!
De gewelddadige opstand van het Indonesische volk in 1945-1946, beter bekend als de bersiapperiode, heeft traumatische sporen achtergelaten in de herinneringen van de Indische Nederlanders. De afsluiting van een koloniaal tijdperk eiste duizenden slachtoffers. Over het exacte aantal slachtoffers aan de kant van de (Indo-)Europeanen, wordt – bijzonder genoeg – nog steeds gediscussieerd. Java Post
...........𝓘𝓷𝓭𝓲𝓼𝓬𝓱𝟒𝓮𝓿𝓮𝓻
Berichten van het heden, maar ook uit het verleden
21 jaar !!
...................
Thomson
Nassauschool Soerabaja
Depok
Wie is deze familie
Wolff
Tankbataljon Bandoeng 1939
Is de bruid Günther?
Wilde en Waldeck
Brouwer en Hagen
XXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXX
XXXXXXXXXXXXXXXXXX
Kerst 1930 a/b Baloeroan naar Indië
Bertha Lammerts van Bueren-de Wit
XXXXXXXXXX zwieten 214
Bisch
Detachement Verbruiksmagazijn,
Hollandia
Indisch4ever 
Tinneke Bennema: “Volgens veel Bersiap-overlevers is de periode in Nederland bewust verzwegen. Harde bewijzen zijn er alleen niet voor.” …..
En of die aanname van verzwijgen en misinformatie precies de vinger op de zere plek legde wordt in de publicatie “De gecensureerde oorlog” duidelijk.
Jan soldaat moest immers met een positief beeld ( herstel vh gezag) van wat zich in de tropen afspeelde uitgezonden worden.
“De legervoorlichtingsdiensten schetsten een te rooskleurig en vertekend beeld van de werkelijkheid in de tropische archipel. Ze voerden een propagandaoorlog en waren niet op zoek naar waarheidsvinding. Ze toonden weinig respect voor de persvrijheid.
Buitenlandse correspondenten en kritische Nederlandse journalisten zoals Chris Scheffer (NRC), Jacques de Kadt en Frans Goedhart (Het Parool) en Henk van Randwijk (Vrij Nederland) werden door de militaire inlichtingendienst tegengewerkt en geobserveerd. Verder snuffelden militaire inlichtingenofficieren in de uitgaande telegrammen van de correspondenten te Batavia, die via de kabel werden geseind.
De vertrouwelijke communicatie van (internationale) journalisten met hun redacties werd jarenlang onderschept en meegelezen. De politieke en militaire topfiguren ontvingen verslagen van deze heimelijk verkregen berichten. De buitenlandse correspondenten te Batavia werden door de voorlichtingsinstanties weggezet als lastige persmuskieten in dienst van de – in hun ogen – antikoloniale Britse en Amerikaanse media. Ondertussen bleef de Nederlandse regering druk bezig de wereld te overtuigen van haar gelijk.
http://historiek.net/de-gecensureerde-oorlog-louis-zweers/38616/
@ Lemon;Inderdaad ! Men moet feitelijk eerder spreken van misleiding dan misinformatie (geen informatie) door de Regering/leger voorlichtingsdienst! De Nederlandse journalist Johan van Fabricius( geb.Batavia) moest zichzelf sept.1945 als Brit voordoen om ‘zijn Indië’ te kunnen bezoeken.(lees; Hoe ik Indië terug vond)
Om nog maar te zwijgen over de berichtgeving in de Indische media!(* waar nu nog door velen ‘als waarheid’ wordt aangehaald)
Nou Paul Vermaes, dit schreef Tineke Bennema.
http://www.tinekebennema.nl/blog/indonesie-hoeft-helemaal-geen-excuses-te-maken-voor-bersiap/
Waar ik mee opgroeide is het verhaal dat elke Nederlands militair optreden nodig was om de burgers te beschermen. Mij lijkt dat de verhalen van de slachtoffers inderdaad werkten als “mede een weg vereffenden voor oorlog tegen het onafhankelijke Indonesië “. Met hun ellende werden ook de politionele acties door de Nederlandse politiek en de publieke opinie gerechtvaardigd.
