Australiërs op zoek naar VOC-schip Fortuyn

Historiek.net:In januari 1724 verdween het VOC-schip Fortuyn spoorloos. Australische archeologen zeggen een idee te hebben waar het schip is vergaan en starten een zoekactie.

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in diversen. Bookmark de permalink .

18 reacties op Australiërs op zoek naar VOC-schip Fortuyn

  1. Pierre de la Croix zegt:

    Tja … als je “Fortuyn” heet kan het slecht met je aflopen ….

    Pak Pierre

    • Jan A. Somers zegt:

      Een neefje van mij had al de tocht naar en van Australië van de Batavia meegemaakt voor de Olympische Spelen. Daarna de tocht van de Duyfken van Australië naar Nederland. Nu werkt hij bij de Bataviawerf in Lelystad aan een nieuw schip..

  2. P.Lemon zegt:

    Spoorloos…..Een MH370 ‘avant la lettre’?
    Het schip mogelijk als bijvangst…..?

    ****Zo ziet de zoektocht naar de verdwenen vlucht MH370 eruit
    door Joost Pijpker
    Meter voor meter speurt het onderzoeksteam van de Australische overheid al maanden de zeebodem af, op zoek naar resten van het vermiste toestel van Malaysia Airlines. De voortgang is vooralsnog echter beperkt: van de uitgestippelde 200.000 vierkante kilometer is tot dusver ongeveer 9000 doorzocht. En daar is een filmpje van.
    http://www.nrc.nl/nieuws/2014/12/12/858753/

    • Pierre de la Croix zegt:

      Ben benieuwd naar de naam van dat Maleisische vliegtuig dat als vlucht MH 370 zijn ondergang tegemoet vloog. Oentoeng?

      Pak Pierre

      • P.Lemon zegt:

        @PdelaX “benieuwd naar de naam van dat Maleisische vliegtuig”

        Een jaar of 8 geleden vlogen we met Malaysian Airlines naar het land van herkomst met de Boeing ’s met de namen : heen : de Pangkor en terug de Langkawi
        Kon nu op de foto’s vd huidige Boeing’s van de maatschappij geen namen meer ontdekken. Is men overgegaan op registratienummers?

        De vloot van Malaysia Airlines bestaat uit 101 vliegtuigen. De vloot bestaat onder andere uit de Boeing 737-400, 777-200, Airbus A330-200 en Airbus A380

        Met vluchtnr MH370 werd gevlogen het vliegtuig …

        Aircraft type Boeing 777-200ER
        Operator Malaysia Airlines
        Registration 9M-MRO
        Flight origin Kuala Lumpur International Airport
        Destination Beijing Capital International Airpor

    • Anoniem zegt:

      De Captain van de MH370 heeft zelfmoord gepleegt omdat hij voordien het al in zijn stimulator thuis stimuleerde..Net als de capt van SILK AIR die zijn vliegtuig had laten neerstoren bij de monding van de MUSI rivier..De familie van de pax hadden FULL COMPENSATION gekregen bij vonns van de rechter.

  3. Jan.A . Somers zegt:

    Bataviawerf plattegrond0001 Duyfken-Texel IMG_1480 IMG_1482

    Australië heeft voor VOC-schepen tamelijk veel belangstelling. Voor de Olympische Spelen in Sydney werd de in Lelystad gebouwde Batavia met een dokschip naar Sydney overgebracht. Ik dacht door Philips betaald, en gebruikt voor bijeenkomsten. Daar heeft dat schip ook voor de eerste keer zelfstandig gevaren en gezeild. Een neefje van mij is mee geweest, heen en terug. Daarna is dat neefje bemanningslid geweest op de in Australië gebouwde replica van de Duyfken, op reis naar Nederland, door de KM bij Texel verwelkomd. De Batavia krijgt nu een grote beurt in Lelystad. Daar is ook een groot nieuw schip in aanbouw, de 7 Provinciën.

    • eppeson marawasin zegt:

      Dag meneer Somers, heb door uw bijdrage de VOC-site* weer ontdekt. Of het zo moest zijn, onlangs een historische roman uitgelezen met als titel ‘Het scherp van Ambon’ – Wouter van Mastricht – ISBN 9789045201788.
      In het boek wordt in 1640 ook scheep gegaan op de Duyfken (zelfde?).**

      De introductieregels:
      ‘Wie zou er ook zin hebben naar Indië te gaan, om beulen en bewakers van een kudde slaven te zijn?’ [Laurens Reael 1583-637]

      ‘Op het schip voeren mee… Schurken, pooiers, hoerenwaarden, nachtlopers, losbollen, dronken guiten, fielten, dobbelaars, spelers, kwanselaars, vechters, smijters, straatschenders, gauwdieven en deugnieten. ‘ [‘Nicolaus de Graaf 1619-1688]

      In de proloog wordt fictioneel stilgestaan bij een historische gebeurtenis ut 1623, die bekend staat als de Amboyna Massacre.

