Griselda bij Max

griselda_maxGriselda Molemans bij Studio Max live.   Zie het fragment. Begin te kijken op 7,17 minuten.

boekenleggeropgevangenPeter van Dongen had een ex-libris tekening gemaakt voor het boek ‘opgevangen in andijvielucht’.
Binnenkort is de tekening als boeklegger te verkrijgen. Klik op het plaatje.

 

 

Dit bericht werd geplaatst in diversen. Bookmark de permalink .

23 reacties op Griselda bij Max

  1. Ron Geenen zegt:

    Ik heb het fragment gezien en beluisterd.
    Ik hoop dat ik het nog in deze maand april kan beginnen te lezen.

  2. buitenzorg zegt:

    Nog niks wijzer, jammer. Griselda zegt aan het eind dat ‘er stappen worden voorbereid’ voor het indienen van schadeclaims. Wéér Zegveld?
    Het boek is helaas nog steeds niet in mijn bezit.

  3. Boeroeng zegt:

    Overigens , in hoeverre is Frank du Mosch bekend met zijn voorgeschiedenis? Zijn vader en grootvader waren geboren in Indië .
    Nog meer familie du Mosch ook.

    • Pierre de la Croix zegt:

      Een tijdje geleden alweer sprak ik Papa Du Mosch op een reünie van de HBS Semarang in de Koempoelan in Bronbeek. Hij was één van de organisatoren.

      Kan me dus voorstellen dat “Indië” nog wel heeft geleefd in huize Du Mosch.

      Pak Pierre

      • Boeroeng zegt:

        @ Pierre
        Rudolf du Mosch ? Dan is hij te Indië opgegroeid dus ?

        • Pierre de la Croix zegt:

          @ Boeroeng. Ik heb hem leren kennen als “Dolf”, zijn voorletters zijn R.A.

          Laatstelijk met hem gesproken op de reünie van 2009 in Bronbeek. Hij behoorde tot de oudere lichtingen die voor de oorlog of net na de oorlog eindexamen hadden gedaan, dan wel (na de oorlog) naar Holland waren gegaan. We hebben elkaar dus niet gekend van school, ik kwam pas in 1951 op de HBS.

          Dolf bevestigde bij die gelegenheid wel trots dat hij de pa was (is) van de Du Mosch van de TV.

          Pak Pierre

        • Boeroeng zegt:

          Rudolf Arnold du Mosch, musicus, geboren te Soerabaja op 9 juli 1927, wonende te Zutphen.
          Als totok van 15 jaar moest hij het kamp in? Of hij was in Nederland toen?

        • Pierre de la Croix zegt:

          @ Boeroeng:

          Ik heb sinds die laatste HBS Semarang reünie van 2009 geen contact meer met Dolf Du Mosch gehad. Ik weet wel zeker dat hij in die tijd in Ede woonde, dus niet in Zutphen.

          Waarvoor wil je per se weten of hij voor of na de oorlog naar NL is gegaan? Als je wilt kan ik het hem wel vragen, aannemende dat zijn mailadres en telefoonnummer van 5 jaar geleden nog lakoe zijn.

          Pak Pierre

        • Boeroeng zegt:

          Pierre,
          Niks persé.. gewoon nieuwsgierig.. just making conversation
          Laat maar zitten verder.

        • Pierre de la Croix zegt:

          @ Pak Boeroeng.

          Okee. Ik ben altijd in voor ngobrol en omong kosong, zeker als het iets met het oude Indië te maken heeft.

          Misschien is Dolf ook al niet meer onder ons.

          De reünie die ik dus laatstelijk in 2009 bezocht was ook een mager afgietsel van wat het ooit was geweest. Bijna geen jongkies die net als ik na de oorlog op de HBS waren gekomen en de oude vooroorlogse hap hier en daar toch al duidelijk getjokot (“gegigit” mag ook) door de tand des tijds.

          Ontmoette toen ook Herbert van Lawick van P. de tandarts, “zoon van” en in alles sprekend zijn pa die mij nog in de wereld had geholpen. Ik heb begrepen dat ook Herbert Jr. niet meer is.

          Bijzonder vond ik mijn ontmoeting met (nu ook wijlen) Ellen van der Ploeg, die tegenover mij aan tafel zat. Rustige, prettige verschijning aan wie niet was te merken wat ze had meegemaakt. We hebben niet over het verleden gesproken.

          Dolf vertelde dat hij al jaren met 2 dames de motor was achter de reünie en bôsen begon te worden; het kostte hem ieder jaar meer moeite om de mensen te enthousiasmeren voor de koempoelan. Hij vroeg aan mij of ik zin had van hem de fakkel over te nemen, maar toen ik na enige bedenktijd kwam met wat ideetjes (ik was toen nog een roekeloze wildebras van net 70) is het toch niets geworden.

          Nu ja ….. over tot de orde van het topic dan maar. Dat interview bij MAX viel mij zwaar tegen. Als er al iets nieuws, zo niet iets explosiefs in het boek van mevrouw Griselda Molemans zou hebben gezeten, dan kwam het daar niet uit de verf.