Maar die rechtvaardiging gold voor elk militair optreden en niet alleen voor die 5 weken van de politionele acties. De meeste vermoorde Nederlanders in het najaar van 1945 waren geen kampoverlevenden. Zoals Tineke het formuleerde zouden mensen denken dat het wel zo was.
Maar ontstond die rechtvaardiging in de Nederlandse publiek opinie én in het politieke/ambtelijke Haagse wereldje vooral door die remigranten die teruggekeerd in Nederland hun verhaal de kranten inslingerden ? Dát vraag ik me af. (Tineke ook, lijkt het. Ze gebruikt het woord “mede” met een reden natuurlijk).
Die rechtvaardiging had zijn eigen dynamiek en die enkele verhalen werden daarvoor gebruikt/misbruikt.
In die rechtvaardigingen werden snel alle rebellen tot geweldpleger gemaakt en hun beweegredenen werden verdonkeremaand, nl de oprechte wens een eigen staat te hebben zonder Nederlandse dictatuur.
Dat die 5 weken politionele acties of de hele oorlog buiten die 5 weken om, ook werkelijk bedoeld waren primair burgers te beschermen tegen lijfelijk geweld is aanvechtbaar. En dat lijkt Tineke te willen zeggen in haar laatste zin
Een beetje lijkt het alsof Tineke in haar formulering terugvalt op cliché’s als:
— alle Nederlanders zaten in de kampen
— de hele oorlog kan benoemd worden met het synoniem ‘politionele acties’
Althans… ze bevestigt wel zo die cliché’s
Volgens mij hebben de bersiap en de politionele acties niets met elkaar te maken. De bersiap was ca. januari 1946 de kop ingedrukt. De eerste politionele actie is van 21 juli 1947 tot 4 augustus 1947. Die acties waren bedoeld voor herstel van het gezag, daar was de hele militaire aanwezigheid van het begin af aan op gericht. Het bevrijden en beschermen van burgers was volgens mij tussengeschoven reclame. Daar hadden de Britten al voor gezorgd.(ik ben 10 november 1945 bevrijd). De Nederlandse troepen kwamen pas half maart 1946. De bersiapslachtoffers waren tussentijds mensen op het verkeerde moment op de verkeerde plaats. (een beetje oneerbiedig gezegd). Ik kan me overigens niet herinneren dat die in Nederland aangekomen mensen in Nederland hun verhaal de kranten inslingerden. Die kranten zagen daar volgens mij ook de lol niet van in, en die mensen uit Indië hadden wel wat anders aan hun hoofd.
Het mag wel zo zijn dat de politionele acties primair waren gericht op herstel van gezag, maar de aangename bijvangst voor burgers was toch dat zij zich tijdens de aanwezigheid van de Nederlandse troepenmacht écht bevrijd en beter beschermd voelden.
Dat dit gevoel van veiligheid niet denkbeeldig was werd bewezen na de souvereiniteitsoverdracht en de terugtrekking van de Nederlandse troepen plus de opheffing van het KNIL.
De onveiligheid en rechteloosheid nam hand over hand toe, zowel in als buiten de steden. Voornamelijk (Indische) Nederlanders en Chinezen waren het doelwit van nieuwe moord-en rampokpartijen, niet op bersiapschaal, maar toch.
Politie schoot niet al te snel te hulp als (Indische) Nederlanders om hulp vroegen.
Wij weten allemaal hoe het uiteindelijk is afgelopen, c.q. hoe wij hier in de andijviepot terecht zijn gekomen.
Niet voor de lol, maar “door omstandigheden …..”.
Pak Pierre
@Boeroeng: Ik heb op de blog van Tineke Bennema de volgende vraag gesteld, die ik ook graag in dit forum zou willen stellen:
Als het geweld tegen de Nederlanders in de Bersiaptijd reuze meeviel,
waarom verkozen vrijwel alle repatrianten liever in Nederland of in diaspora in de VS, Canada, Australië en Brazilië te blijven?
Paul Vermaes, op 10 februari 2014 om 18:52 zei:
Als het geweld tegen de Nederlanders in de Bersiaptijd reuze meeviel,
waarom verkozen vrijwel alle repatrianten liever in Nederland of in diaspora in de VS, Canada, Australië en Brazilië te blijven?