      In het boek worden met name zelfverrijking en corruptie door leden van de Rotterdamse Admiraliteit –van wie een zoon van één van hen Vice-gouverneur op de Molukken is- aan de orde gesteld.

      — TEKST op de achterflap – DE TIJD: In de Gouden Eeuw is de jacht op specerijen in volle gang. De VOC-regenten beheersen de handel en handhaven hun monopolie in de Oost te vuur en te zwaard. Maar er zijn er, die alles kunnen verliezen indien hun wandaden worden bewezen… en zij zullen alles doen om dat te verhinderen.

      DE PLAATS: In de Molukken wordt met niets ontziende meedogenloosheid jacht gemaakt op een man. Slavernij, dwangarbeid, machtsmisbruik en corruptie – alles wordt ingezet om nootmuskaat, foelie en kruidnagel aan de hoogste bieder te verkopen. Dan wordt de man gepakt…

      DE MENSEN: Evan Sharpe, rechterhand van de Rotterdamse admiraal Brasser, reist naar de Oost om zijn broer te vinden. Het wordt een tocht vol verschrikkingen – en al snel beseft hij dat een lange, meedogenloze race voor zijn eigen leven is ingezet.

      Het scherp van Ambon is een verbijsterend verhaal vol spanning, menselijk drama, macht en machtsmisbruik, dat zich afspeelt tegen het decor van bijzondere locaties, in een tijd die tot ieders verbeelding spreekt.

      — BOL.COM-RECENSIE: ‘Evan Sharpe is secretaris van de Admiraliteit in Rotterdam, maar vijanden hebben het op zijn baan en zelfs op zijn leven voorzien. Als hij hoort dat zijn broer op Ambon in de problemen zit dankzij de vice-gouverneur, de zoon van zijn grote vijand, de misdadige koopman en intrigant Poth, besluit hij zijn verloving te verbreken en naar Indië te gaan. Maar zijn vijanden reizen mee en op de Molukken woedt een strijd om het handelsmonopolie in specerijen. En daar is ook de jacht aan de gang op een man. Derde, maar zelfstandig te lezen historische avonturenroman met Evan Sharpe in de hoofdrol*. De schrijver raakt de geest van de tijd nauwkeurig, weet zijn verhaal precies in te passen in historische gebeurtenissen en creëert de juiste 17e-eeuwse sfeer. De lezer proeft het vuil en de stank van de stad Rotterdam en later de kruidige geuren van de Oost. Daarnaast is het een boeiend en vaak spannend verhaal met niet al te gecompliceerde persoonlijkheden, waardoor heel wat lezers van het boek kunnen genieten. Kleine druk. G.P. Schuring [EINDE citaat]

      * http://www.vocsite.nl/geschiedenis/index.html
      ** http://nl.wikipedia.org/wiki/Duyfken_(schip)

      e.m.

      • Jan A. Somers zegt:

