidspaar te Semarang
Daniel
Krijgsman
van Dun
Ubbens en van der Spek
Kuhr
Oertel
Nijenhuis-Eschweiler
Wie ben je
Philippi-Hanssens
Tarenskeen-Anthonijsz
Hoorn-Dubbelman
Mendes da Costa
Palembang
Indisch4ever 
Mevr. Esther Captain zegt: Het is geen politieke identiteit meer. We (3de etc generatie) zijn niet meer ‘gevaarlijk’ genoeg. Dat vind ik soms jammer. Als je ‘gevaarlijk’ bent, ben je politieker. We (3de generatie) zijn nu bestempeld als ‘geïntegreerd’. Voor de derde, vierde en vijfde generatie is dus minder te bevechten. We (3de etc) spelen in het racismedebat bijvoorbeeld nauwelijks een rol.”
Ik herinner me een 3rd-generation op dit blog die zei dat de 3de en 4de generatie opgegroeid zijn in een multiculturele omgeving, die zich op die manier onderscheidt van de 1ste en 2de generatie. Hij legt met geen komma uit wat dat voor hem betekent maar hij ratelt wel door over een analyse , nou ja eufemisme, van de1ste en 2de generatie (wij scheren over één kam). Over zijn eigen generatie geen woord .En dat wordt als gebakken lucht op deze site geaccepteerd.
De 3rd generation bestempelt elke vakantie naar Indonesië als een Rootsspeurtocht met als afsluiting de survivaltocht op Bali. (ZZZ: zuipen, zonnen en andere zooien) Voor mij is dit de zgn Tong-Tong-Indo’: , één keer per jaar gaat de TT-Indo naar het Malieveld in Den Haag en kan zich Indisch gevoelen , Indisch eten, drinken en zelfs wat cultuur., zoals het op de foto gaan door Blauwe ogen. Daarna gaat de Tong-Tong-Indo in becah huiswaarts om 364 dagen in het jaar de geïntegreerde allochtoon uit te hangen, van niets te onderscheiden van een andere twijfel-Nederlander. Wat stelt dat elkaar napraten, in de spiegel kijken en navelstaren in wezen voor..?? Dan heb ik toch wat respect voor Jesse Klaver. Die zegt wat zijn afkomst is en zeurt niet verder over zijn identiteit. Dat bespeur ik bij de 3rd generation die ik ken.
In een filmpje van dhr Ello (U weet wel die fotograaf) komt de volgende scene voor: iemand zegt tegen een twijfel-Indo, dus iemand die er niet als een Indo uitziet (hoezo stereotype???): Jij ziet er wel een beetje Italiaans (stereotype) uit.
Ik moet er niet aan denken dat deze persoon dat aan mijn zoon zegt (ziet hij er Indisch uit??). Hij heeft een dubbele nationaliteit Indisch/Italiaans. Die heeft toch al zo’n merkwaardige dunk van Hollanders.
ik hoef niemand af te branden…. dat doet de 3rd generation vanzelf en gaat als een nachtkaars uit.
Morgen is het hier een vrije dag, ik ga naar het strand.
Om alles in een perspectief te zetten: Alleen in en rondom Yperen(Belgie) , in de Eerste Wereld Oorlog (1914-1918) sneuvelden of werden verminkt in totaal 1.700.000 soldaten en een ongeteld aantal burgers.(De Dood van Yperen).
Koreksi:ma’af
Ik weet hoe groot men de gangbare afwijkingen naar boven (en beneden) hebben afgesproken.
==================================================
Ik weet NIET hoe …………………………………………..
@Surya. Hoeveel Indonesische slachtoffers (burgers en militairen) zijn er in de periode 1945-1949 gevallen?
Wat/welk getal wordt gemeld in de Indonesische geschiedenis boeken? Door Indonesische historici/journalisten genoemd?
note; slachtoffers door/vanwege de Nederlandse ‘agressie’. dus ook die slachtoffers die door eigen gelederen zijn gedood/vermoord vanwege ‘vermeende Ned. gezindheid’.
RLMertens zegt:
31 mei 2015 om 21:19
@Surya. Hoeveel Indonesische slachtoffers (burgers en militairen) zijn er in de periode 1945-1949 gevallen?
===========================================================
Ik hou van omong kosong , maar wil me zelf niet onsterfelijk belachelijk maken om zonder goede onderbouwing bepaalde aantallen te noemen.