—————————————————————————————-
Bijna 10% va de Nederlanders (ongeveer 31.000 volgens de Lembaran Negara Republik Indonesia ) hadden gekozen voor Indonesia.
Van die groep gingen bijna 80% als nog terug gegaan naar hun Patria (Holland) als spijtoptanten.
De redenen zijn min of meer bekend , o.a de Irian Barat politiek , de economische wurging van Indonesia , verslechterde economische omstandigheden van Indonesia.
De +/- 90% van de Nederlanders die terug gingen kan men onderscheiden in minimaal 2 groepen, met goede opleidingen/vooruitzichten en een grote groep met minder goede vooruitzichten ,daarnaast vrezen ze de concurrentie van de opkomende goede opgeleide Indonesiers .
Sommigen vinden het ook moeilijk om onder een Indonesier te werken.
De diaspora begon in Nederland toen ze het minder welkom voelen en hun werk ervaring / diploma’s vaak onder gewaardeerd werden.
Ik weet nog dat mijn vader zijn oude bekende ontmoette in Nederland in 1969 , en oude collega die als arbeider moeten werken .
@Surya Atmadja: In een posting over het Indo-pauperdom in de Java Post vorig jaar is me duidelijk geworden dat de concurrentie van goedopgeleide Indonesiërs eigenlijk al speelde vanaf 1910. Er waren rond 1930 al zeker 12000 Holland-Indonesische scholen en de Indo’s moesten het hebben van Missie- en Zendingsscholen. Dat is trouwens ook een antwoord op een andere vraag die bij mij leefde “waarom er bijna geen Islamitische Indo’s zijn.” Bij Indo’s moge de vaderlijke lijn christen zijn maar de moederlijke lijn was mohammedaans.
Natuurlijk djoeragan Jos Crawford als ik het voor het zeggen zou hebben. Maar eerst zien steun te krijgen het voor elkaar te boxen.
Dus blijf met z’n allen aan deuren rammelen van Indo’s met een belangrijke pangkat en daarover gaan. Of zijn ze alleen bezig met de centjes en materiele zaken?
Correctie wat betreft Timmermans. Laat hij het maar opnemen met Poetin over homorechten en zich niet met Indonesie bemoeien. Brengt hij toch niets van terecht of het zou ook over homorechten moeten gaan.
Allereerst sluit ook ik me helemaal aan bij hetgeen Pak Jan A. Somers ons in overweging heeft gegeven. Stoppen met elkaar om de oren slaan over aantallen al dan niet vermoorde of vermiste mensen tijdens de Bersiap. Dit valt toch niet meer te achterhalen.
En er voor zorgen dat tenminste op 15 Augustus deze slachtoffers ook eer mogen worden bewezen. Want ook als was het er slechts één, dan was dat er al één te veel.
Voor het overige kan ik me ook goed vinden in hetgeen Pak P. Lemon hierover te berde heeft gebracht en ben blij dat een pientere meid als Kirsten Vos van Indisch 3.0 zo zoetjes aan de omvang van het geweld zich is gaan realiseren zodat de kennis over deze donkere periode in de geschiedenis van de Indische Nederlander tenminste niet door figuren als die Timmermans weg gebagatelliseert kunnen worden.
Betaat er een verschil tussen holocaust en genocide? Er wordt volgens mij niets gebagatelliseerd, u maakt maakt het er van. Timmermans reken ik niet tot de personen die de genocide van Indische-nederlanders bagatelliseren of ontkennen. ALS er al sprake was van genocide.
Ik geef u gelijk gelijk: stoppen met de de beschuldigende vinger te wijzen naar Soekarno en Indonesië.
Lance, op 10 februari 2014 om 08:58 schreef o.m.:
“Be(s)taat er een verschil tussen holocaust en genocide?”
Ik heb al eerder betoogd dat ik mij niet zal uitlaten over getalletjes, want ik ben slecht in tellen en turven.
Taalkundig is “holocaust” oorspronkelijk “massavernietiging”, in het bijzonder van mensen (Oxford Dictionary of Current English). Zo zou men de atoomaanvallen op Hirosjima en Nagasaki ook als “holocaust” kunnen beschouwen.