        Gelukkig was de Duyfken een klein schip, konden niet zoveel van die nare mensen meevaren.
        “de Amboyna Massacre.”
        Op Ambon was er een Engelse factorij onder Gabriel Towerson, met een bezetting van ongeveer twintig personen. In februari 1623 werden enkele Japanse soldaten, in dienst van de Compagnie, verdacht van spionnage voor de Engelsen en verraad, hetgeen zij na pijniging toegaven. Ook de gearresteerde Engelsen bekenden, aanvankelijk pas na een ‘scherper examen’, naderhand zonder pijniging, waarmee de bekentenissen geacht werden rechtmatig te zijn verkregen. Gouverneur Van Speult heeft nog overwogen de processtukken naar de Gouverneur-Generaal en de Raden op te sturen maar het grote aantal gevangenen, dertig personen, leverde problemen op met de bewaking, en er was geen schip beschikbaar voor transport naar Batavia. De groep werd ter plaatse berecht, waarbij allen schuldig werden bevonden aan hoogverraad. De door de fiscaal geëiste straf om “met den swaerde gestraft te worden, datter de doot navolght” werd door Gouverneur Van Speult en zijn Raad toegewezen. Twee Engelsen werden gespaard om de goederen van de Engelsen tijdelijk te beheren. Na hun transport naar Batavia zijn zij ondergedoken.
        Het is de vraag of krachtens de vigerende procedures de ondervraging onder tortuur van de eerste Japanner geoorloofd was geweest. Wel was het gangbaar om belastende verklaringen van meer dan een getuige aan te nemen als voldoende grond tot pijniging. De vereiste bevestiging van de verklaring, buiten pijniging, was echter niet duidelijk en ook de op de zaak betrekking hebbende documenten zijn niet geheel betrouwbaar. In de bekentenissen van de overige acht Japanners wordt geen melding gemaakt van tortuur, maar volgens verklaringen van leden van de Raad van Ambon waren zij “met water, d’een min d’ander meer gepijnicht, naerdat se eerst frivolijck en met ongefondeerde redenen weijgerden iets te bekennen.” Ook in het proces-verbaal van het verhoor van de Engelse verdachten was geen melding gemaakt van pijniging en herhaling van de bekentenis zonder tortuur, maar in de genoemde verklaringen van de leden van de Raad van Ambon valt te lezen dat zij tot bekentenis zijn gebracht “na kleine of geene torture met water” of met brandende kaarsen onder de oksels en elleboog.
        Het is vreemd dat tegen het vonnis in zo een zware zaak geen appel in Batavia was aangetekend. De opvatting van de Engelsen dat de zaak had moeten worden voorgelegd aan de Nederlands-Engelse Raad van defensie krachtens artikel 30 van het tractaat van 1619 werd verworpen. Deze Raad was immers geen rechterlijk college, slechts een politiek, commercieel, defensief college. Gouverneur-Generaal Carpentier en de overige leden van de Raad waren van mening dat het proces in Ambon weliswaar rechtvaardig, maar ook te informeel en hard was geweest. De Heeren XVII waren met de zaak in verlegenheid gebracht, en in de instructie voor Gouverneur-Generaal en Raden van 17 maart 1632 werd geboden dat dergelijke processen niet mochten plaats vinden zonder kennisgeving aan en advies van de Gouverneur-Generaal en Raden.
        Vooral in Europa werden de betrekkingen tussen Engeland en de Republiek door deze onverkwikkelijke, en juridisch omstreden zaak danig geschaad, ondanks de doctrine ‘no peace beyond the line’; ondermeer werd Coens terugkeer voor zijn tweede ambtstermijn erdoor vertraagd. Deze ‘Ambonsche moord’ werd een grief die tot de eerste Engelse oorlog, 1652-1654, voortdurend werd aangehaald en pas in 1667, met de Vrede van Breda, definitief werd bijgelegd.

      • bokeller zegt:

        .
        Ai-Ai weg is het verhaal van edelmannen ed.OERvaders in onze roots
        Of zijn deze heren allen aan boord gebleven.
        siBo
        ‘Op het schip voeren mee… Schurken, pooiers, hoerenwaarden, nachtlopers, losbollen, dronken guiten, fielten, dobbelaars, spelers, kwanselaars, vechters, smijters, straatschenders, gauwdieven en deugnieten. ‘ [‘Nicolaus de Graaf 1619-1688]

        • Jan A. Somers zegt:

          Zou van die heren de Indische ondernemerslust zijn overgeërfd?

        • eppeson marawasin zegt:

          @Ai-Ai weg is het verhaal van edelmannen ed.OERvaders in onze roots@

          Run-Run … ’t zijn gelukkig géén synoniemen geworden voor enkel en alleen de Indo. Je zult maar met zo’n T-shirtje rondlopen zeg. Je moet er toch niet aan denken. Alhoewel ? Ik weet het nog zo net niet !

          Wat aan het rijtje wel opvalt is het ontbreken van tenminste één dominee dan/atau één pater. De laatste zou ik trouwens ook niet zo gauw als OERvader willen bestempelen. Alhoewel, las onlangs iets over een Colombiaanse non … De wonderen zijn de wereld nog niet helemaal uit, zeg maar !

          e.m.

  4. Huib zegt:

    Keep my fingers crossed.
    A.s. Donderdag komt mijn tjoe-tjoe terug gevlogen na een half jaar Kuala Lumpur.
    Hopelijk niet met de Tekukur of de Kesassar..
    Huib

  5. Huib zegt:

    Het kan natuurlijk ook de Redjeki worden waar hij in stapt.
    Of de Soedah,….. laat maar.
    Huib

  6. ‘Op het schip voeren mee… Schurken, pooiers, hoerenwaarden, nachtlopers, losbollen, dronken guiten, fielten, dobbelaars, spelers, kwanselaars, vechters, smijters, straatschenders, gauwdieven en deugnieten. ‘ [‘Nicolaus de Graaf 1619-1688]

    Klinkt niet al te best, deze constatering. Mijn betovergrootvader Barend van den Worm voer in 1769 als VOC-koopman met de ‘Lycochton’ van Amsterdam naar Batavia, waar hij van secundo tot fiscaal promoveerde en nooit meer terugkeerde naar Nederland…
    Phillip(us)

    • Jan A. Somers zegt:

      Gelukkig voeren een paar jaar geleden op de Duyfken, van Australië naar Nederland, tamelijk nette figuren mee. Zoals mijn neefje en zijn a.s. vrouw. Zie mijn verhaaltje hierboven. Er zijn gelukkig nog avonturiers in Nederland.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.