Dat doen sommigen wel, zelfs mensen met de titel in het vak geschiedenis.
De beste manier is om aan te kloppen bij de archieven van PMI ( Indonesische Rode Kruis), de plaatselijke Pusat Sejarah Militer en de overkoepelende PSM in Jakarta , de bieb van Seskoad in Bandung , de ANRI in Jakarta , de plaatselijke DHD 45 ( Dewan Harian Daerah (van) Angkatan 45 ?, en de LVRI (veteranenkorps) .
V.w.b de burgerslachtoffers van de Darul Islam in West Java zal het niet echt in de duizenden zijn(ik denk meer in de richting van honderden ) , reden omdat de D.I werd min of meer gedoogd door de plaatselijke bevolking.Soms werd men ook geintimideerd.
Bij de Madiun affaire , waren de burgerslachtoffers min of meer door de plaatselijke bevolking “geteld” .
Ook het aantal militaire slachtoffers die de zijde van de PKI hadden gekozen min of meer bekend.
Bij het leger/TNI , of de file’s toegankelijk zijn voor(buitenlandse) onderzoekers is nog een vraag.
Soms zie je artikelen die de schermutselingen tussen de niet PKI-ers en PKI-ers (plus meelopers) vermelden, cq slachtoffers aantallen.
Ben toch benieuwd welke bijdrage mijn jonge landgenoot Abdul Wahid kan leveren , UGM ,historicus UGM ( met een doktor titel gehaald in NL ) .
Een tijdje geleden werd zijn naam naar voren geschoven door sommige Nederlanders , als een soort redder in “nood”.
indisch4ever.nu/2015/01/27/abdul-wahid-slaat-bruggen/
Boeroeng zegt:
31 mei 2015 om 13:19
Je ziet vaker dat mensen schattingen over Nederlandse doden en Indonesische doden in één paragraaf noemen.
Ik zie ook de fout dat Nederlandse burgers niet worden meegeteld en bij de schattingen van Indonesiërs worden de burgers wel meegeteld,
maar niet (?) diegenen die omkwamen door Indonesische nationalisten…. of ander etnische extremisten (batak).
==============================================================
Bij de Nederlandse cijfers heeft men de ondergrens min of meer berekend , door wetenschappers en met gebruik makend van Nederlandse cijfers .
Ik weet hoe groot men de gangbare afwijkingen naar boven (en beneden) hebben afgesproken.
Mss kunnen de geleerden dat vertellen ?
Nederlandse cijfers liggen min of meer vast ( CBS cijfers ).
Bij de Indonesiers is het ietsie pietsie moeilijker . De CaPil( burgerlijk stand) was nog niet goed opgezet.
Nederlandse bronnen zegt ongeveer 100.000 ?
En toch als men (o.a Indonesiers) het willen kan men redelijke schattingen maken.
Op Java waar de chaos het groot was , West Java (inclusief Darul Islam) , Midden-Oost Java (inclusief Madiun affaire) is het nmi nog mogelijk .
E.e.a kan men reconstrueren met de gegevens uit Sejarah Daerah , getuigenissen van ervaringsdeskundigen.
Op Sumatra kan men redelijk inventariseren .
Zelfs de ex KNIL-ers ( de vuist /harde instrument van de Nederlanders) kunnen na 1949 over gaan naar de TNI , of met pensioen gaan.
Dus het verhaal over alles wat pro Nederlands was waren vogel vrij verklaard is niet door feiten onderbouwd.(zie archief van tranen)
Uiteraard gebeuren soms wraakpogingen , soms was de rampokkers/gepeupel etc gelukt om dat te doen ( zie Tanggerang en andere kleinere incidenten ).
Goed , 20 hier, 50 daar, 100 hier en xx dat kan verder oplopen naar een paar duizend voor de hele periode (1945-1949).
Hoeft je niet eens een doktor te zijn om dat te beweren.
Een rake typering over de 3e generatie en in het algemeen ovd onzekerheidsgevoelens mbt onze identiteit….
Captain :”In de derde generatie zie je dat de Indische identiteit ‘hip’ en zelfs commercieel interessant is geworden. Er werden in de jaren negentig bijvoorbeeld I Love Indo Parties georganiseerd. Het is geen politieke identiteit meer.
…Want wat je ook doet, je hebt die dubbele identiteit. Ik put bijvoorbeeld uit Nederlandse en uit Indonesische bronnen. Als je vanuit de assimilatiepolitiek, of het integratiebeleid, alleen maar wordt gevraagd om te doen alsof je Nederlander bent, en dat werd gevraagd van die eerste generatie, dan kun je dat heel lang volhouden.
