NOS Nieuws:
Hiroo Onoda, de Japanse militair die zich 29 jaar na de Tweede Wereldoorlog op een Filipijns eiland overgaf, is op 91-jarige leeftijd in een ziekenhuis in Tokio overleden. Onoda dacht al die jaren dat het nog oorlog was. Pamfletten en radio-uitzendingen waarin gemeld werd dat de oorlog voorbij was, beschouwde hij als Amerikaanse propaganda.
Foto is van 1974 toen hij werd overgehaald terug te keren door een militaire meerdere. Zie ook dit.
-
...........𝓘𝓷𝓭𝓲𝓼𝓬𝓱𝟒𝓮𝓿𝓮𝓻
Berichten van het heden, maar ook uit het verleden -

- en


Indische Soos -

Recente reacties
- B. Heijden op Indisch in Beeld
- Boeroeng op Radio Marihati
- Toby de Brouwer op Graven oud-KNIL-Militairen , een petitie
- Boeroeng op Graven oud-KNIL-Militairen , een petitie
- Els marissing op Radio Marihati
- Toby de Brouwer op Graven oud-KNIL-Militairen , een petitie
- Boeroeng op Graven oud-KNIL-Militairen , een petitie
- Ben Dankmeyer op Indisch in Beeld
- Pierre H. de la Croix op Blake en Mortimer getekend door Peter van Dongen
- Ray Zijlstra op Blake en Mortimer getekend door Peter van Dongen
- Inpassen - van den Broek op Blake en Mortimer getekend door Peter van Dongen
- Gina van Benthem Klingers op Indisch in Beeld
- Evelyn op Indisch in Beeld
- ronmertens op 4 jan NPO Laurentien Brinkhorst zoekt voorouders
- Denise op Indisch in Beeld
Archief
- Het archief van Indisch4ever
is best wel te filmen !!
...................
...................
.......... Bekijk ook
de archipelsite
met honderden topics.
Zoekt en gij zult vinden. ! Categorieën
Zoeken op deze weblog
Meest recente berichten : Het gebeurde ergens in de Indonesische archipel
-
Thomson
Nassauschool Soerabaja
Depok
Wie is deze familie
Wolff
Tankbataljon Bandoeng 1939
Is de bruid Günther?
Wilde en Waldeck
Brouwer en Hagen
XXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXX
XXXXXXXXXXXXXXXXXX
Kerst 1930 a/b Baloeroan naar Indië
XXXXXXXXXXXXXX
Bertha Lammerts van Bueren-de WitXXXXXXXXXX zwieten 214
Bisch
!!!!!!!!!!!
Detachement Verbruiksmagazijn,
Hollandia
van Hall
Smith
Emy Augustina
Detajongens
von Stietz
de Bar
Soerabayaschool ca 1953
Wie zijn dit ?
Damwijk
Klein
IJsselmuiden
van Braam
Zuiderkruis
Foto
Koster
Versteegh
Baume
Falck
Boutmy
Otto
oma Eugenie Henriette Smith
Meliezer-Andes
christelijk lyceum bandoeng
christelijk lyceum bandoeng
Saini Feekes
Mendes da Costa
Anthonijsz
Bromostraat
Wie?
Tambaksari/Soerabaja-1946
Ornek
van Dijk
.Haacke-von Liebenstein
Theuvenet
Sollaart
Berger-de Vries
Foto's gemaakt door Henrij Beingsick
Augustine Samson-Abels
Samson
Huygens
Hartman
Otto en Winsser
Marianne Gilles Hetarie
Constance en Pauline
Versteegh
Lotje Blanken
Charlotte Hooper
John Rhemrev
Schultze
W.A. Goutier
Otto-Winsser
Bastiaans
Verhoeff
Beisenherz
Stobbe
Wendt-van Namen
Harbord
Pillis-Reijneke
Nitalessy-Papilaja
Reijneke
Oertel-Damwijk
Bruidspaar te Semarang
Daniel
Krijgsman
van Dun
Ubbens en van der Spek
Kuhr
Oertel
Nijenhuis-Eschweiler
Wie ben je
Philippi-Hanssens
Tarenskeen-Anthonijsz
Hoorn-Dubbelman
Mendes da Costa
Palembang
Deze slideshow vereist JavaScript.




































Onvervaard! Zit in de genen …
e.m.
Nou …. als het KNIL eind 1941 – begin 1942 maar 10 van die beestjes had gehad, dan zou de oorlog heel anders zijn afgelopen.
Pak Pierre
Een militair moet zelfstandig beslissingen kunnen nemen als ie geïsoleerd raakt van zijn eenheid en directe meerdere.
Japans fanatisme had veel te maken met angst voor gezichtsverlies en minachting en represailles van een meerdere.
Hij verstarde in zijn opdracht: vecht tot de dood.
Hij durfde dat niet op eigen houtje te verwerpen, terwijl hij al in geen jaren meer slag had meegemaakt of schoten had gehoord, laat staan de vijand in actie gezien.
Tja … wij noemden dat “blik op oneindig, verstand op nul”. Soms is dat de beste overlevingsstrategie.
Van mariniers wordt gezegd dat ze in de opleiding “een angel in hun kop krijgen gedreven” en dan door een muur heen gaan als hen dat wordt bevolen, ook als ze gemakkelijk om de muur heen kunnen.
Het krijgsdbedrijf heeft andere mensen nodig dan het vredesbedrijf.
Onoda San was niet de enige Japanner die het nog een tijdje uithield na de capitulatie. Ook het KNIL kende mensen die de strijd op eigen houtje voortzetten nadat wij hadden gecapituleerd. Op Sumatra, op Timor, op Nieuw Guinea. Voor ons zijn die mensen HELDEN, the good guys.
Pak Pierre
Een soldaat in hart en nieren…
In 1959 werd Onoda in zijn geboorteland officieel doodverklaard maar in 1974 werd hij gevonden door een Japanse reiziger. Toen die Onoda vertelde dat de oorlog al jaren voorbij was, weigerde de Japanner dit te geloven.
Na 29 jaar keerde Onoda hierna terug naar Japan waar hij als een held werd onthaald. Hij bleek na de oorlog nog wel een aantal Filipijnen te hebben gedood. De Filipijnse president Ferdinand Marcos verleende hem hiervoor echter gratie.
http://historiek.net/japanner-voor-wie-woii-in-1974-eindige-overleden/39862/
@ P. Lemon: “In 1959 werd Onoda in zijn geboorteland officieel doodverklaard ……..”.
Ik las in mijn krantje van zaterdag dat men al eerder wist dat en waar Onoda zich schuil hield.
Eind vijftiger jaren v.d.v.e., dus zo’n 15 jaar na de Japanse capitulatie en misschien voorafgaande aan de “doodverklaring”, zouden op verschillende tijdstippen al een zuster van hem en 2 broers een poging hebben gedaan om hem via luidsprekers uit het bos te praten. Hij had ze wel gehoord, maar niet vertrouwd.
Toen Onoda zich in 1974 eindelijk “over gaf”, bleek hij zijn geweer nog in uitstekende staat te hebben gehouden met minjak kelapa en had hij nog zo’n 500 patronen.
Hij was “vijand” en de duivel mag weten wat hij als zodanig op zijn kerfstok had, maar als militair verdient hij bewondering. Never surrender, tenzij …..
Pak Pierre
Hiroo Onoda was een army intelligence officier die pas na 29 jaar er achter kwam dat de oorlog voorbij was.
Dit geeft mij de indruk dat “Army Intelligence” een oxymoron is.