          Je zou toch zeggen …. interview op TV, daar moet je alles uit peuren, ook al is het niet direct op prime time en niet direct met de hoogste top van de talkshows.

          Maar misschien komt dat nog. Griselda houdt kennelijk van meertrapsraketten om de spanning erin te houden.

          Pak Pierre

        • P.Lemon zegt:

          @P de la X ” Dat interview bij MAX viel mij zwaar tegen. Als er al iets nieuws, zo niet iets explosiefs in het boek van mevrouw Griselda Molemans zou hebben gezeten, dan kwam het daar niet uit de verf. ”

          Dartel en du Mosch zaten duidelijk minder in het onderwerp en Molemans spreektijd was ook beperkt. De explosie moet te vinden zijn in het niet ten goede komen vd Marshall hulp a/d ontheemden uit Indië. Die dreigde notabene te worden ingetrokken als Nederland de kolonie niet zou loslaten. Het hemd is weer nader dan de rok zodat de centjes alleen specifiek aan nederlands have en goed werden besteed en de tropische nederlanders op de pof en een appel en een ei het bos in werden gestuurd.

          Heb het misschien mis want het boek heb ik nog niet binnen ( mail: Het kan dus even duren voordat u uw zending ontvangt. Ik hoop op uw begrip dd. 27/3/14)

        • Ron Geenen zegt:

          >>>>>>>>>>>>>>Heb het misschien mis want het boek heb ik nog niet binnen ( mail: Het kan dus even duren voordat u uw zending ontvangt. Ik hoop op uw begrip dd. 27/3/14)
          <<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<

          Geduld is een schone zaak en misschien krijgen we dan een long hot summer. Intussen heb ik nog genoeg te lezen wat betreft de dagboeken over Sawahlunto en Bangkinang jappenkamp, die ik nu nog aan het bestuderen ben. Daarnaast vragen mijn kookboek, website en fotografie ook hun aandacht. Ik heb niets te klagen.

          Trouwens, is er iemand onder de lezers van dit forum, die veel ervaring heeft met macro-fotografie en bereidt is enkele privé vragen te beantwoorden?

    • ROBERT zegt:

      RUDOLF DE VADER VAN FRANK WAS EEN INNEMEND SOCIAAL EN EEN LIEVE MAN ZWAAR GERAAKT DOOR WAT HIJ HEEFT BELEEFT , NIET BEGREPEN DOOR ZIJN KINDEREN .

  4. Peter van den Broek zegt:

    Ik vind in het interview toch een ondergeschoven element, dat toch weinig althans in de literatuur naar voren komt en dat zijn de depressiviteitskenmerken bij de gerepatrieerden. Er komt in de uitzending een indische mevrouw naar voren die het er duidelijk ove rheeft en dat dit element speciaal naar voren wordt gebracht spreekt boekdelen. daar scoort mevr.Molemansd wel een punt.

    Ik veronderstel dat depressiviteit, laat staan zelfmoord wel veelvuldig kan voorkomen bij de gerepatrieerden maar als zodanig, vanwege het culturele verschil NOOIT is opgemerkt door bvb DMZ want het past niet in het beeld wat zij van repatrianten heeft, die hadden toch niet geleden in indie, Indie kende toch geen hongerwinter met tulpenbollen!!!

    En wat dat boek betreft raad ik de mensen aan maar gelijk aan het eind van het boek te beginnen, want daar zit de springstof. We zijn weken na dato en ik ben nog niemand tegen gekomen die het boek gelezen laat staan uitgelezen heeft

    En wat ik verder begrepen heb, houdt Mevr Zegveld zich bezig met Mensenrechten maar niet met verzekeringspolissen

    • Ron Geenen zegt:

      >>>>>>>>>>>>>Ik veronderstel dat depressiviteit, laat staan zelfmoord wel veelvuldig kan voorkomen bij de gerepatrieerden maar als zodanig, vanwege het culturele verschil NOOIT is opgemerkt door bvb DMZ want het past niet in het beeld wat zij van repatrianten heeft, die hadden toch niet geleden in indie, Indie kende toch geen hongerwinter met tulpenbollen!!!
      <<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<

      U heeft met uw opmerking wel gelijk. Ik ken een Indische dame in Nederland, die nog heel helder bij haar verstand is en al 87, al 2 jaar bedlegerig is en snakt naar de dood. Het zelfde geval met een eenzame alleenstaande ziekelijke Indo van 83, wiens vrouw en dochter al heen zijn gegaan. Voor een alleen staande Indische dame in California hoeft het ook niet meer en die is pas 76. Op oudere leeftijd worden we met die feiten geconfronteerd. Helaas.

      • Pierre de la Croix zegt:

        Ter zake van depressiviteit kwam in het interview met mevrouw Molemans een dame in beeld die sprak over iemand die zo diep in de put zat dat zij zichzelf het liefst wilde doden. Die dame kwam op mij niet al te overtuigend over, maar ik ben graag bereid deze persoonlijke indruk buiten beschouwing te laten.