…. Als je dat geforceerd probeert te onderdrukken, dan betaal je daar een prijs voor.
‘In het artikel boodschap aan het verleden’
http://www.4en5mei.nl/vrijheid/jaarthema/jaarthema_2015/artikelen/esther_captain
schrijft Esther Captain dit:
” Na deze zogenoemde Bersiap-periode volgde nog eens vier jaar gewapende strijd met circa 5.000 doden aan Nederlandse kant en een onbekend, maar vele malen hoger aantal doden aan Indonesische zijde.”
Toch is dit onvoldoende informatie voor de niet-wetende lezer. Die 5000 doden slaat op Nederlandse militairen en Nederlandse burgers in dienst van het leger?
Dan had ze ook een getal moeten noemen van omgekomen Nederlandse burgers tussen augustus 1945 en december 1949.
Het bekende ODO-cijfer van 3.500 is een ondergrens. Doe er maar een paar duizend bovenop…. en niet allemaal in de bersiap ( aug 45-dec 45)
Je kunt natuurlijk ook Indonesiërs meetellen aan “de Nederlandse kant” die slachtoffer werden van de antibelandapogroms. Maar dat is nog vager. Nog minder exacte cijfers voor handen.
De “Indonesische zijde” had ook vele doden die door Indonesiërs zelf zijn gedaan.
Hoeveel? Dat moet uitgeplozen worden, maar de beide landen hebben daar geen zin in.
“Dan had ze ook een getal moeten noemen van omgekomen Nederlandse burgers tussen augustus 1945 en december 1949.” Dat is niet mogelijk. Wie had dat moeten tellen en registreren? We kennen zelfs het aantal vermisten niet. Als deze al zijn aangegeven, waar dan? Het enige wat wij weten zijn de doden op de erebegraafplaatsen, inclusief de vele naamlozen. Dat is dus een minimumaantal. Rekening houden met het verschil tussen slachtoffers en ‘normale’ overledenen. Ik heb al een paar keer geschreven dat het register van de Oorlogsgravenstichting hierop zou moeten worden uitgeplozen. Maar geen reacties > geen interesse? Mij lukt dat niet meer. Een beetje ICT’er lukt dat wel.
“circa 5.000 doden ” Waarom weer dat circa? Dat aantal militaire slachtoffers is tot op de laatste man bekend! Gesplitst in KIA, ongeluk en ziekte.
De cijfers zoals het NIOD ze presenteert:
“Nederlandse gesneuvelde militairen tijdens de Indonesische onafhankelijkheidsstrijd:
De verliescijfers zijn als volgt onder te verdelen (resp. verliezen aan gesneuvelde en door ziekte en ongeval overleden militairen):
KL: 1602 – 907
KNIL: 722 – 1098
Mariniersbrigade: 155 – 101
Totaal: 2479 – 2106
Totaal: 4585
(Bron: D.C.L. Schoonoord, ‘De Mariniersbrigade 1943-1949; Wording en inzet in Indonesië’, Amsterdam 1988, pag. 315)
Kolonel b.d. J.W. de Leeuw komt tot de volgende totaalcijfers voor de periode tussen 15 augustus 1945 en 1 januari 1963 (dus inclusief het conflict om Nieuw-Guinea in 1962):
Gevechtsverliezen (inbegrepen vermoord): 3281
Niet-gevechtsverliezen (ziektes, ongevallen, executies etc.): 2134
Doodsoorzaak onbekend: 762
Totaal: 6177
Bij deze cijfers zijn ook omgekomen politiemensen, Rode Kruispersoneel etc. meegeteld. Tenslotte zijn ook mensen opgenomen die niet in Indië zijn aangekomen. Zij behoorden echter reeds tot een uit te zenden eenheid en zijn daarom ook door De Leeuw meegenomen. De Leeuw benadrukt dat deze cijfers nog aan verandering onderhevig zijn. (Bron: zgn. Roermond-database van De Leeuw.)
Tijdens de Eerste Politionele Actie zijn 169 Nederlandse militairen omgekomen, tijdens de Tweede sneuvelden er 113 (L. de Jong, ‘Het Koninkrijk der Nederlanden in de Tweede Wereldoorlog’, deel 12, pag. 972).”
http://www.niod.knaw.nl/nl/vraag-en-antwoord/japanse-bezetting-pacific-oorlog-en-indonesische-onafhankelijkheidsstrijd
Het eerste wat mij opvalt, is dat het aantal gesneuvelden aan Nederlandse kant tijdens de politionele acties in het niet valt bij het totale aantal gesneuvelden.
