Kasuaris De stille kracht

Monica Aartsma is 57 jaar en geboren in Surabaya. Ze was nog maar net een jaar oud toen zij samen met haar ouders naar Nederland ‘vluchtte’. In het plaatsje Voorhout bracht Monica haar jeugd door. Daar leerde zij zo Nederlands mogelijk te worden en heeft zij haar passie voor psychologie en pedagogiek ontwikkeld. Integreren ging haar dus goed af. Maar dat integreren goed ging, betekende voor Monica nog niet dat alle vragen vanuit haar Indische achtergrond beantwoord waren   Kasuaris De stille kracht.

Dit bericht werd geplaatst in diversen. Bookmark de permalink .

32 reacties op Kasuaris De stille kracht

  1. P.Lemon zegt:

    Is het herkenbaar en heeft de 2e generatie er min of meer ook mee geworsteld? Zou mevr. Aartsma door haar meer nuchtere hollandse opvoeding buiten de oude koloniale sfeer juist daarom in het ‘identiteitsconflict’ zijn gerold ? Waarom is het lastig dat men haar als Nederlander ziet?
    Multi-culti schijn je toch alleen rationeel te kunnen beleven al voelt Aartsma zich goed bij iedereen. Die ander zonder gemixte genen voelt dat toch een beetje anders. Of…?

    * Monica Aartsma :“Toen ik 1,5 jaar oud was ben ik naar Nederland vertrokken met mijn hoogzwangere moeder

    … zo nu en dan sta je vast wel eens stil bij jouw eigen culturele identiteit. Of juist helemaal niet. Iedereen bewandelt daarin een eigen pad. Maar hoe zat dat bij de kinderen van de grote groepen Indische Nederlanders, die in de jaren ’50 de Hollandse grond voor het eerst betraden?

    …zo ook onze eigen inspraak hadden in de opvoeding. Behalve als het over emoties ging, daar werd binnen ons gezin niet zo gemakkelijk over gesproken. Vooral over de emoties die te maken hadden met het leven tussen de Indische en Nederlandse cultuur.

    ”Ik merkte dat ik het steeds lastiger begon te vinden dat mensen mij zagen als een Nederlander. Je toont je loyaliteit naar iedereen toe, je voelt je goed bij iedereen. Met mijn Nederlandse vrienden sprak ik daar ook niet over en dat maakte het nog moeilijker. Ik worstelde ermee en uiteindelijk ontstond er een identiteitsconflict.

    Als reactie daarop ging ik me afzetten tegen mijn collega’s, die me altijd hadden geholpen. Ik nam het ze kwalijk dat ze nauwelijks interesse toonden in mijn persoonlijk verhaal en mij daar nooit vragen over hadden gesteld “.

    • Surya Atmadja zegt:

      “Mensen zagen mij als een Nederlander”
      —————————————————————————
      Mooi toch, toch ?
      Het zal aan mij liggen maar ik begrijp niet zo goed wat men bedoelde met Indische perspectief in De stille kracht van de leiderschap.

      • Pierre de la Croix zegt:

        @ Pak Surya: “Mooi toch?”.

        Inderdaad … tidak ada soesah. tjari soesah. Wordt een Indo eindelijk voor vol aangezien, weer niet goed.

        Ik weet ook niet wat wordt bedoeld met het Indische perspectief in “De stille kracht van leiderschap”.

        In essentie betekent leiderschap volgens mij “mensen iets laten doen wat zij eigener beweging niet zouden doen”. Er zijn al heel wat boekies vol geschreven over hoe dat precies moet.

        Misschien kan Monica Aartsma in een paar zinnetjes uitleggen waarin het Indische perspectief zich onderscheidt van andere denkbeelden en waarom het succesvoller zou zijn dan andere wondermiddelen.