        Maar …….

        Zoals een iegelijk inmiddels zal weten heb ik niet voor shrink doorgeleerd. Nochtans ben ik zo brutaal om mij t.a.v. de vermeende depressiviteit onder de gasten van de contractpensions de volgende hamvragen te stellen:

        1. Hoe vaak kwam het voor? Als daarover geen statistieken zijn omdat de klachten niet werden geuit en anderszins ook niet werden opgemerkt en geregistreerd, werd er dan veel of weinig over gepraat onder de opgevangen “repatrianten”, tijdens hun verblijf in de pensions en/of er na, toen zij min of meer waren gesetteld en hersteld van de eerste culturele schok?

        Het huis van mijn beide (gescheiden en weer hertrouwde) ouders stond altijd bol van de kennissen uit Indië, “repatrianten” dus, uit verschillende sociale lagen. Altijd kwamen de gesprekken weer terug op wat hen sinds december 1941 was overkomen, maar over depressiviteit van deze of gene als gevolg van de beroerde opvang in contractpensions heb ik eigenlijk nooit iets gehoord.

        2. Degenen die in de contractpensions werden opgevangen hadden nogal wat voor hun kiezen gehad. Ik noem het bekende rijtje: Oorlog, bezetting, internering, overleven als buitenkamper, bersiap, rottigheid erna, de landverhuizing, met alle pijn, verdriet, (doods)angsten en onzekerheden van dien.

        Zou de depressiviteit – if any – uitsluitend zijn toe te rekenen aan de opvang in de contractpensions of lag de oorzaak daarvan elders en was de opvang in die pensions, indien al van invloed, slechts een druppel die de maat deed overlopen?

        Pak Pierre

        • Ron Geenen zegt:

          >>>>>>>>>>>>>>Zou de depressiviteit – if any – uitsluitend zijn toe te rekenen aan de opvang in de contractpensions of lag de oorzaak daarvan elders en was de opvang in die pensions, indien al van invloed, slechts een druppel die de maat deed overlopen?

          Pak Pierre
          <<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<

          Vermoedelijk is het de bekende druppel!
          Maar ik kan je wel vertellen dat hotel Beatrix in Berg en Dal zo slecht was dat er na al de klachten ingegrepen werd en dit opvang pension werd gesloten.
          Mijn vrouw werd als 12 jarig weesje en enig kind bij haar grootmoeder in een tehuis in Amerongen gestopt tussen getraumatiseerde oudjes.
          Vervolgens werd ze verkast naar een berucht pension in Scheveningen waar al andere weesjes waren. De kinderen kregen 10 gld per week en ga maar de straat op. Voor weken keek niemand naar ze om.
          Zij die dat allemaal niet meegemaakt hebben, zijn geluksvogels.

        • Pierre de la Croix zegt:

          Blij een positief geluid van u te horen, heer Geenen.

          Althans, ik vat het als positief op dat een pension na klachten toch maar werd gesloten. Een bewijs dat niet alle repatrianten bedeesd alles over zich heen lieten gaan en dat vervolgens de overheid ook drastisch wist in te grijpen.

          Met diep respect voor wat uw vrouw is overkomen moet ik relativerend aantekenen dat de tijd er niet één was van barmhartigheid, inschikkelijkheid, compassie en empathie.

          Daar kunnen de – weinige – Joden van meepraten die terugkeerden uit hun vernietigingskampen, waar zij een veelvoud aan diepe ellende hadden meegemaakt dan de mensen uit Indië.

          Hoe het al die arme jongens en meisjes – niet alleen uit Indië dus – is vergaan die waren geplaatst in weeshuizen en internaten komt nu pas en heel aarzelend boven.

          Het is geen vergoelijking, geen excuus en betrokkenen hebben er niets aan, maar we moeten al die misstanden van toen toch in een breder kader plaatsen.

          Pak Pierre

  5. Anoniem zegt:

    Sjalom
    Dolf was mijn achter oom.
    Tot de zeventiger jaren ontmoette ik hem zo af en toe of bij mijn opa in Bussum of elders.
    Frank zijn zoon ken ik beter, ongeveer mijn leeftijd.
    Ik zou graag meer weten!
    Woon sinds 1985 in de israelische Negev woestijn met mijn vrouw, hebben vier kinderen en ben een toeristengids, werk tevens met paarden.

  6. Arthur du Mosch zegt:

    Arthur du Mosch
    Out of the Wilderness
    http://www.art4tour.com
    art4tour@gmail,com

    • Rob van Riet zegt:

      Dit bericht komt op deze goede zondagmorgen voorbij . Dolf goede bekende van mij geweest hier in Ede . Nog gesproken misschien vier jaar geleden hier op de markt in het gezelschap van een aardige Indische dame . Wilt u meer weten . robvanriet4290@gmail.com Verstuurd vanaf mijn iPad

      >

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.