Je ziet vaker dat mensen schattingen over Nederlandse doden en Indonesische doden in één paragraaf noemen.
Ik zie ook de fout dat Nederlandse burgers niet worden meegeteld en bij de schattingen van Indonesiërs worden de burgers wel meegeteld, maar niet (?) diegenen die omkwamen door Indonesische nationalisten…. of ander etnische extremisten (batak)
Zeker is het slachtofferverschil tussen wij en zij groot. Maar de suggestie is dat al die Indonesische slachtoffers gedood zijn door Nederlandse troepen.
Die versimpeling van wat er aan de hand was zie je ook aan hoe de term “politionele acties” als synoniem worden gebruikt voor elk Nederlandse militaire optreden in aug’45–dec’49.
Veel onwetendheid dus nog.
Ik bedoelde meer: het aantal Nederlandse gesneuvelden tijdens de politionele acties afgezet tegen het totale aantal slachtoffers aan Nederlandse kant. 282 slachtoffers op een totaal van rond de vijfduizend is klein.
@Hr Somers “Wie had dat moeten tellen en registreren? We kennen zelfs het aantal vermisten niet.”
Dhr Tho Nijenhuijs moet de cijfers ergens hebben gevonden en bekijkt die periode vanuit een andere invalshoek…. en streek daarmee velen tegen de haren in.
***28 februari 2012
LEO THO NEIJENHUIJS bracht de oorlog door in een Japans kamp.:
“Een Japanse legerorder uit 1944 bepaalde dat bij een invasie álle geallieerde gevangenen om het leven zouden worden gebracht. Als datum van deze massamoord werd 26 augustus 1945 genoemd.Niet alleen om de enorme verliezen aan geallieerde zijde te beperken, maar ook omdat de Amerikaanse militaire inlichtingendienst op de hoogte was van deze legerorder, werd uiteindelijk besloten om het einde van de oorlog te bespoedigen met het werpen van twee atoombommen.
Tot overmaat van ramp verklaarde Soekarno op 2 oktober 1945 Nederland de oorlog. Voor de pemuda’s was dit een vrijbrief om plunderend, verkrachtend, verminkend en moordend op zoek te gaan naar blanken en bevolkingsgroepen die zich tijdens de oorlog tegen de Japanners hadden verzet. Daartoe behoorden Chinezen, Indo-Europeanen en christenen.
Alleen al in de laatste drie maanden van 1945 zijn naar schatting circa 7.500 mensen omgebracht, onder wie ongeveer 4.000 vrouwen en kinderen. Daarnaast waren er 16 duizend vermisten, onder anderen Chinezen met de Nederlandse nationaliteit. Een totaal van 23.500 personen. Tel daar de ruim 33 duizend doden uit de Japanse kampen bij op, en het ontstellende getal verschijnt van ruim 56.500 slachtoffers.
Over de oorlogshandelingen die tussen 1945 en 1950 zijn gepleegd, zijn boeken volgeschreven waarin de nadruk ligt op de excessen aan beide kanten. Maar veel te weinig is stilgestaan bij de economische en veiligheidsredenen die moesten worden genomen in een tijdsgewricht waarin verwoesting en chaos heersten. In latere decennia zijn de politionele acties te veel getoetst aan de naoorlogse ethiek en zijn de legitieme redenen voor ingrijpen onterecht ter zijde geschoven.
http://www.volkskrant.nl/dossier-archief/politionele-acties-nog-altijd-verdedigbaar~a3206134/
“Dhr Tho Nijenhuijs moet de cijfers ergens hebben gevonden ” Stonden er dan mensen bij met een turflijstje? Ik geloof geen een getal! Die zijn er gewoonweg niet (behalve bij de Nederlandse militairen). Wel tientallen schattingen met veel nullen. Een probleem is ook dat het woord ‘schatting’ voor mij een onderbouwing moet hebben, een getal met +/- … er achter. Daarbij is +/- iets anders dan circa! . Dan zijn al die getallen ook geen schattingen, maar gewoon uit de dikke duim gezogen. Dat is handig als je de voormalige vijand zwart wilt maken. Begin nou maar eens met die registers van de Oorlogsgravenstichting uit te vlooien, dan heb je in ieder geval een exact minimum. Als je dan wilt ‘bewijzen’ hoe stout die Inlanders zijn geweest, kan je zelf het een en ander erbij verzinnen. Maar blijf wel af van dat exacte minimum. Die liggen te wachten op hormat vanuit Nederland.