        Pak Pierre

  2. Peter van den Broek zegt:

    Ik herken wel wat van mezelf in Mevr.Monica Aartsma, dat van in de Dertger jaren valt net samen met het boek van Marion Blem “geen gewoon Indisch meisje- ja en dan is er een identiteitskonflikt dat je bewust ondergaat, een spanning tussen de innerlijke en uiterlijke wereld. Ik heb veel met Indo’s toen aan Kunst en Kreativiteit gedaan

    Over Multicult. Ik woonde in die tijd in het Oude Westen van Rotterdam , in een wijk met 96% Turken, Marokkanen en ik weet niet wie, had ik helemaal geen identiteitsproblemen mee. Door opvoeding, opleiding en baan was ik toch al anders. Ik heb me altijd Nederlander gevoeld. Dat werd anders toen ik in het buitenland ging wonen. Daar word ik DAGELIJKS wel op mijn anderszijn aangekeken,
    In Nederland is het wat dat betreft veel rustiger. daar kan je als Indo zelf uitkiezen of je gaat identiteitskonflikten.

    De definitie van ‘Indische’ manier van leiding geven: indirect, stilletjes en op de achtergrond. Ik denk dat in een multiculturele wereld niet funktioneert.Leiding geven betekent direkt, stiiletjes sturen en je wordt vanzelf op de voorgrond gedrukt.

    Integreren betekent voor mij NU:” veel zelfstudie en hardwerken want het is meer overleven geworden”

    .@ SA Het zal aan mij liggen maar ik begrijp niet zo goed wat men bedoelde met Indische perspectief in De stille kracht van de leiderschap…………wees U maar gerust, daar begrijp ik ook geen hout van

    Ik zet het boek wel op de verlanglijst

    • Mas Rob zegt:

      Ik leid aan een te goed geheugen…. Die perikelen rond het Indisch Huis, was dat nu een voorbeeld van Indisch leiderschap?

      • Boeroeng zegt:

        Indisch Huis: Ja…. zo kunnen Indische mensen ook mis-leiden.
        Een ander voorbeeld is de Tong Tong Fair.
        Jitse Groen, 3e generatie Indisch leiderschap: https://indisch4ever.nu/2013/11/10/thuisbezorgd-nl-accepteert-virtueel-geld-bitcoin/
        Je kunt wel ongeveer zeggen dat de Indische mensen van oudsher meer halus zijn in de omgang met mensen, dus logischerwijs ook als leiding in een hiërarchie.
        Maar de assimilatie sluipt voort, ongenadig…. en het verschil met Hollandse patsboemheid verdwijnt steeds meer.

        • Pierre de la Croix zegt:

          @ Pak Boeroeng: “Maar de assimilatie sluipt voort, ongenadig…. en het verschil met Hollandse patsboemheid verdwijnt steeds meer”.

          Ja, gewoon “Niet lullen, maar poetsen”.

          Of zoals de Schotse Regimental Sergeant Major van een Highlander keurkorps brulde tegen een soldaat die om uitleg vroeg:

          “WHY? BECAUSE I SAY SO AND BECAUSE ITS IN THE BOOK”.

          Pak Pierre

        • Pierre de la Croix zegt:

          Doeh …. helemaal vergeten te schrijven:

          Nog één (satoe) nachtje slapen, luidjes. Morgen is alles anders.

          Pak Pierre

        • Mas Rob zegt:

          De ondergang van het Indisch Huis en de succesvolle PMB/TTF…. twee uitersten. Welke van de twee is exemplarisch voor “Indisch leiderschap”? Of is die term zo vaag, dat we er alle kanten mee uit kunnen?

          Halus…. dit uit de Javaanse cultuur stammende concept klinkt beschaafd en aardig, maar heeft ook een keerzijde: weinig openheid, het vermijden van conflicten en gekonkel dat met de mantel der beleefdheid wordt bedekt. Lastige vragen en verzoeken om rekenschap zijn kasar en worden gezien als persoonlijke aanvallen – gepareerd met een glimlach en een figuurlijk mes in de rug.

        • Pierre de la Croix zegt:

          Ach … ik heb mij in mijn volwassen leventje actief met leiderschap moeten bezighouden. Om te beginnen in militaire dienst (7 jaar, 2 maanden en 28 dagen), later als leidinggevend loonslaaf in het bedrijfsleven en nog later als ZMP-er ten behoeve van dat bedrijfsleven, zo’n 32 jaar.