Langzamerhand is de kreet “holocaust” exclusief gebruikt voor de vernietiging van het Joodse volk door de Nazi’s en in mindere mate van het volk van de zigeuners (Roma, Sinti) door idem.
Welnu ….. om het gebeuren in de bersiaptijd toch ook “holocaust” te mogen noemen – b.v. om meer gewicht in de publicitaire schaal te leggen – moet men “massa” gaan definiëren. Hoeveel is “massa”? Tien, twintig, dertig, veel? Hoeveel mogen er In een “massagraf” liggen, minimaal 10, 150?
Voor “Genocide” staat in mijn – 25 jaar oude – Pan Dale Gemoek: “van Grieks “genos” (geslacht, generatie); stelselmatige uitroeiïng van een volk of volksgroep, synoniem aan volkerenmoord, groepsuitroeiïng”. Tja …. dan komen we – v.w.b. de semantiek – al dichter bij de gruwelijke moordpartijen op (Indische) Nederlanders en – laten we die niet vergeten – Chinezen in de 2de helft van 1945.
Maar …. waren die “stelselmatig” en zat er dus een groot “masterplan” achter of waren het moorden van een dolgedraaide club pemoedas en rampokkende meelopers, aangevuurd door idiote volksmenners als Boeng Tomo?
Ik begrijp dat “ons” beessie, “ons” leed, per se een pakkende naam moet hebben. Ik heb hiermee slechts willen bijdragen aan serieuze naamgeving.
Als mijn mening wordt gevraagd, dan zou Ik het houden op “gruwelijke en lafhartige moord- en martelpartijen op (Indische) Nederlanders en Chinezen, mannen, vrouwen, kinderen, ouden van dagen, waarvan duizenden het slachtoffer werden”. Minister Timmermans zal hiervan toch de tranen in de ogen moeten springen.
Pak Pierre
@Pak Pierre: Etymologie is zeer interessant en vaak een begin van een preek vanaf de kansel. Wat mij imponeert is dat het woord “holocaust” een strafrechtelijke titel is geworden. Als je de holocaust van de Joden zou ontkennen dan kun je terecht voor het gerecht gedaagd worden.
Wat te denken van het woord “indocide”? Dat etymologisch verklaard zou kunnen worden als een contaminatie van Indo en genocide.
Als dit “woord” maar vaak genoeg gebruikt wordt gaan de mensen er zelf in geloven en krijgen de slachtoffers van de bersiap en erkende plaats bij de Indië-herdenking op 15 augustus.
@Huib: Stel dat Timmermans gelijk heeft, dan is het Indisch monument misschien een te grote pleister op de wonde van het Indische leed. Misschien moeten we de 15 augustusherdenking beter houden bij het beeld van de Indische Tantes…
@ Paul Vermaes.
Ja dat zou een idee zijn. Maar al was het er maar een die vermoord werd – geen monument kan te groot zijn. Beter nog we zouden een monument moeten hebben voor alle Buitenkampmoeders, oma’s èn tantes èn de Bersiap slachtoffers.
Heer Huib mag ik dan op de voorste rij staan.Ik was toen amper drie in die tijd en keek elke vrijdag uit als er ketella rambat werd gerabuh.
Mvg Jos Crawfurd.
On topic: Het juiste aantal omgebrachte indische nederlanders dwz tot het gehate europese volksdeel gerekend ( totok, indo, chinees,arabier en andere genaturaliseerde inheemsen) blijft zo te lezen ook voor de wetenschappers statistisch een puzzel.
Maar het gaat toch om meer dan het juiste aantal en vanuit deze site bezien om de verdrevenen die in diaspora zijn geraakt en nu vanaf de 2e generatie kritisch(er) terugkijken op het koloniaal verleden van hun (voor)ouders.
Eén vd redenen dat we niet meer onder de tropenzon leven is die bersiap periode geweest en afsluitend Soekarno’s N Guinea campagne, waarin overduidelijk de indisch/europese gemeenschap
de deur werd gewezen.