@Hr Somers ” Stonden er dan mensen bij met een turflijstje? Ik geloof geen een getal! ”
Veel nullen zal het niet schelen, maar zoveel zal men er toch niet naast hebben gezeten?
***In totaal overleefden ca. 45.000 Nederlandse staatsburgers de Japanse bezetting niet.
Van de 360.000 Nederlandse staatsburgers in 1941 waren er in 1945 nog 315.000 in leven. (Door de scheiding van mannen en vrouwen in kampen kwamen geboortes in de periode 1943- 1945 nauwelijks voor.)
Bij de evacuatie na de Japanse capitulatie zijn in de Bersiap-periode ca 6.500 Nederlandse staatsburgers omgekomen, bij moordpartijen
45000 + ca 6.500 = ca 51.500 ( PM Tho Nijenhuis kwam op 56.500)
http://www.indischplein.nl/cms/publish/content/showpage.asp?pageid=531
Ter controle …geschraagd door een passage in deze NIDI verhandeling/ rapportage ….
***In de sterfte voor 1946 is rekening gehouden met een geschat aantal extra (!) overledenen (circa 3,5 duizend) als gevolg van de zogenoemde bersiap-periode.
Deze periode van terreur die duurde tot begin 1946 wordt aangeduid met de term bersiap (‘wees paraat’)en wordt gezien als de meest militante fase van de Indonesische revolutie. Met name op Java werden enige duizenden Indische Nederlanders gedood (Van den Doel, 2001, p. 99 en De Jong, 1994, pp. 81-99).In de berekeningen is met deze extra sterfte rekeninggehouden………… pag 53 (DE DEMOGRAFISCHE GESCHIEDENIS VAN DE INDISCHE NEDERLANDERS )
Klik om toegang te krijgen tot nidi-report-64.pdf
@Lemon.T.Nijenhuys; ‘politionele acties nog altijd verdedigbaar’. Economisch en om veiligheidsredenen. Economisch om Indië/Indonesië zo lang mogelijk te behouden. Daarvoor is een militaire macht opgebouwd, wat al in Australië begin (de eerste 3 maanden) 1945 is vastgelegd.- Dus men wist wel degelijk wat er in Indië tijdens de Japanse bezetting was ontstaan. Dat deze legermacht de burgers moest beschermen is mi. ‘mosterd na de maaltijd’ omdat bersiap reeds in omvang toesloeg (na Soekarno’s oorlogsverklaring aan Ned.op 2/10/’45 aldus T.N (?), op de onbeschermde Indo families ea. ‘In de latere decennia zijn de politionele acties teveel getoetst aan de naoorlogse ethiek en zijn de legitieme redenen(!) voor ingrijpen onterecht ter zijde geschoven’.(?) En JJvGalen’s analyse; de Republiek zich te houden aan de Linggadjattie overeenkomst.(?)
– Oprecht overleg op basis van het zelfbeschikkingsrecht, met overgangsperiode had dit alles kunnen voorkomen. Die minderheid toen ‘geen oorlog met Indonesië’!; de Progressieve Groep 1945 olv.journalist DMG.Koch in Batavia, prof.Wertheim, JdeKadt, HMv.Randwijk; een Volk dat voor tirannen wijkt…, ds.Verkuyl ea hadden het gelijk!
“Veel nullen zal het niet schelen, maar zoveel zal men er toch niet naast hebben gezeten?” Hoe weet u dat? Heeft u nagegaan waar de door u genoemde schrijvers hun gegevens vandaan hebben gehaald? Of dit betrouwbare bronnen zijn? De enige voor mij betrouwbare bronnen zijn de registers van de oorlogsgravenstichting. Openbaar, voor iedereen toegankelijk! Wie heeft deze geraadpleegd? Onze slachtoffers zijn het waard stuk voor stuk gekend te zijn. Niet ongeveer, niet er niet zo veel naast hebben gezeten. Stuk voor stuk, geen circa of nullen waar je zo leuk mee kunt spelen. Dat is niet mogelijk met alle burgerslachtoffers van de bersiap. Hoevelen waren niet in de kali gegooid, of in de bush? Dat zullen we nooit weten. Jammer, maar laten we blij zijn met de slachtoffers die we wel hebben kunnen tellen. Stuk voor stuk in de registers van de erevelden. Bij het zoeken naar de laatste resten in een stukje wijk Darmo in Soerabaja hebben we die resten netjes afgeleverd op de snijzaal van het RK-ziekenhuis. Niet circa, maar mensen(resten) stuk voor stuk. Zet daar geen nullen achter of ca. voor.