          Ik heb dus ook allerlei boekies moeten lezen over leiderschap, geschreven door grote en minder grote goeroes en ik heb cursussen en seminars over het onderwerp gevolgd.

          Ik heb q.q. mensen meegemaakt die prima in een organisatie in de VS leiding konden geven maar die na overplaatsing als leider in Japan of een ander Aziatisch land jammerlijk faalden.

          Mijn conclusie uit die ervaringen is, dat er geen standaard recept is voor succesvol leiderschap. Iedere situatie vraagt om een eigen aanpak.

          Waar “Indisch leiderschap” – wat dat ook precies moge zijn – effectief is in situatie 1, kan ze in situatie 2 tot mislukken zijn gedoemd. Ben wel benieuwd wat Monica Aartsma hiervan zegt, maar het is mij als overtuigd pensionado niet de moeite waard om haar boek te kopen en te lezen. Maar ik zie haar commentaar op dit commentaar natuurlijk met grote belangstelling tegemoet. Wie weet valt mij de eer te beurt.

          Pak Pierre

        • Jan A. Somers zegt:

          De TTF (voor mij nog steeds Pasar Malam) zie ik als goed ondernemersschap. Het Indisch Huis als lief zijn voor elkaar. Meer lief voor mij dan voor elkaar.

        • Pierre de la Croix zegt:

          Tja … goed ondernemerschap en goed leiderschap hoeven naar mijn mening nog niet hand in hand te gaan.

          Pak Pierre

      • Jan A. Somers zegt:

        Ik dacht ook aan een geslaagde inburgeringscursus.

  3. Peter van den Broek zegt:

    Ik wil het boek kopen en ben wat gaan neuzen wat er over het onderwerp bekend is en wat lees ik. indisch perspectief is: indirect, procesgericht en op de achtergrond gebeurt. Dus meer “stilletjes”, niet direct zichtbaar, maar wel met een merkbaar effect.
    Dat van procesgericht begrijp ik wel, daar ben ook mee bezig. Dat van indirect en op de achtergrond, dus stilletjes. Gedurende het proces dien je ook te meten maar als de activiteit stilletjes en indirect gebeurt, hoe kan je dat dan meten. En als het resultaat meetbaar is dan is het proces ook meetbaar, anders hoe kan ik dan sturen of managen.

    Al met al interessante dingen gelzen en ik vind het de moeite waard te lezen. Aopropos de samenstellers van het boek komen louter uit de sociaal-agogische sector, dat maakt het nog interessante want ik kom zelf uit de bedrijfspedagogische sector, beinvloedt door Rudolf Steiner.

  4. Surya Atmadja zegt:

    Mas Rob, Pak P .
    Ik denk dat de sociaal-agogische benaderingswijze vreemd zal overkomen bij d huidige multiculti doelgroep met hun verschillende culturele en opleiding/vorming achtergronden.

    Uit mijn Sjosjale Akademie Personeelswerk (tegenwoordig HRM) tijd kom je in de harde bedrijfsleven als een softie over , die goede zelfgebreide oude geitenwolk jongens/meisjes .
    Vraag me af hoe de 3de gen Indische jongens/meisjes met management functies het doen ?
    Zijn ze Indisch genoeg om ook indirect, van uit een afstand de touwtjes in handen te houden ?
    Moet het boekje even uit de boekenplank halen en beter na lezen(niet doorbladeren), voordat ik aan het omong kosongen ben.

    • Lance zegt:

      kwestie van een-eenduidige definities presenteren. Wanneer je van indisch al10 verschillende definities hebt, ga je onherroepelijk de mist in.

    • Pierre de la Croix zegt:

      Pak Surya: “Vraag me af hoe de 3de gen Indische jongens/meisjes met management functies het doen ?”.

      Ik denk niet anders dan hun totok collega’s in de zelfde functies.
      Er zullen slechte, goede en excellerende leiders bij zijn. Noch hun gemengd bloedigheid, noch hun Indische opvoeding, voor zover daarvan nog sprake is, zal in de statistiek een rol van betekenis spelen.