Wb de cijfers deze conclusies:
Bert Immerzeel Java Post:Een verzoek aan de beheerder, de stichting Pelita, leverde de volgende resultaten op: in ca. 800 van een totaal van 43.000 aanvragen werd het woord ‘vermist’ gebruikt, in ca. 3.400 aanvragen het woord ‘vermoord’. Een eerste controle op dossierniveau doet concluderen dat het in verreweg de meeste gevallen gaat om personen vermist of omgekomen tijdens de Tweede Wereldoorlog.[13] Uit eigen ervaring (ik werkte jarenlang in het kader van de toepassing van deze wetten) weet ik dat het aantal meldingen van permanent vermisten in bersiaptijd zeer beperkt is geweest. “Het gaat mij er niet om aan te tonen dat het nog wel meeviel met het aantal moorden ”
Kirsten Vos Indisch3.0: ” Voor het eerst realiseer ik me de omvang en ernst van het geweld dat mijn opa’s en oma’s en die van jullie allemaal hebben overleefd – of niet. Wist ik dit dan niet? Jawel. Maar ik overzag simpelweg niet dat de pemoeda’s met hun afgrijselijke, barbaarse methodes, doelbewust een volk hebben geprobeerd uit te roeien….. “Het valt me op dat Nederland zo weinig kennis over of sympathie voor de slachtoffers had.” en “Waarom Timmermans zich door Indonesië iets laat zeggen over wat historici in Nederland mogen bestuderen, is me een raadsel. (…) “Het gevaar is dat Nederland voor altijd blijft zitten met een simplistisch en volkomen verkeerd beeld van de dekolonisatie.”
“de omvang en ernst van het geweld” Ja die omvang, inderdaad groot. Maar ook uitvergroot door de chaos en onzekerheid. Ja, soms was je bang, en die angst zorgt ook voor uitvergroting. Maar de omvang van het aantal slachtoffers? Ik heb wel eens een voorstel gedaan om in ieder geval een minimum aantal feitelijk vast te stellen. Niemand begint eraan, mischien moeten dan wat nullen worden geschrapt? Voor mij is het voor mezelf weer oproepen van de sfeer van toen het belangrijkst. Omvang, ernst, chaos, onzekerheid. Dat is mijn werkelijkheid. Voor de slachtoffers, weinig, veel, zeer veel, alleen maar hormat. Op 15 augustus a.s. in Den Haag bij ons Indisch Monument.
Discussie over aantallen die je nooit zal leren kennen. Zinloos. Blijft over: Hormat! En ervoor zorgen dat op 15 augustus bij het Indisch Monument in Den Haag deze slachtoffers ook mogen worden genoemd. En herdacht.
Nou …. dan toch maar een mening:
Ik ben het helemaal eens met Pak Somers.
Pak Pierre
Je ziet soms in de media (ook bij gezaghebbende media) iets staan dat 150.000 Indonesiërs de dood vonden tegenover 5.200 of 6.200 Nederlanders, in de Indonesische revolutie.
Men telt alleen de militaire cijfers. Finaal negerend dat duizenden Nederlandse burgers omkwamen of het merendeel bewust vermoord. Hoeveel duizend? 3.500 of misschien toch 10.000 of meer ?
Men meld ook niet dat duizenden Indonesiërs omkwamen door datzelfde Indonesisch extremistisch geweld.
Men weet het ook niet en men zoekt dat niet goed uit.
In die vergelijkingen wekt men de indruk dat Nederlandse soldaten verantwoordelijk zijn voor die 100.000 of 150.000 of meer.
Maar was dat ook zo ?
De vraag naar de werkelijk cijfers van de bersiap ( welk tijdvak? wanneer laat men dat eindigen?) is een deel-vraagstuk van de werkelijke cijfers van de hele Indonesische revolutie.
En dat behoeft nader onderzoek, maar dat willen de Indonesische en Nederlandse regeringen niet. Of niet financieren.
Tsss… zitten ze hun eigen geschiedenis te verdonkeremanen.
@Boeroeng: Orde en gezag zorgt voor vrede en gerechtigheid… Verbazingwekkend met hoe weinig ambtenaren, politie en KNIL de Pax Hollandia kon worden behouden tot aan de Japanse bezetting. Ook de Jappen konden er iets van. Met 24.000 troepen en een dito aantal wit-geüniformeerde Japanse ambtenaren hebben ze Indonesië in 3,5 jaar klaargestoomd voor onafhankelijkheid.