@Hr Somers. “Heeft u nagegaan waar de door u genoemde schrijvers hun gegevens vandaan hebben gehaald? Of dit betrouwbare bronnen zijn?”
Mag je veronderstellen dat de Nidi rapporteurs degelijk werk hebben verricht en zelfs voor hun mitsen en maren zijn uitgekomen. Zouden de statistici hier geen houvast aan hebben gekregen : “Van de 360.000 Nederlandse staatsburgers in 1941 waren er in 1945 nog 315.000 in leven.” En die bronnen… zijn ze er niet beter?
*** als voorbeeld Pag 97 …De reconstructie van de demografische geschiedenis van de IndischeNederlanders is gebaseerd op een beperkt aantal geregistreerde gegevens en een groot aantal veronderstellingen. Om na te gaan hoe gevoelig de doelgroep-
schatting voor Het Gebaar is voor de belangrijkste veronderstellingen waarover onzekerheid bestaat, zijn diverse alternatieve berekeningen uitgevoerd die aangeven wat de einduitkomst zou zijn geweest bij afwijkende veronderstellingen. Deze gevoeligheidsanalyse geeft een indicatie van de mate van betrouwbaarheid van de centrale doelgroepschatting en daarmee een interval (bandbreedte) waarbinnen het werkelijke (maar onbekende) aantal met grotewaarschijnlijkheid zal liggen. De onzekerheidsmarge rond de centrale doelgroepschatting blijktcirca tien procent te bedragen. Deze onzekerheden gelden in versterkte mate voor de naoorlogse generatie Indische Nederlanders, waar immers aanvullende veronderstellingen moesten
worden gemaakt over met name vruchtbaarheid en gemengde huwelijkssluiting.
Uit het feit dat er een behoorlijke mate van aansluiting is verkregen tussen de
gereconstrueerde aantallen enerzijds ende ‘harde’ aantallen uit de bevolkingsstatistiek van het CBS anderzijds, zou men de conclusie kunnen trekken dat de in dit rapport gepresenteerde demografische reconstructie van de groep Indische Nederlanders anno 2001 redelijk betrouwbaar moet zijn.
Bronnen:
Literatuur : o.a.
-Harmsen, C. (2002), Tijdens de oorlog in Nederlands-Indië. Maandstatistiek van de Bevolking
-Jong, J.J.P. de (1994), De bersiap-periode. In: P.J. Drooglever (red.),
Indisch intermezzo. Geschiedenis van de Nederlanders in Indonesië. Amsterdam: De Bataafsche Leeuw
-Walhout, E., G. Beets en S. Koesoebjono (2002), Indische Nederlanders : een demografische reconstructie ten behoeve van ‘Het Gebaar’.Demos , 18(1), pp. 1-4.
,50(1), pp. 11-12.
Bijlage 1: Europeanen in Nederlands-Indië naar leeftijd en geslacht,
7 oktober 1930 (exclusief gelijkgestelde Chinezen)…………………. 103
Bijlage 2: Loop van de Europesebevolking in Nederlands-Indië,
1900-1941……………………………………………………………………………. 105
Bijlage 3: Loop van de bevolking der Indische Nederlanders, 1931-2000 … 107
Bijlage 4: Overzicht contacten, bezochte instituten, buitenlandse verenigingen ………………………………………………………………………… 117
Lijst van NIDI rapporten …………………………………………………………………………. 119
Die 360.000 kan ik niet plaatsen als ik dit lees van
Demografie van de Indische Nederlanders, 1930–2001
pagina 60:
pag 61:
——
let wel…. de basis voor deze cijfers is de burgerlijke stand, maar vele Indische Nederlanders waren niet aangegeven bij de burgerlijke stand.
@Boeroeng “Die 360.000 kan ik niet plaatsen …..
maar vele Indische Nederlanders waren niet aangegeven bij de burgerlijke stand.”