      Ben benieuwd in welk boekje op uw boekenplank u een antwoord hoopt te vinden op uw laatste vraag: “Zijn ze Indisch genoeg om ook indirect, van uit een afstand de touwtjes in handen te houden ?

      In de zeventiger en tachtiger jaren v.d.v.e. werden personeelboeren en boerinnen (tegenwoordig HR Managers geheten) door het bedrijfsleven inderdaad gezien als linkse zwevende geiten-wollen-sokken softies. Ze gedroegen zich er ook naar en een aantal van hun opleidingsinstituten, de sociale academies, stond bekend als links bolwerk.

      De trend keerde gelukkig in de negentiger jaren, na het demasqué van de socialistische heilstaten in Oost Europa.

      Pak Pierre

      • Peter van den Broek zegt:

        Ik wil best wel een wedje maken met dhr PdelaCr. je vindt Indisch natuurlijk niet in de statistieken terug, want het wordt niet geregistreerd want sind wanneer wordt Indisch geregistreerd, zelfs in Indie niet, maar misschien geeft mevr. Aartsma een aanwijzing, dus dhr SA hoeft alleen maar haar boekje te lezen.

        Ik denk toch dat dat Indisch herkenbaar is in leiderschap, in managementstijl, want je bent toch produkt van je opvoeding. Ik heb daar wel eens naar gekeken , natuurlijk niet representatief en niet systematisch, hoe dat bij die derde generatie is en ik kijk naar de 3de generatie in mijn familie, die zijn wel erg jong en gaan de toekomst met sneltreinvaart tegemoet, ze zijn wel heel ambitieus. ik denk dat Mevr. Aartsma daar wel zinnige dingen over kan zeggen.

        En dat de HR-managers sind de val van de muur zijn veranderd vind ik ook een bewering die niet door feiten gestaafd wordt.

        Wat slecht of goed Indisch leiderschap is, is een ethische vraag, daar hebben we Emanuel Kant voor.

        Ik ga Mevr. Aartsma maar een briefje schrijven, stilletjes, ik vind mijn ervaringen niet bepalend maar ik wil het wel vertellen.

        • Surya Atmadja zegt:

          Jaren 80-90 heb je 2 soorten HR-managers , de geitenwollen sokken (zoals Pak P schreef personeelsboeren/boerinnen) ,ze noemen zichzelf personeelswerker en de veredelde personeelsfunctionarissen met jas tutup en dasi .

          Ik had gesolliciteerd bij de enige Indonesische bank in Nederland (als assistent van een assistent etc ) , je moet toch van onder aan beginnen en kreeg antwoord (hoofd PZ was toen een Londoh) dat ze geen “linkse”jongen willen aannemen.
          Uiteindelijk ben ik een kuli tinta geworden bij een Nederlandse Herverzekeringsmij .

        • Pierre de la Croix zegt:

          Tja Pak Surya ….. van je eigen bangsa moet je het maar hebben. “Links” viel niet goed in die jaren van Pak Harto.

          Die Londoh HPZ handelde ook maar volgens de perinta keras van zijn baas en die van zijn bazen in Jakarta. Het valt in haar/hem te prijzen dat zij/hij eerlijk was in de motivering van de afwijzing.

          De bank zal Indover zijn geweest. Aan het hoofd van de Amsterdamse vestiging stond in de negentiger jaren geloof ik een Indische jongen, ex buitenlandse dienst ABN, naam soedah loepa. Sympathieke man, dat weet ik nog wel. Misschien wel iemand die met stille kracht leiding gaf aan de organisatie.

          Oeps … ik moet oppassen met meningen en beweringen uit mijn blote kepala. Gewoon nadenken, dus de eigen hersens aan het werk zetten, tidak boleh. Alles wat ik schrijf (en zeg) moet worden bewezen, keihard aangetoond, met verwijzing naar wat al geschreven is, liefst door grote filosofen. Dan is het pas echt. Anders toetoep moeloet, selamanja.