Wat mogen we denken van en “Pax Indonesia” in een Indonesia Merdeka: de jaren 1965 – 1970? Aan ambtenaren, politie en militairen geen gebrek…
We praten nu over na 15 augustus 1945. Toen was het vrede. Zelf gehoord bij een herdenking bij het Indisch Monument! Klaar toch?
De moraal van het verhaal is dus:
Er is eigenlijk helemaal niets byzonders gebeurd want we weten niet eens precies hoeveel er zijn vermoord en door wie. En al die vermisten zijn ook niet meer geclaimd behalve door een enkele die-hard. Dus waar maken we ons nu bijna 70 jaar later nog druk over getalletjes vermoorde of vermiste personen al dan niet blanda of koloniaal.
Er bestaat zelfs een Indonesische minister van Indo herkomst.
Waarom dan tekens die zielige arme Indo’s in beeld brengen en geld inzamelingsakties voor ze houden.
Al die bootvluchtelingen die Australie niet in mogen hadden ook gewoon in de eigen welvaartsstaat moeten blijven. Trouwens geldt dus ook met terugwerkende kracht voor die zgn. repatrianten. Dan waren ze toch beter af geweest onder die Soekarno regering. Die doodsbedreigingen waren maar als drukmiddel bedoeld, een echt Soekarno geintje. Achteraf kun je er net zo hard om lachen als hij zelf al deed om zijn eigen geintjes. Humorrr..man, of toch hororrrr…?
En die Blanda’s zaten toch maar lekker opgescheept met zo’n 350.000 Indo’s. Lachen mannnnn! Of waren het toch veel meer of juist minder?
@Huib: “Bersiap: de werkelijke cijfers.” en “De moraal van het verhaal.” zijn mooie woorden.
En wat de Indo-minister in de regering van de R.I. betreft, daar zou in als Indo toch niet mee dwepen: hij mocht Australië niet bezoeken wegens verdenkingen van pedofilie…
Mijn idee om niet zo met Indo’s te dwepen en al zeker niet met Indo ministers. Lekkere vent die R.I. Indo minister had zeker tijdens de bersiap ook al geleerd hoe je aan kinderen kan vergrijpen.
Ik wil ze de kost niet geven die vrolijk met de padvinders hebben meegedaan en later doodleuk ook naar Nederland kwamen alsof er niets aan de hand was.
En natuurlijk die hoge pangkats in de R.I. kregen voor hun bereidwillige medewerking.
Met Friezen kunnen we nu wel weer dwepen om hun schaatsprestaties
wanneer volgen de eerste Indo’s op sportgebied? Ik heb twee kleinzoons die beiden Provinciaal Kampioen Gelderland en Flevoland zijn geweest in de jeugdruitersport. Indoor èn Outdoor. Daar kan ik nu wel weer mee dwepen maar niet omdat het Indo’s zijn of beter gezegd een Indo opa hebben.
>>>die bootvluchtelingen die Australie niet in mogen hadden ook gewoon in de eigen welvaartsstaat moeten blijven. Trouwens geldt dus ook met terugwerkende kracht voor die zgn. repatrianten. <<<
Kijk kijk. Vond je zelf ook al niet dat al die buitenlanders en moslims in Nederland in hun eigen welvaartstaat hadden moeten blijven Huib?
Vooral omdat zij niet hadden gevochten voor de Nederlandse vlag en vaderland?
Rare vergelijking van je met die bootvluchtelingen. Ik zou niet te veel aan projectie doen.
Ik zou het woord genocide niet gebruiken voor de praktijken van de Indonesische extremisten van 45-50. Maar als die groep groter was en als de Soekarno-regering niks had gedaan dan was het aantal massamoorden veel meer geweest en omdat men dan lekker in ‘de flow’ zat had het kunnen uitdraaien op het vermoorden van een meerderheid van de belanda’s of het plannen daarvan. En dat kun je wel genocide noemen of genocide plannen.