Het “Indischplein” nam ’t daarom misschien ook ruimer…?
zie http://www.indischplein.nl/cms/publish/content/showpage.asp?pageid=531
“In 1940 bevonden zich naar schatting in Nederlands-Indië – de laatste volkstelling werd gehouden in 1930 – 360.000 Nederlandse staatsburgers. Tot deze groep behoren zowel de Nederlanders (totoks) als de Indische Nederlanders die vaak al generaties lang in dit gebied woonden (zie De Jong, 11b, II, p 844-845)”
Letterlijk het woord “staatsburgers” bekeken.
Wie niet was aangegeven bij de burgerlijke stand had niet de Nederlandse nationaliteit en viel niet onder het juridische begrip staatsburgers .
Griselda Molemans heeft van een maatschappelijk werkster vernomen, toen in de fifties, dat ongeveer 360.00 mensen naar Nederland gingen.( of alleen in de geregistreerde opvang genoteerd werden)
Maar dit is het totaal van alle groepen.. totok, indo, moluks, indonesiërs, toegoe, depok-families, chinezen. alle NNG-mensen
Het gaat mij niet om bevolkingsstatistieken, dat zijn tellingen van levende mensen stuk voor stuk die in de archieven zijn terug te vinden zonder nullen, maar om statistieken van slachtoffers, dode mensen. Wie heeft die tellingen uitgevoerd, en waar kan ik die teugvinden? Begin er maar niet aan, die tellingen van slachtoffers, stuk voor stuk, zijn er niet. Vandaar mijn pleidooi eens werk te gaan maken van een exact minimumaantal. De nullen kan iedereen dan erbij verzinnen, aangepast aan de doelstelling van die vervalsing. De door u genoemde schrijvers vind ik uiterst betrouwbaar, maar zij ontkomen ook niet aan schattingen. Gebaseerd op andere schattingen enz. En iedereen komt op een ander getal. Zo ga je toch niet met dode mensen om? In mijn familie ken ik het minimumaantal (4) precies, de graven op de erevelden in Surabaya, Semarang en Bandung. Daarbij komt één vermiste, mijn grootmoeder. Die vier, daar gaat het mij om, die zijn geteld, staan in de registers. Maar misschien ligt mijn grootmoeder op Kembanig Kuning in het vak Pujon met naamloze massagraven. Dan is ze ook geteld en staat (naamloos) in het register. Zo kom je tot een minimumaantal, de rest is speculatie. En daarmee wordt gegoocheld. En dat is niet netjes.
@Hr Somers. “…maar om statistieken van slachtoffers, dode mensen. ”
Het turven vd aantallen zoals een meteropnemer of een teller vh CBS de deuren langs gaat zat er in die chaotische tijd natuurlijk niet (meer) in. Het Archief van tranen verhaal moest er uiteindelijk ook een slag naar slaan.
Maar met de macro-telling van de levenden rond 1940 en zij die in ’45 levend zijn overgebleven heb je aan het verschil toch iets exacts. Hoeveel bersiap doden er hiervan deel uitmaken ? Als hele families of enkele gezinsleden zijn omgebracht en niemand vd andere familie, buren, kennissen dat kan (getraumatiseerd) of wil doorgeven blijft het natte vingerwerk en/of onmogelijk het juiste aantal vast te stellen. Maar de impact met wat we weten is er niet minder om.
De enige exacte cijfers zijn van de volkstelling 1930, afgerond in duizendtallen:
Europeanen 240
Indonesiërs 59.138
Chinezen 1.233
Andere Vr. Oosterlingen 116
Totaal 60.727
Van de Europeanen bestond rond 87% uit Nederlanders, 3% uit Duitsers en Oostenrijkers, 3% uit Japanners, 1% uit Engelsen, 0,27% uit Amerikanen en 0,17% uit Fransen.
Ik heb deze afgeronde getallen uit het Verslag van de Commissie tot Bestudeering van Staatsrechtelijke Hervormingen, 1941. Dit is een zeer betrouwbare en waardevolle bron met nog veel meer cijfers. Zoals van de bezetting van het ambtelijke apparaat en van het onderwijs. Naast nog veel andere informatie. Sorry voor de nullen, de volkstelling zelf levert de exacte aantallen, maar dit verslag is veel breder.