          Inderdaad, wie geen hersens heeft of te lui is om ze te gebruiken zal ze moeten lenen van anderen. Ik zet het beetje grijze massa waarover ik beschik liever zelf aan het werk.

          Pak Pierre

  5. Peter van den Broek zegt:

    Als ik zo de literatuur (Mangement En Leiderschap) op nalees en vergelijk met het begrippenapparaat dat mevr Aartsma cs gebruikt (proces, matrix) dan klinkt mij dat als muziek in de oren. Ok de nadruk op proces klinkt modern in de discussie rond Leiderschap

    Er dient wel gelet te worden op de titel van het boek, het gaat over een Indisch perpesctief en niet over Indisch leiderschap. Een goed verstaander heeft maar een half woord nodig.

    Managementtheorie en ook leiderschap heeft zo langzamerhand wel geleerd wat werkt en niet werkt, waarom zitten al die mensne op school en wat leren ze dan wel. Ervaring!!!! wat ik 5 jaar geleden deed is nu verouderd en ik leer nu andere dingen. Wat wel blijft zijn de concepten, ik zie dat ook op de Uni waarbij concepten onderwezen wordt en de jongeren dienen projecten te maken. Het kennis en leerniveau is veel groter geworden-

    en die zachte vakken zoals filosofie, doet een beroep op je creativiteit en dat is weinig.

    Al met al geeft zelf de samenvatting van het boek mij voldoend aanknopingspunten om het te kopen, daar komt nog bij dat het door tweede generatie Indischen is geschreven. Apropos, ik heb het al gekocht maar zal wel even duren voordat het hier in Italie is.

  6. Surya Atmadja zegt:

    Pak P.
    Die Londoh bij de PZ is een omhoog gevallen persoon.
    Klopt wel dat “Jakarta”huiverig was .
    Terecht. Maar niet in mijn geval.
    Ik werd zo maar afgewezen.
    Dat hoorde ik later van “orang dalam” (ingewijden ).

    Ik kwam met de juiste papieren, solliciteerde v.e een lage functie ( voor springplank , verblijfsvergunning) .
    Qua referentie(s) zit ik goed , zelfs tot de moederbedrijf in Jakarta .
    Heb toen referentie of namen niet genoemd , eigenwijs , geen kruiwagen politiek.

    In Adam en JKT ken men mijn naam wel , dus 100% garansi geen linkse jongen.
    Later werd ik door de nwe Hoofd PZ gebeld of ik weer wil solliciteren, nda mau, al sakit ati en ik weet welke problemen je kan verwachten als je geparachuteerd werd.

    • Pierre de la Croix zegt:

      Pak Surya: Mijn complimenten dat u niet in de kruiwagen wilde springen en dat u bij de herkansing ook niet “door het plafond” binnen wilde komen.

      Pak Pierre

  7. Peter van den Broek zegt:

    Ik heb wel namen van leiders die wel in het rijtje passen: het noemen van namen is wel gemakkelijk dan kan iedereen het natrekken, anders denken ze dat ik uit mijn nek lul en dat is wel het enige wat ik wil vermijden, mijn geloofwaardigheid dus geen harde bewijzen maar namen. Soms verbaas ik me dat mensen op dit blog stelligheden op geschiedkundig gebied debiteren waarom al van te voren vaststaat dat het niet waar is (Popper) en dan wil ik wel even kijken hoe dat zit, voor open doel inschieten, zijn ze nog boos ook.

    drs R Greve, directeur Planning & Bouw, de hoogste niet-politieke functie op het WVC in de jaren 80 en 90, hij had wel een visie op de gezondheidszorg want een leider dient een visie te hebben en ik keek als jong carrierist met verwondering naar zijn stijl van leidinggeven, had toch wel iets Indisch

    Prof. dr. Pjotr Hesseling, Hoogleraar Interne Organisatie in Rotterdam, ook een man van visie (interdisciplinair) en een verziende blik (Japanoloog). Hij heeft eigenlijk het Instituut voor de gezondheidszorg in Rotterdam opgericht Ik heb van hem de dingen van een heel andere kant leren bekijken, Ik deed het werkcollege Methoden van wetenschappelijk onderzoek, maar ik ben niet zo’n onderzoeker meer een manager, dus vandaar dat bewijzen en verifieren anders is het toch maar verstand op nul. Zonder bewijs geen feit anders sta ik als de Koning zonder kleren
    Ik vond zijn stijl wel Indisch maar daar kwam ik achter omdat mijn moeder zijn moeder kent: ja, haar zoon is Professor in Rotterdam , hoor ik haar nog zeggen, ik lag in een deuk

    Er was ook een Prof Lapre maar die ken ik niet, was wel een voorbeeld heb ik gehoord.