Helaas hadden de extremisten van 65-70 wel vrij spel. Sterker nog.. het was de regering zelf die ging moorden. Niet alleen het voetvolk, maar het was bewust regeringsbeleid.
Toch noemt men dat ook niet genocide. Ik ook niet.
Maar je gaat wel denken ….. wat is de relatie van de extremisten uit die 2 periodes?
In hoeverre waren de moordende officieren/ambtenaren van 65-70 ook bezig 20 jaar eerder? Of in hoeverre was het generaal pardon voor de extremisten van 45-50 een stimulans, een rechtvaardiging voor die van 65-70 ?
Of in hoeverre waren die officieren van 65 gewone TNI-soldaten in 1947 en gingen ook zij mensen martelen en vermoorden , toen al ?
Wanneer kan men het woord genocide gebruiken voor moord. Als we niet de definitie van de United Nations gebruiken dan heeft ieder individueel zijn eigen mening en dat blijft dus een mening en heeft geen basis op de internationale wet.
Als we de 1947 definitie van de United Nations gebruiken dan zijn de praktijken van 1945 en 65 in Indonesia wel degelijk genocide.
Het is mijn eigen mening dat het woord genocide in het algemeen wordt gebruikt als het State sponsored is en op grote schaal.
Hier in Amerika is het woord genocide verzacht met woorden zoals “Hate Crime” of “Lynching” in de tijd van de Ku Klux Klan (KKK).
De straf voor zulke misdaden is groter als dat bewezen kan worden.
Het is goed, dat Boeroeng “Bersiap: de werkelijke cijfers” uit Java Post op I4E heeft gememoreerd. Dan kan Pak Pierre op dit forum zijn mening geven, die hij op Java Post niet wil plaatsen…
Paul Vermaes, op 9 februari 2014 om 08:29 schreef (onder meer):
“Dan kan Pak Pierre op dit forum zijn mening geven, die hij op Java Post niet wil plaatsen…”.
Oeps …. dit vat ik op als impliciete uitnodiging om mijn mening te openbaren en dus als compliment. Hartelijk dank.
Overigens heb ik niets tegen het instituut Java Post hoor, daar ventileren heel veel nette interrrlectuele mensen op nette manier hun interrrlectuele mening.
Back to topic. Hot issue zijn de droge getalletjes: Hoeveel van dit en hoeveel van dat vermoord en bij hoeveel mag een massamoord genocide heten.
Om een mening wordt eigenlijjk niet gevraagd, dus ook niet om de mijne en ik kan de juiste getallen niet leveren.
Mijn toegevoegde waarde in deze is dus nihil. Mijn goede moeder zei altijd “als je niets te zeggen hebt, dan moet jij je mond houden”.
Daar probeer ik mij aan te houden.
Pak Pierre
Ik hou wel van personen met een mening:.
http://www.tinekebennema.nl/blog/indonesie-hoeft-helemaal-geen-excuses-te-maken-voor-bersiap/
@Sil: Een paar zinnen uit de blog van Tineke Bennema: … De familie van Bennema overleefde de aanvallen in Ambarawa maar net. Maar wij menen juist dat de verhalen van de Nederlandse remigranten die deze vreselijke tijd hebben overleefd, mede een weg vereffenden voor oorlog tegen het onafhankelijke Indonesië…
Haar mening: de eerste repatrianten die door de RABWI (De Britten eistten de ex-gevangenen van de Jappen op) werden geëvacueerd naar Singapore en van daar naar Nederland hebben in Nederland zo’n stemming gemaakt, dat besloten werd tot politionele acties.
Kan het nog cynischer?
Zo gaat het nu eenmaal @ Paul Vermaes. Iemand beweert iets, en anderen moeten dan maar uitleggen dat die bewering niet waar is. Geldt dat ook niet voor de Bersiap, de Indonesische opstand, waarvan nu genocide wordt gemaakt?
Wie hebben overigens het beeld dat de onwetende Nederlanders hadden van Indonesië lange tijd bepaald? Dat beeld was anti-Soekarno en dat van een indo-vijuandige natie. Dat had zeker te maken met het einde van Indië na de Japanse inval en de Indonesische opstand.