“blijft het natte vingerwerk en/of onmogelijk het juiste aantal vast te stellen” Daar ben ik het helemaal mee eens. maar het probleem blijft dat er zoveel soorten natte vingers zijn. Vandaar mijn oproep: wees tevreden met het enige te achterhalen exacte aantal, de slachtoffers op de erevelden. Zij zijn de enigen die geteld zijn. Keurig geturfd! Ik heb daar aan mee gedaan. Met de datum en vindplaats op een briefje. Dat kon allemaal, de chaos van de bersiap was voorbij. Ik weet het, het is het minimumaantal. Maar daar valt niet mee te sjoemelen. Met al die andere gokken (het zijn niet eens ramingen) kun je alleen maar nare dingen doen: wijzen naar die ander die zo slecht was. Ik weet het, er zijn slachtoffers in de kali gegooid, in de bush gebleven. Maar ten opzichte van de aantallen op de erevelden kunnen dat er volgens mij niet zoveel zijn geweest. Ver onder de 100%. Het is voor mij een aanname op basis van wat ik in Soerabaja in de Kali Mas heb gezien, ten opzichte van de graven op Kembang Kuning.
@Hr Somers “wees tevreden met het enige te achterhalen exacte aantal, de slachtoffers op de erevelden….. Maar ten opzichte van de aantallen op de erevelden kunnen dat er volgens mij niet zoveel zijn geweest. Ver onder de 100%. ”
Nog niet helemaal tevreden kan het in een ander perspectief worden belicht …
–In de volkstelling maakten rond 87% Nederlanders dus deel uit vd Europeanen d.i. 87×2400= 208.800 …. d.i. exact
zie Boeroeng 1 juni 13.40 u
Demografie van de Indische Nederlanders, 1930–2001
pagina 60:
Gebruikmakend van deze gegevens wordt het bevolkingsaantal
van Europeanen op 1 januari 1942 vastgesteld op 305 duizend
personen. d.i. dan ‘statistisch’ exact
of 87×3050=265.350 nederlanders
Om een beeld te schetsen van de ‘overgebleven’ europeanen waagde de vereniging INOG (indische naoorlogse generatie) zich aan deze cijfers:
***Het einde van de Japanse bezetting, de Bersiap-periode en de soevereiniteitsoverdracht brengt een migrantenstroom vanuit Indonesië naar Nederland op gang. Deze migratie verloopt in een aantal golven. De eerste golf ontstaat direct na de Japanse capitulatie als veel `belanda totoks’ Indonesië verlaten. Deze golf omvat ± 44.000 personen.
Rondom de soevereiniteitsoverdracht komt een tweede stroom op gang: circa 68.000 personen vertrekken in de jaren 1950- ’52. Het zijn brodeloos geworden Nederlandse bestuursambtenaren en militairen en anderen die niet in de Republik Indonesia kunnen of willen blijven wonen. Onder hen bevinden zich de 12.500 Molukse KNIL-militairen met hun gezinnen,
Onder invloed van de verwikkelingen in de moeizame relatie tussen de jonge republiek en het voormalige moederland komen midden jaren ’50 nog eens 72.000 personen naar Nederland.
Als in 1957 de Indonesische regering bepaalt dat alle Nederlanders het land moeten verlaten, komt opnieuw een massale uittocht op gang. Vanaf eind jaren ’50 tot na de crisis rondom Nieuw-Guinea (1961-’63) zoeken circa 71.000 personen in Nederland een heenkomen.
Een laatste migrantenstroom, bestaande uit velen met een Chinese achtergrond, komt op gang in de nasleep van de staatsgreep van 1965-’66.Het zijn voornamelijk Indo Europeanen die in de jaren ’50 en ’60 Indonesië verlaten om in Nederland of elders (Californië en Australië) een veilig heenkomen te zoeken.
Veel weifelaars waren Indonesiër (warga negara) geworden en twee jaar na de soevereiniteitsoverdracht hadden 13.739 gezinnen, totaal zo’n 31.000 personen, deze optie genomen.
1e uitstroom vnl totoks 44.000
2e “tussen ’50-’52 68.000
3e midden jaren 50 72.000
4e zwarte sinterklaas 71.000
warga negara 31.000
totaal 286.000 ( PM x 87 % ??? )
http://www.inog.nu/?page_id=273
Samenvattend:
Volkstelling 1930: 208.800 nederlanders
Extrapolatie 1942: 265.000 ”
INOG taxatie 45-67: 286.000 ”
Om het ‘positief’ af te sluiten . De indische ‘nederlandse’ groei tov de jaren ’30 tot ’42 van biina 57.000 heeft zich doorgezet tot meer dan 77.000 personen.