    Dus leiders met een Indisch perpectief zijn er wel , maar dat moet ik concreet nog uitdiepen.

    Ik denk dat er weingleiders zijn want veel Indischen, tweede generatie laten wat dat betreft zich niet zo kennen, gedragen zich geintegreerd: ik vraag dan” waar kom je vandaan” en daarna vraag ik” waar komen je ouders vandaan”, de volgende vraag is dan” jij bent dus Indisch”.Voor een echte Indische zijn deze vragen weer veels te direkt , maar zulke vragen krijg ik bijna elke dag op mijn brood. Een beetje reflectie en je existentie wordt bij zulke vragen niet meer in gevaar gebracht. Meneer PdelaCr.

  8. Peter van den Broek zegt:

    Ik heb nog iemand vergeten en ook een beetje stom van me: Tjalie Robinson, leider of leidsman, zonder hem was het met de Indische identiteit slecht af geweest. En dat indische element in het perspectief: : visie, doorzettingsvermogen, elan maar ook dat kijken met die emigrantenblik.

    En R.Greve heeft een boekje over Kerish geschreven, dat mystieke is toch typisch indisch.

    En nog een spreuk vergeten: als je wat zegt moet je het wel waarmaken

  9. Huib zegt:

    Zo veel slap ge……. over leiderschap heb ik zelden gehoord.

  10. Peter van den Broek zegt:

    ik vind U op merking meer dan irritant, Het geeft alleen maar blijk van uw onbenul. Of U doet mee aan de discussie of U houdt U grappig bedoelde en gefundeerde opmerking voor U zelf,

    Wat dat betreft heb ik voor dhr de la Croix toch iets meer respect dan voor degenen die zulke vlutopmerkingen plaatsen. Hij komt tenminste met een mening

    Tjalie Robinson… slap geouwehour….wat denkt U wel dat u bent. U durft zelf de woorden niet op te schrijven…..

    • Pierre de la Croix zegt:

      Nou …. met een compliment van de heer Van den Broek op zak kan mijn dag niet meer stuk.

      Uit dankbaarheid zou ik hem de raad willen geven niet steeds en uitsluitend te letten op de splintertjes in andermans ogen, maar meer aandacht te besteden aan de balken in de zijne.

      Zelfreflectie ……

      Pak Pierre

  11. Peter van den Broek zegt:

    als dhr Huib over slap geouwehoer heeft, dan heeft hij het ook over U. dat zulk een Minkukel (zie Maarten Toornder) met zulke opmerkingen in een discussie kunnen en durven mengen grenst aan het onvermijdelijke. Het is beste is het dood te zwijgen, ik heb er al teveel woorden aan gewijd voor zo’n nutteloos iets

    Over die balk treed ik in herhalingen: je dient wel waar te maken wat je zegt. En over die balk hou ik me al mijn hele leven al bezig. als ik in het buitenland ben word ik er vaak genoeg voor gewaarschuwd. Gek genoeg in Nederland had ik er geen last van maar misschien komt dat door het bord voor mijn kop

  12. Huib zegt:

    Een hoop gebalk vult nog steeds geen gaatjes en scheldwoorden al helemaal niet. Komt allemaal erg zwak en gefrustreeerd over zeer geachte heer van den Broek. Zeker met al die geleerdheid op zak .niet verschuilen achter Tjalie Robinson die kan er het zijne niet meer van zeggen..

  13. Peter van den Broek zegt:

    Argumentum ad hominem

Reacties zijn gesloten.